ik eis een bewijs, zei de rechter

Zo ongeveer dan, maar in feite komt het daar op neer, toen Baybaşin ter zitting uitlegde, op vragen van de rechter, hoe het was gegaan met de advocaat Wladimiroff voor wat betreft het betalen van zijn diensten.

De rechter zei: U hebt de zaak aangespannen, u moet bewijzen, en dus onderbrak de rechter regelmatig Baybaşin’s verhaal met: Heeft u daar een reçu van? of: Heeft u daar een kopie van gemaakt?

Baybaşin verdedigde zich en vertelde de rechter dat hij antwoord gaf op de vragen, door de gang van zaken te schetsen, maar dat hij de gevraagde bewijzen niet kon overleggen. Hij voegde daar aan toe dat binnen de gevangenis alles wordt geregistreerd, bovendien had hij post aan Wladimiroff aangetekend verstuurd, waarvoor hij per keer 13 euro moest betalen, dus het moest wel te achterhalen zijn.

Hij schetste de Raad hoe moeilijk het was om een dossier compleet en op orde te houden in de gevangenis, omdat het dossier keer op keer in beslag werd genomen en er zaken uit verdwenen. Ook het kopieren in de gevangenis is niet eenvoudig te realiseren voor een gedetineerde.

Het dossier was meerdere keren vanuit zijn cel meegenomen. Ook door Demmink, en dat weet ik mij nog te herinneren uit één van zijn radio optredens bij Talk2Myra, en zelfs Peter R. de Vries heeft zijn dossier, onder het mom van mogelijk hulp in vertrouwen meegekregen. Ook toen bleken na teruggave er stukken uit verdwenen. Hoe dan ook de rechter ging daar niet op in, in tegendeel het bleef: maar toch, maar toch, maar toch, meneer Baybaşin, u hebt deze zaak aangespannen, dus u moet bewijzen met reçu’s en kopieën etcetera, etcetera.

Het zal duidelijk zijn dat de tegenpartij Wladimiroff en zijn advocaat het hier roerend mee eens waren. En objectief gezien is dat standpunt juridisch zeker juist, maar was het redelijk? Nee, niet zoals het werd gebracht en niet na zoveel maanden van uitwisseling van standpunten. Vragen werden gesteld, die de rechters tijdens de voorfase van uitwisseling van standpunten m.i. ook hadden kunnen bedenken, maar werden bewaard tot de afrondende mondelinge bespreking, alsof die ter plekke spontaan bij hen opkwamen.

Dit  alles gebeurde tijdens de openbare zitting op 26 januari j.l. van de door Baybaşin aangespannen zaak tegen zijn voormalig advocaat Wladimiroff, die prompt ontkende ooit voor Baybaşin te hebben gewerkt. Hij wist van niks, kon zich niets herinneren en had nooit iets ontvangen, geen dossier, geen geld. Het waren slechts orienterende contacten die niet hebben geleid tot een werkrelatie. Zo zou ik het willen samenvatten.

De naam Demmink zei hem, als voormalig internationaal jurist, helemaal niets, totdat hij er door de tegenpartij mee werd geconfronteerd. Hij had ook nooit bemoeienis gehad met het besluit om het horen van een getuige in Turkije, die ontlastende verklaringen voor Baybaşin wilde afleggen tegenover de Nederlandse rechter commissaris, niet door te laten gaan. Dat was van een ander niveau, uitvoeringsniveau, zo beweerde hij glashard.

De rechters zwegen stil. De enkele vraag die Wladimiroff werd voorgelegd werkte in feite bevestigend voor zijn gelijk. Wat mij betreft vroegen de rechters vooral naar de bekende weg. Vragen waarbij je bij voorbaat al het antwoord weet, maar nog graag even uitgesproken wilt hebben? De voorzitter vroeg nog net niet aan de griffier: “Heeft u dat genoteerd?” De vragen werkten telkens in het nadeel van Baybaşin en in het voordeel van Wladimiroff.

‘Van der Plas en Baybaşin geloven in een complot’, sprak Wladimiroff,  op een soort van genoeglijk ons kent ons toontje, tegen de rechters.

Laten we dat zeer beladen woord in het vervolg maar achterwege laten, bedacht ik later, en het hebben over een Gentlemen’s Agreement of Herenakkoord, waar niets van op papier komt te staan. Kom er dan maar eens achter, als er zoveel obstakels worden opgeworpen. En hetgeen je dan ondanks de obstakels wel kunt bewijzen wordt genegeerd of geweigerd. Dat mag de rechter, volgens de wet, zonder enige verantwoording daarover af te leggen.

Van Wicher Wedzinga las ik ooit een tweet waarin hij beweerde dat een onvolkomen rechtsgang niet altijd tot een onjuist oordeel leidt. Hij schreef dat ter verdediging van het OM. Die onvolkomenheden in de rechtsgang heeft  Baybaşin ten volle mogen ervaren, keer op keer, echter in zijn nadeel. Ton Derksen heeft er een boek over geschreven: Verknipt Bewijs.

23 maart weten we meer, dan komt de Raad van Discipline met haar oordeel of met een tussenstandpunt. We wachten maar weer af, maar wachten duurt lang als je levenslang hebt gekregen.

 

p.s. : Toch heeft het hof van discipline Baybasin niet helemaal met lege handen laten staan. Kon ook moeilijk met het overlegde bewijs ( zie bij commentaren) De beslissing was als volgt:

uitspraak hof van discipline

En punt b betreft uitsluitend de ‘schijn’ van belangenverstrengeling.
schijn van belangenverstrengeling

het kaartje dat voor opschudding zorgde

Ik kom uit een nette familie. Je mag een verhaal nooit beginnen met ik, maar er zijn uitzonderingen. Dus ik kom uit een nette familie.

Ik geloof niet dat er iemand van onze familie ooit in aanraking is gekomen met de politie of justitie, behalve een oom, een broer van mijn moeder, die mocht kiezen tussen het betalen van een boete of een week hechtenis, omdat hij een politieagent een mep had verkocht. Hij koos voor het laatste, want hij was reeds met pensioen en had toch niks te doen en een beetje zuinig op zn ‘centjes’ was hij ook wel. Kortom, na een jaar meldde hij zich, hij was toen al in de zeventig, met zijn koffertje bij de gevangenis. Hij vond het een avontuur, maar dat is het natuurlijk niet, zeker niet voor Baybaşin.

Zoals velen van jullie wellicht weten Lees verder het kaartje dat voor opschudding zorgde

Het Herenakkoord tussen Turkije en Nederland

In de kranten en tijdschriften valt keer op keer de volgende zin te lezen:
– In 1995 kwam de Koerd Baybaşin in Nederland terecht en vroeg asiel aan.
– De Koerd Baybaşin bevond zich in Nederland en vroeg asiel aan.
– PKKsympathisant Baybaşin kwam in 1995 naar Nederland en vroeg asiel aan.

Maar zegt een vluchteling of asielzoeker dat zo?
Ik kwam (toevallig) in Nederland terecht en dacht kom laat ik hier eens asiel aanvragen? Of: Nu ik me toch in Nederland bevind kan ik net zo goed asiel aanvragen?

Nee, normaal is dat je schrijft: Lees verder Het Herenakkoord tussen Turkije en Nederland

Hüseyin Baybaşin, de man, zijn leven, zijn toekomst!

De behoeftenpyramide van Maslow kan prima fungeren als leidraad, immers we kennen en herkennen deze behoeften ook bij onszelf. Dus is dit ons gemeenschappelijk kader voor the story of the life of Baybaşin.

Het plan voor deze website omvat die verschillende nivo’s van Maslow, echter onder andere noemers, noem het aandachtvelden waaronder de artikelen worden gerangschikt, nl:

Nivo 1: Zijn leefwereld
Hoe was dat vroeger, voordat hij in Nederland gevangen werd gezet. Hoe was en is dat leven in de gevangenis, hoe gemakkelijk en hoe moeilijk is het gevangenisregime voor hem. Wat maakt hij mee? En hoe is dat als je privacy je praktisch helemaal is ontnomen. Wat weten wij daar eigenlijk van. Veel te weinig en daar gaan we iets aan doen.

28-07-2015: Toen ik Baybasin vertelde dat het een goed idee zou zijn om het publiek kennis te laten maken met hemzelf als persoon, toen reageerde hij niet enthousiast. Ik heb het daarom laten rusten en begreep het toen ik het interview opnieuw beluisterde dat hij had met Talk2Myra, waar hij vertelt hoe hij door Frank Bovenkerk werd geportretteerd in zijn De Turkse Maffia. Ik heb daar een aantal artikelen over geschreven:

Baybasin en the dutch factfactory

Het verhaal van Huseyin Baybasin

Baybasin en de storytellers

Baybasin en de fijne heren der wetenschap

Mijn artikelen over Norgerhaven werden via de refli shortener gehackt en onbereikbaar gemaakt tot na de besluitvorming in de Tweede Kamer, daarna was het probleem weer opgelost door refli.

Nivo 2: Zijn gevecht om recht
Welke zaken lopen er en hoe verlopen die. We gaan het hebben over zijn ervaringen en aanvaringen met ons rechtssysteem. En wie er met hem vechten voor zijn recht: advocaten, zoals Adèle van der Plas: de schrijvers Ton Derksen en Rein Gerritsen met hun onthullende boeken. Bloggers als Ton Hofstede, ik heb weliswaar wel eens kritiek op hem, maar hij hoort hier beslist bij; Talk2Myra die Baybaşin een stem geeft via haar radioprogramma en veel meer mensen die openlijk voor hem opkomen bijvoorbeeld via Twitter.

28-07-2015: Helaas heb ik nu juist van deze mensen veel weerstand gekregen op mijn artikelen. En zelfs zodanig dat ik gesommeerd werd de website in zn geheel te deleten.

Nivo 3: Zijn contacten met de buitenwereld
Naarmate we stijgen op de ladder wordt het verdriet voelbaar als je je verplaatst in zijn situatie daar in Norgerhaven waar hij nu verblijft. Zijn gezin die hij sporadisch ziet. Hoe is dat nu voor hem, voor hen. Daar moeten we het over hebben, want er is ook nog een toekomst. Zodra Baybaşin het contact met de buitenwereld verliest is het afgelopen. En dat gaat niet gebeuren. Ook daar wordt aandacht aan besteed.

28-07-2015: Naar aanleiding van deze website heb ik een aantal keren telefonisch contact met hem gehad en dat ook kenbaar gemaakt. Niet lang daarna werd het contact met een in mijn idee, vergezocht excuus, eenzijdig plotseling verbroken.

Nivo 4: Zijn (zelf)vertrouwen
Baybaşin heeft het altijd over the good people of Holland. The good people of Holland zullen hun uiterste best doen om het vertrouwen te herstellen. Hoe we dat gaan doen, en hem dat kunnen laten zien, daar gaan we rustig over nadenken.

Nogmaals zoals ik dat heb aangepakt en blijf aanpakken wordt door zijn vriendenkring niet op prijs gesteld.

Nivo 5: Hüseyin Baybaşin, de man, zijn leven, zijn toekomst!
Het wordt tijd dat de Nederlanders kennis met hem maken.

28-07-2015: En dat doe ik op mijn manier. Iemand verweet mij dat ik niet bescheiden was. Ik zou net als haar elke dag met een t-shirt moeten lopen met het opschrift Free-Baybasin. Dat is prijzenswaardig, maar het is niet mijn manier.

Baybasin: politiek gevangen in Nederland

Baybaşin zelf zegt het! En dit is het verhaal van Baybaşin.

Binnenkort verschijnt een nieuw boek van Rein Gerritsen over deze kwestie:

In 1989 doet de Koerdische zakenman Huseyin Baybasin een boekje open over de nauwe samenwerking tussen de Turkse regering, het leger, de douane en de georganiseerde misdaad. Jaarlijks wordt er Lees verder Baybasin: politiek gevangen in Nederland