Baybaşin en de Hollandse derwisjen

In mijn werkzame leven ging ik in het begin van mijn loopbaan in het organisatieadvieswerk mee met zo’n ouwe rot in het vak om een opdracht binnen te halen, zoals dat heet.  Dan was ik na zo’n bespreking bij de klant helemaal enthousiast. ‘Het was zo’n goed gesprek, dat kon niet meer missen’, gaf ik dan mijn eerste indruk. Mijn ervaren collega temperde meteen de feestvreugde en zei dan: “De opdracht is niet eerder binnen dan dat de handtekeningen zijn gezet.” En zo was het. Vandaar misschien dat ik door die ervaring niet direct sta te juichen over de getoonde euforie met betrekking tot de uitspraak in de tuchtzaak die Baybaşin heeft aangespannen tegen Wladimiroff. Onderdeel a betrof de rol van Buruma en b Wladimiroff als de advocaat van Demmink in de art.12 procedure ivm de verkrachtingszaak die zijn advocaat namens de Turkse mannen tegen Demmink had aangespannen. De één weet het nog mooier voor te stellen dan de ander.

“LOL:Baybasin wint van Micha Wladimiroff” en “Uitspraak opent deuren.” Het klinkt als muziek , maar ik las de uitspraak toch met beduidend minder enthousiasme.

Die winst is dus beperkt. Nuchter bezien, zeer beperkt. Met het gegrond verklaren van de ‘schijn’ van belangenverstrengeling is in ieder geval, weliswaar impliciet, bevestigd dat Wladimiroff heeft ‘gelogen’ toen hij beweerde nooit voor Baybaşin te hebben gewerkt. En ik kan mij voorstellen dat dat voor Baybaşin een erkenning inhield. Maar dan?

Gewonnen aan geloofwaardigheid?   Was dat de inzet van de tuchtklacht? Hoe dan ook, niet de geloofwaardigheid van Baybaşin is hier van belang, maar de leugenachtigheid van Wladimiroff, immers als hij liegt over zijn rol als advocaat van Baybaşin, dan kon hij ook wel eens hebben gelogen, althans niet de waarheid hebben verteld zeggen wij dan, over zijn rol in die toelatingscommissie CEAS. Dat is m.i. de oogst van deze exercitie en in die zin vind ik de opmerking van Rein Gerritsen over consilience of inductions heel mooi.

Over toeval gesproken: dan denk ik weer aan de mogelijkheid, wellicht vergezocht, maar toch niet ondenkbaar, dat hij Wladimiroff e.e.a. met de Raad heeft voorbeproken in die ruim twintig minuten die hij met zijn advocaat in de kamer met hen heeft doorgebracht. Wij zaten met de advocaat van Baybaşin voor de deur te wachten al die tijd. En wij moesten geloven dat zij aan de andere kant ook niets anders deden dan wachten op het moment dat Baybaşin werd ‘aangevoerd’.  De voorzitter vroeg nog toen wij binnen mochten komen aan de advocaat: “Is Baybasin al aangevoerd?” Een dergelijke vraagstelling van de voorzitter komt bij mij als hoogst ongeloofwaardig over.  Blijkbaar ben ik de enige die er over valt want niemand anders heeft het erover.

Ik heb wel mijn bedenkingen. De Raad heeft de rol van Wladimiroff in die TCEAS niet verder inhoudelijk willen toetsen omdat de redelijke termijn was verstreken. Daar kwam de Raad zelf niet op, het werd als bezwaar ingebracht door de advocaat van Wladimiroff en er werd meteen, zo weet ik mij te herinneren, gretig en nadrukkelijk op gereageerd, vandaar mijn wantrouwen dat er iets is voorgesproken tussen de raad en Wladimiroff. Baybaşin werd aansluitend meteen door de voorzitter geconfronteerd met de vraag: ‘Waarom niet eerder?’

Op zich is dat een interessante en relevante vraag, want inderdaad, waarom heeft zijn advocaat indertijd, toen het speelde in 2010, geen actie ondernomen? “Uit de overgelegde stukken en over en weer ingenomen stellingen blijkt dat het klager in het voorjaar van 2010 bekend was dat verweerder in de TCEAS zitting had of zou hebben. De klacht daarover dateert van 20 februari 2014” Baybaşin kon geen antwoord geven. En zijn advocaat hield zich stil. Is daar dan niet over nagedacht? Of was het toen niet interessant?

En waarom werd het dan in 2014 ineens wel interessant? “Bij de klaagschriften (…) is een schrijven gevoegd van de advocate van beide klagers (…) waarin wordt opgemerkt dat tussen beide zaken en de procedures in de zaak Baybasin een directe link bestaat. Bij het Bossche hof is thans nog een ontnemingsprocedure aan de orde met betrekking tot Baybasin, terwijl in de hoofdzaak Baybasin momenteel een herzieningsverzoek bij de Hoge Raad loopt.”

Telkens wordt door de advocaat van B., maar ook door Poot&Co, benadrukt dat er een ‘directe’ link bestaat, tussen de zaak Baybaşin en de zaak van de verkrachte Turkse mannen. Dat is ronduit vreemd te noemen, immers Baybaşin zelf heeft in één of meerdere van zijn radio optredens bij Talk2Myra juist het tegendeel beweerd namelijk, dat er in feite geen link is tussen die twee zaken. Hijzelf ziet het als twee afzonderlijke zaken. Daar ben ik het mee eens.

Het betreft niet een directe link, maar een (veronderstelde nog te bewijzen) indirecte link, in de vorm gegoten van ‘het complot’, waarbij de Nederlandse staat door de Turkse staat zou zijn gechanteerd met de pedocriminele handel en wandel van Demmink. Het pleidooi van zijn advocaat was m.i. opnieuw teveel gericht op het complot, waar Wladimiroff vervolgens meesmuilend op reageerde.

Helaas wilde de advocaat na een eerdere toezegging, mij geen inzage meer geven in de wederzijdse pleidooien ter zitting. Ik had het graag nog eens rustig bekeken achteraf. Zo langzamerhand vraag ik me af of Baybaşin eigenlijk wel weet wat er namens hem wordt beweerd en ondernomen, immers het is allemaal in het Nederlands.

In ieder geval heb ik al vanaf 2012 zowel bij Vrij Nederland als bij De Roestige Spijker geschreven dat deze jacht op Demmink die, terecht of onterecht, door zijn advocaat en Poot&Co zo is ingezet, niet in het voordeel van het ontkrachten van zijn veroordeling zelf is, in tegendeel. Het heeft eerder averechts gewerkt.

Mijn commentaren hebben in de aanpak niet veel kunnen veranderen, Baybaşin wordt er telkens met de haren bij gesleept. En dat geldt andersom ook voor Demmink. Niet dat ik hiermee beweer dat Demmink geen bemoeienis heeft gehad met zijn arrestatie en detentie, beslist niet.

Ik heb hem gevraagd wie hem in 2007 op het idee heeft gebracht om Demmink aan te klagen voor het verkrachten van de Turkse jongens indertijd. “Tegen de volgens de Turkse autoriteiten gechanteerde topambtenaar van Justitie deed hij tevens aangifte wegens pedofilie. Voorlopig zonder succes. Het Landelijk Parket weigerde een strafrechtelijk onderzoek in te stellen tegen deze aangifte. Een daarop volgende klacht van Baybasin tegen deze weigering tot vervolging werd op 17 oktober 2008 door het Gerechtshof te ’s Gravenhage afgewezen.”

Hij beweerde dat hijzelf dat initiatief had genomen, maar ik geloof het niet. Hij moet op het idee zijn gebracht. In ieder geval was deze aanklacht nodig voor Poot&Co om, zoals Poot het zelf noemde, de jacht op Demmink te openen.

Op 4 juni 2010, nadat zijn verzoek bij de TCEAS op niets was uitgelopen, ging de media campagne  van Poot&Co van start: “Met het gisteren gepresenteerde boek ‘De Demmink Doofpot’ belandt de geruchtmakende affaire rondom de ontwikkelingsmaatschappij Chipshol in een nieuwe fase.” , lees ik in hun eerste artikel.

Poot&Co hebben er nooit een geheim van gemaakt dat zij uit waren op de 20 miljard. Vandaar ook dat ik de fractievoorzitters gevraagd heb om nu juist de Shipsholaffaire te onderwerpen aan een parlementaire enquete.

De pedofiele strapatsen van Demmink, interesseerde Poot&Co helemaal niet, zo verkondigde hij nog niet zo lang geleden in de Volkskrant doodleuk. Baybaşin interesseert ze ook niet. En dat zeg ik,  hij wordt gewoon opgevoerd als het Poot&Co in hun jacht op Demmink zo uitkwam.

Ook nu moest Baybasin weer komen opdraven, immers de tuchtklacht was naar aanleiding van de artikel12 procedure, waar Wladimiroff optrad als Demminks advocaat, niet naar aanleiding van de rol van Wladimiroff in de TCEAS. Dat is er aan toegevoegd en ik neem aan, dat hij daarom er in mee is gegaan. En juist op dat punt heeft hij bakzijl gehaald.  Dat moet een grote teleurstelling voor hem zijn.

“Het is de plicht van de klager om te motiveren waarom hij de klacht niet eerder heeft ingediend. Dat heeft hij niet gedaan terwijl niet is gebleken van omstandigheden die meebrengen dat klager desondanks in zijn klachten zou moeten worden ontvangen. Het voorgaande leidt ertoe dat klager in zijn klacht voor wat onderdeel a betreft niet ontvankelijk is.”

Aldus de Raad van Discipline, die om die reden er niet toe over is gegaan om de rol van Wladimiroff in het TCEAS inhoudelijk te toetsen, als ze dat al ooit hadden gewild. Wat is dan concreet de winst voor hemzelf? De ‘schijn’ van belangenverstrengeling? Zijn geloofwaardigheid? De winst is zo mager en het bewijzen van het complot is zo’n grote omweg, dat daarmee Baybaşin van zn levenslang niet vrij zal komen, althans dat is mijn idee.

Dat twitter dialoogje met Rein Gerritsen levert wel een paar nieuwe inzichten. Nu blijkt dat Wladimiroff over het ene heeft gelogen, kan het zijn dat hij ook over zijn rol in het TCEAS heeft gelogen, om precies te zijn, zich als een draaikont om de waarheid heen heeft gedraaid. Wat dat betreft lijkt de juridische wereld als twee druppels op de politiek. Allemaal draaikonten, ze konden Hollandse derwisjen zijn.

Maar goed, wie kan A-G Aben overtuigen om Wladimiroff en Buruma alsnog onder ede te (laten) verhoren, over wie nu precies betrokken waren bij de beslissing van het TCEAS om de getuigenverhoren af te blazen? Volgens de advocaat van B. heeft Buruma zelf verklaard dat die beslissing door Wladimiroff werd ingegeven. Dat bewezen te krijgen is in het belang van Baybaşin, immers die getuigen wilden verklaringen af leggen over het vervalsen van de tapbestanden. Daar is hij op veroordeeld, en daar moet de focus op gericht blijven. Je moet niet te hoog willen grijpen en een complot willen bewijzen. Nu Turkije heeft aangegeven ruimhartig te willen meewerken als er verzoeken komen vanuit Nederland, biedt dat perspectief.

Baybaşin en de blunderende Raad van Discipline

Ja mensen ik zie dat onmiddellijk. Met alle verstand kijk ik er naar en dan denk ik, lees ik dat nou goed? Ja het staat er toch echt. Geloof me dit is niet zo maar een verschrijving. Nee, de weerstand om Baybaşin, als klager, gelijk te geven is zo groot, dat de heren en dames van deze Raad van Discipline, Lees verder Baybaşin en de blunderende Raad van Discipline

Baybasin en het slechte nieuws

Ruim een maand geleden:

In de telegraaf:Sanctiemogelijkheden om ‘foute’ rechters te straffen.

“Opstelten wil meer sanctiemogelijkheden invoeren, zoals schorsing of korting op het salaris. De NVvR ( het is niet waar) drong ook zelf aan op meer mogelijkheden. De Kamer wil echter nog verder gaan en stuurt aan op onder meer gedwongen overplaatsing en demotie voor ‘foute’ rechters. Maar ook die wensen zal de minister eerst voorleggen aan de Raad van State. Het debat is geschorst en gaat pas verder als de antwoorden van de Raad klaar zijn en het kabinet daarop gereageerd heeft. Het amendement van Van der Steur is voor de NVvR als een donderslag bij heldere hemel gekomen, meldde voorzitter Maria van de Schepop. Als het voorstel wordt aangenomen, heeft „de overheid straks de mogelijkheid om rechtstreeks in te grijpen in de rechterlijke macht”. „Het instemmingsrecht van de vakbond beschermt onafhankelijke rechters en officieren tegen de willekeur van de politiek. Rechters, officieren, maar ook burgers moeten er toch niet aan denken dat de rechtsstaat niet meer onafhankelijk is?“

Dus vdr Steur wilde als parlementarier nog strengere straffen, zelfs gedwongen verplaatsing. Kwam dat even goed van pas Lees verder Baybasin en het slechte nieuws

Baybasin: zijn zaak is geen queeste!…

Afgelopen week zwierf ik in Wenen. De zon scheen. Er waren veel mensen op straat en op de terassen. Het was werkelijk prachtig.

Op een gegeven moment wist ik even niet meer welke kant ik op moest en vroeg in mn mooiste Duits aan een voorbijganger: “Darf ich Sie etwas fragen?’ En ja hoor dat mocht. Dus ging ik verder: ” Können Sie mir sagen wo ich bin?” en ik duwde de man meteen de stadsplattegrond onder de neus”. Hij keek even en wees mij de plek aan.

Ik liet hem zien waar ik onderweg naartoe was. Hij wees onmiddellijk de richting aan. ” Und dann gehen Sie immer geradeaus. “Nicht links, nicht rechts, immer geradeaus”, zei hij nog eens nadrukkelijk. Hij keek me aan alsof hij me niet helemaal vertrouwde, dus herhaalde ik zijn instructie: “Nicht links, nicht rechts, immer geradeaus!” Aan de uitdrukking op zn gezicht te zien was hij daarmee helemaal gelukkig, hij grijnsde. Sommige mensen hebben je meteen door.

Ik moest er aan denken toen ik alle nieuwtjes las, met name de Lees verder Baybasin: zijn zaak is geen queeste!…

Baybasin en de factor 10

Het was geloof ik eind jaren tachtig dat bedrijven na gingen denken over bedrijfsveiligheid. Met de intrede van de automatisering en informatisering ging een hele nieuwe wereld open voor de bestuurders en de managers en een andere wereld dicht. Waar je voor die tijd gewoon in en uit liep moest je je nu met een pasje legitimeren bij de poort of deur. Je kon het maar beter voor zijn nietwaar. Het was eigenlijk nog niet duidelijk waarvoor die strenge bedrijfsbeveiliging eigenlijk nodig was, maar preventief was het wel.

Daarna kwam de geheimhoudingsplicht. Werknemers mochten niet spreken over bedrijfsgeheimen op straffe van gigaboetes of wellicht andere sancties. Maar wat precies viel onder die geheimhoudingsplicht was erg abstract. Wat wel en wat niet mocht werd nooit erg duidelijk omschreven in die contracten, maar het had zeker een preventieve werking. Als je niks zei over het bedrijf, waarvoor je werkte, dan zat je altijd goed.

De grotere bedrijven gingen nog een stapje verder en de opkomst van de public relations en de voorlichters werd booming business. Onder hun hoede werden werknemers geacht de visitekaartjes van hun werkgevers te zijn. Loyaal allemaal!

Tegelijkertijd werd de arbeidsmarkt steeds verder geflexibiliseerd. Minder vaste contracten, veel jaarcontracten, oproepcontracten, uitzendkrachten. Alsjeblieft niet vast, flexibel werd de kracht voor de economie, althans dat werd vanaf de ivoren torens verkondigd. Grondig over nagedacht. Voor behoud van de werkgelegenheid, allemaal voor jou, ja jij! Het had uiteraard een zeer preventieve werking. Doe je plicht, de neuzen gericht en mondje dicht, je vangt meer vliegen met stroop zei ome Joop.

Preventief is positief moeten we met zn allen geloven. Het is ons leven ingeslopen: Preventief controleren, preventief injecteren, preventief fouilleren, preventief koeioneren, dat zal ze leren.

De meesten van ons passen zich aan, immers je ‘wilt’ wat. Maar in dat willen, die vrije wil worden we stukje bij beetje beperkt. Op tal van levensgebieden wordt het steeds een beetje minder. Het moment dat je je dat realiseert is het moment dat je afhankelijk bent geworden van de wil van anderen.

Wat dat met Baybasin te maken heeft? Alles, in zijn situatie met een factor of 10 erger, omdat hij als levenslang gestrafte ‘niets te willen’ heeft, zo werd dat toch verkondigd in de media en tal van discussies, nietwaar?

Hoe voelt dat om compleet geleefd te worden?

Vraag het de ouden in de verpleeghuizen. Vraag het de collega’s op het werk. Vraag het je vader en je moeder, je vrienden. Denk er eens over na als je het pasje voor dit en het pasje voor dat tevoorschijn moet halen, als je je identiteit gaat verbergen om je mening te geven op het internet. Maar vraag het vooral ook Baybasin, hij kan er ons alles over vertellen, als hij de kans krijgt natuurlijk.

Baybaşin en het Englandspiel

Oom Jaap noemde ik hem, hoewel hij niet echt mn oom was, maar hij was als vriend van de familie zo eigen dat die titel vanzelfsprekend bij hem hoorde. Mijn moeder was heel erg gek met hem. Ze kenden elkaar al vanaf hun jeugd. Misschien hadden ze wel eens verkering met elkaar gehad. Hoe dan ook ze hadden een goede band. Zelfs zo dat mijn moeder na de oorlog de trouwring van hem kreeg die had toebehoord aan zijn eerste vrouw, die in de oorlog was gefusilleerd. Voor gouden ringen was in die tijd geen geld.

Oom Jaap was militair in hart en nieren. Had nog gevochten in Korea en uiteraard in de Tweede Wereldoorlog. Vanuit Engeland deed hij gevaarlijke operaties op het vaste land van Europa. Zijn eerste vrouw, een Zwitserse, deed hetzelfde, maar Lees verder Baybaşin en het Englandspiel

En het wachten is op Aben

ldbroersma 3 mrt.Je presenteert je als de man die ons iets kan leren over het recht. En dit moet voor recht doorgaan? Klik op  recht Wicher Wedzinga: Ik weet niet wat de feiten zijn, maar ik ben er van overtuigd dat AG Aben goed onderzoek laat doen. ldbroersma :Als het niet op feiten berust, waar is die overtuiging dan op gebaseerd?   En dan blijft het oorverdovend stil bij Wicher Wedzinga net als bij AG Aben. Binnenkort, in april, verschijnt een nieuw boek van Rein Gerritsen met als titel ‘Baybasin: Nederland en de Koerdische kwestie’, althans dat was de hoop en verwachting. Helaas is de publicatie gekoppeld aan het moment dat Aben met zijn eindconlusie komt in de Herzieningszaak, die door Baybasin april 2011 is gestart.

April 2015 zou mooi zijn, ter viering van het vierjarig jubileum, maar gezien het patroon van telkens weer aankondigen en uitstellen waarschijnlijk toch een te optimistiche verwachting, en dat geldt dan ook voor de publicatie van het boek van Rein Gerritsen. Hij schrijft: Lees verder En het wachten is op Aben

Norgerhaven, vandaag het vonnis

Vandaag het vonnis van de rechters over de huisvesting van Baybaşin en zijn 16 medegedetineerden in Norgerhaven.

Dit is het verhaal nogmaals, omdat het zo belangrijk is, niet alleen voor de gedetineerden maar ook voor Nederland als ‘beschaafde samenleving’:


Teeven heeft heel veel steun aan de gevangenisdirecteur Tom Yntema van Veenhuizen. De gevangenis waarmee je in het buitenland kunt scoren, volgens de directeur van het gevangenis museum Peter Sluiter, zo goed hebben onze gevangenen het daar. Ze mogen er zelfs in de spaarzame uurtjes buiten de cel op gras lopen. Ze gaan nog net niet loeien als de Nederlandse koeien, maar verder, zo gezond! Het klinkt als een paradijs en dat zegt weer iets over de andere gevangenissen waar de huidige bewoners naar toe mogen vertrekken. Beton en nog meer beton. Baybaşin noemt het levend begraven tussen het beton.

Anderhalf jaar geleden zijn de huidige 18, inmiddels 17 bewoners lekker gemaakt met het vooruitzicht van dat groene gras, maar toen ze kwamen was het niet zo groen. Er moest heel wat gebeuren om het op te knappen. Dat hebben de gedetineerden gezamenlijk gedaan en nu moeten ze weer vertrekken, als het aan Teeven, de directie en in ieder geval een deel van het personeel ligt, dat zich zo verheugt op de komst van de Noren. De eigen werkgelegenheid gaat uiteraard vóór het welbevinden van de langgestraften. Die hebben hun rechten op een fatsoenlijke behandeling blijkbaar verspeeld.

Nee, vergoelijkt Teeven deze actie van de staat, de ‘opgebouwde rechten’ mogen deze gedetineerden behouden. Opgebouwde rechten? Het suggereert veel, maar de praktijk is anders. Behalve het gras en het uitzicht op groen vanachter het raam in de cel, hebben de gedetineerden niet zo gek veel, getuige de antwoorden op de vragen die ik van Baybaşin kreeg over zijn budget.

De celdeur gaat open van 8:30 tot 16:30, welgeteld 8 uren, daarna gaat schat ik het merendeel van het personeel naar huis. Dus 16 uren opgesloten in een vrij kleine cel. In die cel is een raam waar de gedetineerden nu dus zicht hebben op de natuur. Dat blijkt een privilege te zijn als ik Teeven begrijp.

Baybaşin heeft het nogal druk in die 8 uren met douchen, een beetje oefeningen doen om in conditie te blijven, bellen met zijn advocaten en familie en dus ook te kunnen koken in de keuken die de mannen eerst zelf hebben moeten maken. Met gezamenlijke kracht hebben de gedetineerden Norgerhaven in die anderhalf jaar dat het ‘project’ loopt, wat ‘opgeleukt’ om het woord maar eens te bezigen van RTL. Is dat ook een privilege, meneer Teeven?

Veel geld om op te maken heeft Baybaşin niet. Hij krijgt 400 euro in de maand overgemaakt van zijn familie. Van die 400 euro moet hij telefoonkaarten kopen om via de huistelefoon, immers die kan worden afgeluisterd, te kunnen telefoneren. Ik ben erg benieuwd hoeveel ze dan rekenen voor zo’n telefoonkaart. Dan heeft hij nog wat geld voor voeding, om zelf te koken in de eigen gemaakte keuken, toiletartikelen aan te schaffen, wellicht voor wat schilderspullen en dan is het op. Moeten we dat als privilege beschouwen?

Postzegels voor eventuele retourpost mogen niet, want dat gaat het budget van 400 euro per maand teboven. En men houdt zich strict aan die regels. Is dat een privilege meneer Teeven?

Iets lekkers toesturen zoals een chocoladeletter met Sinterklaas is niet mogelijk. Ik heb zelfs persoonlijk een brief gestuurd naar de directeur van Norgerhaven meneer Yntema voor clementie eens per jaar. Niet eens een antwoord gekregen.

O ja, Baybaşin mag eens per week gratis en voor niets een uurtje via skype spreken met zijn gezin in Engeland. En dat is een privilege binnen Norgerhaven. In al die jaren daarvoor heeft hij die gelegenheid nooit gekregen. Kunt u zich dat voorstellen, lezers?

Baybaşin noemt deze gevangenis de beste gevangenis die hij tot nu toe in die bijna twintig jaren heeft gehad, en dat waren er inmiddels zo’n 19, want hem wordt geen rust gegund. Ook in onze gevangenissen wordt hij door het zogenaamde ‘humane’ Nederlands justitieel systeem enerzijds op groteske wijze opgejaagd anderzijds op ik mag wel zeggen machtswellustige wijze belemmerd in zijn toch al povere bestaan. Een bijzonder wrede behandeling ondergaat hij hier in Nederland en dan te bedenken dat deze man onschuldig is. Dat staat voor mij en gelukkig steeds meer mensen vast.

Teeven, de directeur Yntema van Veenhuizen, en een deel van het personeel, meneer Deurzen van RTL, ze zijn blijkbaar erg blij met de komst van de Noren. De directie en een deel van het personeel doen zelfs mee aan het reclamespotje om hun product aan de man te brengen. They don’t give a damn, waarom ook niet in deze realityshow van de één zn geestelijke dood is een ander zn brood.

Bij HHC las ik dat Van Deurzen van RTL er dit van maakt:

“Er zitten zeventien lang gestraften gevangenen op de afdeling. Die net als hier is opgeleukt met: een extra recreatieruimte, een extra keukenblok, een billiarttafel, een binnentuin. En de gevangenen koken en eten samen. En ……..”Of het ook beter te dragen is voor de slachtoffers van deze gevangenen komt tijdens het kort geding vandaag niet naar voren. Daar gaat het over de rechten van de gevangenen. Maar de vraag is dan: Hebben die dan wel wat te willen?”

“Ja, antwoordt de advocaat van de gedetineerden, die moeten zeker iets willen. Kijk. De straf die je oplegt als strafrechter is vrijheidsbeneming. De straf is niet mensen psychisch kapot maken.”

Precies, want dan komen we terecht in de wereld van de wraak. Dan verlaagt de samenleving zich tot het niveau van crimineel handelen. Mag de staat datgene doen waarvoor zij anderen bestraft?

Hebben gevangenen geen rechten meer? Zo nee dan zeggen we als samenleving dat gevangenen geen behoeften mogen hebben en handelen daar vervolgens naar. Al helemaal als dit met gevangenen van Norgerhaven door gaat…tenzij de rechters bij zinnen komen en deze staatsterreur en uitverkoop van onze normen en waarden een halt toeroepen, want:

Gedetineerden hebben en mogen geen behoeften hebben? Geen behoeften zoals opgetekend door Maslow en eigen aan ieder mens? De rechten van de mens gelden niet voor hen? De basis voor het behoud of het herwinnen van menswaardigheid? Ja, want het gaat ook om het herwinnen van menswaardigheid.

pyramide van maslow
pyramide van maslow

Het volgende is dus wat een man als Van Deurzen van RTL met zijn retoriek voorhoudt aan het volk: Hebben die dan wel wat te willen? Want er wordt niet meer gedacht aan de slachtoffers”, zo stelt hij vals, o zo vals, omdat hier een beroep wordt gedaan op valse sentimenten.

Als het aan hem ligt en al degenen die het daarmee eens zijn dan moeten de langgestraften voor eeuwig leven in de hel liefst op water en brood. Dat zal ze leren!

Niet eens met genoegen deelt hij zijn denkbeelden, net als Teeven en Yntema, maar met een stuitende kortzichtigheid, die helaas onder de Nederlandse bevolking een voedingsbodem vindt. Maar de voeding is zo giftig die deze heren opdienen. Uiteindelijk vergiftigen zij de samenleving met hun denkbeelden. En dan heb ik het nog niet eens over wat deze behandeling betekent voor de man die hier op valse gronden is veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf, Baybaşin.

Ik hoop dat de rechters aan deze denkbeelden aanstaande vrijdag 6 maart 2015 geen gehoor geven.

Dat was denk ik iets teveel gevraagd:

foto

Ard van der Steur is er maar wat blij mee, met het behoud van de werkgelegenheid. De weg is vrij en opgeruimd staat netjes. Dat niveau!

lees ook:

Baybasin antwoordt op mijn vraag over zijn budget

driemaal is scheepsrecht

Levenslang gestraft

Norgerhaven en het reclamespotje van de staat

Teeven heeft heel veel steun aan de gevangenisdirecteur Tom Yntema van Veenhuizen. De gevangenis waarmee je in het buitenland kunt scoren, volgens de directeur van het gevangenis museum Peter Sluiter, zo goed hebben onze gevangenen het daar. Ze mogen er zelfs in de spaarzame uurtjes buiten de cel op gras lopen. Ze gaan nog net niet loeien als de Nederlandse koeien, maar verder, zo gezond! Het klinkt als een paradijs en dat zegt weer iets over de andere gevangenissen waar de huidige bewoners naar toe mogen vertrekken. Beton en nog meer beton. Baybaşin noemt het levend begraven tussen het beton.

Anderhalf jaar geleden zijn de huidige 18, inmiddels 17 bewoners Lees verder Norgerhaven en het reclamespotje van de staat