Baybasin en een zekere beleidsvrijheid van de staat

Op zoek naar nieuws over de uitspraak in hoger beroep, die volgens HHC op 28 juli j.l. zou komen, kwam ik vandaag ergens in een commentaar een tweet tegen, dat de uitspraak al op 14 juli bekend was. Klik hier voor het arrest.

foto

En als de staat in het gelijk is gesteld dan hebben de gedetineerden waaronder Baybasin aan het kortste eind getrokken.

De motivatie van de rechters

De beslissing is als volgt door de rechters gemotiveerd:

7. Voorop staat dat aan de Staat een zekere beleidsvrijheid toekomt en dat de beslissing van de Staat daarom slechts marginaal getoetst kan worden. Kernvraag is of de Staat in redelijkheid tot de gewraakte beslissing heeft kunnen komen.

8. Het hof wil benadrukken dat de gevoelens van onvrede en frustratie van [appellanten] invoelbaar zijn. Afdeling K was het succesvolle resultaat van het in 2012 ingezette beleid en niet in geschil is dat [appellanten] deze afdeling samen met andere gedetineerden en het personeel hebben gemaakt tot wat het was. Het is bepaald ongelukkig te noemen dat [appellanten] zo snel na hun komst op afdeling K zijn geconfronteerd met een dreigende en vervolgens werkelijkheid geworden verhuizing. Het is aannemelijk dat de omstandigheid dat de onder 1.6. en 1.7. vermelde brieven onbeantwoord zijn gebleven de gevoelens van onvrede en frustratie heeft versterkt. Het hof schaart zich achter de opmerking van de voorzieningenrechter dat dit laatste in elk geval de indruk heeft gewekt dat de Staat zich op dat moment niet veel gelegen liet liggen aan de belangen van (levens)langgestraften.

9. Dit alles neemt echter niet weg dat

de Staat naar voorlopig oordeel van het hof niet onrechtmatig heeft gehandeld. De overweging van de voorzieningenrechter dat niet aannemelijk is gemaakt dat toezeggingen zijn gedaan, is niet bestreden en meer in het algemeen is niet aannemelijk gemaakt dat [appellanten] erop mochten vertrouwen tot aan het einde van hun detentie op Afdeling K te mogen blijven. 

Tegenover de belangen van [appellanten] staat het, gelet op de zeer forse bezuinigingstaakstelling voor de Dienst Justitiële Inrichtingen, zwaarwegende belang van behoud van werkgelegenheid:

de Staat heeft niet (voldoende) weersproken aangevoerd dat door de ter beschikking stelling van PI Veenhuizen aan de Noorse autoriteiten 239 fte DJI-personeel voor de duur van het verdrag is gegarandeerd.

Juist vanwege die bezuinigingstaakstelling lag verhuur van een leegstaande inrichting aan de Noren minder voor de hand, nu daarvoor extra personeel aangetrokken had moeten worden.

Daarbij komt dat ook in appel niet aannemelijk is gemaakt dat het in 2012 ingezette beleid – levenslang gestraften die dat niet willen niet samen met kort gestraften op één afdeling en aanpassing van het leefklimaat aan het langdurige verblijf, met de nadruk op zelfredzaamheid – niet elders is uit te voeren.

Uit hetgeen door en namens [appellanten] ter zitting naar voren is gebracht, is af te leiden dat op dit moment nog de nodige op- en aanmerkingen kunnen worden gemaakt op Afdeling E0 van Zuyder Bos, zeker in vergelijking met Afdeling K van Norgerhaven.

Daargelaten echter dat de voorzieningenrechter onbestreden heeft overwogen dat niet elke afwijking van de faciliteiten van Afdeling K tot strijd met artikel 3 EVRM leidt en dat [appellanten] bijvoorbeeld geen rechten kunnen ontlenen aan het uitzicht vanuit die afdeling,

geldt dat de plaatsvervangend vestigingsdirecteur van Zuyder Bos ter zitting uitdrukkelijk heeft verklaard dat de directie de intentie heeft zich ervoor in te spannen om Afdeling E0 samen met de gedetineerden zoveel als mogelijk is, te ontwikkelen tot een soortgelijke afdeling als Afdeling K. Het hof gaat ervan uit dat het de directie (en (dus) de Staat) ernst is in dit verband.

In een andere tweet was op 30 juni al duidelijk dat het parlement heeft ingestemd met de verhuur aan de Noren.

De motivatie van de eerste Kamer

30 juni 2015
De Eerste Kamer heeft dinsdag 30 juni 2015 een debat gevoerd met staatssecretaris Dijkhoff (Veiligheid en Justitie) over de Goedkeuring en uitvoering van een Verdrag met Noorwegen over gebruik van penitentiaire inrichting Veenhuizen voor Noorse veroordeelden. Met dit verdrag wordt Noorwegen geholpen met de acute behoefte aan meer celcapaciteit. Door het beschikbaar stellen van detentiecapaciteit kan gedurende de looptijd van het verdrag werkgelegenheid in het Nederlandse gevangeniswezen behouden blijven. Ook de detentiecapaciteit blijft behouden. Het bedrag dat Noorwegen betaalt, is kostendekkend.
Aan het eind van het debat werd het wetsvoorstel aangenomen met steun van SGP, CU, VVD, PvdA, CDA, GroenLinks, OSF en D66. De fracties van de SP en de PVV stemden tegen. De fracties van de PvdD en 50PLUS waren afwezig.

Klik hier voor het totale verslag

Wat is nu het verschil tussen het krantenartikel in: Baybasin laat zich ‘verwennen’ in Norgerhaven van 6 februari van dit jaar en dit oordeel van de rechters in het hoger beroep een half jaar later. Niet veel, het argument om de verplaatsing te rechtvaardigen is hetzelfde gebleven. Wat dat betreft was de mediacampagne van de staat succesvol. Maar in feite zijn de sentimenten ook hetzelfde, alleen in het krantenartikel betrof het de ‘slachtoffers’ van de langgestraften. De rechters tonen in dit arrest hun medeleven met de langgestraften, dat is dan de schrale troost. Maar in feite is het om het even. Vond ik de sentimenten in de krant al vals, de sentimenten in het arrest zijn wat mij betreft nog valser.

Lees ook

Driemaal is scheepsrecht

Vraag aan Baybasin over zijn gevangenisbudget

Baybasin antwoordt op mijn brief

Baybasin en het reclamespotje van de staat

Norgerhaven, vandaag het vonnis

En verder in Noorwegen

De Noorse journalist die er in de Noorse kranten over schreef heb ik een tweet gestuurd over de stand van zaken.

 

foto 1

De Volkskrant 
Vandaag 6-8-2015, verscheen ook een opiniestuk in de Volkskrant over hoe het gesteld is met het gevangenisregime, in zn algemeenheid in Nederland en voor sommige gedetineerden in het bijzonder, van Frans-Willem Verbaas, advocaat vreemdelingenrecht. Een alinea hieruit:

“Misbruik van macht
Zo noemde voormalig ombudsman Alex Brenninkmeijer het opsluiten van hongerstakers in isoleercellen ‘misbruik van macht’. En in de psychiatrie wil men af van de isoleercel, omdat het middel erger is dan de kwaal. Je riskeert zelfs dat mensen in een psychose kunnen raken of levenslang psychisch beschadigd worden.

Ook bij de zogeheten ‘visitaties’ kan veel misgaan. Bij visitaties – bijvoorbeeld bij aankomst in de gevangenis – moeten gedetineerden zich geheel uitkleden voor controle op de aanwezigheid van verboden voorwerpen in lichaamsholten zoals drugs. Ook dit is mensenrechtelijk niet verboden, mits je daar goede veiligheidsreden voor hebt. Zijn die er niet, dan ben je bezig met nutteloze vernedering van gevangenen. Vanwege de veelvuldige visitaties in de Extra Beveiligde Inrichting in Vught is Nederland hierover eerder veroordeeld door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.

Hoog tijd dus om het toezicht op Nederlandse gevangenissen anders te organiseren. Als je geen onafhankelijk toezicht wil, dan moet je maar niet het optioneel protocol ondertekenen. Het NPM kan gewoon worden ondergebracht bij de nationale ombudsman of het College voor de Rechten van de Mens.”

Een betere controle is nodig zo stelt Verbaas, maar hoe verhoudt zich dat met een zekere beleidsvrijheid van de staat?

Baybasin en de A-G Aben

foto
Dat vond ik indertijd een opvallend gegeven, een keurige c.v. zonder allerlei al dan niet lucratieve nevenbezigheden. Nee, meneer Aben geeft les aan de Universiteit en krijgt er niet voor betaald.

En hier lees je eens wat en daar lees je eens wat, zoals de tweet van voormalig Raadsheer Wicher Wedzinga, waarin hij alle vertrouwen uitspreekt over deze  Advocaat-Generaal Aben.

Langzamerhand ontstaat in de loop der tijd bij mij een beeld van deze man, zo ook door het lezen van een zeer interessant artikel dat op 17 december 2011 in het NRC verscheen over A-G Aben:

“Deze week is strafrechtexpert en advocaat-generaal Diederik Aben wat mij betreft de hoogste eer te beurt gevallen die in juridisch én politiek Nederland voorhanden is. Hij is niet benoemd in de Hoge Raad der Nederlanden. En wel omdat de PVV dat verhinderde en de vaste Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie daarin mee ging. De Hoge Raad liet hem deze maand op de voordracht braaf naar de laatste plaats zakken.Het hoogste rechtscollege en de Kamer zwichtten aldus voor het PVV-dreigement de rel rondom de benoeming van hoogleraar Ybo Buruma van dit najaar nog eens dunnetjes over te doen. Diens ernstige tekortkoming was betrokkenheid bij de PvdA, waar de PVV uiteraard niet mee uit de voeten kon. De Kamer negeerde dat en benoemde hem toch. Diederik Aben is door de PVV op de zwarte lijst gezet omdat hij de verkeerde mening had over de wrakingskamer in het proces Wilders. Aben vond destijds de beslissing om de rechters te vervangen namelijk onnodig, slecht gemotiveerd en strijdig met de jurisprudentie. Deze ‘persoonlijke notitie’ lekte uit en zorgde voor rumoer, waarna het parket het uitlekken ‘betreurde’.”

Dat lezende dan weten wij toch genoeg, want weliswaar wordt met de vinger gewezen naar Wilders van de PVV, maar wie was toen voorzitter van de vaste kamercommissie Veiligheid&Justitie? Lees verder Baybasin en de A-G Aben

Baybasin en de geheime dienst van Turkije

Als ik zo iets lees dan denk ik meteen aan die theorie ‘Consilience of inductions’, een wetenschapsfilosofisch krachtig bewijs, waar Rein Gerritsen het over had in verband met de zaak Baybasin. Want inderdaad misschien hebben de medewerkers van de Turkse geheime dienst hun huiswerk niet zo goed gedaan: immers met zo’n ‘slordigheid’ mag je vraagtekens zetten bij de rest van dit rapport.

Wat ik er maar mee wil zeggen is dit: Hoe serieus moeten we dat ‘geheime’ Turkse rapport nemen als er dergelijke slordigheden in voorkomen. Dat geeft mij in ieder geval te denken: een rapport dat de bron is geworden van de complottheoretische aanpak van de verdediging. Daarbij aannemend dat het in bovenstaande tweet gaat om het aanvullende rapport dat Baybasin in 2007 in handen is gespeeld. ( Gerritsen doelde op een ander rapport, maar doet niets af van hetgeen ik hierna te vertellen heb) Ik geloof namelijk niet zo in de echtheid van dat aanvullend-rapport en ga uit van de hypothese, immers bewijzen heb ik niet, dat dit rapport met ‘opzet’ in handen is gespeeld van Baybasin.

Direct na het afslaan van het aanbod tot gratie , inclusief een financiele compensatie, door vertegenwoordigers van de Turkse staat, eind 2006, onder de voorwaarde dat Baybasin alle aanklachten zou laten vallen. In feite kwam het er op neer dat hij schuld zou bekennen.

En niet minder onbelangrijk: ook zijn inzet voor de Koerdische zaak zou staken, zo vertelde hij tijdens een interview in april 2014 bij Talk2Myra.

Baybasin is met de inhoud van dat ‘aanvullende’ rapport processen gaan voeren, tot en met het slepende Herzieningsverzoek bij de Hoge Raad aan toe.

Dat geheime rapport wordt als volgt geïntroduceerd in de Aangifte-april-2007:

“Inleiding 1. Aan deze aangifte ligt onder meer de navolgende documentatie ten grondslag: d. een in de Turkse taal gesteld “Aanvullend Rapport” van januari 2007 van de Turkse overheid (65 pagina’s), welk rapport een soort uittreksel is van een (nog geheim) zeer uitgebreid rapport (naar verluidt ± 1000 pagina’s tellend) van 10 december 2006. Het uitgebreide rapport beschrijft en analyseert de rol van de Turkse staat, respectievelijk van Turkse overheidsfunctionarissen etc., in de internationale drugssmokkel tot eind jaren ’90.

Het “Aanvullende Rapport” is met name toegespitst op de wijze waarop de Nederlandse strafzaak tegen aangever in elkaar is gezet via een complot tussen Turkse “belanghebbende kringen” en Nederlandse, Duitse en Engelse justitiële en politionele functionarissen. Gezien de in het rapport beschreven wijze van onderzoek, de kennelijk vrije toegang tot (alle bronnen van) Turkse geheime diensten en de kennelijk benutte mogelijkheid om alle relevante Turkse overheidsfunctionarissen te ondervragen, alsmede gezien de “opdracht” aan:

1. het Hoofd van de Generale Staf; 2. de Hoofdcommissaris van politie; 3. de Procureur-Generaal van de Hoge Raad; 4. het Ministerie van Justitie,

om ter zake het nodige te ondernemen, met welke opdracht het rapport besluit, moet worden aangenomen dat dit rapport afkomstig is van het hoogste niveau van de Turkse staat, althans daardoor is geaccordeerd.”

Bij gebreke van fondsen voor de verdediging van aangever ten gevolge van de nog steeds voortdurende beslagen door de Nederlandse overheid op alle bezittingen in Nederland en elders van de familie Baybasin, is het helaas niet mogelijk deze rapportage beëdigd te laten vertalen, zodat de hierna volgende Nederlandse citaten uit het rapport een door aangever met zijn advocaten en derden gemaakte provisorische vertaling betreft.

Aangever verzoekt de Nederlandse Staat het uitgebreide Turkse rapport, waarvan dit “Aanvullend Rapport” als een provisorisch uittreksel kan worden beschouwd, bij de ter zake bevoegde Turkse autoriteiten op te vragen om daarvan een beëdigde vertaling te kunnen laten verzorgen. Daartoe sluit aangever kopie van de kaft, de eerste en de laatste pagina van het “Aanvullend Rapport” ter identificatie bij. Bij deze stand van zaken lijkt het aangever onjuist om de originele Turkse versie van het “Aanvullend rapport” thans over te leggen.

Kortom Baybasin heeft een aanvulling op dit 1000 pagina’s tellende rapport ontvangen (hoe is dat gegaan en van en via wie?)dat betrekking heeft op de wijze waarop zijn arrestatie tot stand is gekomen en waarbij de chantagepositie van Demmink uit de doeken wordt gedaan.

Het originele rapport van 1000pagina’s laten zich raden. En ook van de Turkse ‘originele’ versie van het aanvullende rapport, dat uit 65 pagina’s bestaat, krijgt de rechter uitsluitend een provisorische vertaling met een opdracht om bij de Turkse staat, het 1000 pagina’s tellende geheime rapport op te vragen, als het al bestaat, en in het Nederlands te laten vertalen door een beedigd tolk vertaler.

In wikipedia wordt het als volgt geformuleerd:

“De aangifte was volgens het OM grotendeels gebaseerd op een ‘mysterieus’ aanvullend rapport dat volgens de advocaten van Baybaşin afkomstig was van de Turkse overheid. Volgens het OM konden de advocaten van Baybaşin geen duidelijkheid verschaffen over de authenticiteit van het document en was het onduidelijk wie de opstellers van het rapport waren.”

Persoonlijk vind ik dat de verdediging nogal wat van de rechter vroeg.  Ik redeneer maar eens andersom: een tot levenslang veroordeelde Nederlander in Turkije vraagt daar de rechter om bij Rutte een rapport van de AIVD op te vragen en dit te laten vertalen door een beedigde tolk tbv een door hem aangespannen rechtszaak in Turkije.

En we hebben zelf al zoveel moeite met een WOBje. Als ik dat zo lees dan komt het bij mij zo ongeloofwaardig en onrealistisch over, dat ik vanzelf ga denken, dit aanvullende geheime rapport ook een constructie is geweest om Baybasin op een doodlopende weg te zetten.

Ik schreef in het artikel Baybasin en de Demminkdealers het volgende:

“En dan zijn er de mensen die de deals ter afsluiting voor het publiek in een mooi kader moeten vatten, besef ik naar aanleiding van wat u schrijft over de Lucia de B. zaak. Laten we ze, met advocaat Jan Vlug in mind, de vrijpleiters noemen waarin alle partijen een way out wordt geboden en ieders belang is veilig gesteld, waar fictie en feiten kunstig met elkaar worden vervlochten tbv de geloofwaardigheid naar het publiek.”

Dat gaat even zo goed ook op voor het ‘geheime’ rapport, met daarin de ‘feiten’ mbt Demmink en de verkrachting van de Turkse jongens, de bron voor de complottheorie, de rechtszaken daarna, en de (alternatieve) media-aandacht.

In 2007 schreef de rechter in zijn beschikking het volgende over de aanklacht tegen Demmink:

Ik vind dat realistisch gesteld van deze rechter. Ik kan er werkelijk niets anders van maken.

In 2008, wordt Langendoen, de IRTspecialist bij uitstek, op pad gestuurd om dit rapport op zn merites te beoordelen ter plekke in Turkije. Zijn bevindingen legt hij vast op video en een rapport: RapBaybasinLangendoen

In 2011 komt Baybasin met een volgende aangifte, waarin dit geheime rapport opnieuw zo’n grote rol speelt, aangifte_tegen_demmink_aug2011 kopie .

Het lezen zeer de moeite waard. De pedofiliekwestie is nu meer ingepakt in het totaal. Deze aangifte is opnieuw gedaan om de complottheorie in het Herzieningsverzoek van april 2011 kracht bij te zetten. Maar juist deze pedofilieaantijging, incl. de chantage van Demmink, maakt het opnieuw zwak, immers als ’t niet bewezen kan worden valt de bodem uit het herzieningsverzoek.

Natuurlijk achteraf is alles gemakkelijk, en zeker van een afstand, maar wat de periode na 2007 en deze uitspraak leert, in ieder geval mij leert, is dat die complottheoretische weg, een doodlopende weg is en is geweest en desastreus voor het bewijzen van de onschuld van Baybasin, mbt de tenlastelegging en de veroordeling daarna.

Om zijn onschuld aan te tonen probeert Baybasin, in samenwerking met zijn advocaat en toegejuicht door de vriendenkring, het complot te bewijzen. Dat betekent praktisch niet alleen het bewijzen van de verkrachtingen, maar ook nog eens het bewijzen van de chantage van Nederland door Turkije ivm Demminks vermeende pedocriminaliteit, want het gaat uiteraard om die combinatie.

We zijn nu 8 jaar verder en in 2015. De conclusie van Aben, tbv besluitvorming van de Hoge Raad in zijn Herzieningszaak, is opnieuw doorgeschoven naar februari 2016. Het is daarom dat ik wellicht voor sommigen tot vervelens toe er op hamer terug te gaan naar de basics en dat is de tenlastelegging.

L.D.Broersma

 

Baybasin en ‘out of the box thinking’

In de Herzieningszaak van Baybasin heeft Aben vorig jaar zijn toevlucht genomen tot het inhuren van een out of the box thinker. Die actie is, door het voortdurend uitstellen van een eindconclusie tbv de rechters van de Hoge Raad, met de nodige scepsis ontvangen. Ook door mij, uiteraard, omdat het doel daarvan nogal obscuur is. Maar in een gezonde situatie is zo’n aanpak zo gek nog niet, kan ik uit mijn werkervaring vertellen. Ik heb workshops gegeven volgens een bepaalde methode: Leaderships Effectiveness and New Stategies. Die methode was er op gericht deelnemers los te laten komen van oude denkbeelden en denkpatronen en hen te stimuleren met out of the box ideeën te komen. Niet omdat die ideeën direct uitvoerbaar hoeven te zijn, maar ze kunnen een nieuwe kijk op de eigen organisatie en problematiek geven en zijn zodoende, hoe extreem of bizar dan ook, heel functioneel en nuttig. Het kon niet gek genoeg zijn en toch was de, op die manier verrassende, uitkomst van zo’n workshop  altijd praktisch uitvoerbaar.

In die zin heb ik bijvoorbeeld geen moeite met een site als dat van de door bepaalde webbloggers, met name Boudine van Boublog, zeer verguisde Lees verder Baybasin en ‘out of the box thinking’

Baybasin en de demminkdealers

“En dan zijn er de mensen die de deals ter afsluiting voor het publiek in een mooi kader moeten vatten, besef ik naar aanleiding van wat u schrijft over de Lucia de B. zaak. Laten we ze, met advocaat Jan Vlug in mind, de vrijpleiters noemen waarin alle partijen een way out wordt geboden en ieders belang is veilig gesteld, waar fictie en feiten kunstig met elkaar worden vervlochten tbv de geloofwaardigheid naar het publiek.”

Maar of dat lukt? Het publiek pikt niet alles wat wordt voorgekauwd. Ikzelf wil met deze website ook andere zienswijzen naar voren brengen en dat wordt niet gewaardeerd, immers deze website wordt op alle mogelijke manieren geboycot.

Hoe dan ook, ik schreef dat commentaar een tijd geleden naar aanleiding van een reactie van meneer Feijen bij de Roestige Spijker. (zie het artikel hier : de planning van de getuigenverhoren) Ikzelf denk dat die getuigenverhoren uitsluitend bedoeld waren als dekmantel voor onderhandelingen over de 20 miljardclaim van de heren Poot op de staat. Baybasin is in die onderhandeling geen partij geweest, laat staan dat zijn belangen daar ook maar in het minst zijn veilig gesteld, in tegendeel zelfs, daarvan ben ik inmiddels overtuigd. Hieronder de commentaren die ik nog eens onder de aandacht wil brengen:

– door ldbroersma op zaterdag 29 maart 2014 om 07:41

Het zal u niet zijn ontgaan dat er veel commotie is ontstaan tussen Kat en Vrijland over de motivatie van het team van de De Roestige Spijker en haar financiers de heren Poot.

Persoonlijk vind ik het vanzelfsprekend dat op een moment onzekerheden binnensluipen, maar het gevaar dreigt dat dit als ik het zo bekijk, uitmondt in speculatie en een complete vertrouwensbreuk oplevert. Dus het baart ook zorgen. Het is daarom m.i. voor ons allen van belang om zaken te verhelderen.

Kwestie 1

Micha Kat heeft voortdurend aangegeven dat er twee partijen zijn die recht tegenover elkaar staan en elkaar zelfs bestrijden, namelijk het team Kat en Poot en daarmee de Roestige Spijker versus het team Baybasin/van der Plas. Is dat daadwerkelijk de verhouding? En wilt u daar een toelichting op geven?

Kwestie 2
Ergens is in de Volkskrant staat geschreven dat de samenwerking met Kat is gestopt. De vraag is nu toch gezien zijn uitlatingen: Is hij nu wel of niet in dienst van de heren Poot en zo ja, ontvangt hij daarvoor een maandelijkse vergoeding.

Kwestie 3
Daarnaast: meneer Rubinstein heeft zich tijdens een radiointerview expliciet uitgesproken over de kwestie Baybasin, in die zin dat hij hem onschuldig acht en het een schande vindt dat de man nog steeds gevangen zit. Tevens verweet hij het Nederlands Publiek laksheid in de kwestie. Baybasin wordt genoemd in Dutch Injustice en speelt daarin een belangrijke rol ivm de chantagepositie van Nederland ten opzichte van Turkije. Hoe kijkt de Roestige Spijker daar tegen aan en wat doet de Roestige Spijker zelf in dit verband.

Kwestie 4
De heer Poot heeft, zoals hijzelf in het verleden te kennen heeft gegeven, de miljardenclaim mbt de Shipsholzaak verkocht aan een Amerikaanse partij. Daar horen we niets meer van, maar vanzelfsprekend hebben deze niet voor niets in deze claim geinvesteerd. De suggestie is nu gewekt dat u, gezien de financiële expertise van Rubinstein en de politieke en justitiële expertise van Ottens, daar mogelijk banden mee heeft en samenwerkt. Kunt u daar uitsluitsel over geven?

Kwestie 5
Kat deed de suggestie dat advocaat Kaaks opvallend niet doorvroeg, op momenten dat je het zou mogen verwachten, bevestigd door Langendoen, die zich daarover verbaasde. Dit heeft eigenlijk het wantrouwen t.a.v. de zuivere bedoelingen aangezwengeld. Het werd de aanleiding om deze getuigenverhoren te plaatsen in het grotere geheel met alle gevolgen, vooronderstellingen, aannames cq speculaties. Alles wordt nu onder een vergrootglas gelegd en met wantrouwen tegemoet getreden. Het zou zeer verhelderend zijn om van u te vernemen hoe u de huidige getuigenverhoren plaatst, bijvoorbeeld kijkend naar de op handen zijnde strafzaak t.a.v. Demmink. En hoe u aankijkt tegen de toekomst van de Roestige Spijker. Wat wilt u uiteindelijk bereiken.

Het zijn eerlijke vragen en ik hoop dat u daar concreet op antwoordt in de hoop dat daarmee het post gevatte wantrouwen wordt weggenomen dat deze getuigenverhoren en de acties van De Roestige Spijker uitsluitend zijn georchestreerd om belangen veilig te stellen van zowel de Amerikaanse investeerder in de miljardenclaim als de belangen van De Nederlandse staat mbt Demmink en kwestie Baybasin.

– door M. Feijen op woensdag 16 april 2014 om 13:10
Toch maar even een herinnering aan de heer Rubenstein van stichting de Roestige Spijker. Een van de reageerders op uw site, ldbroersma, heeft naar mijn mening volkomen duidelijke en relevante vragen gesteld. Het is in de hectiek van deze dagen misschien / blijkbaar aan uw aandacht ontsnapt.

Door het uitblijven van enige reactie uwerzijds heeft zich voor zover dat te overzien is inderdaad een complete vertrouwensbreuk voorgedaan in de alternatieve media.

@ldbroersma:
Persoonlijk krijg ik sterk de indruk dat het creëren van chaos en onderling wantrouwen inderdaad de bedoeling was en ik zal dit proberen te verklaren. Micha Kat heeft zich als alternatieve media-journalist in eerste instantie uitstekend neergezet. Nadat hij omstreeks 2002 niet meer kon functioneren als freelancer voor het NRC/De Telegraaf was zijn uitwijkmogelijkheid onder anderen het internet. Niets mis mee, dus, en journalisten zoals Micha Kat zijn er te weinig als het om internet-informatie gaat. Hij stond voor een goede zaak: objectieve informatie naar de lezer. Geen halve waarheden of soms pertinente leugens. Anyway, om in de Kat-benadering te blijven, ergens tussen 2002 en heden is de heer Kat langzaam maar zeker afgeweken van het zogenaamde “waarheidspad”. Voor de goede orde, ik stel niet dat het zo is maar ik heb een sterk vermoeden.

Kat’s verslaggeving, interpretatie en vermelding van zijn mening en/of feiten, hoe men het dan ook noemt, van de wederwaardigheden die zich op verschillende gebieden afspeelden in de maatschappij ventileerde hij op zijn website. Alweer niets mis mee. De heer Kat is niet van gisteren en hij heeft achter de schermen veel gezien van het wereldje van de mainstream media en de rechterlijke macht. Iedereen die een beetje rondkijkt op internet kan de informatie vinden waarmee hij zich bezig heeft gehouden.

Kindermisbruik werd een onderdeel van zijn website. Door de laagdrempeligheid van het internet kunnen mensen reageren op zijn onderwerpen en komt informatie naar buiten. Informatie, dus, die heel belangrijk kan blijken te zijn voor heel veel mensen vanuit verschillende disciplines en invalshoeken. Zoals men weet, alles en iedereen kijkt mee. De docu “Panopticon” is echt een aanrader.

Micha Kat kreeg een tip over de zaak Lucia de B. Hij gaf dit door aan de NOS journalist Jeroen de Jager met wie hij contact had en waarmee hij, in wat voor mate dan ook, samenwerkte. Deze overigens integere journalist diepte de zaak uit en kwam zeer kwalijke zaken tegen. De Jager’s speciale focus was al geruime tijd gericht op de heer Demmink met als gevolg dat hij door zijn eigen werkgever de NOS van deze zaak afgehaald werd. En ja, de vrije media waarvan de meeste mensen denken dat hij bestaat, bestaat niet. Het gehannes met het smoelenboek dat de Jager aan Kat zou hebben gegeven is precies dat: gehannes en afleiding van de echt belangrijke zaken omtrent de vragen die er bestaan over Demmink.

Wat heeft de zaak Lucia de B. hiermee te maken, zou u zich af kunnen vragen.

De zaak Lucia de B. staat namelijk niet los van kindermisbruik. Het grote publiek denkt nog steeds dat er een ‘gerechtelijke dwaling’ heeft plaatsgevonden. Niets is minder waar. Nadat er een dermate groot offensief was ontketend door Mevrouw Metta de Noo met steun van haar broer, Ton Derksen, en andere zwaargewichten trok de Rechterlijke Macht en alles wat daarmee samenwerkte aan het kortste eind. Mevrouw de Berk werd vrijgesproken en heeft vrij vlot en stilletjes een schadevergoeding gekregen van de Staat onder voorbehoud dat zij over haar zaak niet meer spreken zal. Veel verschillende partijen hebben hier belang bij, dat is inmiddels ook wel duidelijk. Doofpot dicht, dus. Nog mooier: door de zaak Lucia de B. te verfilmen plaatst men dit in het collectief geheugen van ‘de massa’ als zijnde fictie, een fantasie. De Hella Haasse aanpak dus, bij wijze van spreken; stop de “Atjeh oorlog” in boekvorm en men (zeker de jongere generatie onder ons) neemt aan dat dit echt alleen maar goed geschreven fictie is. Klinkt te simplistisch maar het werkt.

De familie Poot houdt zich inderdaad niet bezig met het onderwerp kindermisbruik en alle schaduwkanten die daaromheen zweven. Poot senior noemde dit “op een ander niveau werken”. In feite stond dit onderwerp bij hen nooit op de eerste plaats. Martin Vrijland, voor wie of wat hij ook doorgaat, heeft het op dit punt bij het rechte eind. De familie Poot heeft door middel van deze (pedofilie-)kennis via Kat en de Jager een breekijzer in handen gekregen voor haar belangen omtrent de Chipshol zaak. Of Kat op de loonlijst staat is een vraag die Poot zelf alleen kan beantwoorden en het is jammer dat hij daar niet duidelijk over is.

De acties van de Roestige Spijker dienen voor zover dat nu te overzien is inderdaad om elke informatie omtrent deze en andere vuile zaken naar buiten te krijgen. Het beruchte zwaard van Damocles moet verdwijnen, doch eerst wil men totaal helder hebben waar en uit wie en uit welke stukjes informatie het bestaat. Het is net het verwijderen van een tumor; het moet helemaal goed gebeuren anders komt het weer terug. Alle partijen willen weten waar zij aan toe zijn en damage control vindt op alle fronten plaats. Daar hoort ook bij dat de alternatieve media weggezet worden als schreeuwers en debielen, om maar even in het vakjargon van mevrouw Storm te blijven.

De deal met de familie Poot en het OM (of de ‘elite’, zo men wil) zal misschien al gemaakt zijn. De vraag hieromtrent zou heel goed gesteld kunnen worden aan de huidige Staats-secretaris van Justitie, Fred Teeven. Hij was actief betrokken bij de Kolibrie zaak, maakte deel uit van de IRT affaire en werkte samen met Ton Lith. De heer Lith had een sterke leidende rol in de IRT zaak (team opgericht in januari 1989) en dat is echt een understament.

Sta mij toe even de heer Lith te introduceren. Deze hoofdinspecteur uit Utrecht had in de praktijk de dagelijkse leiding over het IRT. Informatie kreeg je niet van Lith. Hij volgde de “need to know” procedure. De heer Vrakking als toenmalig hoofdofficier wist van deze aanpak en hij, noch iemand anders, kreeg of had enig zicht op de IRT zaak. Vrakking was, even voor de duidelijkheid, geen voorstander van de geheimzinnigheid die Ton Lith doorgaans betrachtte en men mag Vrakking geloven als hij zegt dat Demmink voorkwam in het Rolodex onderzoek. Het was toenmalig Korpschef Jan Wiarda van politie Utrecht die Lith constant in een onaantastbare positie bracht. Lith en Wiarda zijn beide altijd volkomen uit de wind gehouden. Door wie is de grote vraag. Wiarda werd in 1994 onderscheiden tot officier in de Orde van Oranje Nassau en werd van 1997-2003 korpschef van politie Haaglanden. Het is maar dat u het weet. Zet dit even weg als info omtrent de IRT affaire want ook Demmink speelt hierin al een (weliswaar onzichtbare) rol.

Borghouts, de voorganger van Demmink als SG, kan zich heden niet meer herinneren met Vrakking te hebben gebeld omtrent betrokkenheid van en onderzoek naar Demmink binnen Rolodex. Borghouts zegt dat hij wel op de hoogte was van het Rolodex onderzoek omdat toenmalig baas van het OM, Rene Ficq, dit op een regulier overleg had gemeld. Let op: dit speelde zich af in de tijd dat de Super PG Docters van Leeuwen (voormalig directeur van de BVD) zichzelf op non-actief had gesteld door zich ziek te melden. De muiterij van de PG’s (1998) ging daar aan vooraf.

Of de huidige minister van Justitie Opstelten de Tweede Kamer verkeerd heeft ingelicht? Technisch gesproken misschien niet. Via de AIVD is er niets aan kwalijke zaken gevonden wat Demmink betrof. De AIVD (toen nog de BVD) geeft nu geen commentaar. Demmink’s betrokkenheid bij seks met minderjarigen is, zegt Vrakking, “niet verder bekeken.” Besloten werd in overleg met Justitie officier Teeven dat dit “buiten het bereik van Rolodex lag.”

Daar hebben we Teeven de crimefighter dus weer in beeld! Micha Kat heeft een gesprek gehad met onze huidige Staats-secretaris, ben even kwijt wanneer dat ook alweer plaats had gevonden maar hij heeft hierover toch niets mogen meedelen aan zijn trouwe schare fans. Misschien gaat dat nog eens een keer gebeuren!


(achtergrondinfo JDTV; de aanval van Micha Kat, hier )

Teeven zat overigens tijdens zijn opleiding tot belasting controleur (1977-1980) samen met Henk Kamp in de klas. Ook dat is dat u het maar even weet: ons kent ons.
Na zijn opleiding was Teeven van 1980 tot 1990 rechercheur FIOD te Haarlem.
Vervolgens deed hij eventjes drie jaar avondstudie (lees het goed!) Nederlands recht en notarieel recht op de Uni van Amsterdam van 1987-1990. Na deze “academische studie” wordt hij van 1990 tot 1992 teamleider douanerecherche bij de FIOD te Rotterdam. Let op: in de IRT-tijd dus. Daarna stroomde hij op de één of andere ondoorgrondelijke manier door als Officier van Justitie (!!) van 1993-1999 bij de ‘eenheid zware georganiseerde criminaliteit’ te Amsterdam. Toeval? Beloning? Positionering?

En dan komen wij weer terug bij Demmink en is het dus de vraag: hoe goed wil men zoeken? Minister Opstelten zegt:

“Zoals gebruikelijk bij dergelijke vertrouwensfuncties is met regelmaat door de AIVD ten aanzien van betrokkene onderzoek gedaan naar de vraag of er bezwaren bestaan tegen de vervulling van zijn functie. Dit is een dynamisch proces. Zo’n onderzoek door de AIVD is bij uitstek geschikt om eventuele aantijgingen te onderzoeken. Ten aanzien van de oud-secretaris-generaal merk ik op dat alle informatie waarover de AIVD beschikte, ook als opvolger van de Binnenlandse veiligheidsdienst, altijd is betrokken en gewogen in de onderzoeken. De AIVD heeft mij bericht dat er nimmer aanleiding is gevonden om een verklaring van geen bezwaar te weigeren of deze te heroverwegen.”

Maar de Minister spreekt niet over de MIVD; deze had in 1982 al wel degelijk alarmerende informatie over Demmink en Defensie wilde hem niet hebben. Hij werd uiteindelijk gedumpt bij Justitie. De top van het ministerie wist altijd al wat voor vlees zij in de kuip had.

Ook Borghouts scheen tegen de benoeming van Demmink als SG van Justitie te zijn. Maar was hij dat ook echt? De opstand van de PG’s zal nog vers in het geheugen liggen van toenmalig Minister van Justitie Winnie Sorgdrager. Deze opstand had alles te maken met de grote chaos die men (de commissie Donner) willens en wetens op Justitie en bij het OM creëerde. Als klap op de vuurpijl kwam de zaak Lancee voorbij tijdens Sorgdrager’s ministerschap. Nog meer chaos dus. En wat valt op? Alleen Demmink overleefde alle ontslagrondes op het Ministerie. Want Demmink, de echte seksueel misbruiker, moest immers op de troon geholpen worden.

Het rijk van Demmink en de rest (men staat vrij om dit zelf in te vullen) bestaat uiteindelijk uit chantage, drugshandel, kindermisbruik en mensen en/of vrouwenhandel. Na zijn benoeming als SG heeft hij een aanzienlijk aantal gelijkgestemden om zich heen verzameld en gezien de aangetoonde directe bemoeienis van het Staatshoofd met belangrijke benoemingen in ons land lijkt het uitgesloten dat Demmink op Justitie zou kunnen functioneren anders dan met de goedkeuring van het Staatshoofd.

@ldbroersma: Uw analyse klopt aardig. Ik vond en vind het een verademing om uw commentaren te lezen. U heeft het hart op de goede plaats en u heeft mij geactiveerd om weer eens in de pen te klimmen. Dank daarvoor en hopelijk heeft u iets aan mijn bijdrage.
M. Feijen

– door ldbroersma op zondag 20 april 2014 om 09:08

M. Feijen, ik heb lang nagedacht over wat u schrijft. En wat u schrijft komt bij mij binnen als authentiek, dus neem ik het serieus.

Wat mij frappeert is dat er zo’n show wordt opgevoerd. Ik denk daarbij dat de diverse partijen het verhaal aan zichzelf en elkaar vertellen en kijken hoe geloofwaardig het bij het publiek overkomt. Het verhaal wordt ook bijgesteld n.a.v. reacties, dat zie ik gewoon.

Het publiek wordt zo gebruikt als communicatiemiddel tussen de verschillende belangenpartijen en fungeert als graadmeter. Jan Poot, de anti revolutionair die het bestaat om het publiek op te roepen tot een glorius revolutie, de man schrijft werkelijk geschiedenis, roept het publiek tevens op om anoniem informatie te geven.

U heeft mij duidelijk gemaakt dat er al veel langer een gevecht gaande is om macht, geld, drugs, mensenhandel met in het bijzonder de kinderhandel. Ieder vecht vanuit een eigen belang, zo stelt Jan Poot zeer terecht.

Alle getuigen die zijn opgeroepen in deze door de Roestige Spijker georganiseerde getuigenverhoren zijn mensen van het eerste uur, die van de hoed en de rand weten en waarvan ook telkens weer saillante bijzonderheden tevoorschijn komen, als je je er in verdiept. Elders op deze site lees ik bijvoorbeeld een reactie van een zekere Jan Tiemen over zijn ervaring met Emile Broersma (als zn vader of opa Ernst heet, is ie familie van mij, maar persoonlijk ken ik deze man niet).

Deze Tiemen schrijft het volgende:
„ Nu vraag ik mij af of die Emile Broersma dezelfde is als “die hoge” die mij in 1998 als represaille voor mijn aangifte ter zake van grootschalige cocaïnehandel door agenten van de CRI, in Maarssen liet arresteren en in een zwaar bebloede cel gooien voor wegrijden na een “ongeval” dat nooit had plaatsgevonden maar door hem met zijn donkerblauwe Ford Granada met zwart rubber op de bumpers (oeps!) in scene was gezet. De vernielde Citroën stond in de pedobosjes verborgen en behoorde toe aan een madam uit Hilversum met wie hij toen intiem bleek. Hij bleek ook bij doorrechercheren o.a. ca. honderd huisvrouwen-bordeeltjes met cocaïne-verkoop aan huis in Overvecht te hebben, wat verklaart waarom die boten aan het Zandpad zo nodig dicht moesten.Hij was tevens een soort “beschermheer” van een grote groep mannelijke en vrouwelijke pedofielen die bij bewolkt weer op het naturistenterrein achter de kassa van de Maarsseveense Plas bij elkaar lagen en op de mooiste dagen kinderen misbruikten in de duinen van de zuidelijke naturistenstrook van Zandvoort en op een theaterfestival op een van de waddeneilanden. Het was een man van ca 2,10 meter hoog en 95 cm breed. Is dat Broersma ? Er kwamen een pokdalige OvJ en een rechter opdraven om mij in een speciale zitting achter gesloten deuren tot 500 gulden boete te veroordelen. Ze hebben me nog zo’n 12 jaar lang overal tevergeefs door motorrijders en stadsagentjes laten aanhouden en intimideren. Fris volk !”

In dit getuigenverhoor waren er, schat ik zo, figuranten en keyplayers, en deze Broersma en Krol, behoorden zeker tot de laatste categorie samen met de vertegenwoordigers van de twee partijen.

En dan zijn er de mensen die de deals ter afsluiting voor het publiek in een mooi kader moeten vatten, besef ik naar aanleiding van wat u schrijft over de Lucia de B. zaak. Laten we ze, met advocaat Jan Vlug in mind, de vrijpleiters noemen waarin alle partijen een way out wordt geboden en ieders belang is veilig gesteld, waar fictie en feiten kunstig met elkaar worden vervlochten tbv de geloofwaardigheid naar het publiek.

Er komen binnenkort drie boeken uit:
Van Mauritz: De misdadige misdaadverslaggever, over de praktijken van Peter R. de Vries en het dagboek van de moeder van Marianne Vaatstra, van Dankbaar en Mauritz, waarin zoals is aangekondigd de rol van Demmink uitgebreid aan de orde komt. En dan natuurlijk is er het boek van Ton Derksen Verknipt bewijs, over Baybasin. De eerste twee heb ik besteld, maar ik wil de inhoud niet eens meer lezen.
Verknipt bewijs van Ton Derksen daar ben ik wel benieuwd naar. Ik blijf mijn intuïtie en gezond verstand volgen dat deze Koerd een politieke gevangene is, op valse gronden is veroordeeld, en enorm slecht is behandeld tijdens zijn detentie hier in Nederland.

Die Baybasin vervult ondanks of dankzij zichzelf een belangrijke rol tussen al die betrokken groeperingen en dat stijgt zeker uit boven het nationale niveau. Daar hebben naast Poot, de Nederlandse staat ook de Turken en de Amerikanen een belang en niet te vergeten onze grondstoffen Multinationals, zoals Shell.

Tot zover bij de Roestige Spijker.

De zaak Baybasin: een samenvatting

Op 17 februari heb ik een eerste samenvatting geschreven over de publicaties tot dan met als titel “Baybasin, a free spirit after all” (Leest u svp eerst die samenvatting voordat u verder gaat)

Een free spirit, want ondanks zijn detentie blijft Baybasin doorvechten voor zijn recht. Sommigen, vooral de criticasters menen dat hij, na hem gehoord te hebben in het radioprogramma Talk2Myra, een dominante eigenwijze man is die geen tegenspraak dult. Zo heb ik dat beslist niet beluisterd, maar laat ik dit daarvan zeggen: als je niet een beetje dominant en eigenwijs bent dan red je het niet onder dergelijke omstandigheden, laat staan dat je de kracht kunt opbrengen om te blijven vechten, inmiddels al twintig jaar, voor je recht. Zijn incasseringsvermogen moet fenomenaal zijn. Dat kan niet anders. Ik kan daar alleen maar grote bewondering voor hebben. Dat hij niet zo blij met mij en mijn website is, althans dat is wat ik van zijn vrienden heb vernomen, doet daar niets aan af.

De volgende en tweede samenvatting betreft de artikelen die ik schreef van 18 februari tot 28 februari 2015. Lees verder De zaak Baybasin: een samenvatting

Docudrama: Baybasin-Demmink en het publiek

Op 28 oktober 1997 deed de rechter uitspraak in het kort geding dat Baybasin uiteraard eerder had aangespannen tegen zijn uitlevering. Wanneer precies kan ik niet achterhalen, maar laten we uitgaan dat er vier weken is uitgetrokken om tot een uitspraak te komen, dan moet de zitting ergens begin oktober 1997 zijn geweest. Met de uitspraak was het plan om Baybasin op te pakken en per omgaande uit te leveren aan Turkije definitief in duigen gevallen. En dat was het begin van iets dat veel groter is geworden dan ooit gepland en voorzien inclusief de Demmink affaire.

Baybasin moest, hoe dan ook uit de weg worden geruimd. De denktank van de staat werd spoorslags bij elkaar geroepen. Wat nu? Lees verder Docudrama: Baybasin-Demmink en het publiek

Baybasin en de nieuwe zakelijkheid

Op twitter zie ik de volgende tweet van Talk2Myra:

foto 4

Dat klinkt veelbelovend want er zal iets moeten gebeuren om de impasse te doorbreken. Als ik zo iets lees dan denk ik meteen wel: Op basis waarvan doe je die aankondiging en van wie en voor wie en wat weet jezelf meer en hoe komt het dat jij dat soort spannende geheimzinnige mededelingen kunt doen?  Ik heb er inmiddels al zoveel voorbij zien komen. Vol verwachting klopte mijn hart in het begin, maar de praktijk is weerbarstig. Het schiet gewoon niet op met al die vage beloftes. Kom op dan!

Ik weet niet hoelang we moeten wachten op die ‘gevoelige’ informatie maar de realiteit is dat het herzieningsverzoek nu opnieuw in de wachtstand is gezet. Het zal duidelijk zijn dat ik er niet veel vertrouwen in heb. Maar goed er moet wel een interventie plaatsvinden om de zaak los te trekken. Ikzelf zie het in een actie van de Tweede Kamer door simpelweg een tijdslimiet in de betreffende wet te eisen. Maar ik ben wat dat betreft een roepende in de woestijn. Dus dat schiet ook niet op. Wat dan wel? Het moet van buiten komen, dat is inmiddels wel duidelijk, want de overheid zelf , inclusief het OM en de rechtsspraak ,verroert zich niet, uiteraard niet, want dat zou alle moeite, om dit van staatswege mogelijk te maken, teniet doen.

Op HHC lees ik het bericht dat de eindconclusie mbt het herzieningsverzoek van Baybasin verschoven is naar 6 februari 2016. Maar het afgeven van een volgende datum is niet meer dan een zoethoudertje gebleken. December 2012 was de eerste eindconclusie van Aben gepland, de rolzitting werd uitgesteld en dat gaat maar zo door, keer op keer op keer.

Dat kan Aben met permissie via de wet Herziening ten Voordele doen en dat zal hij blijven doen, tenzij in de wet een limiet wordt opgenomen, dan moet hij wel, maar daarvoor heb je de minister van Justitie nodig en het parlement. Wellicht weet het advocatenteam andere wegen om het uitstel aan te pakken, maar daarover heb ik echter tot nu toe niets gelezen.

update: Of toch als we de recente tweets via Talk2Myra lezen:

Ik heb twee verzoeken gestuurd naar zowel de fractievoorzitters als alle kamerleden. Twee reacties heb ik daarop ontvangen, op elk verzoek één, zowel van D66, de heer Pechtold, als van de huidige minister van Justitie en Veiligheid vd Steur. Maar daarna blijft het volkomen stil.

Tegen alle redelijkheid in zal de heer Aben niet voldoen aan het herzieningsverzoek van Baybasin; Aben is niet in staat of wordt niet in staat gesteld een conclusie uit te brengen. De rechters van de Hoge Raad houden zich ook muisstil, immers die zouden vanuit hun positie en verantwoordelijkheid iets kunnen ondernemen. Ik krijg niet de indruk dat die ook maar enige pressie uitoefenen op Aben. De nieuwe president sedert november 2014 van de Hoge Raad is een zekere Maarten Feteris. Net als Demmink weer niet een man van onbesproken gedrag. Klik vooral even op zijn naam voor achtergrondinformatie.

En dus blijft Baybasin gevangen. Je kunt van hem een martelaar maken, een Mandela, de president van een vrij Koerdistan, ja zelfs de nieuwe Mahdi, als ik het zo allemaal lees, maar het gaat hem niet de gevangenis uit helpen. Daarvoor is iets anders nodig; een nieuwe zakelijkheid.

L.D.Broersma