#Baybasin: it’s all about the money honey

Zo zou ik deze samenvatting van de laatste serie artikelen willen noemen, naar een opmerking die ik maakte bij De Roestige Spijker over de rechtszaken rondom Demmink en de beschuldigingen van kindermisbruik. Juist dit aspect wilde ik op deze website, in het verhaal van Baybasin zoals door mij gezien en verteld, minder centraal stellen. Daarentegen de aandacht focussen op wat de zaak Baybasin, in termen van de telastlegging en veroordeling, omvat.

In de serie samenvattingen zijn eerder verschenen:

1. Baybasin: een free spirit after all

2. De zaak Baybasin

3. Het Staatsetiket en nu dus de vierde samenvatting

4. it’s all about the money honey

De kentering kwam door een conflict dat onstond onder het volgende artikel:

1. The dutch factfactory

Na de confrontatie onder het artikel de dutch factfactory ,waarin ik een gedeelte van een interview van Talk2Myra met Baybasin had uitgeschreven en vertaald, heb ik de draad na een rustpauze weer opgepakt. Dat heb ik besloten naar aanleiding van deze confrontatie, waar ik eerst werd overgehaald te stoppen, maar daarna door Boudine van Boublog in naam van Baybasin werd gesommeerd de website te deleten.

Baybasin denkt dat Boudine van Boublog zijn zaak verdedigt, maar al wat zij, samen met Myra, doet is jagen op Demmink. Ze is, zo vertelde ze onder het artikel the dutch factfactory, Baybasin zeer dankbaar dat hij Demmink in 2007 op de kaart heeft gezet. Ik vind dat onkies.

En Myra is blijkbaar de spreekbuis van Baybasin als zij het volgende tweet:

Ziet u hoe het het verschuift van geen schuld willen bekennen naar, ‘omdat hij wil dat Demmink & co berecht worden’. In die zin sta ik inderdaad lijnrecht tegenover de visie van Baybasin en zijn vrienden. De strategie van zijn tegenstanders is altijd gericht geweest om hem vooral van de inhoud van de telastlegging af te houden, en juist op het pad te zetten van ‘het complot’, vanaf eind 2006 begin 2007.

Toen werd Demmink prominent in beeld gebracht met een aanvulling op een Turks geheim rapport dat Baybasin werd toegespeeld.  Dat is mijns inziens Baybasins valkuil geworden. Maar wee degeen die het waagt hem op andere ideeën te brengen. Dan komt de vriendenclub in actie, zo heb ik keer op keer mogen ervaren. Als Baybasin de waarheid spreekt over zichzelf, kan ik met mijn beschouwingen onmogelijk een gevaar voor hem zijn, in tegendeel. Maar we moeten mee in de kokervisie en het simpele verhaal van ‘Het Complot’ gebaseerd op de chantage van Nederland vanwege de verkrachting van kinderen in Turkije door Demmink.

Daarmee wil ik beslist niet beweren dat we te maken hebben met een onbeschreven blad, zeker niet. Ongetwijfeld maakt(e) Demmink (aangifte_tegen_demmink_aug2011 kopie )deel uit van de groep die Baybasin heeft uitgeschakeld.

Mijn kritiek indertijd op Boudine en mijn beginnende twijfel aan haar was het feit dat juist zij het verhaal de wereld in hielp dat Baybasin een drugsbaron was geweest.  Wat Sibel Edmonds daarover zegt, in een interview met James Corbett, de volgende tweet:

Het hele interview daarover kunt u hier lezen. Daarin vertelt deze Sibel Edmonds dat de Baybasins niet in de heroine of andere narcotica zaten. Talk2Myra’s reactie daarna en het commentaar van Rein Gerritsen daarop is weer zeer interessant:

En dan komt het:

Dat zal dan toch niet vanwege de opmerking over de heroine zijn. Daarin is Edmonds  duidelijk: Ze hebben van alles gedaan maar waren geen bekenden in de Narcoticahandel. Maar goed, verwarring is er om ontrafeld te worden.

In de Britse krant The Guardian verscheen in 2006 een artikel dat overduidelijk wel geinspireerd was door dat boek van Bovenkerk. Klik hier  voor het hele artikel. Baybasin is er volstrekt duidelijk in geweest.

Zelfs na het interview van Talk2Myra van begin 2014, waarin Baybasin nogmaals uitlegt dat dat verhaal de wereld in is gebracht door Bovenkerk, legde Boudine van Boublog het zodanig aan een bezoeker van haar site uit, dat er op het blog Swapichou de draak mee werd gestoken. Met haar uitleg bekrachtigt ze in feite de idee dat hier sprake is van een woordspelletje.

Wie weet was zij, Boudine, indertijd ook geinspireerd door het boek van Bovenkerk, en mogelijk het artikel in the Guardian. En dat juist mijn vertaling van het interview met Baybasin, bij haar een paniekreactie heeft getriggerd, en daarom helemaal moest verdwijnen.

De link naar het betreffende artikel op Boublog, waar zij dit schrijft, doet het inmiddels niet meer of wel weer, het kan namelijk nog al eens verkeren, kwestie van proberen: http://www.boublog.nl/2014/05/03/huseyin-baybasin-trial-by-silence/

Toen ik  in een reactie opperde dat ik zou stoppen, met het schrijven van artikelen als Baybasin me dat zelf zou vragen, kwam Myra , in het kader van u vraagt en wij draaien, bijna direct daarna met het hierna volgende interview, alsof ze er op had zitten wachten.

Daarin maakt Baybasin, weliswaar in bedekte termen, maar binnen de context van het conflict, aan mij duidelijk dat hij het niet eens was/is met mijn visie en het wekelijks sturen van mijn postkaart niet meer als ‘aardig’ beschouwde. De impliciete boodschap, ‘kom niet aan mijn advocaat en niet aan mijn vrienden’ ,heb ik toen goed begrepen. Ik ben toen gestopt met het sturen van mijn postkaarten en brieven, over de inhoud van deze website, aan hem.

Vanaf de 48ste minuut wordt Demmink, hoorbaar tot groot genoegen van Myra van Talk2Myra, weer de dirty criminal pedophile.

Afgezien van de persoonlijke boodschap aan mij, die uiteraard voor mij pijnlijk was, is het interessant wat hij vertelt, namelijk dat hij zou beschikken over bewijsmateriaal, dat Demmink persoonlijk opdracht heeft gegeven voor het schrijven van het boek van Bovenkerk: De Maffia van Turkije. Hij vertelde dat in april, maar blijkbaar was het geen smoking gun voor het Herzieningsverzoek want dat werd in juni opnieuw uitgesteld naar februari volgend jaar.

2. Baybasin en out of the box thinking

In Baybasin en out of the box thinking, gaat het over het uitlokken van het conflict om daarmee iets anders te bereiken. In plaats dat het bij mij tot het gewenste resultaat leidde, namelijk het volledig deleten van deze website, prikkelde het mij om weer na te denken over de kwesties pedofilie, Demmink en het complot. Wellicht komt het doordat ik in mijn werkzame leven gespecialiseerd was in -en ervaring heb met het organiseren van tegengespraak.

3. Baybasin en de nieuwe zakelijkheid

In Baybasin en de nieuwe zakelijkheid gaat het over de bewijzen en alle rechtszaken waarmee wordt geschermd, maar waar in de praktijk bitter weinig van terecht komt. De verdediging mag wat mij betreft ook kijken naar de kwaliteit van de bewijsvoering. Ook rechters van goede wil moeten met het aangeleverde materiaal iets kunnen.

Wat ik wel zakelijk vind is de opmerking van Rein Gerritsen, op twitter, dat het verzamelde bewijsmateriaal tegen Baybasin niet gebruikt had mogen worden volgens de Nederlandse wetgeving.

Ik vind dat positief omdat we daarmee weer terug zijn bij de tot stand koming van de telastlegging, was die eigenlijk wel rechtmatig? Een hele belangrijke vraag om uit te zoeken.

4. Demminkdoofpot daar is over nagedacht

Ik ben begonnen met de website van de heren Poot De Demminkdoofpot   waarin meteen in het eerste artikel van 04-06-2010: “Boek ‘De Demmink Doofpot’ luidt nieuwe fase Chipshol-affaire in (uit: Trouw)”, ik zou bijna zeggen uiteraard uit Trouw of waar dan ook uit, immers dat is standaard procedure, de veilige bron om het beweerdelijke, om maar eens een juridische term te bezigen, kracht bij te zetten.  En uiteraard wordt dan verwezen naar de aanklacht, van Baybasin tegen Demmink van april 2007. 

En ook de steunbetuiging van Boudine van Boublog met het artikel op 14-06-2010: Boublog over De Demmink Doofpot: “Je weet niet wat je leest!” wordt meteen bij het van start gaan van de website geplaatst. Haar inleidende tekst: “De Demmink Doofpot ligt nu open op mijn bureau. En voorwaar ik zeg u: je weet niet wat je leest! Dit werkstuk is zeer gedegen, allerlei relevante documenten zijn aanwezig.” Aldus mr. drs. Boudine Berkenbosch op BOUblog.nl onder de titel “De Demmink Doofpot ligt eindelijk open”.

Ik laat a.d.h.v. mijn commenaren zien dat Poots inspanningen beslist niet gericht waren op het tegengaan van kindermisbruik maar als thema werd aangegrepen om de jacht op de 20 miljard, ivm de ontwikkeling van de Shipsholgronden rondom vlieghaven Schiphol, kracht bij te zetten. Poot deed dat met behulp van mensen als Micha Kat en de mensen achter De Roestige Spijker, zoals Robert Rubinstein van TBLI, een investeringsmaatschappij. Die samenwerking startte gezien onderstaand contract op 1-09- 2007.

Een belangrijk jaar blijkt wel. Het contract is in het bezit van de NRC: Chipshol

Lees hier ook de visie van Martin Vrijland mbt Rubinstein. Zeer interessant.

Maar Poot heeft ook behoorlijk gerecruteerd onder de reageerders en bloggers. 2010 is blijkbaar het jaar dat de mediacampagne met allerlei blogs en websites van medestanders en ogenschijnlijke tegenstanders, om het vuurtje lekker een beetje op te stoken, van start is gegaan. Ik heb wel een aardig idee gekregen hoe het in elkaar steekt qua taakverdeling, maar ik wil daar niet dieper op in gaan en hou het op Poot&Co.

Interessant is het om te zien welke blogs en websites in dat jaar 2010 zijn gestart over Demmink en in de slipstream Baybasin, beter gezegd met misbruik van (de zaak) Baybasin, want zo zie ik dat inmiddels.

De rechtzittingen in maart 2014 rondom de kwestie AD moesten naar mijn overtuiging de onderhandelingen tussen Poot en de staat maskeren, want ongetwijfeld had hij met het samenstellen van zwartboeken het nodige materiaal achter hand. Meer dan wij ooit hebben aanschouwd.

Het NRC schreef in een artikel dat hij zelfs een spion in dienst had om de staat zwart te maken via een gerichte mediacampagne. “Het bedrijf Chipshol van de familie Poot heeft in 2007 een voormalig agent van de Britse geheime dienst MI6 ingehuurd voor een campagne tegen de luchthaven Schiphol en de Nederlandse staat. De agent, de Brit Micheal Oatley, moest informatie verzamelen over alle betrokken personen bij de overheid en de luchthaven, zo blijkt uit een contract dat in het bezit is van NRC Handelsblad.” Na het plaatsen van een tweet onder de rubriek #demminkdoofpot, met een link naar dit artikel werd ik op twitter geboycot en dat gebeurt nog steeds. Ik mag wel tweets plaatsen maar niet onde een rubriek met een link naar deze website.

5. Baybasin en de geheime dienst van Turkije

2007 is een belangrijk jaar. In Baybasin en de geheime dienst van Turkije  gaat het over de introductie van, een aanvulling op, een geheim Turkse rapport, de bron voor de complottheorie, in de aangifte tegen Demmink in april van dat jaar. In die aangifte wordt melding gemaakt van het verkrachten van de Turkse jongens, de chantage die daarop volgde en uiteindelijk de arrestatie en veroordeling van Baybasin zelf. Over deze aangifte vertelt Baybasin in het interview met Talk2Myra hierboven. Hij vond dat hij moreel verplicht was dit te doen.

Hij heeft de aanvulling van 65 pagina’s op een 1000 pagina’s tellend geheim rapport van de Turkse overheid, die hem  door bevriende politici in handen zou zijn gespeeld, aan het OM en de rechters in een artikel 12 procedure overlegd, met het verzoek om het oorspronkelijke 1000 pagina’s tellende geheime rapport bij de Turkse overheid op te vragen.   De rechter kon er niks mee en verklaarde de aanklacht niet ontvankelijk. Poot&Co konden er daarentegen wel wat mee en zijn er flink mee aan de haal gegaan. Hoe ‘nobel’ de motieven ook zijn van Baybasin om voor, niet namens, de Turkse mannen Demmink aan te klagen, zoals hij verwoordt in het bovenstaande interview, zo nobel waren de motieven van Poot&Co nooit en daar maakten ze ook nooit een geheim van.

6. Er heeft een oorlog gewoed

In het artikel : er heeft een oorlog gewoed schets ik de ontwikkelingen voorafgaande aan de rechtszaken in maart. fotoDe verhulde waarschuwingen aan de staat die Poot&Co in februari via de media afgaven. De bizarre hoeveelheid getuigen die werd opgeroepen en de stilte daarna. Het verdwijnen van websites zoals die van Shipshol en ArrestDemmink. Er verschijnt dan half juni een artikel dat de familie Poot de strijd staakt. Dat is plotseling heel andere koek dan het: ‘Jammer voor Demmink: mijn vader daat dóór.’ Men voorziet elkaar van een excuus om er mee op te houden. Robert Rubinstein hield het voor gezien omdat Poot de jacht op Demmink niet meer wilde financieren, na de rechtszaken in maart, en het Nederlandse publiek de donatieknop niet wenste in te drukken, aldus Rubinstein in de Volkskrant. Op die manier!…

7.Baybasin-Demmink en het publiek In het artikel docudrama:Baybasin-Demmink en het publiek gaat het over het complot en hoe het werd uitgespeeld in de media, nu eens vanuit een andere invalshoek, namelijk Demmink als scapegoat, als afleidingsmanoeuvre.

8. Baybasin en de Demminkdealers

Je hebt heroinedealers en je hebt demminkdealers, wat zij gemeen hebben is de verslavende werking, want it’s all about the money honey. Meerdere belangenpartijen, meerdere belangen, alleen Baybasin is niet van de partij en ook nooit geweest, schat ik zo.

9. Baybasin en de A-G Aben

In Baybasin en de A-G Aben laat ik zien dat het heel goed mogelijk is dat Aben is opgezadeld met een onmogelijke klus. En dat zou evengoed kunnen gelden voor het team van het OM, dat belast is met het strafrechtelijk onderzoek naar Demmink. Beiden zijn door slimme lieden binnen de overheid gemanouvreerd in een zodanige positie, dat ze geen keuze hebben, wat ze ook kiezen, welke kant het ook uit gaat, ze zullen het altijd verkeerd doen en niet onbelangrijk dus altijd de schuld krijgen. In de organisatietheorie noemen we een dergelijke positie een paradox. Dat is schat ik de reden dat beiden in een impasse verkeren en voortdurend sprake is van uitstel.

edit, en zie hier de tweet van Haenen:

Er wordt ontzettend gemeen spel gespeeld, maar er staat dan ook veel op het spel. En dan zijn we weer terug bij het Herzieningsverzoek, waarvan voormalig Raadsheer Wedzinga opmerkte dat als het complot niet bewezen kan worden, dat dan de bodem uit het herzieningsverzoek valt. Dat is een reëel risico en dat heb ik proberen aan te tonen in de artikelen die ik daarover schreef.

10. Baybasin en een zekere beleidsvrijheid van de staat

Stoere praat, zoals Baybasin laat horen in het interview  hierboven, gaat hem niet uit de gevangenis helpen. Ik vind het erg dat hij daarin gestimuleerd wordt door een kleine juichende groep rondom hem. Wat kan hij uitrichten met zijn dubbelloops jachtgeweer, zoals Wedzinga dat noemde, tegenover de tankbrigade van de staat, want dat zijn de verhoudingen. In Baybasin en een zekere beleidsvrijheid van de staat heeft hij dat gesloten front weer tegenover zich staan.

11. Baybasin en het staatsetiket

En via de media, de NOS, wordt bij het publiek het etiket dat hij door de staat kreeg opgedrukt   dat hij de Pablo Escobar van Europa is, opnieuw leven in geblazen.

De strijd is m.i. nog lang niet gestreden. Ik hoop dat het aangekondigde boek van Rein Gerritsen ‘Huseyin Baybasin en de Koerdische kwestie’ tegenwicht kan bieden.

Ik zag op Twitter dat hij het boek inmiddels van een andere titel heeft voorzien.

Niet voor niets ben ik deze website gestart met dat boek en dat onderwerp omdat ik me altijd heb verwonderd dat juist dat aspect tot nu toe compleet in de media is doodgezwegen. Wat mij betreft veelzeggend.

12. Een inconvenient truth

Ik heb in alle oprechtheid heel erg mijn best gedaan om deze zaak, met zoveel aspecten en valkuilen, inzichtelijk te maken. Dat het niet gewaardeerd wordt door juist de persoon waar het om gaat, Baybasin, vind ik erg. En toch, het zij zo. Ik begrijp dat best van hem. Ik breng een inconvenient truth, maar dat geldt niet alleen voor hem blijkt wel. Voorlopig sluit ik het schrijven van artikelen met deze samenvatting af. Er valt meer dan genoeg te lezen. Ik hoop dat u lezer er wijzer van wordt, want ik doe het niet voor de eeuwige roem. Daar koop je namelijk helemaal niets voor, heden ten dage.

L.D.Broersma

Baybasin report, een inconvenient truth

Dat ik een ‘inconvenient truth’ vertel heb ik al meermalen mogen ervaren sinds ik deze website ben gestart op 28 januari van dit jaar, eigenlijk al eerder met mijn commentaren elders. Nu is dan een volgende stap gemaakt via twitter. Eerst werd ik geboycot; mijn tweets werden niet onder een hashtag geplaatst. Waarom hecht ik daar belang aan, welnu een hashtag is een rubriek waar iedereen over hetzelfde onderwerp de tweets plaatst. Op die manier krijg je ook een groot bereik zonder veel volgers nodig te hebben. Dus ik heb niet ingezet op volgers, maar op die rubrieken. En daar heeft twitter dus een streep doorgezet. Deels is dat nu opgevangen doordat mijn artikelen ook op OBA worden gezet en die plaatst alle berichten ook op twitter. Door mijn titels te voorzien van een # komen ze weer keurig onder de rubriek te staan.

Je kon wachten op een reactie en die kwam door elke tweet die ik op ‘deze’ website heb geplaatst zich te laten vermenigvuldigen. Je zou het kunnen zien als pesterij.

foto

Ik wil het u lezers laten zien, hoe men de strijd voert met mensen die opkomen voor -en zoeken naar de waarheid. Boudine van Boublog zei het al, ze wilde dat mijn blog helemaal zou verdwijnen van het internet, daarin bijgestaan door Myra van Talk2Myra. Ik moest zelfs alles verwijderen op google en overige zoekmachines. U moet zich afvragen waarom zij dat wilde en namens wie zij dat wenste. Ik durf te betwijfelen of dat werkelijk Baybasin zelf is zoals zij dat voorgaf of wellicht bewerkte ze hem met een dubbele agenda. De aanvallen zijn daarna verhevigd. Wie mij precies aanvallen, weet ik niet, maar dat het gebeurt is geen hersenspinsel van mij.

Demmink bashen mag, de staat bashen mag op internet en op twitter. Liefst zoveel mogelijk, maar deze website mag u niet lezen. Het bevat blijkbaar een inconvenient truth.

Ik moet ineens weer denken aan meneer Feijen. Hij scheef het volgende aan mij in een commentaar bij De Roestige Spijker;

“De acties van de Roestige Spijker dienen voor zover dat nu te overzien is inderdaad om elke informatie omtrent deze en andere vuile zaken naar buiten te krijgen. Het beruchte zwaard van Damocles moet verdwijnen, doch eerst wil men totaal helder hebben waar en uit wie en uit welke stukjes informatie het bestaat. Het is net het verwijderen van een tumor; het moet helemaal goed gebeuren anders komt het weer terug. Alle partijen willen weten waar zij aan toe zijn en damage control vindt op alle fronten plaats. Daar hoort ook bij dat de alternatieve media weggezet worden als schreeuwers en debielen, om maar even in het vakjargon van mevrouw Storm te blijven.”

Ik heb geen zin telkens weer dezelfde namen te noemen die dat met mij hebben geprobeerd, het beeld van mij op internet weg te zetten als iemand met een gemankeerd geheugen en stapelgek, we houden het maar op de frontsoldaten. Achter de schermen gaat het via linkshorteners zoals refli en via twitter.

Baybasin en het staatsetiket

Voordat ik met deze derde samenvatting van start ga wil ik u wijzen op twee eerdere samenvattingen:

Baybasin een free spirit after all

De zaak Baybasin, een samenvatting.

Deze derde samenvatting staat in het teken van imagebuilding. Daar is heel hard aan gewerkt door het OM, met gebruik van de media. Er zijn twee images van Baybasin namelijk: de Koerdische vrijheidsstrijder die in de begin jaren negentig druk bezig was met het oprichten van het Koerdisch parlement in ballingschap en het image van de maffiabaas. Het eerste is in de media doodgezwegen en het laatste is nieuw leven ingeblazen, toen het de verkeerde kant uit dreigde te gaan. De NOS ging zelfs zover om Baybasin te koppelen aan een recente afrekening in het criminele circuit rond de heroinehandel. Dat had maar één doel, namelijk
het opnieuw inprenten van het zo zorgvuldig door de staat opgebouwde image van Baybasin als grote drugsbaron.

“In Istanbul zijn negen mensen opgepakt voor mogelijke betrokkenheid bij de moord op de Nederlands-Turkse Ali Akgün. Dat melden Turkse media. Bronnen zeggen tegen de NOS dat een van de opgepakte mannen een compagnon is van de tot levenslang veroordeelde drugsbaron Hüseyin Baybaşin. De Koerd werd in 2002 in Nederland veroordeeld voor moord, gijzeling, drugshandel en het leiden van een criminele organisatie. De negen verdachten die in Istanbul zijn opgepakt werden een tijd in de gaten gehouden door de politie. Agenten deden vandaag op meerdere plekken invallen. Afgelopen januari werden al zes mensen opgepakt van wie er twee werden vrijgelaten. Ali Akgün werd afgelopen december doodgeschoten in zijn auto in Istanbul. Hij was een van de hoofdverdachten in het Amsterdamse liquidatieproces.”

Je zou het qua vrijblijvendheid van de berichtgeving een MichaKatje kunnen noemen. Niettegenstaande dat, het is ook een teken aan de wand, immers omdat hieruit de staatsonzekerheid blijkt. Het image van Huseyin Baybasin als drugsbaron brokkelt namelijk langzamerhand af. En dat tij moet koste wat kost worden gekeerd blijkt wel uit de acties van staatswege.

In Baybasin on the right track again gaat het over die imagebuilding ofwel beeldvorming zoals ingezet door de staat. De aanval is de beste verdediging is het gezegde en dat werd volop gedaan door het OM. Alles wat het OM tegen Baybasin heeft ondernomen is gericht geweest op beeldvorming en het ondergraven van zijn geloofwaardigheid.

De veroordeling van Baybasin valt en staat met de handel in heroine. In het artikel Baybasin en de rolling stones  stel ik dat fundament weer centraal. Het is in de rechtszaken als een minor issue opgediend, de aandacht werd gefocusd op de moord in Istanbul, maar daarentegen werd zijn naam als maffiabaas in de media groots gebracht. Sla dat fundament  in gruzelementen en de stenen, of moet ik zeggen de koppen, gaan dan echt rollen. Het zal duidelijk zijn dat de staat daar niet op zit te wachten.

De bron voor zijn image als drugslord was het boek van Frank Bovenkerk “De Maffia van Turkije”

In Baybasin en de fijne heren der wetenschap beschrijf ik hoe dit boek op de markt werd gebracht. Een boek dat, twee maanden na zijn arrestatie in maart 1998, groots werd gepresenteerd, Baybasins naam als drugbaron eerst in Nederland vestigde en na de Engelse vertaling ook internationaal het nodige teweegbracht, waar dan vervolgens telkens naar wordt verwezen als ‘de’ bron.

Opvallend is dat het boek uit het publicatie overzicht van Bovenkerk verdween en ook de Engelse uitgave van 2004 wordt uitsluitend impliciet genoemd.

 

Via de tweedehandsmarkt heb ik een exemplaar kunnen bestellen en uiteraard gelezen. In het artikel “Het verhaal van Baybasin” ,naar het gelijknamige hoofdstuk in het boek, gaat het over de opbouw van het boek richting het zevende hoofdstuk. Daarin laten de wetenschapper Bovenkerk en zijn compagnon, Baybasin aan het woord, althans zij tekenen ‘zijn’ verhaal op. Baybasin zou zijn carriere in de misdaad vol trots hebben verteld begin 1996, terwijl hij in detentie zat. Baybasin heeft het resultaat vóór publicatie nooit gelezen. Ook hebben ze hem nooit een eerste exemplaar gegeven. Dit boek “De maffia van Turkije” met dit hoofdstuk  7 als klapstuk, fungeerde als bron voor zijn image als drugslord en als  bron, noem het voorgeschiedenis, voor de latere tenlastelegging op basis waarvan hij tot levenslang werd veroordeeld.

In de storytellers wordt duidelijk hoe de wetenschappers, na eerst het verhaal de wereld in te hebben gebracht in 1998, zich daarna stilletjes terug trekken. Geen vermelding van het boek meer in het publicatie-overzicht. Geen verwijzing in latere publicaties naar het boek van 1998, maar wel verwijzen naar 2004, ruim ná de veroordeling van Baybasin. Duidelijk is dat na de Engelse uitgave, het boek internationaal als bron wordt gebruikt en ook in Engeland verschijnen dan de verhalen over de misdadige clan Baybasin.

Zo moeilijk om je daar tegen te verweren. Baybasin heeft dat zeker geprobeerd met ingezonden brieven aan de media, met het schrijven van een boek. En recenter in het radioprogramma van Talk2Myra waar hij zijn verhaal heeft kunnen doen.

In Baybasin en the dutch fact factory heb ik een deel van een interview vertaald.  Het betrof een radio-interview dat hij in 2013 gaf. Recent heeft Baybasin nog een interview afgegeven waarin hij het opnieuw heeft over de wetenschapper Bovenkerk. De staat heeft vervolgens gereageerd en hoe! Zoals gezegd: zijn image als drugsbaron werd door de NOS onmiddellijk nieuw leven ingeblazen.

Het valt niet mee om van dat staatsetiket af te komen, immers het werd bekrachtigd door een vonnis. Hoe dat vonnis tot stand is gekomen is voor veel mensen een brug te ver.

 

Baybasin en de huis-, tuin- en keukenavonturen

‘Hoe zou het nu met hem gaan?’, dat is een vraag die ik me af en toe stel.

Eind 2011 las ik dat al zijn schilderspullen, boeken en tv weggehaald waren uit zijn cel. Waarom ze dat deden werd niet duidelijk in dat artikel. Ik vond het sowieso te erg voor woorden om dat met een levenslanggestrafte te doen en hem alleen zijn gedachten te laten. Ik vind dat beslist een vorm van martelen. Maar hij mocht wel postkaartjes ontvangen, zo las ik. Dat was het moment dat ik besloot dat te doen. Ik dacht toen: weet je wat, ik stuur hem wekelijks een kaartje, dan heeft hij iets om naar uit te kijken( for the time being, dacht ik toen nog). In die tijd hield ik ook een fotoblog bij en schreef bij mijn foto’s een verhaaltje over mijn huis-, tuin- en keukenavonturen’ . Datzelfde deed ik toen per postkaart, heel compact vanwege de beperkte ruimte, maar toch een klein verhaal.

Ik schreef hem dat ik me bewust was van de eenzijdigheid, maar als er iets was dan kon hij dat laten weten via zijn advocaat of via zijn vrienden. Via de Talk2Myra’s radioshow begon hij mij te bedanken voor de postkaarten en mijn schrijfsels. En ook via vrienden heb ik wel eens een bedankje gekregen. Regelmatig schreef ik dat hij mij simpelweg moest laten weten dat hij mijn kaartjes niet op prijs zou stellen en ik zou stoppen.

Die schrijfsels waren vaak een toelichting op de inhoud van de foto en wat ik onderweg dan beleefde. Fotograferen is een hobby van mij en ik ben zelfs zover gegaan om in mn vrije tijd een paar jaar de fotovakschool te volgen. Hoe dan ook, ik hoopte met het sturen van de postkaarten, met mijn foto’s die ik op mijn zwerftochten door Nederland en daarbuiten maakte, een aantal zaken te bereiken:
wat ik al eerder zei, iets om naar uit te kijken, maar ook een basis om te delen met anderen, zoals je dat in het sociale leven ook doet. Iets dat luchtig is en geen zware kost.

Ik begon mijn kaartje altijd met ‘Dear mister Baybasin’ en zelfs dat had een reden. Ik las namelijk ergens dat de bewakers hem meneer zwembad noemden. Dat vond ik vreselijk, vandaar. Ik dacht dan lezen ze dat keer op keer, misschien verdwijnt dat dan. Maar aan die kaartschrijverij is dus een eind gekomen.

Sinds de dames Myra en Boudine van Boublog, me op een wel zeer nadrukkelijke manier te kennen hebben gegeven dat Baybasin geen enkel contact met mij op prijs stelt, ben ik met het sturen van postkaarten uiteraard gestopt. Het schrijven van huis-, tuin- en keukenverhaaltjes vergt een zekere spontaniteit en die is er na de interventie van de dames niet meer.

Wel heb ik zo mijn gedachten over de hele gang van zaken, want zodra ik kenbaar maakte dat ik contact had met Baybasin, begonnen de moeilijkheden. Eigenlijk was ik benieuwd hoe lang dat contact getolereerd zou worden, dus niet.

Je weet dat het komt en toch is dan de wijze waarop verrassend. Eerst al de interventie van zijn advocaat, via een aangever uiteraard, en later de interventies van Myra en Boudine van Boublog om mij te bewegen de hele website te deleten, omdat Baybasin dat zou willen. Dat laatste ging mij te ver.

Dat mijn beschouwingen door een aantal mensen niet op prijs worden gesteld heb ik uiteraard al langer door. Bij Steven Brown werd ik op een gegeven moment door twee stalkers belaagd zodra ik een commentaar schreef. Sinds ik niet meer reageer, zie je die mensen daar niet meer.

Bij de roestige spijker had ik last van een zekere Mannes, een reageerder die onder meerdere aliassen ook elders de confrontatie en dialoog met mij zocht, totdat hij glorieus ten onder ging in de dialoog bij De Roestige Spijker. Dat ik de discussie won is op zich wel humor, althans dat vond ik toen, maar in feite niet belangrijk. Wel dat zijn aandeel in de discussie werd gewist en vlak daarna kreeg ik een email van de redactie om mij voortaan te beperken tot 5 regels commentaar. Ik heb even nodig gehad om dat helder te krijgen, maar Mannes K. etc. etc. behoorde tot de redactie, schat ik zo.

Bovendien ontdekte ik dat de hogere legerleiding aldaar besloten had dat de roestige spijker, en dus mijn commentaren, niet gevonden mocht worden op google. Is dat niet curieus, voor een website die zelfs rechtszaken voerde om Dutch Injustice onder de aandacht van het publiek te krijgen? De Roestige Spijker bleef echter in de schaduw  opereren terwijl de jagers op Demmink via de andere kanalen de publieke opinie moesten zien om te vormen.

Begrijpen doe ik het wel inmiddels. Het sturen van de aandacht is een machtig wapen. Ik vind het interessant om te zien, want er moet een belang zijn voor zo’n blog om dat te doen.  Waarom denk ik namelijk dat bijvoorbeeld een blog als Barracuda voor de Pootorganisatie werkt, en mogelijk deel uit maakt van het redactieteam van De Roestige Spijker? Hoewel hij zogenaamd met mondsnoerende logica het complotterdom fileert, zoals hij zichzelf introduceert, maakte hij in feite reclame voor Micha Kat en in de slipstream genereert hij aandacht voor Demmink. En dat laatste past uitstekend in de jacht van de heren Poot op Demmink.

Niet verrassend dat ook Barracuda na maart vorig jaar, net als o.a. Micha Kat, zijn vertrek aankondigde. Recent maakte hij er op zijn site opnieuw melding van, om bezoekers aan het idee te laten wennen. Dat gaat altijd in de reactieruimte. Wat ook opmerkelijk is, is dat hij voortdurend de boodschap de ether in gooit dat Poot zich wenst te distantieren van Kat en dat deze hem niet meer betaalt. Een zekere Douwe vroeg hem een keer of hij daar dan de bewijzen van had. Daar wordt uiteraard dan niet op gereageerd. Poot zelf viel hij nooit af. Geen enkel kritisch geluid t.a.v. de heren Poot.

Hoe dan ook, rondom deze man Baybasin is veel gaande. En dan denk ik: Daar zit je dan Baybasin, nu in de zoveelste gevangenis tussen het beton. Ik hoop dat anderen mijn taak hebben overgenomen en je ter afleiding regelmatig een kaartje sturen over huis-, tuin- en keukenavonturen. Je bent niet mijn baby zoals Boudine van Boublog suggereerde, maar toch voel ik wel zorg. En zelfs al zou je besluiten een rechtszaak tegen mij en mijn website te beginnen, dan nog!…