#Baybasin en de diplomatie rondom een gijzelaar

Baybasin afficheert zichzelf als gijzelaar  van de Nederlandse regering, een politiek gevangene. Dat is heel goed mogelijk immers het is bekend dat hij zich bezig hield met de oprichting van het Koerdisch parlement in ballingschap. In 1995 zijn daarover op hoog niveau de nodige gesprekken gevoerd tussen de Turkse en Nederlandse diplomatieke diensten, met Van Mierlo als minister van buitenlandse zaken. In het kader van de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vergaderen kon de Nederlandse regering hier niets tegen doen en beriep zich daarbij op de Nederlandse wet, zo liet hij officieel aan de Turkse overheid weten.

En dan is er die andere kwestie namelijk de heroinehandel. Turkije was en is nog steeds een land dat legaal medicinale drugs mag verbouwen en verhandelen. En dan is de verleiding uiteraard groot om daar ook illegaal leuke dingen mee te doen. Huseyin Baybasin is  in ieder geval vanuit zijn functie binnen de geheime dienst van Turkije bij betrokken geweest. Heeft er mogelijk ook zelf in gehandeld. Of dat in dienst was van de Turkse overheid of voor zichzelf moeten we maar even in het midden laten.

Hier is hij in 1998 veroordeeld voor heroinehandel en afrekeningen in het criminele milieu, waaronder de moord op een zekere Oge. Duidelijk is geworden dat Turkije en Nederland hebben samengewerkt om Baybasin veroordeeld te krijgen. En als ik simpelweg kijk naar de inhoud van de vonnissen dan is er wat mij betreft ook sprake van een hoge mate van constructie en een opzet om hem uit te schakelen.

http://www.baybasin-report.nl/herzieningsverzoek/baybasin-en-twee-vliegen-in-een-klap/

Deze zaak is volgens mij voor Nederland veel groter geworden dan ooit de bedoeling is geweest. Men dacht Turkije een vriendendienst te bewijzen door Baybasin simpelweg in december 1995 op te pakken en met de meeste spoed op het vliegtuig naar Turkije te zetten. Dat mislukte jammerlijk doordat Baybasin met tegenwoordigheid van geest asiel aanvroeg en zich meteen tegen zijn uitzetting verzette.

De advocaat in die tijd, waarschijnlijk Koppe, heeft een zeer relevante vraag gesteld die toen niet is beantwoord, namelijk de vraag of zijn arrestatie in Nederland in 1995 legaal was. Die zeer cruciale vraag is op een of andere manier weggewerkt en pas sinds vorig jaar weer in de aandacht gekomen. Die aanhouding blijkt volgens de laatste berichten inderdaad niet legaal te zijn geweest. Maar mijn vraag is: Hoe kan het dat dit nu pas aan de orde komt?

De zaak is complex niet vanwege de veroordeling van Baybasin want die is gebaseerd op simpele gronden: 1. moord 2. heroinehandel 3. leiding geven aan een criminele organisatie.

De zaak Baybasin is complex vanwege complicerende factoren zoals:
1. Het politieke aspect dat zondermeer meespeelt nl zijn inspanningen voor de verenigde staten van Koerdistan. Zijn toespraak voor de rechtbank getuigt daar van.
2. Het opvoeren van het complotverhaal waarin Turkije Nederland zou chanteren met de pedofiele gedragingen van Demmink.

Vanaf 2007 is het Demminkbashen ingezet. Ik noem het bashen omdat via internet en twitter op niet mis te verstane wijze de druk op de staat en de aanval op Demmink in het bijzonder respectievelijk zijn opgevoerd en ingezet. Met name Micha Kat met zijn Klokkenluideronline en Boudine Berkenbosch met een voorloper van Boublog zijn toen over Baybasin en het complot met Demmink in de hoofdrol gaan schrijven. In 2010 werd onder leiding van Poot&Co, of was het toen al Rubinstein die in 2007 door Poot in dienst was genomen, de mediacampagne groots ingeluid met advertenties in de krant, het boek de Demminkdoofpot en de gelijknamige website Demminkdoofpot.

De aanklachten van Baybasin tegen Demmink in 2007 en 2008 ivm de vermeende verkrachtingen van Turkse jongens in Turkije vormen de inleiding en de rechtvaardiging om de jacht op Demmink te openen. Baybasin als aangever verdwijnt naar de achtergrond. Waar het over de zaak Baybasin gaat voert Demmink en de pedofilie binnen no time de boventoon. Dat zie je telkens weer gebeuren, niet in de laatste plaats door zijn advocaat Van der Plas zelf.

#Baybasin en alle wegen leiden weer eens naar #Demmink

Langendoen komt  in 2015 met de opmerkelijke, weliswaar opendeur-, uitspraak dat de zaak Demmink de zaak Baybasin heeft ondergesneeuwd, immers hij is degene die het complotverhaal heeft geverifieerd in Turkije, zijn bevindingen heeft ingeleverd bij Baybasin en Van der Plas, en zijn verhaal deed voor de Amerikaanse hearingcommissie. Ik vind zijn rol als voormalig IRTman in deze nog altijd zeer wonderlijk, zoniet bedenkelijk.

Hoe dat ‘geheime’ rapport tot stand is gekomen, waar het vandaan is gekomen en bij Baybasin terecht kon komen, blijft in het ongewisse. Het wordt dan ook door de rechters omschreven als een mysterieus rapport. Door Baybasin en zijn verdediging wordt het gepresenteerd als de ultieme waarheid. Op basis van dat verhaal wordt de aanval ingezet en de publieke opinie beïnvloed. Maar om wie gaat het nu en om welke zaak? Het loopt geheel door elkaar.

Baybasin vertelt in de vele interviews die hij in de periode 2013-2014, en nog een paar in 2015 heeft gegeven, aan talk2myra dat hij het zijn plicht achtte om Demmink persoonlijk aan te klagen voor het verkrachten van de twee Turkse jongens, nu mannen. Meer kon hij niet doen, zo laat hij weten. Maar daarmee is het niet gezegd, niet afgedaan, immers hij heeft Demmink en de pedofiliekwestie op de kaart gezet. En in de interviews met Myra laat hij onomwonden weten wat hij van Demmink en verschillende mensen binnen de rechterlijke macht denkt, toegejuicht door een kleine groep aanhangers, die overmoedig er op twitter nog een schepje bovenop doen: uitdagen, schofferen, sarren, kleineren.

Alles kan en is gepermitteerd, blijkbaar. En ik wil hier niet herhalen wat ik allemaal heb voorbij zien komen. Het is in ieder geval bepaald niet diplomatiek. Vandaar de titel van deze toegift: de diplomatie rondom een gijzelaar. Want als er sprake is van een gijzeling en je wilt diegene bevrijden dan ga je toch de gijzelnemers niet sarren, niet schofferen, niet beschuldigen, niet uitdagen of kleineren. Het zal een familielid, werkelijk je vriend of je kind maar zijn dat in de macht is van gijzelnemers. Dan doe je dat toch ook niet. Dan wordt uiterste diplomatie toegepast. Maar hier gebeurt dat niet, in tegendeel. Zelfs de gegijzelde wordt niet gehinderd in het bashen van zijn gijzelnemers. Kan allemaal in Nederland. Of toch niet?

En dan moet ik weer denken aan de impressie van Ton Hofstede die verslag deed van de smaadzaak tegen de NOS.

Hij schreef:
“Baybaşin mocht de zaal verlaten alsof hij de president van de Koerdische Republiek was. Het gangpad leek haast een erehaag. Bezoekers mochten hem handen schudden. De politie begeleidde hem respectvol naar buiten. Wat een verschil met de eerste keer, toen hij nog als een zware crimineel werd behandeld. Iedereen, heeft door dat dit onrecht zo niet langer kan. Ook de politie. Nu de politici nog!”

Tja, ik vond het toen niet verstandig en nog steeds niet en dat is een eufemisme.