De Vaatstrazaak: mission impossible

De eerste keer dat ik me kan herinneren dat ik dacht, “wat een raar verhaal”, was na een uitzending van Peter R. de Vries over de Vaatstrazaak. Hij bracht toen het nieuws dat er, zoveel jaren na de moord op Marianne Vaatstra, haar tasje opnieuw door een coldcaseteam was onderzocht en dat daarin toen een vreemde aansteker werd gevonden met daarin, bij nader onderzoek, een haar van de mogelijke dader.

Nee, dat ging er bij mij niet in. Zo’n bizarre voorstelling van zaken. Maar ik was toen met hele andere dingen bezig, zodat het voorbij ging, totdat ik bij toeval op het blog terecht kwam van Steven Brown en ik opnieuw werd geconfronteerd met die eigenaardigheid.

Doorbraak ‘Vaatstra–zaak’ besmet door ‘Maffia-OM-woordvoeder’ Peter R. de Vries.

Ik was dus niet de enige die de wenkbrauwen optrok bij die voorstelling van zaken. Ik begon me daarna iets meer te verdiepen in die Vaatstrazaak en dan kom je eigenlijk automatisch terecht op het Boublog van Boudine Berkenbosch.

Veel mensen gaven onder de artikelen op Boublog over de Vaatstrazaak hun visie op de ontwikkelingen. En dat ging op een gegeven moment richting de Foagelsanghstaete en zaken die in die omgeving speelden, niet alleen het asielzoekersgebeuren, maar ook de vestiging van, laten we het alternatieve, religieuse sektes noemen.

http://www.boublog.nl/2012/03/18/prins-johan-friso-en-de-rituele-lustmoordenaars/

Daar is wat over en weer van gedachten gewisseld en een zekere Eheu kon de moord en de plek waar Marianne werd gevonden, de datum en de wijze waarop ze daar was neergelegd verbinden aan een rituele moord volgens de vrijmetselaarsmethode. De volgende aflevering die in dit verband interessant is betreft een mevrouw die voorgesteld wordt als de supergetuige.

Marianne Vaatstra, de Supergetuige en de Volle Neef

Nu was dat het scenario van een rituele moord helemaal niet zo bijzonder, immers, en dat weet ik mijzelf nog te herinneren, werd dit scenario ook door een profiler op tv als reële mogelijkheid gegeven:

“Volgens dit profiel zou de dader een man zijn die handelt vanuit extreem pathologische waanideeën. Er zou bij hem sprake zijn van occulte en/of satanische fascinatie. De moord zou zijn uitgevoerd volgens een offerritueel. Hij zou hechten aan occulte symboliek.( Nacht 30 april op 1 mei (Walpurgisnacht/Beltane), volle maan, van oorsprong een geweide plaats in Veenklooster, vindplaats Marianne onder een oude boom (meiboom) etc. Dit was in 2005 de conclusie van zeven deskundigen uit politie- en justitiekring, die in opdracht van de familie een daderprofiel opstelden.”

Ik heb daarover in dialoog met andere reageerders het nodige geopperd en op een gegeven moment werd ik door Boudine tot de orde geroepen, aangezien ik van haar niet mocht speculeren op haar blog. Ik heb daarop gereageerd door haar te vertellen dat er niets mis is met het schetsen van een scenario om zo achter de ware toedracht te komen.

Niet lang daarna kwam Boudine Berkenbosch zelf met een scenario. Heel verrassend uiteraard en nieuw. Weer zo’n moment dat je dan niet vergeet, omdat het een nieuwe wending gaf aan het verhaal.

Marianne Vaatstra en het scenario van een Snuff film

Ze schrijft dan:

“Op 30 april 1999, nauwelijks een jaar nadat Joris aldus was geprofileerd, werd Marianne Vaatstra, een Fries meisje van 16 jaar, verkracht en vermoord. Haar stoffelijk overschot werd reeds de volgende morgen door een van haar vrienden in een weiland gevonden, dank zij een fiets die daar in de berm lag. Ze was twee maal verkracht en haar hals was doorgesneden. Ze had in februari 1999 ruzie gekregen met de twee jonge asielzoekers, Feik en Ali, in de Ringo-bar in Veenklooster. Volgens omstanders had ze goed van zich afgebeten, waarna Feik haar bedreigde met een gebaar: hij zou haar de keel afsnijden! Daarop werd deze asielzoekers de toegang ontzegd tot de Ringo-bar.

Het lijkt niet onmogelijk dat Feik en Ali zich kort daarna zaten te beklagen in de caravan van Wolfgang Hebben. Of Ludger Dill daar ook bij was, valt moeilijk te zeggen, maar wellicht is op dat moment het plan ontstaan om een snuff film te maken van Marianne.

Twee sadistische pornosterren dienden zich gratis aan: zij wilden immers niets liever dan dat bekkige blonde meisje verkrachten en haar de strot afsnijden. Als oorlogsveteranen uit Koerdistan, Irak, hadden ze dat wel vaker gedaan. Hebben en Dill kregen als het ware een snuff in de schoot geworpen! Ze dachten er over na en ze bespraken de voor- en nadelen, de lusten en lasten. Lastig was de kans dat iemand gepakt wordt en gaat mauwen.

Lusten waren er te over, een rituele lustmoord zou wel het mooiste zijn! Wellicht was op hun website wellicht ook vraag naar iets met Walpurgisnacht groot. Porno-boeren kennen de wensen van hun klanten. Ze hadden nog ruim 2 maanden om de boel voor te bereiden.”

Heel knap en typisch voor gecontroleerde oppositie heeft Boudine Berkenbosch in bovenstaand script de moord, als satanisch ritueel van ondergeschikt -edoch commercieel belang  opgevoerd voor een snuffmovie waarin Feik en Ali als beroepsmoordenaars en acteurs hun lusten konden botvieren.

Dit script, deze blauwdruk is in feite de basis geworden van de beide boeken van Mauritz en Dankbaar, en later Dankbaar alleen, waarin in eerste instantie een onbekende getuige van de moord wordt opgevoerd. De Walpurnisnacht is er uit weggelaten, immers dat was niet meer dan een opportunistisch idee van de producenten voor een commercieel succes. Het waarom en het waarvoor werd dan ook zorgvuldig weggelaten, immers de twee onderzoekers gingen en gaan uitsluitend voor de ‘feiten’, met als ultiem bewijs, omschreven als het granieten bewijs, een verklaring afgelegd bij een notaris door een tot dan nog anonieme getuige van de moord.

De  verklaring van  de anonieme toeschouwer, blijkt nu dus Feik ofwel Faek.

Het eerste boek van het duo Dankbaar en Mauritz heb ik gelezen. Het granieten bewijs omvatte een  een kluisverklaring bij een notaris, zo las ik,  van iemand die bij de moord aanwezig was geweest. Maar waarover inhoudelijk niets in de openbaarheid mocht worden gebracht op straffe van etc. Daar kun je dus helemaal niets mee. Althans ik niet.

https://donquijotte.wordpress.com/2014/11/04/zaak-marianne-vaatstra-hans-mauritz-oplichter/

Een tijd lang is het vrij stil geweest over deze zaak, maar uiteindelijk kwam dan het nieuws dat Dankbaar een conflict had gehad met zijn mede-auteur Mauritz waaruit dan moest blijken dat Dankbaar in goed vertrouwen van Mauritz het e.e.a. had aangenomen. Hou maar op, denk ik dan. Wat een verhaal, nietwaar. Ik schaar ’t onder de geënsceneerde conflicten, omdat die eerste versie niet werd gepikt. In ieder geval niet door mij. Het ‘fittie’ tussen Wim Dankbaar en Hans Mauritz is recent, hoe kan het ook anders bijgelegd.

Feik heet blijkbaar Faek Mustafa en wordt nu in de laatste artikelen op Rechtiskrom opgevoerd als een onwillige getuige van de moord in de caravan van Hebben. Uiteraard genereert ook Micha Kat aandacht voor Dankbaar, alsook de counterpartner in de mainstream, Chris Klomp, die even over het granieten bewijs ofwel de kluisverklaring een open deur mag in trappen, namelijk dat die ‘kluisverklaring’ een mooi fake verhaaltje op papier is, opgesteld door Hans Mauritz, en blijkbaar zeer recent overgedragen aan Wim Dankbaar. Het is bijna hilarisch knullig allemaal, als het niet zo ernstig was.

Neemt niet weg dat er een gesprek is opgenomen tussen een zekere Rob en deze Faek, waar de laatste min of meer zeer impliciet aangeeft dat hij meer weet over de ware toedracht.

Wat moeten we daar weer van denken nietwaar? De opname is onderdeel van een serie artikelen waar de focus volkomen is komen te liggen op deze Faek Mustafa die, zowil het verhaal, als 15-jarige ongewild getuige was van de moord op Marianne Vaatstra.

https://rechtiskrom.wordpress.com

Waarom de zaak nu weer dankzij ‘Vader Vaatstra’ wordt opgerakeld? Het lijkt er op dat de versie van de gangbang in de caravan van Hebben alsnog moet worden geaccepteerd als de ‘ware’ toedracht (door de ‘complotgekkies’).  Pas dan is de missie van de controlled opposition geslaagd. Maar goed dat is mijn idee. We blijven de ontwikkelingen volgen.

Hoe dan ook: alles is al wel een keer de revue gepasseerd:

https://donquijotte.wordpress.com/tag/wim-dankbaar/

Wat zich hier nu naar aanleiding van de wens van Vaatstra, want er is uiteraard altijd een aanleiding, opnieuw ontrolt is wat mij betreft niet meer dan een vervolg missie om de aandacht af te leiden van de werkelijke toedracht en de werkelijke daders.

En een ieder die ook maar enigszins in de richting van die werkelijke toedracht en die werkelijke daders suggesties doet wordt op een zijspoor gerangeerd. In dat verband is het volgende artikel m.i. interessant, want…

https://donquijotte.wordpress.com/2014/06/15/de-moord-op-marianne-vaatstra-mag-niet-worden-opgelost/

Ik denk dat we daar maar aan moeten wennen. Als bevolking hebben we inmiddels, met dank aan ons parlement, praktisch alle macht overgedragen aan een kleine groep die het voor het zeggen heeft en zich blijkbaar grenzeloos onschendbaar acht. Voorlopig ziet het er naar uit dat de ware toedracht een mission impossible is. Niettemin blijft interessant, want de Vaatstrazaak staat voor alles wat mis is in dit land.

Zie ook:

de eerste mei