#Baybaşin en de storytellers

Het boek van Bovenkerk in 1998, De Maffia van Turkije, beter gezegd de hernieuwde uitgave in 2004 (Engelse vertaling 2007) is de bron geweest  voor het vestigen van Baybaşins naam als ‘de Koerdische Pablo Escobar’.

De berichtgeving over de ‘misdadige’ clan Baybaşin in de mainstreammedia komt pas daarna goed op gang. Daarvoor hoef je alleen maar op het internet te kijken.

Maar wat mij het meest intrigeert op dit moment is deze eerste alinea in het boek van 1998 waarin het verhaal van Hüseyin Baybaşin door de schrijvers wordt ingeleid:

“Zijn signalement was internationaal verspreid.”  Wij moeten daaruit begrijpen dat onze politie uitkeek naar een man die voldeed aan dat signalement en daarvoor onopvallende auto‘s aanhield bij de grens om dan even een blik naar binnen te werpen om te zien of zich daarin een man zou bevinden die aan dat signalement voldeed. ( dat zijn nu de trucs waar ik het in mijn vorige aflevering over had)

Over die arrestatie had ik begin 2013 eigenlijk al zo mijn vragen. Uit mijn externe geheugen bij De Roestige Spijker:

– door ldbroersma op maandag 29 april 2013 om 14:09

“In de vorige uitzending van talk2myra, waar u (Rubinstein) vanavond te gast bent, was Baybasin zelf aan het woord en ik was meteen getriggerd toen hij vertelde dat hij een zakelijke bespreking had in Belgie maar op verzoek meegegaan was naar Nederland om daar te worden opgewacht door een arrestatieteam. Dat was in 1995, pas daarna heeft hij om uitlevering naar Turkije te voorkomen, asiel aangevraagd.



Volgens Baybasin is hij dus in de val gelopen door in 1995 naar Nederland te reizen. Dat betekent dat er vanuit Nederland een organisatie is opgezet om hem hier naar toe te lokken. Want toevallig is er niet een arrestatieteam op de been.

 

Wie heeft hier in Nederland een arrestatiebevel uitgevaardigd en wat was de inhoud daarvan? Wie heeft de arrestatie mogelijk gemaakt en wanneer is de Nederlandse overheid hiermee gestart en waarom Nederland? Had hij in Nederland een wet overtreden?



De Turkse overheid heeft in 1995 ook om uitlevering gevraagd. Dat heeft Baybasin kunnen voorkomen door een asielprocedure op gang te zetten en op 28 oktober 1997 heeft de rechter uitlevering verboden en is hij in vrijheid gesteld. Om in 1998 opnieuw gearresteerd te worden maar nu met als gevolg dat hij tot levenslang is veroordeeld.

”  

“De Nederlandse Staat heeft veel uit te leggen:
Waarom hebben zij Baybasin, die in feite niet in Nederland moest of wilde zijn, gearresteerd in 1995? Ze stonden hem al op te wachten. Hoe zit dat? Wie heeft dat zo bedacht? Waarom Nederland, waarom niet Belgie of Engeland? Waarom Nederland? Was Nederland dat verplicht aan Turkije?”

Vorig jaar heeft HHC aan Interpol een verzoek gedaan om een kopie van dat internationale arrestatiebevel en kreeg 0 op het rekest. Er was geen internationaal arrestatiebevel, ook nooit geweest volgens Interpol.

De uitkomst van het Wob verzoek aan het ministerie van J en V was uitermate vaag: het ‘arrestatiebevel’ was er wel maar ook weer niet. Later begreep ik uit het artikel van HHC dat het zou gaan om een diplomatiek verzoek van de Turkse -aan de Nederlandse overheid. Het blijft een ietwat warrig verhaal, ook juridisch. De vragen die ik begin 2013 stelde bij de Roestige Spijker zijn daarmee nog niet helder beantwoord.

De ene bron put uit een andere bron en is er sprake van typefoutjes etc. etc. Ging het nu om de organisatie van een criminele organisatie om in drugs te handelen of om de organisatie van een afdeling van het Koerdisch parlement in Ballingschap in Den Haag? Duidelijk wordt wel in een reactie van de overheid dat zij uit landsbelang de vragen niet wil beantwoorden om de diplomatieke betrekkingen met Turkije niet te verstoren.

Hoe dan ook, het is toch volstrekt onlogisch, als er al een internationaal arrestatiebevel zou zijn geweest, dat hij niet was opgepakt in Engeland waar hij woonde of in Belgie waar hij toen was. Nee, net over de grens bij Nederland. Maar waarvoor hij in 1995 werd aangeklaagd of voor gezocht? Dat blijft onduidelijk en verdwijnt naar de achtergrond. En zeker voor wat betreft de Nederlandse bemoeienis met de kwestie. Er werd gewoon niet meer aan gerefereerd.  In de media verschijnen daarvoor in de plaats berichten dat Baybaşin vluchtte, zich in 1995 in Nederland bevond en toen asiel aanvroeg. Het woord arrestatie wordt vervangen door asielaanvraag, gezochte formuleringen zoals ik het lees. Pas na zijn ‘aanhouding’ in 1998 gaat dat verleden weer meespelen.

In de eerste periode van zijn detentie in 1996, in afwachting van toestemming om te mogen blijven, ontvangt hij dus de twee schrijvers, Bovenkerk en Yesilgoz, en vertelt volgens hen min of meer trots, over zijn misdadige verleden.  Persoonlijk vind ik, zou hij een dergelijk verhaal over zichzelf hebben verteld, dat volstrekt onlogisch en ongeloofwaardig, zeker als je net gearresteerd bent en in een gevangenis verblijft. Bovendien heeft hijzelf nooit inzage gehad in dat hoofdstuk, laat staan in de aanleiding van zijn aanhouding of arrestatie.

Ongetwijfeld zullen er gebeurtenissen verteld zijn door Baybaşin, maar het is voor een verhalenverteller een klein kunstje om er een eigen draai aan te geven. Daarvan zie ik de letterlijke vertalingen in Engelse bladen, die steevast verwijzen naar ‘the source’ in het boek van Bovenkerk en Yesilgoz, terug.

Bedankt voor uw bezoek

2 gedachten over “#Baybaşin en de storytellers”

  1. “In de auto zat een van de allergrootste baba van Turkije en -volgens eigen zeggen- thans Koerdisch zakenman.”

    Het tussenzinnetje wijst twee kanten op en het woordje ‘thans’ suggereert een heden en verleden. De schrijvers schrijven zichzelf daarmee de handen in onschuld.

    Dit boek is zo vol met slimme communicatie trucjes. Verborgen in de tekst krijgen de lezers telkens een leesinstructie mee. Ik schrijf hierboven dat ik het ongeloofwaardig vind dat Baybasin dit verhaal over zichzelf vertelt terwijl hij net is opgepakt en in de gevangenis zit. Dat is een natuurlijke reactie. De schrijvers waren zich dat vooraf bewust en hebben dat in het begin van het boek opgevangen door in zn ‘algemeenheid’ over de mores van de baba’s in Turkije te schrijven, die daar volgens hen heel openlijk over zijn. Misschien kijken wij in Nederland daar van op, maar in Turkije helemaal niet. Dat is de onderliggende boodschap. Daarmee nemen ze vast een voorschotje op het ‘openhartige’ verhaal van Baybasin dat in Hoofdstuk 7 volgt.

    Ik ben benieuwd naar de versie van 2004, waar Bovenkerk als auteur 2x op de kaft staat. Ook dat is op zich al bijzonder toch? Ik ga er van uit dat hij de nodige veranderingen heeft aangebracht n.a.v. de veroordeling van Baybasin. Het boek zal binnenkort wel komen.

    Langzamerhand begint duidelijk te worden hoe zich dat verhaal heeft ontwikkeld. In 2007 dus de Engelse vertaling en die staat wel vermeld in het publicatie overzicht van Bovenkerk. En zo is Baybasins naam internationaal als drugsbaron gevestigd, maar hij is er niet trots op, noch is hij het er mee eens, zo heb ik begrepen.

    http://www.uu.nl/rebo/medewerkers/FBovenkerk

    De twee ‘wetenschappers’ hebben hem na die 20 bezoeken begin 1996 nooit meer opgezocht. Geen eerste exemplaar overhandigd van het boek waarin hij de hoofdrol kreeg toebedeeld. Ook niet toen de Engelse vertaling in 2007 uit kwam. Ik vraag me nu zelfs af of Baybasin Überhaupt de Engelse uitgave in zijn bezit heeft. Mooi vraagje voor Rein Gerritsen.

  2. Heb nog eens het interview geluisterd en dan vertelt Rein Gerritsen dat Baybasin inderdaad de Engelse vertaling heeft gelezen. De Engelse vertaling kwam in 2007. 2007 het jaar van het Turkse geheime rapport, het jaar van de aangifte tegen Demmink.

Reacties zijn gesloten.