Goodbye mr Baybasin and good luck!…

Daarmee wil ik deze website besluiten.

Ik hoop dat hem recht wordt gedaan door Advocaat Generaal Aben in zijn eindconclusie  en door de rechters die daarna moeten oordelen en besluiten welke kant het op zal gaan.

Er gebeuren op dit moment veel dingen die opmerkelijk zijn en waar ik best iets over zou kunnen vertellen. Maar soms moet je een keuze maken en ik heb besloten geen aandacht te geven en geen energie meer te steken in deze -en aanverwante zaken. Vanaf nu ga ik bezig met andere dingen. Ik heb nog zoveel ideeën.

Geen beschouwingen meer over de ontwikkelingen, hoewel het interessant blijft en ook spannend, immers er is veel tromgeroffel op weg naar de apotheose(s). De één na de ander is al verdwenen, doet pogingen daartoe, of zal verdwijnen van het strijdtoneel. So do I. En als dan de strijd is gestreden dan hopen we “dat het gif van de vijandschap is uitgewerkt en dat die dag zal zorgen dat verdriet en ruzie in liefde overgaan”, schreef Shakespeare.

Ik hoop dat de inhoud van mijn artikelen interessant blijft voor de mensen die meer willen weten over de zaak Baybasin, alles wat daarmee samenhangt, en dat is nogal wat, en hoe ik daar tegen aan heb gekeken, en niet te vergeten heb ervaren.

Ik zag daarnet dat Boudine van Boublog de moeite heeft genomen om al mijn artikelen vanaf het begin te lezen. Met een zeer hoge mate van waarschijnlijkheid heeft ze ook de moeite genomen om alles te kopiëren. Ik hoop dat het haar wijzer heeft gemaakt. Ik zou willen dat ook andere bezoekers bij het begin beginnen, want het is een ontwikkelingsgeschiedenis geworden. Maar goed dat is aan de lezer.

Ik eindigde mijn kaarten en brieven aan Baybasin vaak met een slogan (onder vele anderen): Keep it cool, don’t act like a fool!…

L.D. Broersma

brieven aan #baybasin: 2 maart 2015 nr 6

Het heeft even geduurd voordat ik deze vierde brief (nr 6) in de serie van in totaal negen brieven plaats. Ik moest er een tijdje over nadenken omdat het plaatsen op zich niet moet uitmonden  in een soort van peepshow. Dus vroeg ik mezelf af, waarom doe je dit eigenlijk, en daar heb ik voor mezelf toch wel een antwoord op gevonden: Omdat ik met deze brieven laat zien dat Baybasin wel degelijk betrokken is geweest bij de inhoud van deze website. En ook wat mij betreft de gelegenheid heeft gehad en heeft gekregen om te reageren.

Na het antwoord dat hij mij stuurde, n.a.v. een aantal vragen over zijn detentie, en het conflict dat ik daarna kreeg met zijn advocaat, heb ik niets meer van hem gehoord, ondanks dat ik hem daartoe heb verzocht. Ik heb wel veel negatieve reacties gekregen van een aantal van zijn verdedigers/ adviseurs.  Ik vind het daarom belangrijk deze brieven aan Baybasin met u te delen. Wel wil ik met deze brief de serie van negen brieven afsluiten. Meer voegt niets toe.

Er is geen privé correspondentie met Baybasin mogelijk. Ik ben me daar altijd bewust van geweest. Alle privé brieven en postkaarten worden, voordat de gedetineerde die onder ogen krijgt, gescreend.

In de telefoongesprekken merk je dat Baybasin zich daarvan bewust is. Hij praat met jou maar hij is zich er voortdurend van bewust dat er meer mensen meeluisteren. Hij kan zich onmogelijk echt spontaan laten gaan of echt  privé een gesprek met je aangaan. En dat is ook voorstelbaar voor iemand die een levenslange gevangenisstraf ondergaat. Wat hij jou vertelt, vertelt hij eigenlijk ook aan de toehoorders van staatswege. Misschien is dat anders in een persoonlijk gesprek, als je toestemming hebt gekregen om hem te bezoeken, maar zover ben ik niet gegaan en wie weet was het me ook niet toegestaan.

Hoewel ik toch behoorlijk kritisch heb geschreven over de staat, het OM, maar ook over zijn verdediging, zijn voor zover ik het kan bekijken alle postkaarten en brieven aan hem gegeven. Dus in die zin heb ik niets gemerkt van censuur van overheid, maar wel van zijn advocaat. En daar gaat het in de inleiding van deze brief over.

De aanleiding was zoals gezegd een artikel over zijn antwoord op mijn vragen over zijn detentie-omstandigheden. In een telefoongesprek had ik met hem afgesproken dat hij vragen van lezers op die manier zou beantwoorden, en dat ik zijn  antwoorden op de website zou plaatsen. Hij nodigt in die brief de mensen daartoe uit.

In een volgend artikel schreef ik dat ik zijn antwoord via de advocaat had ontvangen. Ik was me niet bewust daarmee iets fout te hebben gedaan, in tegendeel, ik  vond het nu juist hoogst verstandig van hem, dat zijn advocaat op de hoogte was van de inhoud van zijn brief, en eventuele vervolgbrieven, voordat ik deze op de website zou zetten. Ik vind het namelijk niet zo privé, en in die zin heel belangrijk dat de advocaat op de hoogte is van wat hij publiekelijk zou gaan vertellen, juist vanwege het lopende herzieningsverzoek. Daarbij had ik ook de vele interviews met Talk2Myra voor ogen, waarin hij behoorlijke uitspraken deed, waarvan ik echt vaak dacht: Is dit nu wel zo verstandig?

Hoe dan ook,  ik kreeg als reactie een briesende email van haar. Later bedacht ik dat ze wel eens helemaal niet blij kon zijn geweest met het feit dat zo bekend werd dat ze vooraf op de hoogte was van de inhoud van de brief van Baybasin. Dat ligt wat mij betreft meer voor de hand. Het fijne krijg ik daar natuurlijk niet van te weten, want het contact met zowel de advocaat als met Baybasin is kundig om zeep geholpen, om het maar eens plastisch uit te drukken. Ik zou met mijn handelswijze een gevaar zijn voor zijn verdediging, zo werd mij voorgehouden.

In de reacties lijkt het erop alsof er een conflict is tussen mij en Baybasin, en zijn vertrouwelingen vertellen daar dan over of suggereren het op zn minst.

Ik heb dus inderdaad een uitwisseling via de mail gehad met de advocaat en later met nog iemand over de kwestie. Ik was daar in eerste instantie behoorlijk van onder de indruk en schreef daarop het artikel

http://www.baybasin-report.nl/herzieningsverzoek/baybasin-heaven-and-hell/

Maar na een tijdje dacht ik: wacht even, nuchter beschouwd, hier klopt iets niet. Er wordt mij hier iets in de schoenen geschoven, maar die schoen past mij niet!

Het heeft in feite geen consequenties gehad. Maar evengoed was ik toen ik hiermee werd geconfronteerd, door zijn advocaat en vriendenkring, erg geschrokken. Maar als het doorsturen van mail van een familielid van Baybasin, die de antwoorden op de vragen aan dat famililid via de telefoon had gedicteerd, zulke ernstige gevolgen kon hebben, dan had zij professioneel moeten handelen en het niet moeten doen. Ik wist het niet, was ook niet op de hoogte van dat deze zaken zo gevoelig liggen. Dan had zij mij kunnen vragen of ze mijn emailadres had mogen doorgeven aan dat familielid. Geen probleem. 

Niet zo lang geleden werd ik onder het twitteraccount van Marcel Haenen weer eens op dat conflict gewezen door Myra van Talk2Myra:

en

De dialoog op twitter vindt u hier:

Het is deze manier van communiceren die ik voortdurend aantref bij de  mensen die zeggen voor hem op te komen, en namens hem zoveel beweren. Het is niet inhoudelijk maar agressief en persoonlijk. Die wijze van communiceren vindt navolging bij mensen die mijn website nauwelijks bezoeken. Dat is een patroon, trouwens in al die zaken, zowel m.b.t. Baybasin, als Demmink, Vaatstra, Shipshol, Teeven, noem maar op. Ook talk2myra beweert en benadrukt voor het lezerspubliek dat ik een gemankeerd geheugen heb. Ik begrijp heel goed waarom zij dat doet. Ik begrijp ook heel goed waarom ze zo hysterisch reageert als ik de interviews met Baybasin uitschrijf. Dat heeft met elkaar te maken.

Deze zesde brief schreef ik 2 maart 2015 en de inleiding ging over deze ‘fittie’ met zijn advocaat. Ik vond gewoon dat ik hem mijn kant van het verhaal moest laten weten, omdat zijn advocaat mij had geschreven dat met Baybasin te bespreken. Ook heb ik hem geschreven over het feit dat ze mij weigerde, na een eerdere belofte, de pleitnota’s met betrekking tot de Wladimiroff zaak te sturen en me toen verwees naar Baybasin zelf.

Na deze inleiding volgen in de brief of rapportage, zoals gebruikelijk,  de artikelen die ik tot dan heb geschreven. Ik heb geprobeerd deze zo goed mogelijk weer te geven in het Engels. Ik hoop dat u bij het lezen begrip heeft voor het feit dat ik naar beste vermogen dit heb vertaald. Hier en daar zal het niet helemaal fraai Engels zijn. Hoe dan ook…

Ik schreef hem dat, zolang ik geen telefoontje of brief van hem persoonlijk krijg, ik op de zelfde voet door zou gaan. Daarnaast betuig ik hem mijn spijt dat ik hem pas na jaren, dat was eind 2014, mijn telefoon en adresgegevens heb gegeven. De aanleiding was een  misverstand rond de inhoud van een postkaart van mij aan hem, waardoor hij extra celcontroles kreeg. Hij bedankte mij in eerste instantie voor het schrijven van mijn verzoeken aan de Tweede Kamerleden om een tijdslimiet op te nemen in de wet Herziening ten Voordele, en schreef en passant ook over dat misverstand, dat ik had veroorzaakt met die postkaart.

Dit geef ik u als achtergrondinformatie, anders is die passage in de brief waarschijnlijk onduidelijk voor u als lezer.  Ook heb ik Baybasin regelmatig gevraagd of hij mijn rapportages wel wilde ontvangen, omdat bepaalde artikelen wel eens confronterend voor hem konden zijn. Aangezien ik daarop geen reactie kreeg ben ik door gegaan met het zo letterlijk mogelijk weergeven van de inhoud van die artikelen tot en met 20 april 2015. Hierbij de brief van 2 maart 2015: Lees verder brieven aan #baybasin: 2 maart 2015 nr 6

#Baybasin: de 100-ste aflevering

Tijd voor een terugblik.

Vanaf 2006 had ik een volkskrantblog. Op dat blog kwam ook een man uit Cambodja, die daar, na zijn pensionering, een schooltje was begonnen. Als enige mocht hij via het blog fondsen werven en dat deed hij veelvuldig bij zijn medebloggers.

Hoewel het een hork van een kerel was deed hij goed werk voor die arme kinderen in het dorp. Ook ik heb vele malen gedoneerd tot het moment dat hij werd opgepakt en de gevangenis indraaide voor kindermisbruik, dat was begin 2010.

Daar is veel over te doen geweest en ook Micha Kat kwam toen in beeld omdat hij allerlei onthullingen beloofde die -zoals gewoonlijk en gebruikelijk- nooit en te nimmer kwamen. Via Micha Kat kwam ik terecht op Boublog en las daar over Demmink en Baybasin. Eerlijk gezegd was ik in het verhaal van Baybasin minder geïnteresseerd. Ik heb het niet zo op die contreien waar hij vandaan komt. Ik ben een tijdje in Pakistan geweest en ervoer de cultuur als pure horror. Natuurlijk heb ik daar ook veel lieve mensen ontmoet. Daar gaat het niet om. Het gaat om die maatschappij die zo doordesemd is met die islamitische cultuur. Zodra je je daarin begeeft ga je merken hoe die hiërarchische verhoudingen in het dagelijkse leven onderling doorwerken.

Ik vond het een bijna traumatische ervaring en was blij dat ik terug kon gaan naar Nederland. Nee, sindsdien ben ik niet echt gecharmeerd van die islamitische cultuur. En in die zin had ik wel iets te overwinnen om me te gaan verdiepen in de zaak Baybasin. Totdat ik las dat hem alles was afgenomen: tv, boeken, verfspullen, alles, behalve zijn gedachten. Van lieverlee werd ook ik gegrepen door zijn verhaal. En met de voorbeelden van gerechtelijke dwalingen, die omstreeks die tijd speelden,  was het toch niet onmogelijk dat hij onschuldig was. Dat hem door misbruik van ons rechtssysteem groot onrecht was aangedaan. Ik heb toen spontaan gevolg gegeven aan de oproep om hem een kaart te sturen, en aangezien ik uit de positieve berichten opmaakte dat hij binnen een half jaar vrij zou komen, dacht ik: weet je wat, ik stuur hem ter overbrugging wekelijks, via Greetz, een fotokaart met een klein verhaaltje, zodat hij iets heeft om naar uit te kijken, en ter afleiding. Dat was eind 2011. De verwachting was dat hij rond juni 2012 vrij zou komen.

Dat sturen van het wekelijkse kaartje duurde iets langer, namelijk tot vorig jaar juni 2015, tot na het conflict met Lees verder #Baybasin: de 100-ste aflevering

Baybasin en de feitelijke waarheid

Het wordt weer tijd voor een pas op de plaats en dus een samenvatting van de artikelen die ik schreef tussen 11 september en 31 oktober.

Eerder verschenen:

1. een free spirit after all: Deze samenvatting van artikelen gaan over zijn gevangenschap. Heeft hij in gevangenschap nog een leven, een toekomst?

2. De zaak Baybasin: gaat over de rechtszaken

3. het staatsetiket: Gaat over het image dat hem is aangemeten van de drugslord van mytische proportie.

4. It’s all about the money honey: gaat over Baybasin als speelbal van verschillende belangenpartijen.

En nu de vijfde samenvatting. Het thema van deze serie gaat over de feitelijke waarheid. Wat is feitelijk waar of onwaar als het gaat om de veroordeling van Baybasin t.a.v. de zaken waarvoor hij is veroordeeld namelijk: het opdracht geven tot moord, heroinehandel, gijzeling en het daartoe leiding geven aan een criminele organisatie. Baybasin zelf heeft altijd ontkend en claimt dat de zaak tegen hem is geconstrueerd. Het onderzoek van Ton Derksen, beschreven in het boek “Verknipt bewijs” ondersteunt hem daarin.

Echter in 2007 is in de verdediging de keuze gemaakt om de complottheoretische weg te gaan bewandelen, op basis van een geheim document, waarin de chantagepositie van Demmink uit de doeken wordt gedaan. Er zou bij de Turkse justitie een dossier over de pedofiele activiteiten van Demmink in Turkije zijn. Men dacht daarmee het belang van Nederland om mee te werken aan de berechting van Baybasin, op geconstrueerde bewijsvoering en valse gronden, te hebben gevonden.

In alles of niets, meneer Baybasin

gaat het om deze keuze die indertijd is gemaakt om de complottheoretische weg te bewandelen en Demmink aan te klagen voor pedofilie in 2007 en nogmaals in 2008. In feite een desastreuze keuze omdat het hem heeft afgehouden van de tenlastelegging en de veroordeling, die draaien om de moord op Oge in de theetuin te Instanbul als vereffening van een heroineschuld, die hij zou hebben bij Baybasin.

Langendoen bij uitstek de man die juist de beschuldigingen mbt de vermeende heroinehandel had kunnen ontkrachten, gaat zitten op de pedofiliekwestie mbt Demmink. Het heeft Demmink inderdaad op de kaart gezet, en de heren Kat en Poot, Boublog en de Roestige Spijker en ook de Bakker Schut Stichting de aanleiding gegeven om hierover te schrijven. Ze zijn er als het ware mee aan de haal gegaan. Vraag blijft of Baybasin zich dat zo bewust was, of dat hij zelfs de initiator hiervan was, zoals ook veel mensen denken. Ikzelf blijf nog steeds op de lijn zitten dat hij in die richting is gemanouvreerd.

Maart 2014 geeft Baybasin in een interview van Talk2Myra antwoord op vragen over:

1. zijn connectie met mensen als Micha Kat en de heren Poot. Baybasin geeft aan dat hij en Van der Plas de documentatie hebben geleverd voor het boek De Demmink Doofpot, maar dat daarna de relatie tussen hem en Micha Kat is verbroken.  Op de vraag of hij ooit geld heeft ontvangen van de heren Poot, reageert hij verontwaardigd en vertelt dan dat Micha Kat hem 10.000 euro bood als hij met namen kwam. Hij heeft Poot een brief laten bezorgen, waarin hij zich over Micha Kat beklaagt en doet Poot het verzoek hem tot de orde te roepen, waarop deze dat in zijn antwoord toezegt. Het grootste gedeelte van het interview heb ik naar beste kunnen vertaald.
Micha Kat speelt een belangrijke leading rol in het alternatieve circuit. Weliswaar heeft hij geen direct contact meer met Baybasin, maar heeft dat wel met de mensen die nu in contact staan met Baybasin. Deze Micha Kat is zo fake, met al zijn ge-ensceneerde conflicten, o.a. met JDTV en Dankbaar en alle flauwekulprocessen die rondom deze lieden worden gevoerd. Ze wassen elkaar schoon. Wat te denken van de volgende video ( vanaf de 5e minuut) opgenomen in Parijs tijdens de aanslag.
Samen met Peter Vandermeersch  van het door hem zo ‘gehate’ NRC, kuiert hij genoeglijk door het drama heen. Op de achtergrond nog een ‘slachtoffer’ die hen nakijkt. Overigens is die NRC-hetze naar de achtergrond gebracht, ten gunste van de Telegraaf. Onder Nieuwe Media Nieuws is de site ‘NRC ombudsman’ van hem niet meer te vinden in de bovenste regionen. Ik kan het uiteraard niet met 100% zekerheid vaststellen, maar ze lijken er zoveel op, ik schat zo voor 99,9%, dat het bijna onmogelijk is dat ze het niet zijn. Kat in Ierland moeten we ook maar met een korreltje zout nemen. 

2. over de Vaatstra zaak, waar Baybasin  niets van weet, zo vertelt hij, behalve dat Dankbaar hem heeft benaderd over een ‘hoge’ Koerdische man, waar hij navraag naar doet, omdat ook Boudine van Boublog zich daar mee bezig hield en hij dat voor haar wilde doen. Maar het speurwerk leverde niets op. Baybasin wil beslist niet speculeren over de betrokkenheid van Demmink in die zaak, zo laat hij in het interview weten. Toch blijft Dankbaar daar aan vast houden, omdat anders het fundament onder zijn boek gaat wankelen, schat ik zo.

De overeenkomst tussen de Vaatstrazaak en de Baybasinzaak is wat mij betreft dat beide zaken door het alternatieve circuit opgehangen worden aan Demmink, en de media chaos die daaromheen wordt gecreeerd. De Vaatstrazaak is nooit opgelost. Ik geloof niet dat Jasper Steringa de moordenaar is, misschien op de één of andere manier wel betrokken.  De granietharde bewijzen waar Wim Dankbaar en Hans Mauritz mee kwamen waren juridisch boterzacht en een lachertje. Maar het hele circus dat werd georganiseerd vóór zijn veroordeling, zoals gebracht door o.a. Peter R. de Vries en Jan Vlug , heeft mij niet kunnen overtuigen, in tegendeel zelfs.  Wat die zaken met elkaar gemeen hebben is dat je telkens dezelfde hoofrolspelers tegen komt, dezelfde mate van constructie ziet en de verwarring die wordt gecreeerd via de media.

3. De ontnemingszaak ligt Baybasin in het interview nog eens duidelijk toe, namelijk dat er al een uitspraak is geweest dat zijn bezit terug gegeven moest worden, maar dat er door het OM een manier is gevonden om de teruggave uit te stellen, keer op keer op keer, met als motivatie dat eerst een uitspraak moet komen over de claim van de staat van 3,5 miljoen die dan van zijn bezit afgetrokken zou moeten worden. Zie crimesite.

Met deze rechtszaak is Baybasin met zijn verdediging in een paradoxale situatie geplaatst, want om aan zijn onschuld vast te houden, moet hij het aanvechten en dat geeft het OM munitie om verder onderzoek te doen. Dus elke zes maanden wordt aan de rechterlijke macht gerapporteerd dat het nog weer zes maanden zal duren.  Ontzettend gemeen spel wordt hier gespeeld en frustreert de rechterlijke macht in feite zelf de rechtsgang.

Al die rechtszaken doen oneigenlijk aan. Baybasin zelf noemt het spookprocessen, waarin de overheid het strafrecht misbruikt om politieke tegenstanders uit te schakelen.

In Baybasin en de spookprocessen

gaat het daar over.  In het artikel “Het bewijs van het gelijk” beschrijf ik de wijze waarop de rechter tot een oordeel komt en dat is gebaseerd op feiten, niet op het waarom van een delict. Wanneer de rechter ineens wel belangstelling gaat tonen voor het waarom, dan mogen we dat beschouwen als een poging om de zaak te vertragen of te frustreren.

In een interview met Sven Kockelmann vertelt de advocaat Wesky, die geconfronteerd werd met een dergelijke vraagstelling over de zaak Bouterse dat het niet gaat om het waarom, maar om de feitelijke waarheid met betrekking tot de tenlastelegging. Zij heeft zich dus niet laten verleiden tot die heilloze weg, hoewel het herzieningsverzoek, naar ik meen, inmiddels ook is afgewezen.

Volgens de Telegraaf zou het herzieningsverzoek van Baybasin nu in de eindfase zijn aangeland.

In Baybasin en de Telegraaf

In een artikel van 24 oktober 2015 van de Telegraaf wordt een staaltje van misinformatie  opgevoerd. Het zit hem in de kleine lettertjes. Jolande de Graaf beweert daarin dat Baybasin al 18 jaar gevangen zit in P.I. Zuyderbosch, terwijl Baybasin er nog maar net zit. Na de affaire Norgerhaven betreft het de 20ste gevangenis. Hij is daar gezet tussen kortgestraften. Dat kan gevaarlijk voor hem zijn immers er hoeft maar iemand tussen te zitten die het op hem heeft voorzien. Dat is niet vergezocht immers er is al eens eerder een poging gedaan om hem te vermoorden. Zijn tandpasta werd vergiftigd, zo las ik. Bij mijn weten is daar geen zaak over gevoerd. Toch zou de tandpasta zijn onderzocht door een laboratorium en daadwerkelijk gif zijn gevonden.

Het is een aaneenschakeling van vreemde gebeurtenissen met en rond deze man.

Baybasin en het jaar 1995

Dit artikel gaat over die arrestatie in 1995. De trigger voor mij om daar aandacht aan te besteden was het eerste interview dat Baybasin gaf, waarin hij beschrijft hoe hij naar Nederland werd gelokt. Ik heb dat uitgebreid beschreven bij De Roestige Spijker. De commentaren laten een ontwikkeling zien waarin ik tot het inzicht kom dat de periode van voor zijn arrestatie in 1995 tot de volgende arrestatie in 1998 volledig door de media werd verzwegen, inclusief zijn inzet voor een vrij Koerdistan. Hij werd geportretteerd als de asielzoeker. En zelfs de advocaat zet hem op de site van de Bakker Schut Stichting neer als een asielzoeker in 1995 en laat in het chronologische overzicht de vraag om uitlevering door Turkije daarna plaatsvinden (in de nieuwe versie is dat recent veranderd). Hoe dan ook, volstrekt in tegenstelling tot wat Baybasin zelf vertelt.

Nederland heeft als ik kijk naar de berichten daarover innige banden met Turkije. Heeft zich altijd een groot voorstander getoond voor toetreding van Turkije tot de EU. In dat licht bezien trekt Baybasin, die voor een vrij Koerdistan is, zonder meer  aan het kortste eind. De beide landen hebben daar geen belang bij. Turkije ziet Baybasin als terrorist. Als Baybasin en zijn advocaat op het niveau van de complottheorie blijven zitten betekent dat met de huidige wetgeving voor Baybasin alsnog een risico. Mijn inziens een reden temeer om je als verdediging te beperken tot de tenlastelegging en de veroordeling. Dat heeft de verdediging tot op heden nagelaten. Onbegrijpelijk, omdat juist die keuze hem tot nu toe succesvol achter de tralies heeft gehouden. Ik zeg het nu maar onomwonden, want zo is het wel, althans in mijn visie. Zij had zich verre moeten houden van Demmink, behalve voor wat betreft zijn inhoudelijke bemoeienis met zijn arrestaties en detentie, vind ik.

In de olifant en zijn grote snuit

schets ik de wonderlijke omkering in de media. Ineens wordt Demmink weer op de kaart gezet met de toezegging van Turkije nu wel te willen meewerken. De voormalige jongensprostitue Bart van Well mag het trio Demmink, Teeven en Opstelten laten verhoren. En ineens wordt Demmink als the dirty pedophile uit het script van Baybasin geschreven: minor issue, was altijd al een piepklein onderdeel volgens Talk2Myra. Gezien haar mededelingen op twitter de spokeswoman van het advocatenteam.  Rein Gerritsen weet ook zeker te melden dat het Herzieningsverzoek uitsluitend om de Ogemoord gaat en ook het Katholiek Dagblad laat zich niet onbetuigd door te schrijven dat de Demminkzaak wel eens in verband is gebracht met de Baybasinaffaire.

En waar ik in dit artikel nog mijn uiterste best doe om de advocaat en de adviseurs te overtuigen dat zij toch echt afstand moeten nemen van die complottheoretische weg, omdat zij voorheen nimmer ook maar een keer zich daarover helder hebben uitgesproken, in tegendeel zelfs, doet men nu net alsof ze nooit anders hebben beweerd.  Talk2Myra, behorend tot de kring van adviseurs van Adele van der Plas en Baybasin, twittert dan op 31 oktober ” jij bazelt maar wat omdat je geen enkele informatie krijgt en oude onvolledige stukken gebruikt en de rest verzint” 

Daarop heb ik de brief van Baybasin aan mij gepubliceerd waarin hij schrijft dat hij denkt dat alle informatie beschikbaar wordt gemaakt op de site van de Bakker Schut Stichting. Ik heb nog eens gekeken maar er is steeds minder te vinden aan onderliggende stukken.

Langendoen beweerde dit jaar dat de zaak Demmink de zaak Baybasin heeft weggedrukt. En dat is m.i. een understatement. Feit is dat hij er mede verantwoordelijk voor is, met zijn onderzoek in Turkije. Hij heeft met name geholpen Demmink en de verkrachtingszaken meer bekendheid te geven, zeker na zijn optreden voor de Amerikaanse commissie. Tijdens de getuigenverhoren in maart 2014 doet hij dan wel een spannende mededeling dat “het” bewijs  in het dossier bij justitie te vinden is, maar verder houdt hij zn mond. Ook Baybasin en zijn verdediging schermen voortdurend met bewijzen, maar er zit blijkbaar geen smoking gun bij, want hij zit nog steeds gevangen.

Wat de feitelijke waarheid is? Ik ben de laatste om te zeggen dat ik het weet. Maar we blijven de ontwikkelingen volgen.

Baybasin wordt bewaakt: ‘Onbevoegden’ worden verre van hem gehouden. Niet alleen door de staat maar ook door de kring rondom hem. Allemaal schatbewaarders, die heel hard beginnen te blaffen als je te dicht bij komt.

Voorlopig zit de man nog steeds gevangen. De euforie in juni is alweer getemd en ingehaald door de gebeurtenissen daarna. Ik schat dat de eindconlusie van de A-G Aben nog even op zich laat wachten. Nog tot tenminste februari 2016.

L.D.Broersma

Baybasin report, een inconvenient truth

Dat ik een ‘inconvenient truth’ vertel heb ik al meermalen mogen ervaren sinds ik deze website ben gestart op 28 januari van dit jaar, eigenlijk al eerder met mijn commentaren elders. Nu is dan een volgende stap gemaakt via twitter. Eerst werd ik geboycot; mijn tweets werden niet onder een hashtag geplaatst. Waarom hecht ik daar belang aan, welnu een hashtag is een rubriek waar iedereen over hetzelfde onderwerp de tweets plaatst. Op die manier krijg je ook een groot bereik zonder veel volgers nodig te hebben. Dus ik heb niet ingezet op volgers, maar op die rubrieken. En daar heeft twitter dus een streep doorgezet. Deels is dat nu opgevangen doordat mijn artikelen ook op OBA worden gezet en die plaatst alle berichten ook op twitter. Door mijn titels te voorzien van een # komen ze weer keurig onder de rubriek te staan.

Je kon wachten op een reactie en die kwam door elke tweet die ik op ‘deze’ website heb geplaatst zich te laten vermenigvuldigen. Je zou het kunnen zien als pesterij.

foto

Ik wil het u lezers laten zien, hoe men de strijd voert met mensen die opkomen voor -en zoeken naar de waarheid. Boudine van Boublog zei het al, ze wilde dat mijn blog helemaal zou verdwijnen van het internet, daarin bijgestaan door Myra van Talk2Myra. Ik moest zelfs alles verwijderen op google en overige zoekmachines. U moet zich afvragen waarom zij dat wilde en namens wie zij dat wenste. Ik durf te betwijfelen of dat werkelijk Baybasin zelf is zoals zij dat voorgaf of wellicht bewerkte ze hem met een dubbele agenda. De aanvallen zijn daarna verhevigd. Wie mij precies aanvallen, weet ik niet, maar dat het gebeurt is geen hersenspinsel van mij.

Demmink bashen mag, de staat bashen mag op internet en op twitter. Liefst zoveel mogelijk, maar deze website mag u niet lezen. Het bevat blijkbaar een inconvenient truth.

Ik moet ineens weer denken aan meneer Feijen. Hij scheef het volgende aan mij in een commentaar bij De Roestige Spijker;

“De acties van de Roestige Spijker dienen voor zover dat nu te overzien is inderdaad om elke informatie omtrent deze en andere vuile zaken naar buiten te krijgen. Het beruchte zwaard van Damocles moet verdwijnen, doch eerst wil men totaal helder hebben waar en uit wie en uit welke stukjes informatie het bestaat. Het is net het verwijderen van een tumor; het moet helemaal goed gebeuren anders komt het weer terug. Alle partijen willen weten waar zij aan toe zijn en damage control vindt op alle fronten plaats. Daar hoort ook bij dat de alternatieve media weggezet worden als schreeuwers en debielen, om maar even in het vakjargon van mevrouw Storm te blijven.”

Ik heb geen zin telkens weer dezelfde namen te noemen die dat met mij hebben geprobeerd, het beeld van mij op internet weg te zetten als iemand met een gemankeerd geheugen en stapelgek, we houden het maar op de frontsoldaten. Achter de schermen gaat het via linkshorteners zoals refli en via twitter.