Baybasin en het ‘gestolen’ manuscript van Rein Gerritsen

op de valreep

Verteld door Koen Voskuil. (waar kennen we die ook alweer van) Het artikel suggereert dat gevoelige informatie is gestolen en aldus weg is. Dat is een bijzonder overdreven voorstelling van zaken. Maar daar rieken deze berichtgevingen dan ook naar, een voorstelling.

Wicher Wedzinga komt met een back to basic tweet


En daarom is dit een broodje aap verhaal. Een show, een spektakel  zoals we die kennen in het programma candid camera. Alleen de hoofdrolspeler denkt dat het echt is. Helaas is het niet om te lachen. Het past het in de wijze waarop tot nu toe met Baybasin zelf is omgegaan. De man is gedurende zijn hele detentie geintimideerd en gekoeieneerd. Leest u a.u.b het artikel Driemaal is scheepsrecht.

Zijn behandeling in detentie is er op gericht geweest om hem ‘vrijheid’ te laten accepteren met mooie aanbiedingen maar wel onder voorwaarden. En in die zin is wat er nu met hem gebeurt niet anders dan een voortzetting daarvan. En zeker met het einde van het proces rond het herzieningsverzoek in zicht, zal justitie hem willen overtuigen om een deal te sluiten. Nederland en Turkije hebben zojuist de rijen weer gesloten ten aanzien van de Koerdische kwestie. Ze voelen zich dus weer gesterkt.

De zaak Baybasin wordt geen spelbreker in de plannen voor het vestigen van De nieuwe Wereldorde. Men kan dat fenomeen ridiculiseren, maar het is een feit dat men daar aan werkt. En op dat niveau speelt deze zaak namelijk.  En dan kun je hier weer wat rechtszaken over het incident aanspannen, het is vergeefse moeite. Maar het zal zeker indruk maken op Baybasin, die zijn ‘vrienden’ dankbaar zal zijn. Tja, zo gaat dat. En wie weet is ook deze performance weer een vorm van samenwerking tussen de verschillende belangenpartijen, waar Baybasin geen weet van heeft. Niet ondenkbaar.

Hoe dan ook, denken de mensen nu werkelijk dat de spannende mededelingen op twitter, van de Free Baybasin Movement, over zeer gevoelige politieke informatie, of een nog te publiceren boek over de Koerdische kwestie van Rein Gerritsen ook maar enigszins indruk maken? Dat die zorgen voor paniek bij de overheid? Dat ze niet allang wisten wat er in stond? Dat het de plannen zal wijzigen? Dat is een volstrekte onderschatting van wie zij tegenover zich hebben staan. Namelijk degenen die de touwtjes in handen hebben.

 

#Baybasin en the dutch fact factory

Op zoek naar meer informatie over het boek “De Maffia van Turkije” van Frank Bovenkerk, en de betekenis daarvan voor zijn arrestatie en veroordeling, vind en  beluister ik onderstaand Radio interview met Baybaşin bij Talk2Myra van 30 maart 2014, duur 1 uur en 7 minuten.

Daarin vertelt Baybaşin zelf, vanaf de 40ste minuut tot de 50ste minuut, uitgebreid over de inhoud van dit boek, op een directe en verhelderende wijze.

Hij geeft daarmee in feite alle antwoorden die ik zocht in de vorige drie afleveringen:

#Baybaşin en de fijne heren der wetenschap

en

Het verhaal van Hüseyin #Baybasin

en

#Baybaşin en de storytellers

over de totstandkoming en de betekenis van dit boek.

Ik heb mijn best gedaan het gesprek zo goed mogelijk weer te geven, maar hij spreekt zeer snel. Dus het kan zijn dat ik hier en daar een woord heb overgeslagen. In ieder geval, hierna het gesprek van de 40:00 ste tot de 50:00 ste minuut.

“The public was misinformed about my case. This professor Bovenkerk wrote a book, from A to Z all lie, about me. So shamefully; he prepared and published that book, called the Turkish Maffia, together with the Noord and East Holland police department. They prepared that book together and in the introduction of that book that information is even written, that they prepared that book together.

Het publiek is over mijn zaak verkeerd voorgelicht. Deze professor Bovenkerk schreef een boek van A tot Z een leugen. Zo schandelijk, hij bereidde het voor en publiceerde dat boek, De Turkse Maffia, samen met politieregio Noord-Oost. Ze hebben het boek samen voorbereid. In de introductie van dat boek staat het zelfs geschreven, dat zij het samen hebben voorbereid.

That book was totally written by the police, not by Bovenkerk himself, and now we have proof of that. So they used that book as evidence against me for start information, convincing the investigators that I was criminal and that was the reason for them to take steps against me, and so investigated me and arrest me and so on.

Dat boek is volledig door de politie geschreven, niet door Bovenkerk zelf, en nu hebben we het bewijs daarvan. Ze hebben dat boek als bewijsmateriaal tegen mij gebruikt om daarmee de opsporingsambtenaren te overtuigen dat ik crimineel zou zijn, en dat was de reden voor hen om stappen tegen mij te ondernemen, en op die manier onderzochten ze mij en arresteerden me en zo voort.

However that book was published in 1998 in dutch and then published in 1999, I guess, in turkish, and in 2007 published in English. But strange enough what they said in the pages and the sentences in the first version is different from the version in the turkish book, also totally written differently from the english version of the 2007.

Hoe dan ook, dat boek is in 1998 gepubliceerd in het Nederlands, en daarna ik denk in 1999, in het Turks en in 2007 gepubliceerd in het Engels. Maar vreemd genoeg wat ze vertelden in de pagina’s en de zinnen van de eerste editie verschilde van de editie in het Turks, en ook totaal verschillend van de editie van 2007 in het Engels.

So you can see, what police needs, they put it in the book to create an image in the public eye.

Dus kun je zien: wat de politie nodig heeft, hebben ze in het boek gezet om een beeld te schetsen bij het publiek.

So however, mrs van Plas told me this it is a secret and I should not talk about it, but it is my case and I talk about it, and I don’t give a damn if they are not going to like it, to tell the truth, and because of that they cannot do anything to me anymore. They took everything away from me anyway. And I’m not having any fear of them.

Hoewel mevrouw van der Plas me voorhield dat dit geheim moet blijven en ik er niet over moet praten, spreek ik erover want het is mijn zaak en het kan mij niet schelen wat ze er van denken, om eerlijk te zijn, en daarom en omdat ze me toch niets meer kunnen maken, want ze namen al alles van me af. En bang ben ik ook niet voor hen.

We called Bovenkerk to the high and supreme court as a witness and mrs van der Plas asked him very open questions: „Where is this information, you got, from?”, for example. And „Where you say in your book that Baybasin has bombed the place in Istanbul, he was a student, 14 years old, in the eyes of the police, how could he have done that?

We riepen Bovenkerk als getuige op voor de hoge raad en mevrouw Van der Plas stelde hem open vragen bijvoorbeeld: Waar komt de informatie die u heeft vandaan? en “Waar u in uw boek zegt dat Baybasin een doelwit in Istanbul heeft gebombardeerd, hij was een schooljongen van 14 jaar, hoe kon hij dat hebben gedaan in de ogen van de politie? 

He (bovenkerk) got so confused, yes of course, she was proving that he was lying and the advocaat generaal and the investigation judge saw it. He couldn’t even protect his life. In the end he was so confused, this idiot who calls himself professor, he had to a admit that: „I have to go and read my book.” Can you believe that? He doesn’t know what was written in his book! He didn’t know what was written in his book! And mrs van der Plas told him: “This is not your book? These are not your lines? This is not your signature? So you published in 1998 what you say in this page and in 2007 you say something differently. And why is that?” He couldn’t give an answer: „I don’t know, I don’t know”

Hij (Bovenkerk) raakte zo in de war, natuurlijk, zij bewees dat hij loog en de Advocaat Generaal en de rechter zagen dat, hij ( ik denk Baybasin zelf) kon zn eigen leven niet eens beschermen. Tegen het einde was hij zo verward, deze dwaas die zich professor noemt, hij moest toegeven: Ik moet mijn boek gaan lezen. Kun je je dat voorstellen? Hij weet niet wat geschreven staat in zijn boek. Hij wist niet wat geschreven stond in zijn boek. En mevrouw van der Plas hield hem voor: “Is dit niet uw boek? Zijn dit niet uw regels? Is dit niet uw handtekening? Dus u publiceerde in 1998 wat op deze pagina staat en in 2007 zegt u totaal iets anders. Waarom is dat?” Hij kon geen antwoord geven: “Ik weet het niet, ik weet het niet.”

And where did you get that information? You telling us that Baybaşin talked to you, and told you this, but it can’t be true, however. So where are the recordings of Baybasin? (bovenkerk) „I don’t have it anymore. I don’t have it anymore.”

En waar kreeg u die informatie vandaan? U vertelt ons dat u met Baybasin heeft gesproken, en dat hij u dit vertelde, maar het kan niet waar zijn, dus waar zijn de gespreksopnamen? (Bovenkerk) “Die heb ik niet meer. Die heb ik niet meer.”

So ugly, lowlife, you see how these (?) are faking these criminal charges. And then one of his friends, who supposed to be kurdish turkish, he calls himself, I don’t even think he his even human, his name is also Yüsel Yeşilgöz ,and this guy in Turkey was one of those worthless. They all evenings would be going together, drinking alcohol and searching in the bottom of the alcohol glass to find the civilized revolution. You’re never going to find the civilized revolution or any garbage under the bottom of the alcohol glass. You only going to be fairy-tailing yourself. You’re only go loosing yourself and you’re not going to be worth of anything.

Zo lelijk en laag bij de grond, zie je hoe deze (?) de criminele beschuldigingen faken? En dan over één van zijn vrienden, die zogenaamd koerdisch turks zou zijn, zoals hij zichzelf noemt, ik denk zelfs dat hij niet eens menselijk is, zijn naam is ook Yüsel Yeşilgöz, en deze kerel in Turkije was één van die waardelozen die ‘s avonds alcohol drinken en in de bodem van het alcoholglas denken een beschaafde revolutie te vinden. Je gaat nimmer onder de bodem van een alcoholglas een beschaafde revolutie of andere rotzooi vinden. Je gaat jezelf sprookjes vertellen. Je gaat jezelf verliezen en van generlei waarde zijn.

He was one of the alcoholic in Turkey and then he came to Holland. And he lied to the authorities that he was a kurdish freedom fighter, this piece of garbage, alcoholic idiot, and since that he worked for the same police units, Holland Noord and East police units. He is working for them when they needed this idiot to sign some statements for their lies. He is on of those idiots. So he doesn’t have any value at all and still is an alcoholic until even now and he is now a professor next to professor Bovenkerk. So this is the way of self-respect; that they telling the people lies.

Hij was één van de alcoholisten in Turkije en toen kwam hij naar Nederland en loog tegen de overheid dat hij een Koerdische vrijheidsstrijder was, dit stuk vreten, die dronkelap,en sindsdien werkte hij voor dezelfde Noord-Oost politieonderdelen. Hij werkte voor hen toen ze deze dwaas nodig hadden om hun leugens en beweringen te staven. Hij is één van die dwazen. Dus hij heeft geen enkele waarde en is nog steeds een dronkelap en nu is hij hoogleraar naast professor Bovenkerk. Dus dit is de weg van zelfrespect, dat ze de mensen leugens vertellen.

And another poor idiot, one of the ladies who supposed to calling herself a philosopher, using this book as a base for herself to making up another way of lies out of this book. So telling really fascistic lies on the document and making look that she is very intelligent, and did something good and past the lesson of being philosopher. I think it is a insult of the name of a philosopher. We do have real philosophers in this country. We do have real professors as well in this country.

Een andere arme dwaas, één van de dames die zichzelf filosoof beschouwt, gebruikte dit boek als basis voor zichzelf om daarmee een ander pakket leugens te fabriceren. Op die manier werkelijk fascistische leugens toevoegde aan het document waarmee ze intelligent trachtte over te komen en iets goed leek te hebben gepresteerd, en zodoende slaagde voor het vak filosofie. Ik vind het een belediging voor de naam van de filosofie. We hebben namelijk echte filosofen net als echte professoren.

All of the professors are not dirty like Bovenkerk and all of the Kurdish people around, from the execution from Turkey, they are not dirty cheap low life alcoholic individuals like this Yüsel Yeşilgöz. And all of the philosophers are not idiot like this lady. You can find her information on Boudina (which is one of my favorite great human being, Boudina, respect you Boudina. Get the information on Boudina’s Boublog, you can find it) and how she is been manipulated herself by this dirty criminal professor Bovenkerks book and how she tried to manipulate an other and how she managed to manipulate her teachers either. So this is what they created: a wrong image.

Niet alle professoren zijn smerig zoals Bovenkerk en niet alle Koerdische mensen, die Turkije zijn ontvlucht, zijn goedkope laag bij de grondse dronkelappen zoals deze Yüsel Yeşilgöz. En alle filosofen zijn niet als deze mevrouw. Informatie over haar kun je vinden op Boudina ( één van mijn favorieten en geweldig mens, Boudine, respect. Haal de informatie op Boudina’s Boublog, je kunt het vinden) en hoe zijzelf (die mevrouw dus) is gemanipuleerd door dit smerige criminele boek van professor Bovenkerk, en hoe zij op haar beurt anderen manipuleerde zoals haar docenten. Dus dit is wat ze hebben gecreeerd: een fout beeld.

So in the court the president of court once said: “Bovenkerk is telling in his book, that you have three kids but you said you have four kids. This is not possible.”  I said: yes meneer President whatever De Bovenkerk said in his book, everything is lied. And in your brain, in your believing, you think Bovenkerk knows better than me how many kids I have?

Dus in de rechtbank zei de president: “Bovenkerk vertelt in zijn boek dat u drie kinderen heeft, maar u zegt dat u vier kinderen heeft. Dat kan niet.” Ik zei: “Ja meneer president, wat Bovenkerk vertelt in zijn boek, alles is gelogen. Maar in uw brein, in uw geloof, denkt u dat Bovenkerk het beter weet dan ik hoeveel kinderen ik heb?”

So how they are manipulating one another and they are accepting one another others manipulations and lies rather than looking into the truth.

Dus hoe ze elkaar manipuleren en elkaars manipulaties en leugens accepteren, liever dan op zoek te gaan naar de waarheid.

The president of the high court in Den Bosch asked how many kids I have and I said four kids, which I have, four kids. „Yes but Bovenkerk in his book sais you have three kids.” So can you imagine. He don’t want to accept the truth, because what Bovenkerk said is other than what the truth is. Can you imagine? This idiotic behavior?

De president van de rechtbank in Den Bosch vroeg mij hoeveel kinderen ik heb en ik zei vier kinderen, die ik heb, vier kinderen. “Ja maar Bovenkerk zegt in zijn boek dat u drie kinderen heeft.” Dus kun je je dat voorstellen. Hij wilde de waarheid niet accepteren, immers wat Bovenkerk zei is anders dan de waarheid. Kun je je dat voorstellen? Dit idiote gedrag? 

Those who call themselves judges? However old the publish you should know, Bovenkerk gave a statement in the Herzieningsprocedure of my case and he was challenged with my honorable craziest queen of justice lawyer mrs van der Plas questions, and he couldn’t answer that except with: I don’t know, I don’t know I don’t know, I don’t have the documents, I don’t have, because all my agenda and all my archive is lost. So easy to lie. And then mrs van der Plas telling him: “Well the version of 1998 is different than the version in 2007, why is that?” And then: “I don’t know, I don’t know.”

Degenen die zichzelf rechter noemen? Hoe oud de publicatie ook is, je moet weten, Bovenkerk legde een verklaring af in de Herzieningsprocedure in mijn zaak en hij werd door mijn zeer gewaardeerde te gekke koningin van het recht uitgedaagd met vragen waarop hij geen antwoord had behalve met: Ik weet het niet, ik weet het niet, ik heb de documenten niet, ik heb het niet, want mijn agenda en heel mijn archief is verloren geraakt. Zo gemakkelijk is het om te liegen. En toen hield mevrouw Van der Plas hem voor: “De uitgave van 1998 verschilt van de uitgave in 2007, waarom is dat?” En dan: “Ik weet het niet, ik weet het niet.”

Who will know about your book, you idiot. You call yourself a professor. In the end he was talking to the Advocaat Generaal, he said I must go and read my book. So he is admitting that he didn’t know what was written in the book.

Wie weet het dan wel, over je boek, jij dwaas. Je noemt jezelf een professor. Aan het einde sprak hij tot de Advocaat Generaal, hij zei dat hij zijn boek moest lezen. Daarmee gaf hij toe dat hij niet wist wat hij had geschreven.

Myra: “Yes yes his name is Frank Bovenkerk and I think the name of the book is the maffia of Turkije. That is interesting and also there is also another case fifteen years ago about a girl…”

Myra: “Ja ja, zijn naam is Frank Bovenkerk en ik denk dat de titel van het boek De Maffia van Turkije is. Dat is interessant en er is ook een andere zaak van vijftien jaar geleden over een meisje….”

This is very serious Myra, sorry for interrupting you, this is very serious, the police writing lies in the book and then they put names of two idiots, they call them professors, and publish it in the public and another poor minded idiot lady, using that for her lessons and writing a report to have a diploma of being a philosopher. And these people are going to rule us, they going to lead us, are going guiding us.

Dit is heel ernstig Myra, sorry dat ik je onderbreek, de politie die leugens schrijft in dit boek en dan de twee namen van twee dwazen, die zichzelf professor noemen, en publiceren en nog een zwakbegaafde vrouw, die dat boek heeft gebruikt voor haar lessen en scriptie om een diploma te bemachtigen als filosoof. En die mensen moeten over ons heersen? Moeten ons leiden? Moeten ons voorgaan?

And of course you are going to have a crisis in the economy and of course you will have a crisis in the justice system and of course you will have a crisis in the moral values and of course these people are not aware of the meaning of decency. But you have these kind of people in charge, so these idiots ruling the country you’ll be loosing (?).

En natuurlijk krijgen we een crisis in de economie, en natuurlijk krijgen we een crisis in het rechtssysteem en natuurlijk krijgen we een crisis in de normen en waarden en natuurlijk zijn deze mensen zich niet bewust van de betekenis van fatsoen. Maar we hebben deze mensen aan de leiding, dus als deze mensen de macht hebben in het land, verliezen we (?).

I’m calling now, Bovenkerk is hearing what I say, so does Yüsel Yeşilgöz and one of them is alcoholic and one is a poor idiot liar, doing everything for money. So the police told them: Okay you put your signature, we support you, you publish your book, you make money and we put Baybasin in prison.

Ik spreek nu en Bovenkerk luistert naar wat ik zeg, datzelfde geldt voor Yüsel Yeşilgöz; één  is een dronkelap en de ander een arme dwaze leugenaar, die alles voor geld doen. Dus de politie vertelde hen: Okay jullie zetten je handtekening, wij ondersteunen jullie, je publiceert jullie boek, verdienen geld en we zetten Baybasin gevangen.

Can you imagine?”

Kun je je dat voorstellen?

Was getekend, Hüseyin Baybaşin

Als de vraag van Baybaşin ‘Can you imagine? aan mij is gericht dan kan ik nu volmondig ja zeggen. Inmiddels kan ik mij er alles bij voorstellen. Het Nederlands justitieel systeem is niet meer dan een fact factory en het product is, ik mag wel zeggen, van bijzonder slechte kwaliteit, maar dat is uiteraard een kwestie van de positie die je inneemt van waaruit je dat bekijkt en beoordeelt.

De verantwoordelijken die Baybaşin achter de tralies hebben gebracht zijn immers tot nu toe uitermate succesvol geweest met hun productieproces in hun fact factory. Baybasin zit nog steeds gevangen, inmiddels bij elkaar ruim 18 jaar. Van een eerlijk proces kunnen we allesbehalve spreken. Het succes is met alle macht, middelen en mensen afgedwongen. Wat rest voor Baybaşin is het verhaal. Zijn verhaal.

(P.S.:  Het conflict hieronder in de reacties kan  wellicht verwarrend zijn. Het is aan uzelf of u dit toch wilt lezen.)

#Baybaşin en de storytellers

Het boek van Bovenkerk in 1998, De Maffia van Turkije, beter gezegd de hernieuwde uitgave in 2004 (Engelse vertaling 2007) is de bron geweest  voor het vestigen van Baybaşins naam als ‘de Koerdische Pablo Escobar’.

De berichtgeving over de ‘misdadige’ clan Baybaşin in de mainstreammedia komt pas daarna goed op gang. Daarvoor hoef je alleen maar op het internet te kijken.

Maar wat mij het meest intrigeert op dit moment is deze eerste alinea in het boek van 1998 waarin het verhaal van Hüseyin Baybaşin door de schrijvers wordt ingeleid:

“Zijn signalement was internationaal verspreid.”  Wij moeten daaruit begrijpen dat onze politie uitkeek naar een man die voldeed aan dat signalement en daarvoor onopvallende auto‘s aanhield bij de grens om dan even een blik naar binnen te werpen om te zien of zich daarin een man zou bevinden die aan dat signalement voldeed. ( dat zijn nu de trucs waar ik het in mijn vorige aflevering over had)

Over die arrestatie had ik begin 2013 eigenlijk al zo mijn vragen. Uit mijn externe geheugen bij De Roestige Spijker:

– door ldbroersma op maandag 29 april 2013 om 14:09

“In de vorige uitzending van talk2myra, waar u (Rubinstein) vanavond te gast bent, was Baybasin zelf aan het woord en ik was meteen getriggerd toen hij vertelde dat hij een zakelijke bespreking had in Belgie maar op verzoek meegegaan was naar Nederland om daar te worden opgewacht door een arrestatieteam. Dat was in 1995, pas daarna heeft hij om uitlevering naar Turkije te voorkomen, asiel aangevraagd.



Volgens Baybasin is hij dus in de val gelopen door in 1995 naar Nederland te reizen. Dat betekent dat er vanuit Nederland een organisatie is opgezet om hem hier naar toe te lokken. Want toevallig is er niet een arrestatieteam op de been.

 

Wie heeft hier in Nederland een arrestatiebevel uitgevaardigd en wat was de inhoud daarvan? Wie heeft de arrestatie mogelijk gemaakt en wanneer is de Nederlandse overheid hiermee gestart en waarom Nederland? Had hij in Nederland een wet overtreden?



De Turkse overheid heeft in 1995 ook om uitlevering gevraagd. Dat heeft Baybasin kunnen voorkomen door een asielprocedure op gang te zetten en op 28 oktober 1997 heeft de rechter uitlevering verboden en is hij in vrijheid gesteld. Om in 1998 opnieuw gearresteerd te worden maar nu met als gevolg dat hij tot levenslang is veroordeeld.

”  

“De Nederlandse Staat heeft veel uit te leggen:
Waarom hebben zij Baybasin, die in feite niet in Nederland moest of wilde zijn, gearresteerd in 1995? Ze stonden hem al op te wachten. Hoe zit dat? Wie heeft dat zo bedacht? Waarom Nederland, waarom niet Belgie of Engeland? Waarom Nederland? Was Nederland dat verplicht aan Turkije?”

Vorig jaar heeft HHC aan Interpol een verzoek gedaan om een kopie van dat internationale arrestatiebevel en kreeg 0 op het rekest. Er was geen internationaal arrestatiebevel, ook nooit geweest volgens Interpol.

De uitkomst van het Wob verzoek aan het ministerie van J en V was uitermate vaag: het ‘arrestatiebevel’ was er wel maar ook weer niet. Later begreep ik uit het artikel van HHC dat het zou gaan om een diplomatiek verzoek van de Turkse -aan de Nederlandse overheid. Het blijft een ietwat warrig verhaal, ook juridisch. De vragen die ik begin 2013 stelde bij de Roestige Spijker zijn daarmee nog niet helder beantwoord.

De ene bron put uit een andere bron en is er sprake van typefoutjes etc. etc. Ging het nu om de organisatie van een criminele organisatie om in drugs te handelen of om de organisatie van een afdeling van het Koerdisch parlement in Ballingschap in Den Haag? Duidelijk wordt wel in een reactie van de overheid dat zij uit landsbelang de vragen niet wil beantwoorden om de diplomatieke betrekkingen met Turkije niet te verstoren.

Hoe dan ook, het is toch volstrekt onlogisch, als er al een internationaal arrestatiebevel zou zijn geweest, dat hij niet was opgepakt in Engeland waar hij woonde of in Belgie waar hij toen was. Nee, net over de grens bij Nederland. Maar waarvoor hij in 1995 werd aangeklaagd of voor gezocht? Dat blijft onduidelijk en verdwijnt naar de achtergrond. En zeker voor wat betreft de Nederlandse bemoeienis met de kwestie. Er werd gewoon niet meer aan gerefereerd.  In de media verschijnen daarvoor in de plaats berichten dat Baybaşin vluchtte, zich in 1995 in Nederland bevond en toen asiel aanvroeg. Het woord arrestatie wordt vervangen door asielaanvraag, gezochte formuleringen zoals ik het lees. Pas na zijn ‘aanhouding’ in 1998 gaat dat verleden weer meespelen.

In de eerste periode van zijn detentie in 1996, in afwachting van toestemming om te mogen blijven, ontvangt hij dus de twee schrijvers, Bovenkerk en Yesilgoz, en vertelt volgens hen min of meer trots, over zijn misdadige verleden.  Persoonlijk vind ik, zou hij een dergelijk verhaal over zichzelf hebben verteld, dat volstrekt onlogisch en ongeloofwaardig, zeker als je net gearresteerd bent en in een gevangenis verblijft. Bovendien heeft hijzelf nooit inzage gehad in dat hoofdstuk, laat staan in de aanleiding van zijn aanhouding of arrestatie.

Ongetwijfeld zullen er gebeurtenissen verteld zijn door Baybaşin, maar het is voor een verhalenverteller een klein kunstje om er een eigen draai aan te geven. Daarvan zie ik de letterlijke vertalingen in Engelse bladen, die steevast verwijzen naar ‘the source’ in het boek van Bovenkerk en Yesilgoz, terug.

Het verhaal van Hüseyin Baybasin

“De groten noemen we bij hun naam; in Turkije kent iedereen ze en ook de betrokkenen zelf zouden verbaasd zijn als we hun namen niet zouden noemen. Zij hebben bekendheid verworven met daden die ze zelf overwegend helemaal niet als oneervol beschouwen. Dat zij zelfs teleurgesteld zouden zijn als we ze niet zouden noemen, is natuurlijk geen argument geweest.”

Aldus het tweetal criminologen, tevens politicologen, antropologen en verhalenvertellers Frank Bovenkerk en Yücel Yeşilgöz . In het boek De Maffia van Turkije van 1998 laten zij Baybaşin zijn verhaal vertellen. Zij, de schrijvers, tekenden het voor de geschiedenis op. De voorgeschiedenis:

“7. HET VERHAAL VAN HUSEYIN BAYBASIN   257

Opgroeien in het Koerdische zuidoosten van Turkije   260
De opbouw van een criminele carriere   262
Drugshandelaar  270
Koerdische bewustwording   274
Smokkelmysteries in de Perzische Golf en Rode Zee    285
Namus   289″

Baybaşin heeft zijn verhaal volgens de schrijvers openhartig en zonder enige terughoudendheid verteld, begin 1996 in een 20-tal gesprekken tijdens zijn detentie in een Nederlandse gevangenis. Zich blijkbaar niet bewust dat hier in Nederland andere mores gelden dan in Turkije, vertelde hij spontaan over zijn criminele handel en wandel vanaf zijn vroegste jeugd tot dan, met de laatste jaren als voortvarende zakenman.

De schrijvers vatten het als volgt samen:

 

Baybaşins hoofdstuk met zijn verhaal was volgens de schrijvers dus niet meer dan een ‘mooie’ illustratie van de typische carrière van een Turks Koerdische onderwereldbaas, zoals de schrijvers Baybaşin zichzelf laten introduceren: het ‘beresterke’ product van een traditionele stam die nog leeft met zaken als eer en bloedwraak en zich had ontwikkeld tot een maffiabaas van mythische proportie. De baba’s zelf doen alles aan imagebuilding om die status onder de het volk te bemachtigen. Nou dan weten de lezers het wel.

En ondanks de opgetekende geschiedenis worden de criminologen op 27 maart dan toch nog ‘overvallen’ door het bericht dat hij is gearresteerd. Nee, dat hadden ze blijkbaar nooit verwacht immers hij ‘leek’ het leven te leiden van een inmiddels keurige getrouwde zakenman.

De schrijvers treft geen blaam, want wat lezen we op blz 42; “De gevoeligheid van het materiaal noopt tot uiterste zorgvuldigheid; we hebben dan ook geen feiten vermeld die we niet volledig kunnen verantwoorden” 

Twee datums die de aandacht trekken:

*24 december 1995: de dag dat baybasin werd aangehouden.

*9 maart 1995: verzoek om uitlevering door de hoofdofficier van justitie van de rechtbank voor staatsveiligheidszaken te Istanbul en ook Interpol op verozek van de republiek Turkije een arrestatiebevel uit had doen gaan.

De feiten gecheckt? Als ik het goed heb begrepen is er alleen sprake van een diplomatiek verzoek van de Turkse -aan de Nederlandse overheid om Baybaşin aan hen uit te leveren. Een internationaal arrestatiebevel bestaat niet, is er nooit geweest. Baybaşin had een bewogen geschiedenis in de internationale ‘onderwereld’ achter de rug? Dat moest hij dan wel eerst zelf aan de schrijvers vertellen; volgens “eigen zeggen” één van de allergrootste baba van Turkije?

” Ofschoon het ons van meet of aan slechts te doen is om objectieve criminologische analyse, zijn we door de politieke kanten van het vraagstuk steeds gedwongen ook over de politieke implicaties van het probleem na te denken.”

Dat wordt door de schrijvers als zwaar ervaren, lees ik op blz 42. Want die politiek is een beperkende factor voor de objectiviteit, de wetenschappelijke benadering, zo schrijven zij. Maar dan hebben we die goeie ouwe Max. Max Weber voor intimi, die de schrijvers uitkomst bood, immers die goeie ouwe Max zei het al: objectiviteit is niet haalbaar. Gewoon je best doen en er zoveel mogelijk naar streven. Was getekend, Frankie&Co in het boek De Maffia van Turkije.

Tot slot: het zou het verhaal zijn van Hüseyin Baybaşin en dat verhaal, die criminele voorgeschiedenis, waar het OM en A-G Aben in zijn conclusie n.a.v. het Herzieningsverzoek naar verwijzen, valt zoals de schrijvers het dan nadrukkelijk en dan weer impliciet laten weten, buiten hun verantwoordelijkheid. In die zin vind ik het een laf boek en zeker niet wetenschappelijk.

Ik ben benieuwd overigens naar de uitgave van 2004. Baybaşin heeft het boek van 1998, noch het hoofdstuk, waarin hij ‘zelf’ zijn verhaal vertelt, vóór publicatie gelezen. Had er geen flauw benul van dat hij ‘ter illustratie’, als ‘het’ voorbeeld van een Turks Koerdische Maffiabaas en hoe je zoiets wordt, ten toon gesteld werd, want zo kun je het wel stellen.

Toen hij het in de gaten kreeg was het te laat. Luister nog eens naar het interview dat Rein Gerritsen gaf aan Talk2Myra.

#Baybaşin en de fijne heren der wetenschap

Op woensdag 28 mei 1998 verschijnt er in de Groene Amsterdammer een artikel over de presentatie van het boek De Turkse Maffia van Frank Bovenkerk, in het Perscentrum van de maandag daarvoor. We lezen:

“IN DE MAFFIA van Turkije staat de Nederlandse situatie echter niet centraal. Het centrale punt in het boek is de betekenis van de baba in de Turkse cultuur. Deze ‘peetvaders’, die in Turkije de misdaad beheersen, worden volgens de auteurs nog steeds door veel mensen tot mythische figuren verheven; een soort gangsters van het kaliber van Al Capone.”

Zie hoe hier het begrip Al Capone het levenslicht ziet, en verder:

“In dezelfde periode – voor Susurluk – spraken Bovenkerk en Yesilgöz met een van de grootste baba’s van Turkije, die op dat moment voor een korte periode in de gevangenis van Breda gedetineerd was. Hij sprak openhartig over zijn eigen carrière als drugsdealer en gaf fijntjes aan op welke wijze de Turkse overheid bij de misdaad was betrokken. De opbrengsten van zijn eigen handel kwamen ten goede aan de Koerdische beweging.”

Weliswaar wordt Baybaşin niet bij naam genoemd maar het betreft hem wel, want “op 28 maart 1998 werd Baybaşin door de Nederlandse politie gearresteerd. Na vier jaar voorarrest veroordeelde het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch hem op 30 juli 2002 tot een levenslange gevangenisstraf voor ondermeer een in 1997 in Istanbul gepleegde moord en ontvoering, een poging tot uitlokking van moord in Kentucky en een poging tot invoer van 20 kg heroïne.”

Dus wij moeten aannemen dat een man die opgepakt is voor handel in heroine en beschuldigd van een afrekening in het criminele milieu, openhartig en fijntjes hier aan deze schrijvers en wetenschappers der criminologie tijdens zijn voorarrest bekent, dat hij een carriere heeft gemaakt als drugsdealer en ‘fijntjes’, ja want we blijven uiteraard een heer in het verkeer, vertelt hoe de Turkse overheid bij deze misdaad was betrokken.

“Bovenkerk en Yesilgöz geven toe aanvankelijk het verhaal niet te hebben geloofd, maar de nasleep van Susurluk heeft de geschiedenis ‘heel wat geloofwaardiger gemaakt’.”

Nee want je bent wetenschapper of je bent het niet, en ‘wij’ zijn van de wetenschap dus…. wat heeft ‘zijn’ verhaal dan wel geloofwaardig gemaakt:

“De banden die deze figuren met officiële overheidsinstanties hebben, werden al langer vermoed, maar kwamen werkelijk aan het licht toen op 3 november 1996 bij het plaatsje Susurluk een luxe Mercedes verongelukte met daarin een curieus gezelschap.”

Telkens zien we weer de Johnny hang yourself methode door zijn ‘aanvallers’ toegepast, immers Baybaşin zou het zelf allemaal hebben gezegd of het nu via de tap is opgevangen of via dubieuze gedwongen afgelegde verklaringen of via dit soort interviews.

Maar dan gebeurt er iets vreemds. De auteur Frank Bovenkerk heeft in het overzicht van publicaties de uitgave in 1998. Het ovrzicht springt van het jaar 1996 naar 1999.

compleet gewist. De uitgave 1998 is alleen nog via de tweedehandsboekenmarkt is te verkrijgen.

In 2004 verschijnt een heel nieuwe uitgave

Inmiddels is de uitgave uit 2004 ook alleen via de tweedehands markt te verkrijgen. Het boek staat nu min of meer impliciet vermeld bij 2004 in het publicatie-overzicht van Frank Bovenkerk. Een alinea daaruit:

“Bovenkerk, F. & Yesilgöz, Y (2004). The Turkish Mafia and the State. In C. Fijnaut & L. Paoli (Eds.), Organized Crime in Europe. Concepts, Patterns and Control Policies in the European Union and Beyond (pp. 585-602) (1074 p.). Springer.”

De beide wetenschappers schrijven en benadrukken zelfs tot tweemaal toe dat zij voor hun boek, uitgave 2004 ‘de gelegenheid hadden om uitgebreid en lang met de welbekende Koerdische Maffia baas Huseyin Baybasin, die nu een levenslange gevangenisstraf in een extra beveiligde gevangenis uitzit, over het onderwerp te discussiëren.  Baybasin mag dan misschien overkomen als een onbetrouwbare bron, vertellen ze, maar alle informatie die hij ons gaf bevestigt wat we via andere bronnen vernamen‘, etc

De ene bron voorziet de andere bron. Zo ook The Guardian die teruggrijpt op het boek van deze Bovenkerk.

Allemaal bronnen die elkaar bevestigen. Je hebt echt wetenschappers van het kaliber Frank Bovenkerk nodig om het waarheidsgehalte te bepalen. Zelfs een dergelijke ‘onbetrouwbare’ man als Baybaşin weten zij de waarheid begin 1996 te ontfutselen in een twintigtal gesprekken, vlak na zijn arrestatie in december 1995.

Zoals ik het nu bekijk fungeerde het boek van 1998 om de veroordeling tot levenslang een voorgeschiedenis mee te geven. Toen de veroordeling in 2002 een feit was moest het boek verdwijnen om plaats te maken voor de uitgave in  2004, niet een tweede of zoveelste druk, nee gewoon een heel nieuw boek met dezelfde titel met een totaal ander kaft en een ander jaartal, twee jaar nadat de Baba, de peetvader, de Pablo Escobar, Baybaşin inmiddels veilig achter de tralies zat. Dat maakte de uitgave van 2004 natuurlijk helemaal ‘wetenschappelijk’ verantwoord. De heren konden daarom ook vrijuit gaan bij Springer, die over dezelfde materie schreef. En zo doen de heren der wetenschap dat: heel fijntjes de boel besodemieteren, zou mn vader zaliger zeggen. Jammer voor hen dat er een tweedehands markt voor boeken is.

Lees ook het vervolg en klik op:

Het verhaal van Huseyin Baybasin

Baybasin en de storytellers

En het wachten is op Aben

ldbroersma 3 mrt.Je presenteert je als de man die ons iets kan leren over het recht. En dit moet voor recht doorgaan? Klik op  recht Wicher Wedzinga: Ik weet niet wat de feiten zijn, maar ik ben er van overtuigd dat AG Aben goed onderzoek laat doen. ldbroersma :Als het niet op feiten berust, waar is die overtuiging dan op gebaseerd?   En dan blijft het oorverdovend stil bij Wicher Wedzinga net als bij AG Aben. Binnenkort, in april, verschijnt een nieuw boek van Rein Gerritsen met als titel ‘Baybasin: Nederland en de Koerdische kwestie’, althans dat was de hoop en verwachting. Helaas is de publicatie gekoppeld aan het moment dat Aben met zijn eindconlusie komt in de Herzieningszaak, die door Baybasin april 2011 is gestart.

April 2015 zou mooi zijn, ter viering van het vierjarig jubileum, maar gezien het patroon van telkens weer aankondigen en uitstellen waarschijnlijk toch een te optimistiche verwachting, en dat geldt dan ook voor de publicatie van het boek van Rein Gerritsen. Hij schrijft: Lees verder En het wachten is op Aben

Baybaşin en de (re)constructie van een moord

Het oordeel

Het hof is op grond van het vorenstaande van oordeel dat tot medeplegen van moord kan worden geconcludeerd. De betrokkenheid van verdachte ( =Baybaşin) bestond uit het geven van opdrachten met betrekking tot de moord en het aansturen van de uiteindelijke dader.

Het hof is van oordeel dat tussen Baybaşin, die in Nederland verbleef, en Yavuz en Korkut en de pleger van het feit, een zeer nauwe samenwerking heeft bestaan, die op niets anders dan de dood van Öge gericht kon zijn. Verdachte moet dan ook als mededader worden aangemerkt en daaraan doet niet af dat verdachte bij de moord niet lijfelijk aanwezig was.”

Baybaşin is volgens het hof, weliswaar op afstand en via via via, namelijk via Yavuz en Nuri, die weer de opdracht gaven aan de tussenpersoan Metin, die op zijn beurt de pleger van het feit de opdracht gaf, kortom via via via, de medepleger van de moord op een man Öge genaamd in een theetuin in Istanboel.  En alleen voor dit delict kon, volgens Advocaat Generaal Aben, levenslang worden gegeven.

Daarvoor moest eerst Lieshout, als woonplaats van Baybaşin ten tijde van deze moord, als plaats delict worden aangemerkt door de rechters.

Is inmiddels de dader bekend? Nee. Het betreft hier dus nog altijd een anonieme dader uit Bitlis, omschreven door het hof als ‘de pleger van het feit’.

In feite is de moord op Öge nooit opgelost. Daarbij komt dat ook deze Öge net als Baybaşin door de toenmalige Turkse overheid werd gezien als staatsvijand en daarom net als Baybaşin moest vrezen voor zijn leven.

Toch vonden de rechters voldoende bewijs in de tapgesprekken, die Baybaşin zou hebben gevoerd met de twee intermediairs Yavuz en Korkut, om hem van de moord te beschuldigen.

Laten we eens kijken naar de re-constructie van deze moord zoals door het hof is vastgesteld.

Het hof: “Op 9 november 1997 is Sadik Suleyman Öge in een theetuin in Istanbul vermoord. Uit telefoongesprekken die zijn afgeluisterd voor, op en na die datum, blijkt dat de verdachte Baybaşin rechtstreeks betrokken is geweest bij deze moord.”

Rechtstreeks? Heeft Baybaşin rechtstreeks contact gehad met de pleger van het feit? Nee!

Het Hof: ‘Hij heeft voor de moord aangegeven dat het werk geregeld/geklaard moest worden. Kort na de moord is hem gemeld dat het “ding” in een tuin “voor elkaar is” en de verdachte heeft daarover zijn tevredenheid uitgesproken.”

Het werk moet geregeld/geklaard?
Het ding in de tuin is voor elkaar?
De verdachte heeft daarover zijn tevredenheid uitgesproken?

Behoorlijk vaag als je’t mij vraagt. En het klinkt wel aardig dat voor de moord en na de moord, maar het suggereert een tijdvolgordelijk verband. Eens kijken hoe deze rechters van het hof tot dat oordeel zijn gekomen.

Het Hof: “Rekening houdend met versluierd taalgebruik in de tot bewijs gebezigde tapgesprekken, welke het hof als zodanig behoedzaam gebruikt en waaraan het hof, gelet op de context waarin een en ander voorkomt en de samenhang daarvan met de externe werkelijkheid, dat wil zeggen zich buiten de tapgesprekken voordoende uit de bewijsmiddelen naar voren komende feiten, die duidelijk maken waarop die tapgesprekken betrekking hebben, inhoud geeft, overweegt het hof met betrekking tot het bewezen verklaarde nog als volgt:”

Ach zo, wij moeten hier uit opmaken dat de rechters heel behoedzaam aan het werk zijn gegaan met de resultaten van de tapgesprekken en bij het lezen van de transcripties rekening hebben gehouden met versluierd taalgebruik. Tja op die manier kun je overal een verhaal van maken. Baybaşin is er duidelijk over, hij heeft het zo niet gezegd en al helemaal niet zo bedoeld en de tijdstippen kloppen ook niet.

Over de veelzeggende tijd

Het Hof: ‘Uit de telefoontaps, in dossier 1 van de moord op Öge, leidt het hof af, gelet op de tijdstippen waarop die gesprekken
gevoerd werden en de informatie die over en weer tussen de gespreksdeelnemers werd uitgewisseld, dat verdachte nauw bij de moord op Öge betrokken was.Verdachte Baybaşin had voor de moord telefonisch contact met Yavuz en Korkut. Daaruit blijkt dat verdachte opdrachten, met betrekking tot de moord geeft, indirect de personen die uiteindelijk de opdracht moesten uitvoeren, aanstuurt en de gang van zaken daaromheen dirigeert.’

Ook uit de telefoongesprekken na de moord blijkt volgens de rechters van die betrokkenheid, want Baybaşin wordt op de hoogte gehouden van de uitvoering van de opdracht. Het Hof: ‘Als blijkt dat Öge op 9 november 1997 ‘s middags om 16.25 uur in een theetuin in Istanbul wordt vermoord, wordt verdachte kort daarna, om 17.16 uur, door Yavuz gebeld dat de “opdracht” in de tuin was uitgevoerd, waarop verdachte verheugd reageert.’

Geen van de argumenten voor Baybaşins mede-moordenaarschap snijdt hout, stelt Derksen in zijn boek Verknipt bewijs. Het gehanteerde tijdschema door de rechters houdt geen stand.

Derksen schrijft: ‘Yavuz ( wie dat ook moge zijn) zou volgens het hof meteen na de moord om 18:16 gebeld hebben met Baybaşin. De moeilijkheid is dat bij nader inzien de moord om 15:30 plaatsvond en Yanuz spreekt over een gebeurtenis om 17:00 u.’

Over het contract om te liquideren

Het Hof: Tijdens het verhoor bij de rechter-commissaris op 13 januari 1999 met betrekking tot dit gesprek verklaart verdachte overigens dat hij met iemand over deze moord heeft gesproken op een tijdstip dat nog geen sprake kan zijn van publicatie in een krant, terwijl hij eerder in het verhoor aangeeft dat het gesprek gaat over hetgeen in een krant is verschenen over de moord op Öge.

Ton Derksen heeft daar in zijn boek Verknipt Bewijs uitvoerig bij stilgestaan. Want even voor de duidelijkheid Ton Derksen heeft meer gedaan dan het onderzoeken van tapgesprekken.(Verknipt Bewijs Hfdst 3 blz 151-196) Hij heeft ook gekeken naar de verhoren en uiteraard de rechtszaken. Hij komt tot de conclusie dat die vermeende daderkennis van Baybaşin wel heel erg kort door de bocht is vastgesteld. Derksen stelt vast dat de vermeende daderkennis die, door de rechtercommisaris en de rechters van het hof, aan Baybaşin wordt toegeschreven, zelfs hoogst onwaarschijnlijk is, waarna hij alle argumenten van het hof puntgewijs weerlegt, totdat er in feite niets overblijft van de bewijsvoering van het hof.

Over de theethuin als bewijs

Het hof stelt op basis van de transcripties: ‘Er worden bijzonderheden over de liquidatie besproken. Er wordt aangegeven dat het contract op de werkplaats was en dat daarbij één keer op hem was geschoten. Dat het de werkplaats was van het slachtoffer blijkt uit eerdergenoemd artikel in de Hürriyet, waarin wordt vermeld dat Öge de theetuin exploiteerde.’

Derksen: ‘Hier gaat het volgens de rechters om het liquideren op bestelling. Waarbij door de Rechter Commissaris de ontlastende gesprekken niet in de OM-keursselectie zijn opgenomen. In feite betreft het een gesprek uit 1990-1992 waar Baybaşin een contract met een jongen bespreekt, inderdaad als zakenman.’

De werkplaats wordt voor de rechters de theetuin, immers we hebben te maken met versluierde berichtgeving.

Derksen schrijft verder: ‘De tuin wordt door het hof uitgespeeld als indicatie dat het om de theetuin gaat. Maar in de juiste vertaling van het telefoongesprek wordt gesproken over een buidel in de correct vertaalde zin: De vlucht van de mensen met de buidel is geslaagd, en nu hebben de vluchtelingen een plaats nodig.’

Voorwaar dat is toch heel iets anders.

Derksen: Dat het de ‘werkplaats’ was van het slachtoffer blijkt uit eerdergenoemd artikel in de Hürriyet, waarin wordt vermeld dat Öge de theetuin exploiteerde.

Over het doden met 1 schot

Het hof stelt op basis van de transcripties: ‘Er worden bijzonderheden over de liquidatie besproken tussen Baybaşin en Yavuz. Er wordt aangegeven dat het contract op de werkplaats was en dat daarbij één keer op hem was geschoten, hetgeen overeenstemt met een ter zake opgemaakte medische verklaring (één inschotverwonding)’

Derksen schrijft: ‘Yavuz weet van het ene schot waarmee Öge is omgekomen, maar dat wist hij pas de volgende dag, nadat hij het had gelezen in de krant de Hürriyet. Yavuz vermelding van dat ene schot in het gesprek met Baybaşin is volstrekt geen aanwijzing van daderkennis, laat staan voor die van Baybaşin.’

Over de Sakalli (=baardmans) Öge die op weg gaat naar de begraafplaats

Het hof leest in de transcripties: ‘Er is sprake van de eerloze Sakalli (=man met baard)  terwijl op de foto van het slachtoffer in de Hürriyet een persoon te zien is met een volle baard.’

Ja als we de redeneertrant van dit hof volgen dan kan het niet anders zijn dan dat het dezelfde man betreft, man met baard, dat moet Öge zijn.

Ook de officier van justitie meldt dat deze eerloze sakkali Öge moet zijn, die samen met Mehmet Ali een heroineschuld bij Baybaşin heeft van 435.000 gulden.

Derksen daarover: ‘Het Hof meent te weten dat de Sakalli die Baybaşin in een telefoongesprek noemt, slaat op Sakalli Öge, maar Baybaşin heeft het over Sakalli Ali, de broer van Mehmet Ali. De Sakalli Ali  waar Baybasin het in zijn telefoongesprek over had, had wel een baard net als de Sakkali Öge in de theetuin, maar had geen schuld bij Baybaşin.

Kunt u lezer het nog volgen?

“Daarbij komt dat ook na 9 november, de fatale dag in de theetuin, Baybaşin nog steeds en regelmatig spreekt  over sakkali als levende personage.

“Het vreemde is dat in zijn repliek, de Advocaat Generaal erkent dat het om twee personen gaat. “Dat doet wat de A-G betreft verder ook totaal niet ter zake, nu Baybaşin zelf had aangegeven dat het gesprek wel degelijk over de moord op Öge ging.’

Blijkbaar is het Hof daar wel erg gemakkelijk overheen gestapt! Persoonlijk vind ik dat niet te bevatten, als je daarna er toe over gaat een man tot levenslang te veroordelen.

En dan zijn we weer terug bij af, namelijk de veronderstelde daderkennis van Baybaşin. Die hij dus niet had.

Over ‘niemand mag wat zeggen van Baybaşin’

Het hof stelt op basis van de transcripties vast: ‘Baybaşin geeft opdracht dat over deze zaak niet mag worden gesproken.’

Derksen schrijft: ‘Het hof ziet in het door Baybaşin opgelegde stilzwijgen van mensen een reden voor zijn betrokkenheid bij de moord.’

Opnieuw een vergezocht verband met de moord, maar om dat nu een bewijs te noemen!

Over het motief: de (heroine) schuld mag niet ongestraft blijven

Volgens het OM had Öge een grote heroineschuld bij Baybaşin. Zoiets kon niet ongestraft blijven. Tja nu komt dat hele verhaal van de twee baardmannen weer om de hoek kijken, want niet sakalli Öge had een schuld bij Baybaşin, maar Mehmet Ali, waarvoor de broer sakalli Ali als contactpersoon optrad. Daarmee vervalt het motief stelt Derksen.  En zo is het.

Over de twee intermediairs, de zogenaamde medeplegers van Baybaşin:
Yavu Yavuzturk, is aangeklaagd voor de medewerking aan de liquidatie van Öge, mede op het Nederlandse bewijsmateriaal, desondanks op 13 oktober 2004 vrijgesproken door de Turkse rechter. Nuri Korkut is in Turkije niet eens aangemerkt als verdachte.

In zijn slotconclusie stelt Derksen dat in de veroordeling van Baybaşin (tot levenslange gevangenisstraf) sprake is geweest van fitness for purpuse.

Anders gezegd: Barbertje moest hangen.

En nu is Aben aan zet in verband met het herzieningsverzoek van Baybaşin. Hij heeft ondanks de onderzoeksresultaten van Derksen, en na vier jaar onderzoek, recent een nieuwe deskundige in de arm genomen. Iemand die volgens Aben vanuit een geheel andere invalshoek de zaak Baybaşin gaat benaderen.

Tja dan denk ik inmiddels toch echt dat deze meneer een nieuwe draai aan het verhaal moet geven. De onwil om werkelijk recht te doen aan Baybasin is zo stuitend aanwezig, door het telkens maar weer uitstellen.

Aben besluit zijn conclusie met: “Bij beslissingen over de inrichting en de uitvoering van het onderzoek zullen de verzoeker Baybaşin en zijn raadsvrouw worden gekend, en dit in de stellige overtuiging dat de gelegenheid tot tegenspraak niet alleen een universeel beginsel van “fair trial” betreft, doch ook een noodzakelijke voorwaarde voor verantwoorde waarheidsvinding.”

Die belofte maakt schuld!

lees ook:

Baybasin en de conclusie van Aben
Aben speelt Iene Miene Mutte met Baybasin
Baybasin en de rechters die zichzelf overtroffen
Baybasin en zijn weapon of destructie
Baybasin en de papieren tijgers
Baybasin: Barbertje moet blijven hangen!

Voorlopig is dit het laatste artikel. Ik heb in sneltreinvaart het nodige geschreven en ik hoop dat bezoekers al mijn artikelen willen lezen. Om werkelijk een goed beeld te krijgen van wat hier speelt is dat m.i. nodig. Een goede start is wellicht mijn samenvatting van de eerste serie artikelen.

Baybaşin: a free spirit after all

Ik ga nu bezig met het hier en daar verbeteren van de tekst en het vertalen van de artikelen in het Engels. Niet in de laatste plaats voor Baybaşin zelf.

L.D.Broersma

Link naar het vonnis

Baybaşin: Opvolger Grootcrimineel Bruinsma der Lage Landen

Als we de vonnissen en arresten mogen geloven.

Ik moet toegeven dat ik de Roestige Spijker een beetje heb gebruikt als mijn externe geheugen. Daar put ik zo nu en dan uit. Zo ook mijn commentaar op het boek Verknipt Bewijs van Ton Derksen. Ik schrijf op maandag 26 mei 2014 om 14:33 het volgende:

Dan mijn tweede puntje van kritiek, meneer Derksen, die geef ik dan toch ook maar direct. U beweert het volgende:

„De rechter is slecht geëquipeerd om bedrog te ontdekken. Om tot zijn oordeel te komen gaat hij uit en moet hij uit kunnen gaan van de ambtseed van politiemensen, de onkreukbaarheid van OM-ers en de integriteit van het dossier. Een betrouwbare politie, een betrouwbaar OM en daarmee een zo betrouwbaar mogelijk dossier zijn het fundament van zijn oordelen. Als hij daar niet vanuit kan gaan, valt de bodem uit het rechtssysteem.”

Als u stelt dat de rechters slecht geëquipeerd zijn om het bedrog te ontdekken dan geeft u hen niet alleen een generaal pardon, maar u geeft hen daarmee tegelijkertijd een brevet van onvermogen en zet hen in een volkomen afhankelijke positie t.o.v. het OM, de politiemensen en onderzoeksinstituten als het NFI.

U schetst met deze stelling de omgekeerde wereld, waarbij de rechters ondergeschikt zijn aan -en niet meer dan marionetten van het OM. Een soort van veredeld secretariaat. Toch is het de rechter die zijn oordeel geeft en zijn handtekening zet. Hij of zij is hoe dan ook verantwoordelijk voor de veroordeling.

Tot zover mijn commentaar: laten we nu eens kijken waar de rechters hun oordeel met behulp van OM, politie, en NFI ‚formeel’ op hebben gebaseerd.

Eerst enkele gebeurtenissen in de tijd:

24-12-1995 tot 24-12-1996

De uitleveringsdetentie. Nederland probeert Baybaşin uit te leveren aan Turkije, dit mislukt.

25-12-1996 tot september 1997

Huisarrest in Nederland. Hij staat onder toezicht van veiligheidsdiensten en politie. Wanneer zijn uitlevering aan Turkije, n.a.v een door Baybaşin aangespannen kort geding, definitief wordt verboden is vrij om te gaan en te staan.

van september 1997 – 28 maart 1998 kan hij zich vrij bewegen in Nederland. In deze periode wordt een aanslag op hem gepleegd. Ondertussen wordt Baybaşins telefoon, zo wil het OM ons doen geloven, vijf maanden lang afgeluisterd. Er zijn volgens justitie 6000 telefoongesprekken getapt, gemiddeld 40 gesprekken per dag.

Hij wordt 28 maart 1998 opgepakt voor gepleegde delicten gedurende die vijf maanden dat hij vrij man was.

Zijn voorarrest wordt op 29 februari 2001 omgezet in een gevangenisstraf van 20 jaar en een jaar later

Op 30 juli 2002 wordt Baybasin in hoger beroep tot levenslang veroordeeld. Cassatie wordt afgewezen per Oktober 2003 . De commissie Buruma, waar advocaat Wladimiroff deel van uitmaakte, is ook niet onder de indruk en laat hem zitten op 1 februari 2011.

Toch start Baybasin direct daarna op 1 april 2011 een Herzieningsverzoek dat tot op heden in onderzoek is bij Advocaat generaal Aben van de Hoge Raad.

De periode waarbinnen het OM de strafbare feiten heeft geconstateerd ligt tussen september 1997 tot februari 1998. Welgeteld vijf maanden dus.

Een paar citaten uit het vonnis in Hoger Beroep. U hoeft het niet nauwkeurig te lezen, dat is bijna geen doen. Het bevestigt de periode en de criminele organisatie waar Baybasin leiding aan gaf:

hij in in of omstreeks de periode van 28 oktober tot en met 9 november 1997 te [pleegpplaats], tezamen en in vereniging met een ander of anderen, opzettelijk en met voorbedachten rade [slachtoffer 1] van het leven heeft beroofd;
9 november 1997 te [pleegplaats] opzettelijk heeft uitgelokt door giften en/of beloften en/of geweld en/of bedreiging en/of door het verschaffen van gelegenheid en/of middelen en/of inlichtingen, te weten etc etc

van 27 november 1997 tot en met 30 november 1997 te [pleegplaats], tezamen en in vereniging met een ander of anderen, opzettelijk [slachtoffer 3] (alias [alias 1]) in een pand (woning) wederrechtelijk van de vrijheid heeft/hebben beroofd en/of beroofd heeft/hebben gehouden door die [slachtoffer 3] in dat pand (die woning) vast te houden en/of te verhinderen dat die [slachtoffer 3] dat pand/die woning kon verlaten, met het oogmerk één of meer anderen (familieleden en/of bekenden van die [slachtoffer 3]) te dwingen tot betaling van een openstaande (heroïne)schuld, welk feit hij, verdachte in of omstreeks de periode van 22 november 1997 tot en met 27 november 1997 te [pleegplaats], tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk heeft uitgelokt door giften en/of beloften en/of door misbruik van gezag en/of geweld en/of bedreiging en/of door gelegenheid en/of middelen en/of inlichtingen te verschaffen, hebbende hij verdachte

hij in of omstreeks de periode van 9 november 1997 tot en met 9 januari 1998 te [pleegplaats] tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, om een feit als bedoeld in het derde of vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet , te weten het opzettelijk bereiden en /of bewerken en/of verwerken en/of verkopen en/of afleveren en/of verstrekken en/of vervoeren en/of binnen het grondgebied van Nederland brengen van ongeveer 23 kilogram, althans ongeveer 20 kilogram heroïne, in ieder geval een hoeveelheid van een stof bevattende heroïne (diacetylmorfine), zijnde heroïne (diacetylmorfine) een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I (niet zijnde een hoeveelheid van 20 kg heroïne bestemd voor [betrokkene 4], althans voor een ander dan hem, verdachte), voor te bereiden en/of te bevorderen één of meer anderen heeft getracht te bewegen om dat feit/die feiten te plegen, te doen plegen, mede te plegen, uit te lokken en/of om daar behulpzaam bij te zijn en/of om zich en/of (een) ander(en) daartoe gelegenheid, middelen en/of inlichtingen te verschaffen, en/of voorwerpen en/of vervoermiddelen en/of gelden voorhanden heeft/hebben gehad, waarvan hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) wist(en), althans ernstige redenen had(den) om te vermoeden dat die bestemd was/waren voor het plegen van dat feit, hebbende hij, verdachte, en/of één of meer van zijn mededader(s) (telkens) opzettelijk met betrekking tot die heroïne gelden (ter financiering van de aankoop en/of het transport van die heroïne), ter beschikking gesteld en/of ter beschikking laten stellen (aan met name [betrokkene 2]) en/of instructies verstrekt aan één of meer (zich in Turkije bevindende) personen (met name aan [betrokkene 2] en/of ene [betrokkene 6] en/of ene [betrokkene 7]) en/of contacten gelegd en/of onderhouden met (tussenpersonen van) één of meer koerier(s) en/of contacten gelegd en/of onderhouden met (tussenpersonen van) één of meer leveranciers, één en ander om tot overdracht
en/of het binnen het grondgebied van Nederland brengen van die heroïne te komen;

hij in of omstreeks de periode van [periode] 1998 te [pleegplaats] door misbruik van gezag en/of door het verschaffen van inlichtingen heeft gepoogd een ander, te weten [medeverdachte], te bewegen een misdrijf te begaan, te weten het tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen opzettelijk en met voorbedachten rade een of meer anderen, te weten [slachtoffer 4] en/of [slachtof[slachtoffer 5] van het leven beroven, hierin bestaande dat verdachte

etc. etc etc.

(Om het hele arrest, dat pas begin 2013 is gepubliceerd, te lezen klikt u hier.)

Wat opvalt in het vonnis is het woord pleegadres. Dat is de plek waar het misdrijf heeft plaatsgevonden, dat kon overal zijn, in Turkije, Kentucky, anywhere. Maar had Nederland dan wel het recht om deze man te vervolgen?

5.4 Betreffende de vraag of de Nederlandse rechter al dan niet rechtsmacht heeft met betrekking tot een of meer van de aan verdachte ten laste gelegde feiten merkt het hof het navolgende op:

De rechter schrijft: “Met betrekking tot uitlokking van een strafbaar feit geldt dat (mede) als locus delicti dient te worden beschouwd de plaats alwaar de uitlokkinghandelingen plaatsvonden.”

Dus ja, het OM had volgens de rechter wel degelijk recht om tot vervolging over te gaan want, het coördinatie centrum, van waaruit onze „Europese Pablo Escobar”, zoals hij in de media werd genoemd ,opereerde was het idyllische plaatsje Lieshout in Noord Brabant. Dus was Lieshout mede Locus Delicti ofwel plaats van delict. Tja ook weer opgelost zullen we maar zeggen. Toen de advocaat naar aanleiding van Baybaşins arrestatie in 1995 de rechtmatigheid daarvan betwistte, werd dit genegeerd. We weten nu dat die arrestatie berust op een diplomatiek verzoek van Turkije aan Nederland.

Hoe dan ook, terugkomend op de bewijsvoering met betrekking tot de arrestatie in 1998: wij moeten dan geloven dat deze man Baybaşin, die zich zo bewust was van zijn positie hier in Nederland; op wie jacht werd gemaakt vanuit Turkije als zijnde staatsvijand numero 2; die ook hier moest vrezen voor zijn leven, immers hij overleefde in die periode maar ternauwernood een aanslag; wij moeten dus geloven dat deze man in een periode van vijf maanden in staat was een criminele organisatie op poten te zetten, bemanning te recruteren, opdrachten uit te delen, liquidaties te laten uitvoeren, een handel in Heroine te laten floreren en daarmee een miljoenen omzet te genereren.

Wij, burgers van Nederland moeten geloven, op basis van deze vonissen of arresten, dat wij hier te maken hebben met de opvolger van grootcrimineel Bruinsma der Lage Landen; dat we te maken hebben met een man die stoïcijns zijn grootgruttersbedrijf in de Heroine en aanverwante zaken zoals moord, gijzeling etcetera etcetera, vanuit het centrum van zijn misdaadorganisatie in het idyllische stadje Lieshout, als een zieltje zonder zorg, via de telefoon zijn handel en manschappen bestierde en dat hij daarmee in die periode van vijf maanden miljoenen verdiende. Zoveel dat de Nederlandse staat zich gerechtigd voelde al zijn bezittingen in beslag te nemen. Daarvoor heeft Baybaşin uiteraard een zaak aangespannen, de zoveelste, een zaak die net als alle andere zaken, tergend langzaam verloopt.

En waar kennen we die Bruinsma ook alweer van? O ja de IRT-affaire. Roerige tijden die jaren negentig.

Baybasin: politiek gevangen in Nederland

Baybaşin zelf zegt het! En dit is het verhaal over Baybaşin. Binnenkort verschijnt een nieuw boek van Rein Gerritsen over deze kwestie:

“In 1989 doet de Koerdische zakenman Huseyin Baybasin een boekje open over de nauwe samenwerking tussen de Turkse regering, het leger, de douane en de georganiseerde misdaad. Jaarlijks wordt er voor vijftig miljard dollar aan heroïne via de Balkan-route gesmokkeld naar Europa, met Nederland als belangrijkste doorvoerhaven. Nog tijdens de persconferentie wordt Baybasin gearresteerd. Als hij vrij komt, vlucht hij naar Groot-Brittannië, van waaruit hij, op 12 april 1995 te Den Haag, het Koerdische parlement in ballingschap opricht. De Koerdische vrijheidsstrijd brengt zowel de Nederlandse als de Turkse overheid in verlegenheid. De toetreding van Turkije tot de Europese Unie staat op het spel.

De beide landen besluiten al in 1989 Baybasins telefoon te tappen. De taps blijken zo belastend dat Baybasin levenslang krijgt wegens moord en drugshandel. Maar de taps blijken later vervalst, wat leidt tot een herzieningsaanvraag in de zaak Baybasin.

Is Baybasin een politieke gevangene? Filosoof Rein Gerritsen spitte de zaak uit. Het resultaat is een meeslepend verslag waarin Turkse en Nederlandse veiligheidsdiensten, politie, ministers, en topambtenaar Joris Demmink in het bijzonder, een dubieuze rol spelen. Spannend, smerig en helaas waar; het levensverhaal van de Turkse Koerd Huseyin Baybasin.”

ISVW-uitgevers, € 19,95 | 160 blz. | paperback | 14,5 × 21 cm | ISBN: | NUR:
730 | A-boek | april 2015

Toch eens een vraag gesteld aan Rein Gerritsen op twitter

De dialoog die daarop volgde:

Rein Gerritsen : B’s arrestatie en gevangenschap hebben niets van doen met bewijzen pro of contra, maar alles met politiek handjeklap.

Rein Gerritsen: Dus of mijn boek B uit gevangenschap helpt? Wel als de politiek van mening is dat we het IRT-debat over moeten doen. ldbroersma: Welnu met de huidige ontwikkelingen en onthullingen rond Teeven is dat wellicht een gouden moment!

Rein Gerritsen: Ik denk niet dat ik na de verschijning van het boek nog ergens welkom ben, maar ja. Noblesse oblige. ldbroersma: Maakt het wat uit als ik je zeg dat je bij mij altijd welkom bent?

Rein Gerritsen: Moet wachten met publicatie tot na Abens definitieve uitspraak in herziening.

ldbroersma: Je hebt geen vertrouwen in de herziening en toch moet je wachten? Van wie moet je dat?

Rein Gerritsen: Heeft te maken met documenten die dan pas vrijgegeven mogen worden.

ldbroersma: Dan vrees ik dat je lang kan wachten met je publicatie. Wat een slimmeriken! Iene miene mutte, Aben is aan zet. ldbroersma ‏:Dus je hebt de documenten bij Aben ingeleverd en toen stelde hij die voorwaarde, anders zou het niet meetellen in de herziening?

Rein Gerritsen: Nee, nee. Het gaat om justitiële documentatie. ldbroersma: ok, zit dat zo, dus jij wacht op het vrijkomen daarvan en daarna kun jij verder met je boek. Je hebt de inhoud ter inzage gehad.

ldbroersma: Maar hoe zit dat dan met de documenten die jijzelf hebt? Of zijn die niet van belang voor Baybasins herzieningsverzoek?

Rein Gerritsen: ‏ Nee, Tons boek is van belang voor herziening, het mijne niet. Ik beschrijf geen casus maar een probleem, groot probleem. ldbroersma: Een probleem dat samenhangt met de IRT affaire: drugs, moord, intriges, grote sommen geld op het hoogste niveau.

ldbroersma: Abens doel is de reputatie van de staat te beschermen Hij zal dan niet blij zijn met de komst van je boek! Betekent? ldbroersma: Betekent een reden meer om de eindconclusie mbt het herzieningsverzoek van Baybasin uit te stellen. Zoek een manier!  Dat laatste wat kort door de bocht, maar twitter heeft zo zijn beperkingen. Ik bedoelde te zeggen: zoek een manier om daarvan los te komen.

Hieronder het interview dat Talk2Myra vervolgens  in april 2015 had met Rein Gerritsen over dit boek:

Gelukkig heeft Rein Gerritsen kans gezien toch eerder, dan de uitspraak in het herzieningsverzoek van Baybasin, tot publicatie over te gaan:

Als nieuwe publicatiedatum wordt 10-10-2015 bij de diverse webwinkels genoemd. Ben een beetje voorzichtig, want de datum is keer op keer verschoven. Maar voorlopig ga ik er van uit dat we het boek op of omstreeks die datum tegemoet kunnen zien. Wel met blijkbaar een andere titel