#Baybasin en zijn bewakers in p.i. Zuyderbos

Beste bewakers van gedetineerde Huseyin Baybasin,

U staat de laatste tijd nogal in de belangstelling. Ik begrijp uit alle berichtgeving dat we ook u als bewakers kunnen indelen in een groep aardig en een groep niet zo aardig.

http://www.crimesite.nl/beklag-om-pesterijen-in-pi-zuyder-bos/

En dan denk ik bij mezelf, hoe zal dat zijn voor, zeg maar, de onderlinge verstandhouding? Hoe kijkt u dan naar elkaar? En wat voor gevolgen heeft dat voor de samenwerking en de sfeer?  Dat moet op zich al een kwetsbaar gegeven zijn onder de werkdruk en de setting waarin u uw werk moet doen.

De media, zoals hierboven crimesite van Wim van de Pol, melden dat
onder u collega’s zijn die minstens net zo misdadig zijn als de mensen die zij moeten bewaken. Onder u zouden drugshandelaars zijn en doet u zaken met de gedetineerden die het daglicht niet kunnen verdragen.

Er is een bewaker, zeg maar Jan, die zichzelf effe niet onder controle had en een kip, dat arme dier, een schop verkocht waar die anderhalve maand later aan is overleden.

En dan denk ik: Hoe ontstaan dat soort dingen? Meestal als er sprake is van spanning. Maar nu wordt het gebracht alsof er nog al wat machtswellustelingen onder u zijn, die blijkbaar ongecontroleerd en ongecorrigeerd hun gang kunnen gaan.

Hoe werkt zulke berichtgeving dan uit voor het onderling vertrouwen, vraag ik mij af.

Ja en dan komt er vlak na al die commotie in de media over de celinspectie/spitactie in de cel van de gedetineerde Baybasin, vorig jaar november, in diezelfde maand een mevrouw Berkenbosch vragen of zij de betreffende gedetineerde chocolade, verf, kwasten, een vogelveer en een gedroogd herfstblad, mag sturen. Dingen die nou net op de lijst van verboden zaken staan. Vermoeiend moet dat voor u als personeel van de gevangenis zijn. En dan heeft ze daarna dezelfde vraag voorgelegd aan de directeur, terwijl u haar al verteld had dat het niet mocht?

Begrijpt u dat? En dan heeft ze die zaken toch gestuurd. U kreeg daarover weer een woordenwisseling met gedetineerde Baybasin. Dat moet vervelend zijn geweest voor u.

Die directeur heeft vervolgens met zn hand over zn hart gestreken en de opdracht aan u gegeven om wat van die spulletjes toch aan de gedetineerde Baybasin over te dragen. Hoe voelt dat? Ik heb er wat van gezegd tegen mevrouw Berkenbosch en er kwam meteen een reactie van haar.

Nou hij kan zn borst nat maken. Deze mevrouw laat het er namelijk niet bij zitten: o wat is ze kwaad, laster en smaad. Tja wat moet je daar nu weer mee, als directie nietwaar, met zo’n mevrouw, met haar gelegenheidsargumenten.

Als bewakers staat u in direct contact met de gedetineerden. En dat zijn over het algemeen niet direct lieve jongens, hoewel ze zo in de dagelijkse omgang ook heel aardig en joviaal kunnen zijn. Waarom ook niet. Met u hebben ze toch niks. Maar toch zijn ze veroordeeld, de één voor moord de ander voor geweld, voor georganiseerde misdaad, enz.. En inderdaad misschien zit er af en toe één tussen die onschuldig is. Maar mag en kunt u daar iets mee? Nee toch zeker. U doet uw werk en in de contacten met de gedetineerden moet u zich houden aan de regels.

Ongetwijfeld bent u het niet altijd eens met het beleid binnen de gevangenis. Heeft u kritiek. Zoals die ene bewaakster waarover nu zoveel wordt getweet. Die zit nu ziek thuis.  Zo zie je maar weer dat is uitkijken geblazen in deze tijd van grote werkloosheid. En er worden volgens de recente berichten nogal wat detentiecentra gesloten.

Nee dat valt niet mee. Maar laat ik dit zeggen, uit eigen ervaring.

Ik heb een aantal malen contact gehad met personeel van Norgerhaven. Eenmaal vanwege een kaartje dat ik stuurde naar Baybasin en dat onbedoeld voor de nodige commotie heeft gezorgd. Baybasin liet mij dat weten en schreef in zijn brief aan mij:
“However your sentence of thanking for
my e-mail scared of the prison managament and created a couple weeks of extra work for them.

Dit schreef ik in het onderstaande artikel naar wat ik begreep uit bovenstaande:
“Veertien dagen lang heeft de staf van de gevangenis hem geplaatst onder streng toezicht. Alles werd extra gecontroleerd.”

het kaartje dat voor opschudding zorgde

Zodra ik daarvan op de hoogte was heb ik meteen contact opgenomen met Norgerhaven, het e.e.a. toegelicht en mijn excuus aangeboden. Daarnaast heb ik mijn telefoonnummer doorgegeven met het verzoek mij persoonlijk te bellen als de inhoud van mijn postkaarten of brieven vragen zouden oproepen. Ik wilde niet dat Baybasin daar negatieve gevolgen van zou ondervinden en er frictie zou ontstaan tussen hem en zijn bewakers. Er werd een aantekening opgenomen in het electronisch dossier, zo vertelde het vriendelijke personeelslid. Hij waardeerde het zeer dat ik contact opgenomen had, vertelde hij mij. Zo kan het dus ook.

En ondanks dat mevrouw Berkenbosch recent dat artikel heeft gelezen schrijft zij in een commentaar het volgende: “Hij heeft dank zij haar eens 14 dagen in isolatie gezeten!”   Zie hier. Dat is een zeer ernstige beschuldiging en volledig bezijden de waarheid, althans zoals die mij is gepresenteerd door Baybasin zelf in zijn brief.

Baybasin: pottenkijkers gewenst!

Een tweede contact ging over het sturen van een presentje. Nadat mevrouw Berkenbosch mij op de hoogte bracht van het feit dat mijn chocoladeletter, december 2012 niet bij Baybasin was afgeleverd, heb ook ik, vrijwel direct daarna, een brief gestuurd naar de directeur, dat was rond januari 2013, met het verzoek of hij over zijn hart wilde strijken. Hoewel ik geen antwoord heb ontvangen, ach het kan er tussen door zijn geslipt, bleek dat de chocolade die mevrouw Berkenbosch daarna stuurde wel te zijn afgeleverd bij Baybasin. Daar ben ik pas veel later achtergekomen door mevrouw Berkenbos, die mij dat kwam melden. Wat ze later weer ontkende, maar ik gelukkig heb ik die email van haar bewaard.

#Baybaşin en de verboden chocoladeletter

Ik ging er van uit dat het niet mocht en toen ik Baybasin dan een kleinigheidje wilde sturen voor zijn verjaardag heb ik vooraf contact opgenomen met het personeel en vroeg of ik een bepaald artikel mocht sturen, wat ik in gedachten had, maar helaas stond het op de lijst van verboden zaken. Op mijn vraag naar suggesties voor iets anders werden mij alternatieven voorgesteld. Niets mis mee, geen probleem. Heb ik gewoon opgevolgd. Ik geloof dat ik toen een keukenschort stuurde voor in de keuken. Is toch ook leuk.

Maar nu staat u er in de media behoorlijk gekleurd op, mag ik wel zeggen. U krijgt het nodige over u heen, niet alleen in de media maar ook op twitter.

Dat dit zo in de media wordt uitgespeeld vind ik niet goed. Niet alleen Baybasin is daar het slachtoffer van, maar ook u. Ik wens u in ieder geval sterkte in uw moeilijke baan. Dat mag wel eens worden gezegd!

L.D.Broersma

Baybasin en een beetje entertainment voor het volk

Op 24 oktober 2015 kopt de Telegraaf dat het herzieningsverzoek van Baybasin in de eindfase is beland. Hij mag nog een keer acte de presence geven bij de A-G Aben en komt dan op de valreep met nog een bewijs dat de Tolk de banden foutief heeft vertaald. Eind november wordt de eindconclusie verwacht laat Talk2Myra via twitter weten. De eerste die voor het gerecht zal worden gedaagd is de tolk. Het is één en al euforie. Rein Gerritsen komt met zijn boek en kondigt een persconferentie aan voor 23 november. In juni meldde hij op twitter dat hij persoonlijk een brief zal schrijven naar de Advocaat Generaal Aben van de Hoge Raad om Baybasin, in afwachting van de eindconclusie en het oordeel van de rechters, alvast vrij te laten.

Op 20 november kopt het AD dat er gevoelige informatie uit de cel is gestolen. En daarmee wordt als het ware de bel geluid voor de volgende ronde. Om de belangen van Baybasin niet te schaden wordt de publicatie van het boek van Rein Gerritsen over de Koerdische kwestie, uitgesteld tot februari 2016, gelijktijdig met de herziene uitgave/ de aanvulling op Verknipt Bewijs van Ton Derksen.  Er volgt een periode met veel commotie over van alles en langzamerhand komt de naam Demmink weer dominant bovendrijven.

Op 2 december tweet Talk2Myra dat Baybasin niet meer met de media mag spreken zonder toestemming omdat zij de gesprekken met hem op youtube zet. Dat deed zij al vanaf begin 2013. Wonderlijk dat het nu ineens niet meer mag, want het is onmogelijk dat de staat daar niet van op de hoogte was, omdat alle telefoongesprekken, behalve, zegt men, de gesprekken met de advocaat, standaard worden opgenomen en afgeluisterd. Baybasin kan uitsluitend via de centrale telefoon uitbellen.

Op 9 december komt de Volkskrant met het rapport van de commissie Oosting over de Teevendeal. Ondertussen wordt via twitter  Demmink weer prominent in beeld gebracht als de stille kracht die achter de schermen dit alles bekokstooft. Het is Demmink in combinatie met Baybasin wat de klok slaat.

12 december wordt in de tweede kamer de Teevendeal besproken. De deksel gaat van de doofpot. Nou als ik de berichten zo lees dan is het tegendeel eerder het geval: de deksel is er wat steviger op gezet. Alleen kamervoorzitter Miltenburg is opgestapt en heeft zich weer comfortabel in het pluche genesteld in de kamer. https://twitter.com/hashtag/teevendeal

Op 15 december mag Baybasin Myra weer bellen, het kan verkeren:

En dan haalt Myra diezelfde dag nog weer even een gouwe ouwe tevoorschijn. De tekst spreekt voor zich:

Het betreft een montage door ‘iemand’ gemaakt, van uitspraken die Baybasin deed in eerdere interviews over Demmink. Hij deed dat op basis van de informatie uit een geheim Turks rapport en de bevindingen van Langendoen. Of het verstandig was voor zijn eigen zaak durf ik te betwijfelen, toen niet en nu ook niet. En het is ook niet duidelijk geworden of het met zijn toestemming is gemaakt en uitgezonden.

Deze SOS uitzending, SOS ivm met het monteren van morseseinen voor het dramatische effect, moeten we beschouwen als de peptalk vóór de getuigenverhoren van De Roestige Spijker in maart 2014. Wat niemand in de scene, behalve Micha Kat, ronduit durft te zeggen, laten ze Baybasin nog eens roepen. Maar na de getuigenverhoren ging er een totaal andere wind waaien. De heren Poot vertrokken met de Noorderwind, De Roestige Spijker vertrok met de Noorderwind. Langzamerhand trokken de hoofdrolspelers zich terug uit het drama.

Voorspelbaar want op 26 mei 2014 schreef ik het volgende:

ldbroersma : En terwijl het volk nog volop aan het kwekkebekken is over dedemminkkwestie en devaatstrakwestie worden achter de schermen de rekwisieten reeds opgeborgen, het personeel alvast naar huis gestuurd en blijft de facade nog even staan, zodat het nog wat lijkt. Toch meneer Rubenstein? Je tactisch terugtrekken van het strijdtoneel is ook nog een hele kunst, ik zie het aan mensen als Kat, Dankbaar en zovele anderen. Het dollen van de trollen is ook een zachte dood aan het sterven. Van de heren Poot verwacht ik geen vlammende betogen meer in de kranten. Laat staan dat we te horen krijgen hoever het staat met die claim van 20 miljard. Wat rest is een lege stichting. Hallo is daar iemand?

U kunt het commentaar hier vinden: http://www.deroestigespijker.nl/page/module/planning-voorlopig-getuigenverho.html

Voor ieder weer een safe haven, behalve voor Baybasin, want waar blijft hij na alle commotie?


Maar goed wat staat er gepland. Een kort geding over het stelen van vertrouwelijke stukken uit de cel van Baybasin per 25 januari 2016

En dan natuurlijk het kort geding over het weghalen van het Engelse manuscript van het boek van Rein gerritsen.

Tot slot staat de conclusie van Aben in het herzieningsverzoek per 2 februari 2016 in de planning. Kijkend naar de ontwikkelingen stemt mij dat niet positief over de uitslag.  We moeten maar afwachten of het herzieningsverzoek niet, met de wet in de hand, alsnog voor een jaartje wordt uitgesteld. Kan, want mijn verzoeken aan alle Tweede Kamerleden inclusief fractievoorzitters om een tijdsfactor in de wet op te nemen, hebben niets uitgericht. Men houdt zich blijkbaar liever bezig met kamervragen en moties van afkeuring, waarvan je van te voren kunt weten dat die, in ieder geval voor Baybasin, niets gaan opleveren behalve een beetje entertainment voor het volk.

Baybasin en de factor 10

Het was geloof ik eind jaren tachtig dat bedrijven na gingen denken over bedrijfsveiligheid. Met de intrede van de automatisering en informatisering ging een hele nieuwe wereld open voor de bestuurders en de managers en een andere wereld dicht. Waar je voor die tijd gewoon in en uit liep moest je je nu met een pasje legitimeren bij de poort of deur. Je kon het maar beter voor zijn nietwaar. Het was eigenlijk nog niet duidelijk waarvoor die strenge bedrijfsbeveiliging eigenlijk nodig was, maar preventief was het wel.

Daarna kwam de geheimhoudingsplicht. Werknemers mochten niet spreken over bedrijfsgeheimen op straffe van gigaboetes of wellicht andere sancties. Maar wat precies viel onder die geheimhoudingsplicht was erg abstract. Wat wel en wat niet mocht werd nooit erg duidelijk omschreven in die contracten, maar het had zeker een preventieve werking. Als je niks zei over het bedrijf, waarvoor je werkte, dan zat je altijd goed.

De grotere bedrijven gingen nog een stapje verder en de opkomst van de public relations en de voorlichters werd booming business. Onder hun hoede werden werknemers geacht de visitekaartjes van hun werkgevers te zijn. Loyaal allemaal!

Tegelijkertijd werd de arbeidsmarkt steeds verder geflexibiliseerd. Minder vaste contracten, veel jaarcontracten, oproepcontracten, uitzendkrachten. Alsjeblieft niet vast, flexibel werd de kracht voor de economie, althans dat werd vanaf de ivoren torens verkondigd. Grondig over nagedacht. Voor behoud van de werkgelegenheid, allemaal voor jou, ja jij! Het had uiteraard een zeer preventieve werking. Doe je plicht, de neuzen gericht en mondje dicht, je vangt meer vliegen met stroop zei ome Joop.

Preventief is positief moeten we met zn allen geloven. Het is ons leven ingeslopen: Preventief controleren, preventief injecteren, preventief fouilleren, preventief koeioneren, dat zal ze leren.

De meesten van ons passen zich aan, immers je ‘wilt’ wat. Maar in dat willen, die vrije wil worden we stukje bij beetje beperkt. Op tal van levensgebieden wordt het steeds een beetje minder. Het moment dat je je dat realiseert is het moment dat je afhankelijk bent geworden van de wil van anderen.

Wat dat met Baybasin te maken heeft? Alles, in zijn situatie met een factor of 10 erger, omdat hij als levenslang gestrafte ‘niets te willen’ heeft, zo werd dat toch verkondigd in de media en tal van discussies, nietwaar?

Hoe voelt dat om compleet geleefd te worden?

Vraag het de ouden in de verpleeghuizen. Vraag het de collega’s op het werk. Vraag het je vader en je moeder, je vrienden. Denk er eens over na als je het pasje voor dit en het pasje voor dat tevoorschijn moet halen, als je je identiteit gaat verbergen om je mening te geven op het internet. Maar vraag het vooral ook Baybasin, hij kan er ons alles over vertellen, als hij de kans krijgt natuurlijk.

Norgerhaven, vandaag het vonnis

Vandaag het vonnis van de rechters over de huisvesting van Baybaşin en zijn 16 medegedetineerden in Norgerhaven.

Dit is het verhaal nogmaals, omdat het zo belangrijk is, niet alleen voor de gedetineerden maar ook voor Nederland als ‘beschaafde samenleving’:


Teeven heeft heel veel steun aan de gevangenisdirecteur Tom Yntema van Veenhuizen. De gevangenis waarmee je in het buitenland kunt scoren, volgens de directeur van het gevangenis museum Peter Sluiter, zo goed hebben onze gevangenen het daar. Ze mogen er zelfs in de spaarzame uurtjes buiten de cel op gras lopen. Ze gaan nog net niet loeien als de Nederlandse koeien, maar verder, zo gezond! Het klinkt als een paradijs en dat zegt weer iets over de andere gevangenissen waar de huidige bewoners naar toe mogen vertrekken. Beton en nog meer beton. Baybaşin noemt het levend begraven tussen het beton.

Anderhalf jaar geleden zijn de huidige 18, inmiddels 17 bewoners lekker gemaakt met het vooruitzicht van dat groene gras, maar toen ze kwamen was het niet zo groen. Er moest heel wat gebeuren om het op te knappen. Dat hebben de gedetineerden gezamenlijk gedaan en nu moeten ze weer vertrekken, als het aan Teeven, de directie en in ieder geval een deel van het personeel ligt, dat zich zo verheugt op de komst van de Noren. De eigen werkgelegenheid gaat uiteraard vóór het welbevinden van de langgestraften. Die hebben hun rechten op een fatsoenlijke behandeling blijkbaar verspeeld.

Nee, vergoelijkt Teeven deze actie van de staat, de ‘opgebouwde rechten’ mogen deze gedetineerden behouden. Opgebouwde rechten? Het suggereert veel, maar de praktijk is anders. Behalve het gras en het uitzicht op groen vanachter het raam in de cel, hebben de gedetineerden niet zo gek veel, getuige de antwoorden op de vragen die ik van Baybaşin kreeg over zijn budget.

De celdeur gaat open van 8:30 tot 16:30, welgeteld 8 uren, daarna gaat schat ik het merendeel van het personeel naar huis. Dus 16 uren opgesloten in een vrij kleine cel. In die cel is een raam waar de gedetineerden nu dus zicht hebben op de natuur. Dat blijkt een privilege te zijn als ik Teeven begrijp.

Baybaşin heeft het nogal druk in die 8 uren met douchen, een beetje oefeningen doen om in conditie te blijven, bellen met zijn advocaten en familie en dus ook te kunnen koken in de keuken die de mannen eerst zelf hebben moeten maken. Met gezamenlijke kracht hebben de gedetineerden Norgerhaven in die anderhalf jaar dat het ‘project’ loopt, wat ‘opgeleukt’ om het woord maar eens te bezigen van RTL. Is dat ook een privilege, meneer Teeven?

Veel geld om op te maken heeft Baybaşin niet. Hij krijgt 400 euro in de maand overgemaakt van zijn familie. Van die 400 euro moet hij telefoonkaarten kopen om via de huistelefoon, immers die kan worden afgeluisterd, te kunnen telefoneren. Ik ben erg benieuwd hoeveel ze dan rekenen voor zo’n telefoonkaart. Dan heeft hij nog wat geld voor voeding, om zelf te koken in de eigen gemaakte keuken, toiletartikelen aan te schaffen, wellicht voor wat schilderspullen en dan is het op. Moeten we dat als privilege beschouwen?

Postzegels voor eventuele retourpost mogen niet, want dat gaat het budget van 400 euro per maand teboven. En men houdt zich strict aan die regels. Is dat een privilege meneer Teeven?

Iets lekkers toesturen zoals een chocoladeletter met Sinterklaas is niet mogelijk. Ik heb zelfs persoonlijk een brief gestuurd naar de directeur van Norgerhaven meneer Yntema voor clementie eens per jaar. Niet eens een antwoord gekregen.

O ja, Baybaşin mag eens per week gratis en voor niets een uurtje via skype spreken met zijn gezin in Engeland. En dat is een privilege binnen Norgerhaven. In al die jaren daarvoor heeft hij die gelegenheid nooit gekregen. Kunt u zich dat voorstellen, lezers?

Baybaşin noemt deze gevangenis de beste gevangenis die hij tot nu toe in die bijna twintig jaren heeft gehad, en dat waren er inmiddels zo’n 19, want hem wordt geen rust gegund. Ook in onze gevangenissen wordt hij door het zogenaamde ‘humane’ Nederlands justitieel systeem enerzijds op groteske wijze opgejaagd anderzijds op ik mag wel zeggen machtswellustige wijze belemmerd in zijn toch al povere bestaan. Een bijzonder wrede behandeling ondergaat hij hier in Nederland en dan te bedenken dat deze man onschuldig is. Dat staat voor mij en gelukkig steeds meer mensen vast.

Teeven, de directeur Yntema van Veenhuizen, en een deel van het personeel, meneer Deurzen van RTL, ze zijn blijkbaar erg blij met de komst van de Noren. De directie en een deel van het personeel doen zelfs mee aan het reclamespotje om hun product aan de man te brengen. They don’t give a damn, waarom ook niet in deze realityshow van de één zn geestelijke dood is een ander zn brood.

Bij HHC las ik dat Van Deurzen van RTL er dit van maakt:

“Er zitten zeventien lang gestraften gevangenen op de afdeling. Die net als hier is opgeleukt met: een extra recreatieruimte, een extra keukenblok, een billiarttafel, een binnentuin. En de gevangenen koken en eten samen. En ……..”Of het ook beter te dragen is voor de slachtoffers van deze gevangenen komt tijdens het kort geding vandaag niet naar voren. Daar gaat het over de rechten van de gevangenen. Maar de vraag is dan: Hebben die dan wel wat te willen?”

“Ja, antwoordt de advocaat van de gedetineerden, die moeten zeker iets willen. Kijk. De straf die je oplegt als strafrechter is vrijheidsbeneming. De straf is niet mensen psychisch kapot maken.”

Precies, want dan komen we terecht in de wereld van de wraak. Dan verlaagt de samenleving zich tot het niveau van crimineel handelen. Mag de staat datgene doen waarvoor zij anderen bestraft?

Hebben gevangenen geen rechten meer? Zo nee dan zeggen we als samenleving dat gevangenen geen behoeften mogen hebben en handelen daar vervolgens naar. Al helemaal als dit met gevangenen van Norgerhaven door gaat…tenzij de rechters bij zinnen komen en deze staatsterreur en uitverkoop van onze normen en waarden een halt toeroepen, want:

Gedetineerden hebben en mogen geen behoeften hebben? Geen behoeften zoals opgetekend door Maslow en eigen aan ieder mens? De rechten van de mens gelden niet voor hen? De basis voor het behoud of het herwinnen van menswaardigheid? Ja, want het gaat ook om het herwinnen van menswaardigheid.

pyramide van maslow
pyramide van maslow

Het volgende is dus wat een man als Van Deurzen van RTL met zijn retoriek voorhoudt aan het volk: Hebben die dan wel wat te willen? Want er wordt niet meer gedacht aan de slachtoffers”, zo stelt hij vals, o zo vals, omdat hier een beroep wordt gedaan op valse sentimenten.

Als het aan hem ligt en al degenen die het daarmee eens zijn dan moeten de langgestraften voor eeuwig leven in de hel liefst op water en brood. Dat zal ze leren!

Niet eens met genoegen deelt hij zijn denkbeelden, net als Teeven en Yntema, maar met een stuitende kortzichtigheid, die helaas onder de Nederlandse bevolking een voedingsbodem vindt. Maar de voeding is zo giftig die deze heren opdienen. Uiteindelijk vergiftigen zij de samenleving met hun denkbeelden. En dan heb ik het nog niet eens over wat deze behandeling betekent voor de man die hier op valse gronden is veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf, Baybaşin.

Ik hoop dat de rechters aan deze denkbeelden aanstaande vrijdag 6 maart 2015 geen gehoor geven.

Dat was denk ik iets teveel gevraagd:

foto

Ard van der Steur is er maar wat blij mee, met het behoud van de werkgelegenheid. De weg is vrij en opgeruimd staat netjes. Dat niveau!

lees ook:

Baybasin antwoordt op mijn vraag over zijn budget

driemaal is scheepsrecht

Levenslang gestraft

Norgerhaven en het reclamespotje van de staat

Teeven heeft heel veel steun aan de gevangenisdirecteur Tom Yntema van Veenhuizen. De gevangenis waarmee je in het buitenland kunt scoren, volgens de directeur van het gevangenis museum Peter Sluiter, zo goed hebben onze gevangenen het daar. Ze mogen er zelfs in de spaarzame uurtjes buiten de cel op gras lopen. Ze gaan nog net niet loeien als de Nederlandse koeien, maar verder, zo gezond! Het klinkt als een paradijs en dat zegt weer iets over de andere gevangenissen waar de huidige bewoners naar toe mogen vertrekken. Beton en nog meer beton. Baybaşin noemt het levend begraven tussen het beton.

Anderhalf jaar geleden zijn de huidige 18, inmiddels 17 bewoners Lees verder Norgerhaven en het reclamespotje van de staat

Baybasin: heaven and hell

The road to hell is paved with good intentions, schreef iemand naar aanleiding van blogs over Baybasin.

En ook ik heb laten zien dat je als leek onvoldoende wetend van de mores in een gevangenis en zeker voor een gevangene als Baybasin, ook ik heb laten zien dat je gemakkelijk iets verkeerd doet of schrijft, dat in feite tegen hem kan worden ingezet.

Nu denken wij als buitenstaanders misschien, dat zal zo’n vaart niet lopen, maar ik krijg door uitleg nu toch wel een andere kijk daarop.

Zijn tegenstanders, liggen op de loer en zijn op zoek om hem voorgoed het zwijgen op te leggen, om wat voor reden dan ook, al is het vergezocht. Ze zullen het aangrijpen. Zo liggen de verhoudingen nu eenmaal.

Het is een ernstige zaak en elke mogelijkheid zal aangegrepen worden om het contact met de buitenwereld te bemoeilijken en het is al zo moeilijk.

Elke onbenulligheid van mijn kant zou:

Aangegrepen kunnen worden om hem bijvoorbeeld weer het predikaat vluchtgevaarlijk te geven.

Aangegrepen kunnen worden om het contact met zijn advocaat en dus verdediging te bemoeilijken.

Aangegrepen kunnen worden om hem een tijdje weer in isolatie te zetten.

En zo gaat het. Ik vind dat zwaar. Niet dat ik er mee stop, dat niet, maar ik zal er rekening mee moeten houden, hij leeft in een hel, ik in een warm appartement met alles er op en er aan en ik kan gaan en staan waar ik wil, hij niet. Hij heeft het zwaar.

Baybaşin antwoordt op mijn vraag over zijn budget

foto-H.-Baybasin

Dear Lidy, beste Lidy

I have received your letter and one of your cards. Responding to you in writing from prison may sometimes take over one week for you to receive. Thank you very much to you and everybody else working hard to clean up the mess of the justice system in Holland.

Ik heb je brief ontvangen en één van je kaarten. Om je brieven schriftelijk te beantwoorden kan het meer dan een week duren voordat je deze ontvangt. Ik wil jou en al die anderen zeer bedanken voor het harde werk om de puinhoop van het rechtssysteem in Nederland op te ruimen.

Here are the answers to your questions:

Hier zijn de antwoorden op je vragen: Lees verder Baybaşin antwoordt op mijn vraag over zijn budget

vraag aan Baybaşin: zijn gevangenisbudget

3 februari 2015

Dear mister Baybaşin,

As soon as I put the phone down I knew the question that I wanted to ask you, and what the readers would like to know too, I guess.
You told me that you were not allowed to keep the stamps that I sent you, because you get a budget to spend, and with the value of the stamps you would go over the limit.
Could you tell me, and the readers, how much money Lees verder vraag aan Baybaşin: zijn gevangenisbudget

het kaartje dat voor opschudding zorgde

Ik kom uit een nette familie. Je mag een verhaal nooit beginnen met ik, maar er zijn uitzonderingen. Dus ik kom uit een nette familie.

Ik geloof niet dat er iemand van onze familie ooit in aanraking is gekomen met de politie of justitie, behalve een oom, een broer van mijn moeder, die mocht kiezen tussen het betalen van een boete of een week hechtenis, omdat hij een politieagent een mep had verkocht. Hij koos voor het laatste, want hij was reeds met pensioen en had toch niks te doen en een beetje zuinig op zn ‘centjes’ was hij ook wel. Kortom, na een jaar meldde hij zich, hij was toen al in de zeventig, met zijn koffertje bij de gevangenis. Hij vond het een avontuur, maar dat is het natuurlijk niet, zeker niet voor Baybaşin.

Zoals velen van jullie wellicht weten Lees verder het kaartje dat voor opschudding zorgde