Baybasin: heaven and hell

The road to hell is paved with good intentions, schreef iemand naar aanleiding van blogs over Baybasin.

En ook ik heb laten zien dat je als leek onvoldoende wetend van de mores in een gevangenis en zeker voor een gevangene als Baybasin, ook ik heb laten zien dat je gemakkelijk iets verkeerd doet of schrijft, dat in feite tegen hem kan worden ingezet.

Nu denken wij als buitenstaanders misschien, dat zal zo’n vaart niet lopen, maar ik krijg door uitleg nu toch wel een andere kijk daarop.

Zijn tegenstanders, liggen op de loer en zijn op zoek om hem voorgoed het zwijgen op te leggen, om wat voor reden dan ook, al is het vergezocht. Ze zullen het aangrijpen. Zo liggen de verhoudingen nu eenmaal.

Het is een ernstige zaak en elke mogelijkheid zal aangegrepen worden om het contact met de buitenwereld te bemoeilijken en het is al zo moeilijk.

Elke onbenulligheid van mijn kant zou:

Aangegrepen kunnen worden om hem bijvoorbeeld weer het predikaat vluchtgevaarlijk te geven.

Aangegrepen kunnen worden om het contact met zijn advocaat en dus verdediging te bemoeilijken.

Aangegrepen kunnen worden om hem een tijdje weer in isolatie te zetten.

En zo gaat het. Ik vind dat zwaar. Niet dat ik er mee stop, dat niet, maar ik zal er rekening mee moeten houden, hij leeft in een hel, ik in een warm appartement met alles er op en er aan en ik kan gaan en staan waar ik wil, hij niet. Hij heeft het zwaar.

Bedankt voor uw bezoek

2 gedachten over “Baybasin: heaven and hell”

  1. Alle communicatie wordt gecontroleerd, of dit nu schriftelijk is of telefonisch is, maar dan nog is het van belang, blijkbaar, zaak en privé strict gescheiden te houden. Op het moment dat ik hem vroeg om een bericht aan mij via het secretariaat van zijn advocatenkantoor te laten lopen, ging ik al in de fout. Het is een keer gebeurd. Mijn kaartje met het bedankje voor zijn email, kostte hem meteen twee weken verscherpte controles. Nog zo’n foutje van mij kan zorgen voor opschorting van het contact met zijn advocaat, heb ik begrepen. Of zelfs het afnemen van dat ene uur skypegesprek in de week met zijn gezin. Dat zijn heftige zaken.

    26 april: Het heeft in feite geen consequenties gehad. Maar evengoed was ik toen ik hiermee werd geconfronteerd, door zijn advocaat en vriendenkring, erg geschrokken. Later heb ik iemand in de kring rond Baybasin nog laten weten, dat als het doorsturen van mail door de advocaat, al ging het m.i. om iets zakelijks en via de BS stichting, zulke ernstige gevolgen kon hebben, zij professioneel had moeten handelen en het niet had moeten doen. Ik wist het niet, was ook niet op de hoogte van dat deze zaken zo gevoelig liggen.

    Wat nog wel van mijn hart moet is dat vanaf dat moment ik geen enkel bericht meer heb gekregen noch van Baybasin terwijl hij gewoon mijn wekelijkse postkaart ontving en een report van de artikelen, heel veel werk, noch van iemand anders. Ik heb hem op de hoogte gesteld dat ik me zorgen maakte, maar hij heeft niets van zich laten horen. Via iemand uit zijn vriendenkring hoorde ik, nadat hij mij mailde en ik toen een gelegenheid had om naar hem te informeren, dat Baybasin was geopereerd en herstellende was. Ook niemand in de vriendenkring die mij hier regelmatig komen lezen, heeft ooit een geruststellend bericht gegeven. En omdat ik de advocaat niet mocht emailen, kon ik het haar ook niet vragen. Het is dat ik door de mensen rondom hem steeds wordt beticht een gevaar voor hem te zijn en hem problemen bezorg, dat ik vind dat ik daar helderheid in moet verschaffen, want ik kan me voorstellen dat bezoekers denken, wat heeft ze dan gedaan.

    Samengevat:
    Vorig jaar juni heb ik uit Engeland met mijn mobieltje een kaart gestuurd waarin ik hem bedank voor zijn email. Dat was naar aanleiding van een bericht via het secretariaat waarin hij mij bedankte voor het sturen van een verzoek aan de Fractievoorzitters van de Tweedekamer over het steeds maar uitstellen van het herzieningsverzoek. Het bleek in koeienletters op die kaart te staan, en een deel van te tekst was daardoor weggevallen, inclusief mij als afzender. De reactie daarop moest hij wel via het secretariaat van de BSfoundation sturen omdat ik geen adres had gegeven en hem vroeg eventuele berichten voor mij via het secretariaat aan mij te sturen.

    Weet ik veel dat dat hoogst ongebruikelijk is. Hoe dan ook, toen het kaartje aankwam was het gevangenispersoneel gealarmeerd en zocht bij hem naar een mobieltje. Pas toen de kaart tevoorschijn kwam begreep hij de oorzaak en kon het uitleggen. Maar goed toen had hij toch al een vervelende periode van extra controles achter de rug. Toen ik daarvan hoorde heb ik meteen de gevangenis opgebeld en de situatie uitgelegd. Ik heb mijn adres achtergelaten en mijn telefoonnummer om in voorkomende gevallen mij te bellen. Ze begrepen dat, ze waardeerden dat, maar ook zij hebben me er niet op attent gemaakt dat het ongebruikelijk is om post via het secretariaat van een advocaat te sturen of te ontvangen. Howel dat dus werkelijk niet vaker dan deze keren is gebeurd. Het was bepaald geen gewoonte van mij.

    Nu met dit idee van een Rubriek ‘Vraag het Baybasin’, heeft hij een antwoord gedicteerd aan een familielid. Die vervolgens het secretariaat van de BSfoundation gevraagd heeft om mijn emailadres, die zij uit privacy overwegingen niet wilde doorgeven en daarvoor in de plaats de email met het antwoord doorstuurde naar mij. En dat meldde ik onbevangen zowel hier op de website als in mijn wekelijkse verslaglegging van de artikelen aan hem.

    Iemand las dat op de website en gaf dat door aan de advocaat, waarop ik een briesende email ontving. Ik moest haar naam onmiddellijk weghalen, mocht haar niet meer mailen etc. En nooit meer haar naam vermelden op de website, noch in mijn correspondentie met Baybasin en zou daar ook Baybasin over aanspreken. Ik heb haar nog gemaild: Moet Baybasin daar de dupe van worden? Ik had in de wekelijkse brief, die dus wordt gescreend in de gevangenis, de vertaling van het betreffende artikel, met haar naam dus al gestuurd. Vandaar dat ik dacht; laten ik het dan ook maar publiek maken, ter lering. Maar daarmee was mijn zorg niet weg, immers ik ken de mores in de gevangenis niet. Laat staan dat ik die vreselijke zaken die hierboven staan vermeld op mijn geweten wil hebben. Hoewel ik ook zo mn bedenkingen had, maar toch!

    Achteraf denk ik, er is zeer overdreven hysterisch gereageerd door de advocaat en de vriendenkring. En er is door bepaalde mensen aan gerefereerd in hun hun commentaren onder de artikelen, die voor een lezer vreemd kunnen over komen als de voorgeschiedenis niet bekend is. Het wordt ook steeds erger.

    Met voortschrijdend inzicht ben ik er nu van overtuigd dat ik er wijs aan doe het schrijven in de vorm van artikelen over de zaak Baybasin te staken. Ik wil mijn onafhankelijkheid bewaren en geen boodschapper of het verlengde zijn of worden van Baybasin of zijn advocaat. Hij had van de gelegenheid gebruik kunnen maken om hier vragen te beantwoorden van lezers, contact te maken met het publiek. Ook had hijzelf kunnen reageren op mijn artikelen, immers ik heb ze aan hem gestuurd en de meeste vertaald. Hij heeft de keuze gemaakt om dat verkapt via het Radiogramma van Talk2Myra te doen. Vind ik prima. Dat zijn zijn keuzes. In die zin kan ik ook gemakkelijk stoppen, omdat er geen verplichtingen liggen jegens hem. Ik kan me ook totaal niet vinden in het martelaarschap wat hij nu profileert. Daarvoor ben ik veel te analytisch en te zakelijk.

    Ik laat dit blog bestaan want er zit gewoon veel werk in en ik vind dat mijn inzichten gelezen mogen worden.

    31 mei 2015
    hoe ernstig die controle is blijkt wel:

    Zelfs de advocaat kan er van op aan dat alle gesprekken door de inlichtingendienst worden afgeluisterd. Met een man als Baybasin, een zaak die zo gevoelig ligt, waar zoveel belangen spelen, zowel nationaal als internationaal, is het bijna ondenkbaar dat de gesprekken niet worden afgeluisterd.

  2. Het zal duidelijk zijn dat ik na een tijdje rust en afstand te hebben genomen de draad weer heb opgepakt. Ik zie het nu als een interventie van de club rond Baybasin en het zoeken naar een motief om het contact tussen Baybasin en mij te verbreken. Daar kan ik me wel iets bij voorstellen. De paradepaarden van de club zijn Baybasin/Demmink die als koppel de kar moeten trekken. En ik koppel ze los. Ook nu zie ik op twitter en elders dat men weer wanhopig pogingen doet de koppeling te herstellen.

    Als je jezelf kwetsbaar opstelt dan is dat uiteraard een risico, immers er zijn mensen die daar misbruik van kunnen maken. Het is voor mij altijd bijzonder om te zien wie dat zijn, want het geeft informatie. Soms doe ik het een beetje expres en kijk wat er mee gebeurt. Juist die reacties geven mij informatie, zelfs nu ik met pensioen ben, het blijft mijn vakgebied, ook als het mijzelf betreft.

Reacties zijn gesloten.