Baybasin en de huis-, tuin- en keukenavonturen

‘Hoe zou het nu met hem gaan?’, dat is een vraag die ik me af en toe stel.

Eind 2011 las ik dat al zijn schilderspullen, boeken en tv weggehaald waren uit zijn cel. Waarom ze dat deden werd niet duidelijk in dat artikel. Ik vond het sowieso te erg voor woorden om dat met een levenslanggestrafte te doen en hem alleen zijn gedachten te laten. Ik vind dat beslist een vorm van martelen. Maar hij mocht wel postkaartjes ontvangen, zo las ik. Dat was het moment dat ik besloot dat te doen. Ik dacht toen: weet je wat, ik stuur hem wekelijks een kaartje, dan heeft hij iets om naar uit te kijken( for the time being, dacht ik toen nog). In die tijd hield ik ook een fotoblog bij en schreef bij mijn foto’s een verhaaltje over mijn huis-, tuin- en keukenavonturen’ . Datzelfde deed ik toen per postkaart, heel compact vanwege de beperkte ruimte, maar toch een klein verhaal.

Ik schreef hem dat ik me bewust was van de eenzijdigheid, maar als er iets was dan kon hij dat laten weten via zijn advocaat of via zijn vrienden. Via de Talk2Myra’s radioshow begon hij mij te bedanken voor de postkaarten en mijn schrijfsels. En ook via vrienden heb ik wel eens een bedankje gekregen. Regelmatig schreef ik dat hij mij simpelweg moest laten weten dat hij mijn kaartjes niet op prijs zou stellen en ik zou stoppen.

Die schrijfsels waren vaak een toelichting op de inhoud van de foto en wat ik onderweg dan beleefde. Fotograferen is een hobby van mij en ik ben zelfs zover gegaan om in mn vrije tijd een paar jaar de fotovakschool te volgen. Hoe dan ook, ik hoopte met het sturen van de postkaarten, met mijn foto’s die ik op mijn zwerftochten door Nederland en daarbuiten maakte, een aantal zaken te bereiken: wat ik al eerder zei, iets om naar uit te kijken, maar ook een basis om te delen met anderen, zoals je dat in het sociale leven ook doet. Iets dat luchtig is en geen zware kost.

Ik begon mijn kaartje altijd met ‘Dear mister Baybasin’ en zelfs dat had een reden. Ik las namelijk ergens dat de bewakers hem meneer zwembad noemden. Dat vond ik vreselijk, vandaar. Ik dacht dan lezen ze dat keer op keer, misschien verdwijnt dat dan. Maar aan die kaartschrijverij is dus een eind gekomen.

Sinds de dames Myra en Boudine van Boublog, me op een wel zeer nadrukkelijke manier te kennen hebben gegeven dat Baybasin geen enkel contact met mij op prijs stelt, ben ik met het sturen van postkaarten uiteraard gestopt. Het schrijven van huis-, tuin- en keukenverhaaltjes vergt een zekere spontaniteit en die is er na de interventie van de dames niet meer.

Wel heb ik zo mijn gedachten over de hele gang van zaken, want zodra ik kenbaar maakte dat ik contact had met Baybasin, begonnen de moeilijkheden. Eigenlijk was ik benieuwd hoe lang dat contact getolereerd zou worden, dus niet.

Je weet dat het komt en toch is dan de wijze waarop verrassend. Eerst al de interventie van zijn advocaat, via een aangever uiteraard, en later de interventies van Myra en Boudine van Boublog om mij te bewegen de hele website te deleten, omdat Baybasin dat zou willen. Dat laatste ging mij te ver.

Dat mijn beschouwingen door een aantal mensen niet op prijs worden gesteld heb ik uiteraard al langer door. Bij Steven Brown werd ik op een gegeven moment door twee stalkers belaagd zodra ik een commentaar schreef. Sinds ik niet meer reageer, zie je die mensen daar niet meer.

Bij de roestige spijker had ik last van een zekere Mannes, een reageerder die onder meerdere aliassen ook elders de confrontatie en dialoog met mij zocht, totdat hij glorieus ten onder ging in de dialoog bij De Roestige Spijker. Dat ik de discussie won is op zich wel humor, althans dat vond ik toen, maar in feite niet belangrijk. Wel dat zijn aandeel in de discussie werd gewist en vlak daarna kreeg ik een email van de redactie om mij voortaan te beperken tot 5 regels commentaar. Ik heb even nodig gehad om dat helder te krijgen, maar Mannes K. etc. etc. behoorde tot de redactie, schat ik zo.

Bovendien ontdekte ik dat de hogere legerleiding aldaar besloten had dat de roestige spijker, en dus mijn commentaren, niet gevonden mocht worden op google. Is dat niet curieus, voor een website die zelfs rechtszaken voerde om Dutch Injustice onder de aandacht van het publiek te krijgen? De Roestige Spijker bleef echter in de schaduw  opereren terwijl de jagers op Demmink via de andere kanalen de publieke opinie moesten zien om te vormen.

Begrijpen doe ik het wel inmiddels. Het sturen van de aandacht is een machtig wapen. Ik vind het interessant om te zien, want er moet een belang zijn voor zo’n blog om dat te doen.  Waarom denk ik namelijk dat bijvoorbeeld een blog als Barracuda voor de Pootorganisatie werkt, en mogelijk deel uit maakt van het redactieteam van De Roestige Spijker? Hoewel hij zogenaamd met mondsnoerende logica het complotterdom fileert, zoals hij zichzelf introduceert, maakte hij in feite reclame voor Micha Kat en in de slipstream genereert hij aandacht voor Demmink. En dat laatste past uitstekend in de jacht van de heren Poot op Demmink.

Niet verrassend dat ook Barracuda na maart vorig jaar, net als o.a. Micha Kat, zijn vertrek aankondigde. Recent maakte hij er op zijn site opnieuw melding van, om bezoekers aan het idee te laten wennen. Dat gaat altijd in de reactieruimte. Wat ook opmerkelijk is, is dat hij voortdurend de boodschap de ether in gooit dat Poot zich wenst te distantieren van Kat en dat deze hem niet meer betaalt. Een zekere Douwe vroeg hem een keer of hij daar dan de bewijzen van had. Daar wordt uiteraard dan niet op gereageerd. Poot zelf viel hij nooit af. Geen enkel kritisch geluid t.a.v. de heren Poot.

Hoe dan ook, rondom deze man Baybasin is veel gaande. En dan denk ik: Daar zit je dan Baybasin, nu in de zoveelste gevangenis tussen het beton. Ik hoop dat anderen mijn taak hebben overgenomen en je ter afleiding regelmatig een kaartje sturen over huis-, tuin- en keukenavonturen. Je bent niet mijn baby zoals Boudine van Boublog suggereerde, maar toch voel ik wel zorg. En zelfs al zou je besluiten een rechtszaak tegen mij en mijn website te beginnen, dan nog!…

Bedankt voor uw bezoek