baybaşin en de verboden chocoladeletter

 

Dear mister Baybaşin,

I just got your letter

Daarnet kreeg ik uw brief

Do you remember the card that I wrote to you some time ago about my grandson when he was playing rugby and got injured? I told you that at that moment I got lost in my emotions. That also happened to me when I read your letter. I’m so thankful that you had the courage to let me know so exactly what it is, no more no less. Now I get the picture, the feeling what it must be for you. And I sincerely hope that the visitors on the website have had the same experience as I.

Kunt u zich de kaart herinneren die ik u stuurde een tijd terug over mijn kleinzoon toen hij gewond raakte tijdens een rugby wedstrijd? Ik vertelde u dat ik op dat moment even helemaal de kluts kwijt was. Dat gebeurde ook toen ik uw brief las. Ik ben zo dankbaar dat u de moed heeft om het me zo precies, niet meer en niet minder, te beschrijven. Nu krijg ik het beeld en het gevoel wat het voor u moet zijn. Ik hoop oprecht dat de bezoekers van de website dezelfde ervaring hebben gehad als ik.

I have another question for you. I began to send you my postcards in december 2011 because I read in an article on Boublog that they took away all your books and painting gear. So Boudine asked the visitors of her blog to send you a postcard, and I did, without knowing too much about the reason for you to be in prison. Wether is was rightful or not, I couldn’t understand why they did that. I thought it so cruel.

Ik heb nog een vraag voor u. Ik begon met het sturen van kaarten in december 2011 omdat ik in een artikel op Boublog las, dat ze alle boeken en schildergereedschappen hadden weggenomen. Boudine vroeg de bezoekers van haar blog om u een postkaart te sturen, en dat deed ik, zonder echt veel te weten waarom u daar in de gevangenis zat. Of het terecht was of niet, ik kon niet begrijpen waarom ze u dat aandeden. Ik vond het zo wreed.

You also mentioned in your letter the differences in house rules of the various prisons you were in. I experienced that myself because I used to send you a chocolate letter at Sinterklaas. In the other prison it was no problem, but in Norgerhaven they didn’t allow it. I even wrote a letter to the manager of the prison of Norgerhaven, if they would make an exception, and allow me to send to you a chocolate letter at Sinterklaas, but I never got an answer and it is really very difficult to get somebody of the staff at the telephone.

U had het ook over de verschillen in huisregels  in de gevangenissen waar u verbleef. Daar heb ikzelf ervaring mee, want ik stuurde u met Sinterklaas een chocoladeletter maar in Norgerhaven werd dat geweigerd. Ik heb nog een brief gestuurd naar de gevangenisdirecteur met het verzoek of ze een uitzondering wilden maken en mij toestaan om jaarlijks met sinterklaas een chocoladeletter te sturen, maar ik heb nooit een reactie ontvangen en het is erg moeilijk om iemand van de staf aan de telefoon te krijgen.

So I’m wondering now. Can you listen for instants to music? And what kind of music do you like to listen to, or don’t you? Could I for instants send you a musicplayer with your favourite music, without you getting into trouble? That is my question.

En nu vraag ik mij af. Mag u naar muziek luisteren? En naar welke muziek luistert u graag of houdt u daar niet van? Kan ik bijvoorbeeld een muziek speler met muziek waar u van houdt naar u sturen, zonder dat u dan in moeilijkheden komt?

Try to keep your spirit high, so do I, every day.

Lidy

ps: Overigens heb ik de laatste drie alinea’s weggelaten in mijn brief aan hem. Maar zo heb ik het wel gedacht en het is werkelijk zo gebeurd. En ik wil dat jullie lezers het weten!

For my english readers: in te real letter to Baybasin I only wrote the first alinea to him. But I did think the rest and it really happened. I wanted you to know that.

Bedankt voor uw bezoek

3 gedachten over “baybaşin en de verboden chocoladeletter”

  1. Het volgende bericht aan mij over die chocoladeletter was de aanleiding voor mijn actie richting de directeur van Norgerhaven. Ik plaats dit omdat Boudine van Boublog hier in een commentaar vertelde dat hij wel degelijk die chocoladeletter had ontvangen.

    Voor de duidelijkheid de oorspronkelijke reactie van Boudine onder dit artikel. Op aandringen van een reageerster Antonia heb ik de ontstane discussie weggehaald, want het zou mijn mooie artikelen onder uit halen. Blijkbaar was ik er gevoelig voor, vandaar:

    reactie Boudine over de chocoladeletter

    Later deed ze dat onder een ander artikel opnieuw en dat het verder ook geen probleem was omdat zij ook chocola had gestuurd. Waarmee ze mij in feite voor leugenaar uitmaakte. Niet alleen dat, maar daarmee tevens bovenstaand artikel daarover onderuithaalde.
    Ik heb daarom besloten haar e-mail hier te plaatsen en mijn brief aan de directeur naar aanleiding daarvan.

    chocoladeletter

    brief aan directeur Norgerhaven

  2. Baybasin heeft vorig jaar zijn beklag gedaan over hoe hij behandeld werd, dit naar aanleiding van een spitactie=celcontrole die werd gehouden november vorig jaar. In kort geding tegen de staat heeft hij verloren en nu is er een uitspraak gekomen over zijn beklag van de klachtencommissie. Zie
    http://www.hethaagsecomplot.nl/baybasin/uitspraak-beklag-commissie.pdf

    Tot mijn stomme verwondering kom ik daar een passage tegen over Boudine Berkenbosch. Wat ik er zo erg aan vind is dat ze gewoon weet dat er regels zijn, dat ze zelfs vooraf inlichtingen opvraagt en het vervolgens aan haar laars lapt, met alle vervelende gevolgen van dien voor Baybasin.

    Ik heb juist dit artikel geschreven, met mijzelf als voorbeeld, om mensen bewust te laten zijn dat je je wel degelijk moet verdiepen in de mores van een gevangenis om dit soort vervelende consequenties voor zowel gedetineerden als het personeel te voorkomen. Dat is namelijk nooit in het voordeel van de gedetineerde, want dit soort incidenten voegt spanning toe aan de situatie. Moet je niet willen, is mijn devies.

    rol Boudine-Berkenbosch in beklagzaak

  3. Opnieuw beschuldigt Boudine Berkenbosch mij van laster en smaad in een open brief aan de directeur van Heerhughowaard.
    Open brief Boudine Berkenbosch aan directeur PI

    Je zou denken dat, met wat ik zoal ter lering geschreven heb, zij rekening wil houden met wat wel en niet mag. Ik heb naderhand ook eens gebeld en gevraagd of ik iets mocht sturen, wat geen goede keuze bleek. Ik kreeg netjes een aantal alternatieven aangereikt door het personeel. Uiteraard heb ik me daar aan gehouden. Dat moet een vanzelfsprekendheid zijn. Er zijn nu eenmaal huisregels binnen een penitentiaire inrichting waar wij als buitenstaanders rekening mee dienen te houden. Dan ga je toch niet als volwassen mens dat naast je neerleggen en de directeur dat voorleggen?

    Maar nee Boudine niet. Terwijl ze wist dat er zaken verboden zijn, gaat ze nog even het vuurtje opstoken zogezegd. Nadat ze van het personeel te horen krijgt wat niet mag, gaat ze als ze haar zin niet krijgt, de directeur dezelfde vraag voorleggen. Die strijkt over zijn hart, zoals ook de directeur dat van Norgerhaven dat blijkbaar deed met die chocoladeletter. Nou dat krijgt hij dan nu weer op zijn bordje gepresenteerd.

    Met die open brief veegt Boudine Berkenbos zoals gewoonlijk en gebruikelijk haar eigen straatje schoon en veegt ze de directeur met gelegenheidsargumenten de pan uit. Mij beticht ze ondertussen voor de zoveelste keer van laster en smaad. Ondertussen heeft ze er toe bijgedragen dat de sfeer voor Baybasin binnen de gevangenis er niet beter op is geworden.

    Ik heb er geen woorden voor.

Reacties zijn gesloten.