Baybaşin en het Englandspiel

Oom Jaap noemde ik hem, hoewel hij niet echt mn oom was, maar hij was als vriend van de familie zo eigen dat die titel vanzelfsprekend bij hem hoorde. Mijn moeder was heel erg gek met hem. Ze kenden elkaar al vanaf hun jeugd. Misschien hadden ze wel eens verkering met elkaar gehad. Hoe dan ook ze hadden een goede band. Zelfs zo dat mijn moeder na de oorlog de trouwring van hem kreeg die had toebehoord aan zijn eerste vrouw, die in de oorlog was gefusilleerd. Voor gouden ringen was in die tijd geen geld.

Oom Jaap was militair in hart en nieren. Had nog gevochten in Korea en uiteraard in de Tweede Wereldoorlog. Vanuit Engeland deed hij gevaarlijke operaties op het vaste land van Europa. Zijn eerste vrouw, een Zwitserse, deed hetzelfde, maar werd in Frankrijk opgepakt en zoals gezegd niet veel later gefusilleerd. Via  het Rode Kruis had hij haar bezittingen gekregen, waaronder die gouden ring.

Oom Jaap had vele zeer hoge onderscheidingen in binnen- en buitenland gekregen, o.a. een Franse hoge onderscheiding en de Nederlandse Willemsorde. Kortom een man van eer. Maar toch had hij zijn twijfels. De onderscheidingen had hij in een sigarendoosje op zolder weggestopt. Hij wilde er eigenlijk niet meer aan herinnerd worden. Hij hield zich na zijn pensionering liever bezig met zijn kippetjes, zijn nieuwe hobby. Toen een journalist kwam om hem te interviewen, en lang genoeg had moeten luisteren naar hoe de pikorde was binnen de kippengemeenschap, vroeg hij ten einde raad om die Willemsorde eens te zien. Kate, zijn vrouw, kon op zoek op zolder. Oom Jaap kwam er zn stoel niet voor uit.

Nee, er was veel verraad geweest en ergens kwam de twijfel hoe dat eigenlijk kon gebeuren met zijn vrouw daar in Frankrijk, maar daar sprak hij niet over met de journalist. Hij sprak er sowieso nauwelijks over, zei mijn moeder, maar ze wist wel te vertellen dat naarmate de tijd verstreek hij het er steeds moeilijker mee kreeg. Het had te maken met het verraad tijdens de Tweede Wereldoorlog en het Englandspiel. Dat klonk zo onheilspellend. Het is me altijd bijgebleven.

Dat gevoel van verraad, het driedubbele verraad, dat hangt ook rond deze Baybaşin. Deze zaak gaat niet om een simpele drugscrimineel, al is hij dan afgeschilderd als een Pablo Escobar. Wie zijn zn vrienden en wie zijn zn vijanden? Dat is een hele grote vraag. Een veel te grote vraag voor mij. Ik kan die niet beantwoorden en ik probeer het niet eens, hoewel…. bepaalde lieden binnen de Nederlandse staat zijn zondermeer zijn vijand.

Hij wordt gekoeioneerd, twintig keer versleept worden van de ene naar de andere gevangenis, dus ongeveer eenmaal per jaar, is een vorm van martelen. Zes jaar compleet isoleren is een vorm van martelen en dat is niet te rechtvaardigen door hem een etiket van vluchtgevaarlijk te geven. Zijn spullen afpakken, dreigen met isolatie of met het intrekken van zijn mogelijkheid, een privilege zelfs, om eens per week te skypen met zijn vrouw en kinderen in Engeland. Ook dat is een vorm van martelen.

Hij zou mij bellen wekelijks voor de website. Dat is plots gestopt. Mijn artikel over Norgerhaven werd geboycot via de shortlink op Twitter. Zijn belofte om mij wekelijks te bellen zou hij nooit en te nimmer zomaar verbreken. Bedenk wel dat ik hem al vanaf november 2011 elke week trouw een postkaart stuur. Zou hij mij dan zomaar in het ongewisse laten? Nee, never. Wat dat betreft is hij net als oom Jaap een man van eer. Hij heeft daar een goede reden voor, hij kan niet of hij mag niet op straffe van….Daar twijfel ik geen moment aan. En dan denk ik aan mijn moeder, zij pakte de bezem en ging vegen. Zij veegde heel rustig haar tuintje schoon van ongerechtigheden. Ja, zo deed zij dat.

22-08-2015: op de vraag, ‘Zou hij mij dan zomaar in het ongewisse laten?’ heb ik via Boudine van Boublog mogen vernemen dat ik zijn zwijgen had moeten opvatten als het signaal dat hij geen contact meer met mij wilde. Hij zou te veel heer zijn om mij daar mee te confronteren, passend binnen zijn cultuur. Daarna heeft hij in een interview met Myra van Talk2Myra, welsiswaar ook in bedekte termen maar voor mij duidelijk genoeg, laten weten dat hij het niet eens was met mijn visie en het sturen van mijn wekelijks kaart niet meer als aardig beschouwde, waarop ik daar uiteraard mee ben gestopt. Als u op hier klikt leest u de achtergrond van het conflict.

Bedankt voor uw bezoek

6 gedachten over “Baybaşin en het Englandspiel”

  1. Uiteraard heb ik wel geprobeerd contact te krijgen met Norgerhaven, maar de telefoon wordt niet opgenomen.

  2. Bizar!
    Heb je ook contact met iemand van zijn familie?
    Kunnen die hem ook niet (meer) bereiken?
    Wanneer ik bij punt2 van de doelstelling van de raad van Europa kijk,
    zou dat toch ook een optie kunnen/moeten zijn om verbetering in dhr. Baybasin’s situatie te krijgen, of is dat naïef gedacht?

  3. Nee ik heb met niemand contact. Had ik tot voor kort ook nooit met Baybasin. Het was eigenlijk een vrij eenzijdig gebeuren, gewoon eens per week een plaatje en een praatje versturen via zo’n webshop. Ik heb dat contact ook nooit gezocht omdat het wat mij betreft een slangenkuil is, zoals ik hierboven in dit artikel ook beschrijf. Ik schrijf erover omdat ik het belangrijk vind juist deze persoonlijke ervaringen te benoemen.

    Zodra je je verdiept in deze zaak en er ook mee naar buiten komt, gebeuren er dingen of juist niet. Alle incidenten, alles is belangrijk om te benoemen. Dan blijf ik consistent, in deze affaire die vooral omgeven is met zwijgen, achter de schermen, leugens en bedrog, begrijp je? Ik kan me daar niet in begeven. Wat ik wel heb geconstateerd is dat zowel de vrienden van Baybasin als zijn vijanden mijn reacties gebruiken als bron. Dat lees ik gewoon terug in wat er daarna gebeurt of niet gebeurt.

    Deze zaak is voor mij een realtime ontwikkelingsgeschiedenis en een wisselwerking. Daarom heb ik bijvoorbeeld bepaalde sites uitgekozen: Vrij Nederland, De Roestige Spijker om indertijd te reageren en dan eens te kijken wat daarna hier en daar gebeurde.

    De Roestige Spijker noem ik nog steeds mijn externe geheugen. Niettemin wil ik uiteraard niet graag dat ik misbruikt wordt om Baybasin onder druk te zetten. Maar het is zo inherent aan wat er gaande is. De waarheid mag niet aan het licht komen. Het intrigeert mij in hoge mate waarom hij dat contact zo snel na die brief van hem heeft verbroken. Was de brief de reden of was dat de aanleiding of was het nog iets anders. Uiteraard kan het ook zijn dat hijzelf dat contact niet meer wil. Maar dan zit ik toch met het idee dat hij mans genoeg is om me dat zelf te vertellen.

    Ik ken zijn situatie op dit moment niet. Dat is in feite het probleem. Maar er zijn genoeg anderen die wel dat contact met hem hebben en die lezen dit ook. Ik heb Talk2Myra al eens eerder voorgesteld om hem weer eens uit te nodigen voor haar praatprogramma. Om van ‘hemzelf’ te horen hoe het nu met hem gaat. In 2013 en 2014 was hij bij haar een regelmatige gast. Nu het kort geding mbt Norgerhaven is verloren, wellicht een uitgelezen moment om hem weer eens uit te nodigen. Zijn optreden in het praatprogramma is voorzover ik het kan bekijken nooit een probleem geweest. Wat mij betreft zijn zn vrienden weer aan zet.

  4. Vaak verwijs ik naar ‘De Roestige Spijker’ in mijn artikelen of reacties. De Roestige Spijker maakt deel uit van de PootMediaCampagne bij hun jacht op Demmink (en de miljarden, voeg ik er aan toe).

    Baybasin zelf geeft in het interview bij Talk2Myra in april 2014 een zeer helder verslag van hoe die ‘relatie’ met Poot en met name Micha Kat tot stand is gekomen indertijd, in 2009, maar ook eindigde.

    Met Micha Kat wilde hij niets te maken hebben en hij heeft Jan Poot daarover benaderd. Hij vertelt dan dat Poot Sr liet weten zelf ook ontevreden te zijn over het gedrag van Micha Kat en dat hij deze daarop zou aanspreken. En dat was het dan voor Baybasin. Totdat hij opnieuw geconfronteerd werd met de heren Poot in dit interview met Myra

    Ik kom daar zeker nog eens op terug, maar alvast interessant om naar te luisteren. Vooral het begin!

    https://youtu.be/thmai7Yfwus

  5. Een paar maanden geleden schreef ik Baybasin een brief om hem eens mijn visie te geven op wat ik zoal dacht over de hele zaak. Ik schreef hem: “Vooropgesteld dat ik de waarheid niet ken, jij wel. Maar op basis van wat ik heb gelezen, gehoord en de consistentie in wat je vertelt, geloof ik jou.”

    Als ik hem dan weer beluister, zoals in het interview met Myra hierboven dan krijg ik dat weer bevestigd: De snelheid waarmee hij reageert op vragen. Ik heb hem alleen in 1 van de interviews terughoudend/voorzichtig/ plotsklaps heel overwogen horen reageren op vragen die op de verhouding tussen de Koerden en de huidige Turkse overheid sloegen. Dat duidt ook op eerlijkheid. Dat klopt gewoon. Zo doe je dat.

    Maar als het om hemzelf gaat dan komen de antwoorden vlot en zonder aarzelen. Ook in de rechtszaal. Dat is een teken van oprechtheid. Leugenaars draaien, verdraaien, leiden af, beschuldigen, noem het hele scala op. Hij geeft simpelweg antwoord op de vragen die hem worden gesteld en hij doet dat zonder enige terughoudendheid. Ook op vragen over Demmink, maar dan put hij uit informatie die hij via Langendoen en zijn advocaten toegespeeld heeft gekregen, en wellicht via een aantal mensen die hij af en toe belt. En in die context hoor ik zijn verhaal aan. Hij is over Demmink niet de deskundige. Dat is pas als Demmink zich met zijn detentie gaat bemoeien. Dan wordt het weer zijn verhaal. Dan put hij weer uit eigen ervaring.

    Hoe waardevol ik de interviews ook vind, want dat zijn ze zondermeer, is de insteek wat mij betreft iets te veel Demmink geweest en dat vind ik jammer. Dat heeft hem in de publieke opinie geen goed gedaan en het heeft mogelijk zelfs voer gegeven aan de verdenking dat hij met de heren Poot samenspande.

    22-08-2015: Over Poot&Co heb ik de volgende artikelen geschreven:
    de demminkdoofpot
    er heeft een oorlog gewoed
    docudrama

Reacties zijn gesloten.