alles of niets, meneer Baybasin ?

Alles of niets, is dat de weg die Baybasin met zijn advocatenteam wil gaan?

Ik heb nu een tijd kunnen nadenken over de ontwikkelingen naar aanleiding van deze website. Het is jammer dat degene om wie het gaat Baybasin zich helemaal afkeert van mijn beschouwingen. Misschien wel onder druk van zijn advocaat en bevriende adviseurs, die zo in die complottheoretische weg geloven. Wellicht is hij zelf de instigator om die weg te gaan, tot het bittere eind denk ik dan met als inzet alles of niets.  En mijn zorg is dat hij eindigt met niets.

Want ik geloof nu eenmaal niet in die complottheoretische aanpak en eigenlijk, als ik terug kijk was dat in 2012 naar aanleiding van de artikelen in Vrij Nederland *mijn eerste constatering: Het zijn twee verschillende zaken, de Demminkzaak vwb de pedofiele gedragingen en de zaak Baybasin. Naarmate ik meer las en ontdekte werd ik daarin gesterkt. Ondertussen zijn recent de commentaren onder de artikelen weggehaald. Het zal ook eens niet zo zijn.

Hoe dan ook, Langendoen laat via de krant weten dat de Demminkkwestie de zaak van Baybasin heeft weggedrukt. Jammer dat hij daar nu pas achter komt. Bovendien heeft hij er zelf aan meegewerkt. Maar het is uiteraard toe te schrijven aan Baybasin en zijn advocatenteam, door de complottheorie te omarmen,  al zijn ze daartoe verleid door het geheime rapport dat Baybasin in 2006 werd ‘toegespeeld’. Zij hebben toegehapt en zijn die weg gegaan.

Het complot behelst de chantage van de Nederlandse overheid door de Turkse overheid dmv de pedocriminele activiteiten van Demmink in Turkije, met als ruilobject de Turkse staatsvijand Baybasin. De bron zijn 65 pagina’s uit dat ‘geheime’ Turkse rapport over het akkoord tussen Turkije en Nederland om Baybasin te vervolgen, waarna Langendoen in Turkije op onderzoek is gegaan. Zijn bevindingen hebben een grote rol gespeeld in de rechtszaken daarna. Lees hier en hier meer daarover in Vrij Nederland.

Wanneer je de complottheoretische weg van Baybasin en zijn verdediging gaat, dan zullen de rechters, maar in feite ook de A-G Aben, in zijn advies aan de rechters n.a.v. het herzieningsverzoek, hun oordeel moeten uitspreken over :

-de pedocriminele activiteiten van Demmink
-de chantage  met als herenakkoord: het vervolgen van Baybasin voor het niet vervolgen van Demmink
-de constructie van de telastlegging en het misleiden van de rechterlijke macht door het OM, en allen die daar een steentje aan hebben bijgedragen.
-en daarop volgend de ten onrechte in beslag genomen bezittingen.

Deze complottheoretische weg maakt de zaak gecompliceerd en bijzonder moeilijk te bewijzen. Het gaat daarbij om het aantonen van de onschuld van Baybasin via een omweg, namelijk het bewijzen van het waarom van de vervolging ofwel de motieven die aan de vervolging, telastlegging en uiteindelijke veroordeling van Baybasin, ten grondslag lagen.

En dan komen we op het punt waarin ik verschil van mening namelijk, laat die complottheoretische aanpak vallen want die levert teveel ballast, en maakt de verdediging zeer zwak, want ook rechters van goede wil moeten met de aangeleverde bewijsvoering iets. Of doen helemaal niets zoals de A-G Aben, met het herzieningsverzoek, althans er komt geen informatie naar buiten over de vorderingen tot nu toe. En de spannende mededelingen vanuit de groep rond Baybasin, over onthullende informatie die tot de doorbraak zullen leiden, hebben niets bespoedigd, in tegendeel. Ik wacht nog steeds op die onthullingen.

Ondertussen vind ik dat Baybasin alleen gediend is met een zakelijke benadering. De adviseurs zullen het met de beste bedoelingen doen maar het werkt echt contraproductief om de man in de media te portretteren als een teletubbybaby met zo’n stralenkrans om zijn hoofd of op een 500 eurobiljet.  Mijn advies was, is en blijft: hou het zakelijk, concentreer je op de telastlegging en veroordeling en haal die compleet onderuit. Geef de rechters niet teveel om over te oordelen, en dan doel ik op al die zaken die het complot omvatten, dat verzwakt de hele rechtsgang. Dat is het verhaal dat ik hier met al die artikelen probeer te vertellen. Toon aan dat Baybasin het nooit gedaan kan hebben!

Ik heb mijn uiterste best gedaan om, met mijn beschouwingen, daarin een bijdrage te leveren. En dan is het aan Baybasin, zijn advocaten en adviseurs om daar iets mee te doen, of niets te doen. Ik wil dat nog eens nadrukkelijk voor Baybasins advocaat en vrienden/adviseurs hier stellen: Het gaat hier niet om mijn gelijk!  Ik hoef die weg niet te gaan. Die vrijheid heb ik en die koester ik.

Voor de bezoekers van deze website vind ik het van belang om te laten zien hoe ons rechtssysteem misbruikt is en kan worden. Het ligt veel gecompliceerder dan het aloude ‘good guys-bad guys’ scenario, dat in de media en op het internet  zo wordt uitgespeeld, over en weer, in deze Baybasinzaak. Het is naar mijn overtuiging gewoonweg niet de manier. Ik heb dat willen doorbreken met de artikelen op deze website, om daarmee vanuit verschillende invalshoeken te kijken naar dezelfde materie.

Ik hoop van ganse harte dat er een manier wordt gevonden om de zaak Baybasin via bemiddeling te doen beëindigen, zonder al te groot gezichtsverlies voor de partijen. De revolutie waar sommigen op hopen, zie ik beslist niet zitten. Dat gaat niet gebeuren. Daarvoor zijn zn tegenspelers net iets te machtig en staat er net iets teveel op het spel. Niet in de laatste plaats ook voor Baybasin zelf, namelijk zijn vrijheid. Levenslang is hier een leven lang.

Alles of niets, meneer Baybasin?

2 maart 2016: Ik had niet kunnen bedenken dat die gulden middenweg, kijkend naar de recente ontwikkelingen, mogelijk gaat richting een gedeeltelijke herziening van het vonnis.  Zie mijn meest recente artikel daarover:

Baybasin en de rechter die bepaalt

#Baybasin: it’s all about the money honey

Zo zou ik deze samenvatting van de laatste serie artikelen willen noemen, naar een opmerking die ik maakte bij De Roestige Spijker over de rechtszaken rondom Demmink en de beschuldigingen van kindermisbruik. Juist dit aspect wilde ik op deze website, in het verhaal van Baybasin zoals door mij gezien en verteld, minder centraal stellen. Daarentegen de aandacht focussen op wat de zaak Baybasin, in termen van de telastlegging en veroordeling, omvat.

In de serie samenvattingen zijn eerder verschenen:

1. Baybasin: een free spirit after all

2. De zaak Baybasin

3. Het Staatsetiket en nu dus de vierde samenvatting

4. it’s all about the money honey

De kentering kwam door een conflict dat onstond onder het volgende artikel:

1. The dutch factfactory

Na de confrontatie onder het artikel de dutch factfactory ,waarin ik een gedeelte van een interview van Talk2Myra met Baybasin had uitgeschreven en vertaald, heb ik de draad na een rustpauze weer opgepakt. Dat heb ik besloten naar aanleiding van deze confrontatie, waar ik eerst werd overgehaald te stoppen, maar daarna door Boudine van Boublog in naam van Baybasin werd gesommeerd de website te deleten.

Baybasin denkt dat Boudine van Boublog zijn zaak verdedigt, maar al wat zij, samen met Myra, doet is jagen op Demmink. Ze is, zo vertelde ze onder het artikel the dutch factfactory, Baybasin zeer dankbaar dat hij Demmink in 2007 op de kaart heeft gezet. Ik vind dat onkies.

En Myra is blijkbaar de spreekbuis van Baybasin als zij het volgende tweet:

Ziet u hoe het het verschuift van geen schuld willen bekennen naar, ‘omdat hij wil dat Demmink & co berecht worden’. In die zin sta ik inderdaad lijnrecht tegenover de visie van Baybasin en zijn vrienden. De strategie van zijn tegenstanders is altijd gericht geweest om hem vooral van de inhoud van de telastlegging af te houden, en juist op het pad te zetten van ‘het complot’, vanaf eind 2006 begin 2007.

Toen werd Demmink prominent in beeld gebracht met een aanvulling op een Turks geheim rapport dat Baybasin werd toegespeeld.  Dat is mijns inziens Baybasins valkuil geworden. Maar wee degeen die het waagt hem op andere ideeën te brengen. Dan komt de vriendenclub in actie, zo heb ik keer op keer mogen ervaren. Als Baybasin de waarheid spreekt over zichzelf, kan ik met mijn beschouwingen onmogelijk een gevaar voor hem zijn, in tegendeel. Maar we moeten mee in de kokervisie en het simpele verhaal van ‘Het Complot’ gebaseerd op de chantage van Nederland vanwege de verkrachting van kinderen in Turkije door Demmink.

Daarmee wil ik beslist niet beweren dat we te maken hebben met een onbeschreven blad, zeker niet. Ongetwijfeld maakt(e) Demmink (aangifte_tegen_demmink_aug2011 kopie )deel uit van de groep die Baybasin heeft uitgeschakeld.

Mijn kritiek indertijd op Boudine en mijn beginnende twijfel aan haar was het feit dat juist zij het verhaal de wereld in hielp dat Baybasin een drugsbaron was geweest.  Wat Sibel Edmonds daarover zegt, in een interview met James Corbett, de volgende tweet:

Het hele interview daarover kunt u hier lezen. Daarin vertelt deze Sibel Edmonds dat de Baybasins niet in de heroine of andere narcotica zaten. Talk2Myra’s reactie daarna en het commentaar van Rein Gerritsen daarop is weer zeer interessant:

En dan komt het:

Dat zal dan toch niet vanwege de opmerking over de heroine zijn. Daarin is Edmonds  duidelijk: Ze hebben van alles gedaan maar waren geen bekenden in de Narcoticahandel. Maar goed, verwarring is er om ontrafeld te worden.

In de Britse krant The Guardian verscheen in 2006 een artikel dat overduidelijk wel geinspireerd was door dat boek van Bovenkerk. Klik hier  voor het hele artikel. Baybasin is er volstrekt duidelijk in geweest.

Zelfs na het interview van Talk2Myra van begin 2014, waarin Baybasin nogmaals uitlegt dat dat verhaal de wereld in is gebracht door Bovenkerk, legde Boudine van Boublog het zodanig aan een bezoeker van haar site uit, dat er op het blog Swapichou de draak mee werd gestoken. Met haar uitleg bekrachtigt ze in feite de idee dat hier sprake is van een woordspelletje.

Wie weet was zij, Boudine, indertijd ook geinspireerd door het boek van Bovenkerk, en mogelijk het artikel in the Guardian. En dat juist mijn vertaling van het interview met Baybasin, bij haar een paniekreactie heeft getriggerd, en daarom helemaal moest verdwijnen.

De link naar het betreffende artikel op Boublog, waar zij dit schrijft, doet het inmiddels niet meer of wel weer, het kan namelijk nog al eens verkeren, kwestie van proberen: http://www.boublog.nl/2014/05/03/huseyin-baybasin-trial-by-silence/

Toen ik  in een reactie opperde dat ik zou stoppen, met het schrijven van artikelen als Baybasin me dat zelf zou vragen, kwam Myra , in het kader van u vraagt en wij draaien, bijna direct daarna met het hierna volgende interview, alsof ze er op had zitten wachten.

Daarin maakt Baybasin, weliswaar in bedekte termen, maar binnen de context van het conflict, aan mij duidelijk dat hij het niet eens was/is met mijn visie en het wekelijks sturen van mijn postkaart niet meer als ‘aardig’ beschouwde. De impliciete boodschap, ‘kom niet aan mijn advocaat en niet aan mijn vrienden’ ,heb ik toen goed begrepen. Ik ben toen gestopt met het sturen van mijn postkaarten en brieven, over de inhoud van deze website, aan hem.

Vanaf de 48ste minuut wordt Demmink, hoorbaar tot groot genoegen van Myra van Talk2Myra, weer de dirty criminal pedophile.

Afgezien van de persoonlijke boodschap aan mij, die uiteraard voor mij pijnlijk was, is het interessant wat hij vertelt, namelijk dat hij zou beschikken over bewijsmateriaal, dat Demmink persoonlijk opdracht heeft gegeven voor het schrijven van het boek van Bovenkerk: De Maffia van Turkije. Hij vertelde dat in april, maar blijkbaar was het geen smoking gun voor het Herzieningsverzoek want dat werd in juni opnieuw uitgesteld naar februari volgend jaar.

2. Baybasin en out of the box thinking

In Baybasin en out of the box thinking, gaat het over het uitlokken van het conflict om daarmee iets anders te bereiken. In plaats dat het bij mij tot het gewenste resultaat leidde, namelijk het volledig deleten van deze website, prikkelde het mij om weer na te denken over de kwesties pedofilie, Demmink en het complot. Wellicht komt het doordat ik in mijn werkzame leven gespecialiseerd was in -en ervaring heb met het organiseren van tegengespraak.

3. Baybasin en de nieuwe zakelijkheid

In Baybasin en de nieuwe zakelijkheid gaat het over de bewijzen en alle rechtszaken waarmee wordt geschermd, maar waar in de praktijk bitter weinig van terecht komt. De verdediging mag wat mij betreft ook kijken naar de kwaliteit van de bewijsvoering. Ook rechters van goede wil moeten met het aangeleverde materiaal iets kunnen.

Wat ik wel zakelijk vind is de opmerking van Rein Gerritsen, op twitter, dat het verzamelde bewijsmateriaal tegen Baybasin niet gebruikt had mogen worden volgens de Nederlandse wetgeving.

Ik vind dat positief omdat we daarmee weer terug zijn bij de tot stand koming van de telastlegging, was die eigenlijk wel rechtmatig? Een hele belangrijke vraag om uit te zoeken.

4. Demminkdoofpot daar is over nagedacht

Ik ben begonnen met de website van de heren Poot De Demminkdoofpot   waarin meteen in het eerste artikel van 04-06-2010: “Boek ‘De Demmink Doofpot’ luidt nieuwe fase Chipshol-affaire in (uit: Trouw)”, ik zou bijna zeggen uiteraard uit Trouw of waar dan ook uit, immers dat is standaard procedure, de veilige bron om het beweerdelijke, om maar eens een juridische term te bezigen, kracht bij te zetten.  En uiteraard wordt dan verwezen naar de aanklacht, van Baybasin tegen Demmink van april 2007. 

En ook de steunbetuiging van Boudine van Boublog met het artikel op 14-06-2010: Boublog over De Demmink Doofpot: “Je weet niet wat je leest!” wordt meteen bij het van start gaan van de website geplaatst. Haar inleidende tekst: “De Demmink Doofpot ligt nu open op mijn bureau. En voorwaar ik zeg u: je weet niet wat je leest! Dit werkstuk is zeer gedegen, allerlei relevante documenten zijn aanwezig.” Aldus mr. drs. Boudine Berkenbosch op BOUblog.nl onder de titel “De Demmink Doofpot ligt eindelijk open”.

Ik laat a.d.h.v. mijn commenaren zien dat Poots inspanningen beslist niet gericht waren op het tegengaan van kindermisbruik maar als thema werd aangegrepen om de jacht op de 20 miljard, ivm de ontwikkeling van de Shipsholgronden rondom vlieghaven Schiphol, kracht bij te zetten. Poot deed dat met behulp van mensen als Micha Kat en de mensen achter De Roestige Spijker, zoals Robert Rubinstein van TBLI, een investeringsmaatschappij. Die samenwerking startte gezien onderstaand contract op 1-09- 2007.

Een belangrijk jaar blijkt wel. Het contract is in het bezit van de NRC: Chipshol

Lees hier ook de visie van Martin Vrijland mbt Rubinstein. Zeer interessant.

Maar Poot heeft ook behoorlijk gerecruteerd onder de reageerders en bloggers. 2010 is blijkbaar het jaar dat de mediacampagne met allerlei blogs en websites van medestanders en ogenschijnlijke tegenstanders, om het vuurtje lekker een beetje op te stoken, van start is gegaan. Ik heb wel een aardig idee gekregen hoe het in elkaar steekt qua taakverdeling, maar ik wil daar niet dieper op in gaan en hou het op Poot&Co.

Interessant is het om te zien welke blogs en websites in dat jaar 2010 zijn gestart over Demmink en in de slipstream Baybasin, beter gezegd met misbruik van (de zaak) Baybasin, want zo zie ik dat inmiddels.

De rechtzittingen in maart 2014 rondom de kwestie AD moesten naar mijn overtuiging de onderhandelingen tussen Poot en de staat maskeren, want ongetwijfeld had hij met het samenstellen van zwartboeken het nodige materiaal achter hand. Meer dan wij ooit hebben aanschouwd.

Het NRC schreef in een artikel dat hij zelfs een spion in dienst had om de staat zwart te maken via een gerichte mediacampagne. “Het bedrijf Chipshol van de familie Poot heeft in 2007 een voormalig agent van de Britse geheime dienst MI6 ingehuurd voor een campagne tegen de luchthaven Schiphol en de Nederlandse staat. De agent, de Brit Micheal Oatley, moest informatie verzamelen over alle betrokken personen bij de overheid en de luchthaven, zo blijkt uit een contract dat in het bezit is van NRC Handelsblad.” Na het plaatsen van een tweet onder de rubriek #demminkdoofpot, met een link naar dit artikel werd ik op twitter geboycot en dat gebeurt nog steeds. Ik mag wel tweets plaatsen maar niet onde een rubriek met een link naar deze website.

5. Baybasin en de geheime dienst van Turkije

2007 is een belangrijk jaar. In Baybasin en de geheime dienst van Turkije  gaat het over de introductie van, een aanvulling op, een geheim Turkse rapport, de bron voor de complottheorie, in de aangifte tegen Demmink in april van dat jaar. In die aangifte wordt melding gemaakt van het verkrachten van de Turkse jongens, de chantage die daarop volgde en uiteindelijk de arrestatie en veroordeling van Baybasin zelf. Over deze aangifte vertelt Baybasin in het interview met Talk2Myra hierboven. Hij vond dat hij moreel verplicht was dit te doen.

Hij heeft de aanvulling van 65 pagina’s op een 1000 pagina’s tellend geheim rapport van de Turkse overheid, die hem  door bevriende politici in handen zou zijn gespeeld, aan het OM en de rechters in een artikel 12 procedure overlegd, met het verzoek om het oorspronkelijke 1000 pagina’s tellende geheime rapport bij de Turkse overheid op te vragen.   De rechter kon er niks mee en verklaarde de aanklacht niet ontvankelijk. Poot&Co konden er daarentegen wel wat mee en zijn er flink mee aan de haal gegaan. Hoe ‘nobel’ de motieven ook zijn van Baybasin om voor, niet namens, de Turkse mannen Demmink aan te klagen, zoals hij verwoordt in het bovenstaande interview, zo nobel waren de motieven van Poot&Co nooit en daar maakten ze ook nooit een geheim van.

6. Er heeft een oorlog gewoed

In het artikel : er heeft een oorlog gewoed schets ik de ontwikkelingen voorafgaande aan de rechtszaken in maart. fotoDe verhulde waarschuwingen aan de staat die Poot&Co in februari via de media afgaven. De bizarre hoeveelheid getuigen die werd opgeroepen en de stilte daarna. Het verdwijnen van websites zoals die van Shipshol en ArrestDemmink. Er verschijnt dan half juni een artikel dat de familie Poot de strijd staakt. Dat is plotseling heel andere koek dan het: ‘Jammer voor Demmink: mijn vader daat dóór.’ Men voorziet elkaar van een excuus om er mee op te houden. Robert Rubinstein hield het voor gezien omdat Poot de jacht op Demmink niet meer wilde financieren, na de rechtszaken in maart, en het Nederlandse publiek de donatieknop niet wenste in te drukken, aldus Rubinstein in de Volkskrant. Op die manier!…

7.Baybasin-Demmink en het publiek In het artikel docudrama:Baybasin-Demmink en het publiek gaat het over het complot en hoe het werd uitgespeeld in de media, nu eens vanuit een andere invalshoek, namelijk Demmink als scapegoat, als afleidingsmanoeuvre.

8. Baybasin en de Demminkdealers

Je hebt heroinedealers en je hebt demminkdealers, wat zij gemeen hebben is de verslavende werking, want it’s all about the money honey. Meerdere belangenpartijen, meerdere belangen, alleen Baybasin is niet van de partij en ook nooit geweest, schat ik zo.

9. Baybasin en de A-G Aben

In Baybasin en de A-G Aben laat ik zien dat het heel goed mogelijk is dat Aben is opgezadeld met een onmogelijke klus. En dat zou evengoed kunnen gelden voor het team van het OM, dat belast is met het strafrechtelijk onderzoek naar Demmink. Beiden zijn door slimme lieden binnen de overheid gemanouvreerd in een zodanige positie, dat ze geen keuze hebben, wat ze ook kiezen, welke kant het ook uit gaat, ze zullen het altijd verkeerd doen en niet onbelangrijk dus altijd de schuld krijgen. In de organisatietheorie noemen we een dergelijke positie een paradox. Dat is schat ik de reden dat beiden in een impasse verkeren en voortdurend sprake is van uitstel.

edit, en zie hier de tweet van Haenen:

Er wordt ontzettend gemeen spel gespeeld, maar er staat dan ook veel op het spel. En dan zijn we weer terug bij het Herzieningsverzoek, waarvan voormalig Raadsheer Wedzinga opmerkte dat als het complot niet bewezen kan worden, dat dan de bodem uit het herzieningsverzoek valt. Dat is een reëel risico en dat heb ik proberen aan te tonen in de artikelen die ik daarover schreef.

10. Baybasin en een zekere beleidsvrijheid van de staat

Stoere praat, zoals Baybasin laat horen in het interview  hierboven, gaat hem niet uit de gevangenis helpen. Ik vind het erg dat hij daarin gestimuleerd wordt door een kleine juichende groep rondom hem. Wat kan hij uitrichten met zijn dubbelloops jachtgeweer, zoals Wedzinga dat noemde, tegenover de tankbrigade van de staat, want dat zijn de verhoudingen. In Baybasin en een zekere beleidsvrijheid van de staat heeft hij dat gesloten front weer tegenover zich staan.

11. Baybasin en het staatsetiket

En via de media, de NOS, wordt bij het publiek het etiket dat hij door de staat kreeg opgedrukt   dat hij de Pablo Escobar van Europa is, opnieuw leven in geblazen.

De strijd is m.i. nog lang niet gestreden. Ik hoop dat het aangekondigde boek van Rein Gerritsen ‘Huseyin Baybasin en de Koerdische kwestie’ tegenwicht kan bieden.

Ik zag op Twitter dat hij het boek inmiddels van een andere titel heeft voorzien.

Niet voor niets ben ik deze website gestart met dat boek en dat onderwerp omdat ik me altijd heb verwonderd dat juist dat aspect tot nu toe compleet in de media is doodgezwegen. Wat mij betreft veelzeggend.

12. Een inconvenient truth

Ik heb in alle oprechtheid heel erg mijn best gedaan om deze zaak, met zoveel aspecten en valkuilen, inzichtelijk te maken. Dat het niet gewaardeerd wordt door juist de persoon waar het om gaat, Baybasin, vind ik erg. En toch, het zij zo. Ik begrijp dat best van hem. Ik breng een inconvenient truth, maar dat geldt niet alleen voor hem blijkt wel. Voorlopig sluit ik het schrijven van artikelen met deze samenvatting af. Er valt meer dan genoeg te lezen. Ik hoop dat u lezer er wijzer van wordt, want ik doe het niet voor de eeuwige roem. Daar koop je namelijk helemaal niets voor, heden ten dage.

L.D.Broersma

Baybasin en het staatsetiket

Voordat ik met deze derde samenvatting van start ga wil ik u wijzen op twee eerdere samenvattingen:

Baybasin een free spirit after all

De zaak Baybasin, een samenvatting.

Deze derde samenvatting staat in het teken van imagebuilding. Daar is heel hard aan gewerkt door het OM, met gebruik van de media. Er zijn twee images van Baybasin namelijk: de Koerdische vrijheidsstrijder die in de begin jaren negentig druk bezig was met het oprichten van het Koerdisch parlement in ballingschap en het image van de maffiabaas. Het eerste is in de media doodgezwegen en het laatste is nieuw leven ingeblazen, toen het de verkeerde kant uit dreigde te gaan. De NOS ging zelfs zover om Baybasin te koppelen aan een recente afrekening in het criminele circuit rond de heroinehandel. Dat had maar één doel, namelijk
het opnieuw inprenten van het zo zorgvuldig door de staat opgebouwde image van Baybasin als grote drugsbaron.

“In Istanbul zijn negen mensen opgepakt voor mogelijke betrokkenheid bij de moord op de Nederlands-Turkse Ali Akgün. Dat melden Turkse media. Bronnen zeggen tegen de NOS dat een van de opgepakte mannen een compagnon is van de tot levenslang veroordeelde drugsbaron Hüseyin Baybaşin. De Koerd werd in 2002 in Nederland veroordeeld voor moord, gijzeling, drugshandel en het leiden van een criminele organisatie. De negen verdachten die in Istanbul zijn opgepakt werden een tijd in de gaten gehouden door de politie. Agenten deden vandaag op meerdere plekken invallen. Afgelopen januari werden al zes mensen opgepakt van wie er twee werden vrijgelaten. Ali Akgün werd afgelopen december doodgeschoten in zijn auto in Istanbul. Hij was een van de hoofdverdachten in het Amsterdamse liquidatieproces.”

Je zou het qua vrijblijvendheid van de berichtgeving een MichaKatje kunnen noemen. Niettegenstaande dat, het is ook een teken aan de wand, immers omdat hieruit de staatsonzekerheid blijkt. Het image van Huseyin Baybasin als drugsbaron brokkelt namelijk langzamerhand af. En dat tij moet koste wat kost worden gekeerd blijkt wel uit de acties van staatswege.

In Baybasin on the right track again gaat het over die imagebuilding ofwel beeldvorming zoals ingezet door de staat. De aanval is de beste verdediging is het gezegde en dat werd volop gedaan door het OM. Alles wat het OM tegen Baybasin heeft ondernomen is gericht geweest op beeldvorming en het ondergraven van zijn geloofwaardigheid.

De veroordeling van Baybasin valt en staat met de handel in heroine. In het artikel Baybasin en de rolling stones  stel ik dat fundament weer centraal. Het is in de rechtszaken als een minor issue opgediend, de aandacht werd gefocusd op de moord in Istanbul, maar daarentegen werd zijn naam als maffiabaas in de media groots gebracht. Sla dat fundament  in gruzelementen en de stenen, of moet ik zeggen de koppen, gaan dan echt rollen. Het zal duidelijk zijn dat de staat daar niet op zit te wachten.

De bron voor zijn image als drugslord was het boek van Frank Bovenkerk “De Maffia van Turkije”

In Baybasin en de fijne heren der wetenschap beschrijf ik hoe dit boek op de markt werd gebracht. Een boek dat, twee maanden na zijn arrestatie in maart 1998, groots werd gepresenteerd, Baybasins naam als drugbaron eerst in Nederland vestigde en na de Engelse vertaling ook internationaal het nodige teweegbracht, waar dan vervolgens telkens naar wordt verwezen als ‘de’ bron.

Opvallend is dat het boek uit het publicatie overzicht van Bovenkerk verdween en ook de Engelse uitgave van 2004 wordt uitsluitend impliciet genoemd.

 

Via de tweedehandsmarkt heb ik een exemplaar kunnen bestellen en uiteraard gelezen. In het artikel “Het verhaal van Baybasin” ,naar het gelijknamige hoofdstuk in het boek, gaat het over de opbouw van het boek richting het zevende hoofdstuk. Daarin laten de wetenschapper Bovenkerk en zijn compagnon, Baybasin aan het woord, althans zij tekenen ‘zijn’ verhaal op. Baybasin zou zijn carriere in de misdaad vol trots hebben verteld begin 1996, terwijl hij in detentie zat. Baybasin heeft het resultaat vóór publicatie nooit gelezen. Ook hebben ze hem nooit een eerste exemplaar gegeven. Dit boek “De maffia van Turkije” met dit hoofdstuk  7 als klapstuk, fungeerde als bron voor zijn image als drugslord en als  bron, noem het voorgeschiedenis, voor de latere tenlastelegging op basis waarvan hij tot levenslang werd veroordeeld.

In de storytellers wordt duidelijk hoe de wetenschappers, na eerst het verhaal de wereld in te hebben gebracht in 1998, zich daarna stilletjes terug trekken. Geen vermelding van het boek meer in het publicatie-overzicht. Geen verwijzing in latere publicaties naar het boek van 1998, maar wel verwijzen naar 2004, ruim ná de veroordeling van Baybasin. Duidelijk is dat na de Engelse uitgave, het boek internationaal als bron wordt gebruikt en ook in Engeland verschijnen dan de verhalen over de misdadige clan Baybasin.

Zo moeilijk om je daar tegen te verweren. Baybasin heeft dat zeker geprobeerd met ingezonden brieven aan de media, met het schrijven van een boek. En recenter in het radioprogramma van Talk2Myra waar hij zijn verhaal heeft kunnen doen.

In Baybasin en the dutch fact factory heb ik een deel van een interview vertaald.  Het betrof een radio-interview dat hij in 2013 gaf. Recent heeft Baybasin nog een interview afgegeven waarin hij het opnieuw heeft over de wetenschapper Bovenkerk. De staat heeft vervolgens gereageerd en hoe! Zoals gezegd: zijn image als drugsbaron werd door de NOS onmiddellijk nieuw leven ingeblazen.

Het valt niet mee om van dat staatsetiket af te komen, immers het werd bekrachtigd door een vonnis. Hoe dat vonnis tot stand is gekomen is voor veel mensen een brug te ver.

 

Baybasin en de huis-, tuin- en keukenavonturen

‘Hoe zou het nu met hem gaan?’, dat is een vraag die ik me af en toe stel.

Eind 2011 las ik dat al zijn schilderspullen, boeken en tv weggehaald waren uit zijn cel. Waarom ze dat deden werd niet duidelijk in dat artikel. Ik vond het sowieso te erg voor woorden om dat met een levenslanggestrafte te doen en hem alleen zijn gedachten te laten. Ik vind dat beslist een vorm van martelen. Maar hij mocht wel postkaartjes ontvangen, zo las ik. Dat was het moment dat ik besloot dat te doen. Ik dacht toen: weet je wat, ik stuur hem wekelijks een kaartje, dan heeft hij iets om naar uit te kijken( for the time being, dacht ik toen nog). In die tijd hield ik ook een fotoblog bij en schreef bij mijn foto’s een verhaaltje over mijn huis-, tuin- en keukenavonturen’ . Datzelfde deed ik toen per postkaart, heel compact vanwege de beperkte ruimte, maar toch een klein verhaal.

Ik schreef hem dat ik me bewust was van de eenzijdigheid, maar als er iets was dan kon hij dat laten weten via zijn advocaat of via zijn vrienden. Via de Talk2Myra’s radioshow begon hij mij te bedanken voor de postkaarten en mijn schrijfsels. En ook via vrienden heb ik wel eens een bedankje gekregen. Regelmatig schreef ik dat hij mij simpelweg moest laten weten dat hij mijn kaartjes niet op prijs zou stellen en ik zou stoppen.

Die schrijfsels waren vaak een toelichting op de inhoud van de foto en wat ik onderweg dan beleefde. Fotograferen is een hobby van mij en ik ben zelfs zover gegaan om in mn vrije tijd een paar jaar de fotovakschool te volgen. Hoe dan ook, ik hoopte met het sturen van de postkaarten, met mijn foto’s die ik op mijn zwerftochten door Nederland en daarbuiten maakte, een aantal zaken te bereiken:
wat ik al eerder zei, iets om naar uit te kijken, maar ook een basis om te delen met anderen, zoals je dat in het sociale leven ook doet. Iets dat luchtig is en geen zware kost.

Ik begon mijn kaartje altijd met ‘Dear mister Baybasin’ en zelfs dat had een reden. Ik las namelijk ergens dat de bewakers hem meneer zwembad noemden. Dat vond ik vreselijk, vandaar. Ik dacht dan lezen ze dat keer op keer, misschien verdwijnt dat dan. Maar aan die kaartschrijverij is dus een eind gekomen.

Sinds de dames Myra en Boudine van Boublog, me op een wel zeer nadrukkelijke manier te kennen hebben gegeven dat Baybasin geen enkel contact met mij op prijs stelt, ben ik met het sturen van postkaarten uiteraard gestopt. Het schrijven van huis-, tuin- en keukenverhaaltjes vergt een zekere spontaniteit en die is er na de interventie van de dames niet meer.

Wel heb ik zo mijn gedachten over de hele gang van zaken, want zodra ik kenbaar maakte dat ik contact had met Baybasin, begonnen de moeilijkheden. Eigenlijk was ik benieuwd hoe lang dat contact getolereerd zou worden, dus niet.

Je weet dat het komt en toch is dan de wijze waarop verrassend. Eerst al de interventie van zijn advocaat, via een aangever uiteraard, en later de interventies van Myra en Boudine van Boublog om mij te bewegen de hele website te deleten, omdat Baybasin dat zou willen. Dat laatste ging mij te ver.

Dat mijn beschouwingen door een aantal mensen niet op prijs worden gesteld heb ik uiteraard al langer door. Bij Steven Brown werd ik op een gegeven moment door twee stalkers belaagd zodra ik een commentaar schreef. Sinds ik niet meer reageer, zie je die mensen daar niet meer.

Bij de roestige spijker had ik last van een zekere Mannes, een reageerder die onder meerdere aliassen ook elders de confrontatie en dialoog met mij zocht, totdat hij glorieus ten onder ging in de dialoog bij De Roestige Spijker. Dat ik de discussie won is op zich wel humor, althans dat vond ik toen, maar in feite niet belangrijk. Wel dat zijn aandeel in de discussie werd gewist en vlak daarna kreeg ik een email van de redactie om mij voortaan te beperken tot 5 regels commentaar. Ik heb even nodig gehad om dat helder te krijgen, maar Mannes K. etc. etc. behoorde tot de redactie, schat ik zo.

Bovendien ontdekte ik dat de hogere legerleiding aldaar besloten had dat de roestige spijker, en dus mijn commentaren, niet gevonden mocht worden op google. Is dat niet curieus, voor een website die zelfs rechtszaken voerde om Dutch Injustice onder de aandacht van het publiek te krijgen? De Roestige Spijker bleef echter in de schaduw  opereren terwijl de jagers op Demmink via de andere kanalen de publieke opinie moesten zien om te vormen.

Begrijpen doe ik het wel inmiddels. Het sturen van de aandacht is een machtig wapen. Ik vind het interessant om te zien, want er moet een belang zijn voor zo’n blog om dat te doen.  Waarom denk ik namelijk dat bijvoorbeeld een blog als Barracuda voor de Pootorganisatie werkt, en mogelijk deel uit maakt van het redactieteam van De Roestige Spijker? Hoewel hij zogenaamd met mondsnoerende logica het complotterdom fileert, zoals hij zichzelf introduceert, maakte hij in feite reclame voor Micha Kat en in de slipstream genereert hij aandacht voor Demmink. En dat laatste past uitstekend in de jacht van de heren Poot op Demmink.

Niet verrassend dat ook Barracuda na maart vorig jaar, net als o.a. Micha Kat, zijn vertrek aankondigde. Recent maakte hij er op zijn site opnieuw melding van, om bezoekers aan het idee te laten wennen. Dat gaat altijd in de reactieruimte. Wat ook opmerkelijk is, is dat hij voortdurend de boodschap de ether in gooit dat Poot zich wenst te distantieren van Kat en dat deze hem niet meer betaalt. Een zekere Douwe vroeg hem een keer of hij daar dan de bewijzen van had. Daar wordt uiteraard dan niet op gereageerd. Poot zelf viel hij nooit af. Geen enkel kritisch geluid t.a.v. de heren Poot.

Hoe dan ook, rondom deze man Baybasin is veel gaande. En dan denk ik: Daar zit je dan Baybasin, nu in de zoveelste gevangenis tussen het beton. Ik hoop dat anderen mijn taak hebben overgenomen en je ter afleiding regelmatig een kaartje sturen over huis-, tuin- en keukenavonturen. Je bent niet mijn baby zoals Boudine van Boublog suggereerde, maar toch voel ik wel zorg. En zelfs al zou je besluiten een rechtszaak tegen mij en mijn website te beginnen, dan nog!…

Baybasin en een zekere beleidsvrijheid van de staat

Op zoek naar nieuws over de uitspraak in hoger beroep, die volgens HHC op 28 juli j.l. zou komen, kwam ik vandaag ergens in een commentaar een tweet tegen, dat de uitspraak al op 14 juli bekend was. Klik hier voor het arrest.

foto

En als de staat in het gelijk is gesteld dan hebben de gedetineerden waaronder Baybasin aan het kortste eind getrokken.

De motivatie van de rechters

De beslissing is als volgt door de rechters gemotiveerd:

7. Voorop staat dat aan de Staat een zekere beleidsvrijheid toekomt en dat de beslissing van de Staat daarom slechts marginaal getoetst kan worden. Kernvraag is of de Staat in redelijkheid tot de gewraakte beslissing heeft kunnen komen.

8. Het hof wil benadrukken dat de gevoelens van onvrede en frustratie van [appellanten] invoelbaar zijn. Afdeling K was het succesvolle resultaat van het in 2012 ingezette beleid en niet in geschil is dat [appellanten] deze afdeling samen met andere gedetineerden en het personeel hebben gemaakt tot wat het was. Het is bepaald ongelukkig te noemen dat [appellanten] zo snel na hun komst op afdeling K zijn geconfronteerd met een dreigende en vervolgens werkelijkheid geworden verhuizing. Het is aannemelijk dat de omstandigheid dat de onder 1.6. en 1.7. vermelde brieven onbeantwoord zijn gebleven de gevoelens van onvrede en frustratie heeft versterkt. Het hof schaart zich achter de opmerking van de voorzieningenrechter dat dit laatste in elk geval de indruk heeft gewekt dat de Staat zich op dat moment niet veel gelegen liet liggen aan de belangen van (levens)langgestraften.

9. Dit alles neemt echter niet weg dat

de Staat naar voorlopig oordeel van het hof niet onrechtmatig heeft gehandeld. De overweging van de voorzieningenrechter dat niet aannemelijk is gemaakt dat toezeggingen zijn gedaan, is niet bestreden en meer in het algemeen is niet aannemelijk gemaakt dat [appellanten] erop mochten vertrouwen tot aan het einde van hun detentie op Afdeling K te mogen blijven. 

Tegenover de belangen van [appellanten] staat het, gelet op de zeer forse bezuinigingstaakstelling voor de Dienst Justitiële Inrichtingen, zwaarwegende belang van behoud van werkgelegenheid:

de Staat heeft niet (voldoende) weersproken aangevoerd dat door de ter beschikking stelling van PI Veenhuizen aan de Noorse autoriteiten 239 fte DJI-personeel voor de duur van het verdrag is gegarandeerd.

Juist vanwege die bezuinigingstaakstelling lag verhuur van een leegstaande inrichting aan de Noren minder voor de hand, nu daarvoor extra personeel aangetrokken had moeten worden.

Daarbij komt dat ook in appel niet aannemelijk is gemaakt dat het in 2012 ingezette beleid – levenslang gestraften die dat niet willen niet samen met kort gestraften op één afdeling en aanpassing van het leefklimaat aan het langdurige verblijf, met de nadruk op zelfredzaamheid – niet elders is uit te voeren.

Uit hetgeen door en namens [appellanten] ter zitting naar voren is gebracht, is af te leiden dat op dit moment nog de nodige op- en aanmerkingen kunnen worden gemaakt op Afdeling E0 van Zuyder Bos, zeker in vergelijking met Afdeling K van Norgerhaven.

Daargelaten echter dat de voorzieningenrechter onbestreden heeft overwogen dat niet elke afwijking van de faciliteiten van Afdeling K tot strijd met artikel 3 EVRM leidt en dat [appellanten] bijvoorbeeld geen rechten kunnen ontlenen aan het uitzicht vanuit die afdeling,

geldt dat de plaatsvervangend vestigingsdirecteur van Zuyder Bos ter zitting uitdrukkelijk heeft verklaard dat de directie de intentie heeft zich ervoor in te spannen om Afdeling E0 samen met de gedetineerden zoveel als mogelijk is, te ontwikkelen tot een soortgelijke afdeling als Afdeling K. Het hof gaat ervan uit dat het de directie (en (dus) de Staat) ernst is in dit verband.

In een andere tweet was op 30 juni al duidelijk dat het parlement heeft ingestemd met de verhuur aan de Noren.

De motivatie van de eerste Kamer

30 juni 2015
De Eerste Kamer heeft dinsdag 30 juni 2015 een debat gevoerd met staatssecretaris Dijkhoff (Veiligheid en Justitie) over de Goedkeuring en uitvoering van een Verdrag met Noorwegen over gebruik van penitentiaire inrichting Veenhuizen voor Noorse veroordeelden. Met dit verdrag wordt Noorwegen geholpen met de acute behoefte aan meer celcapaciteit. Door het beschikbaar stellen van detentiecapaciteit kan gedurende de looptijd van het verdrag werkgelegenheid in het Nederlandse gevangeniswezen behouden blijven. Ook de detentiecapaciteit blijft behouden. Het bedrag dat Noorwegen betaalt, is kostendekkend.
Aan het eind van het debat werd het wetsvoorstel aangenomen met steun van SGP, CU, VVD, PvdA, CDA, GroenLinks, OSF en D66. De fracties van de SP en de PVV stemden tegen. De fracties van de PvdD en 50PLUS waren afwezig.

Klik hier voor het totale verslag

Wat is nu het verschil tussen het krantenartikel in: Baybasin laat zich ‘verwennen’ in Norgerhaven van 6 februari van dit jaar en dit oordeel van de rechters in het hoger beroep een half jaar later. Niet veel, het argument om de verplaatsing te rechtvaardigen is hetzelfde gebleven. Wat dat betreft was de mediacampagne van de staat succesvol. Maar in feite zijn de sentimenten ook hetzelfde, alleen in het krantenartikel betrof het de ‘slachtoffers’ van de langgestraften. De rechters tonen in dit arrest hun medeleven met de langgestraften, dat is dan de schrale troost. Maar in feite is het om het even. Vond ik de sentimenten in de krant al vals, de sentimenten in het arrest zijn wat mij betreft nog valser.

Lees ook

Driemaal is scheepsrecht

Vraag aan Baybasin over zijn gevangenisbudget

Baybasin antwoordt op mijn brief

Baybasin en het reclamespotje van de staat

Norgerhaven, vandaag het vonnis

En verder in Noorwegen

De Noorse journalist die er in de Noorse kranten over schreef heb ik een tweet gestuurd over de stand van zaken.

 

foto 1

De Volkskrant 
Vandaag 6-8-2015, verscheen ook een opiniestuk in de Volkskrant over hoe het gesteld is met het gevangenisregime, in zn algemeenheid in Nederland en voor sommige gedetineerden in het bijzonder, van Frans-Willem Verbaas, advocaat vreemdelingenrecht. Een alinea hieruit:

“Misbruik van macht
Zo noemde voormalig ombudsman Alex Brenninkmeijer het opsluiten van hongerstakers in isoleercellen ‘misbruik van macht’. En in de psychiatrie wil men af van de isoleercel, omdat het middel erger is dan de kwaal. Je riskeert zelfs dat mensen in een psychose kunnen raken of levenslang psychisch beschadigd worden.

Ook bij de zogeheten ‘visitaties’ kan veel misgaan. Bij visitaties – bijvoorbeeld bij aankomst in de gevangenis – moeten gedetineerden zich geheel uitkleden voor controle op de aanwezigheid van verboden voorwerpen in lichaamsholten zoals drugs. Ook dit is mensenrechtelijk niet verboden, mits je daar goede veiligheidsreden voor hebt. Zijn die er niet, dan ben je bezig met nutteloze vernedering van gevangenen. Vanwege de veelvuldige visitaties in de Extra Beveiligde Inrichting in Vught is Nederland hierover eerder veroordeeld door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.

Hoog tijd dus om het toezicht op Nederlandse gevangenissen anders te organiseren. Als je geen onafhankelijk toezicht wil, dan moet je maar niet het optioneel protocol ondertekenen. Het NPM kan gewoon worden ondergebracht bij de nationale ombudsman of het College voor de Rechten van de Mens.”

Een betere controle is nodig zo stelt Verbaas, maar hoe verhoudt zich dat met een zekere beleidsvrijheid van de staat?

Baybasin en de A-G Aben



Dat vond ik indertijd een opvallend gegeven, een keurige c.v. zonder allerlei al dan niet lucratieve nevenbezigheden. Nee, meneer Aben geeft les aan de Universiteit en krijgt er niet voor betaald.

En hier lees je eens wat en daar lees je eens wat, zoals de tweet van voormalig Raadsheer Wicher Wedzinga, waarin hij alle vertrouwen uitspreekt over deze  Advocaat-Generaal Aben.

 

Wat vooraf ging

Langzamerhand ontstaat in de loop der tijd bij mij een beeld van deze man, zo ook door het lezen van een zeer interessant artikel dat op 17 december 2011 in het NRC verscheen over A-G Aben:

“Deze week is strafrechtexpert en advocaat-generaal Diederik Aben wat mij betreft de hoogste eer te beurt gevallen die in juridisch én politiek Nederland voorhanden is. Hij is niet benoemd in de Hoge Raad der Nederlanden. En wel omdat de PVV dat verhinderde en de vaste Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie daarin mee ging. De Hoge Raad liet hem deze maand op de voordracht braaf naar de laatste plaats zakken.Het hoogste rechtscollege en de Kamer zwichtten aldus voor het PVV-dreigement de rel rondom de benoeming van hoogleraar Ybo Buruma van dit najaar nog eens dunnetjes over te doen. Diens ernstige tekortkoming was betrokkenheid bij de PvdA, waar de PVV uiteraard niet mee uit de voeten kon. De Kamer negeerde dat en benoemde hem toch. Diederik Aben is door de PVV op de zwarte lijst gezet omdat hij de verkeerde mening had over de wrakingskamer in het proces Wilders. Aben vond destijds de beslissing om de rechters te vervangen namelijk onnodig, slecht gemotiveerd en strijdig met de jurisprudentie. Deze ‘persoonlijke notitie’ lekte uit en zorgde voor rumoer, waarna het parket het uitlekken ‘betreurde’.”

Dat lezende dan weten wij toch genoeg, want weliswaar wordt met de vinger gewezen naar Wilders van de PVV, maar wie was toen voorzitter van de vaste kamercommissie Veiligheid&Justitie?

Van der Steur

Jawel de huidige minister Van der Steur. Uit zijn c.v. de volgende alinea:

Sinds 2010 ben ik lid van de Tweede Kamer en lid van de vaste commissie voor Veiligheid en Justitie, in 2012 werd ik gekozen tot ondervoorzitter van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken. In de Tweede Kamer zet ik mij onder meer in voor een veiliger Nederland, de opsporing en vervolging van criminelen en een samenleving waarin voor slachtoffers wordt opgekomen; een land waarin iedereen zich veilig voelt.”

Klik hier voor meer achtergrond.

Dat uitlekken gebeurde in 2010. In datzelfde jaar op 9 november 2010 verscheen er een artikel over A-G Aben in het NRC:

Advocaat-Generaal Hoge Raad brandt vingers aan proces-verbaal.”

En verder:

“Lees hier de persverklaring van Fokkens. (staat in het artikel, maar de persverklaring is verdwenen.) Daarin staat dat het om een privé-opvatting van Abens gaat en dat het parket bij de Hoge Raad de publicatie ervan ‘betreurt’. De Hoge Raad heeft in deze discussie niets te zoeken. Tegen de beslissing van de wrakingskamer van de rechtbank staat immers geen beroep open. Die is onherroepelijk en dan horen de hogere zittende of staande magistraten van de Hoge Raad er het zwijgen toe te doen. Maar hier kroop het bloed kennelijk waar het niet gaan kon. En werd er dus een ‘privé opvatting’ opgetikt die per email de rechtbank Amsterdam bereikte, waar die ongetwijfeld gretig werd gekopieerd. Daarna kreeg het weekblad Vrij Nederland inzage, gaf er hier aandacht aan en gingen de poppen geheel vanzelf dansen. Aben besloot daarop zijn notitie maar zelf te publiceren en wel hier, op het NJblog.”

Tegengas door Reinier Bakels

Dan wordt er op 10 november in een commentaar  tegengas gegeven door Reinier Bakels en wordt Aben door hem beoordeeld als een integere professional.

Hij schrijft en ik plaats het hier onverkort: ….

“Niet de Hoge Raad heeft hier gesproken, maar een lid van het parket bij de Hoge Raad. Niet van de Hoge Raad. Advocaten-Generaal geven de Hoge Raad rechtskundige adviezen – die de Hoge Raad kan volgen of niet. PG Fokkens is niet de “baas” van Aben – AGs zijn principieel onafhankelijk, ook t.o.v. de PG. Het woord “baas” wekt een volstrekt verkeerde suggestie.

Het is ook een ernstig misverstand dat Aben zijn mond had moeten houden. Zeker, als een zaak onder de rechter is, dan moeten we die niet voor de voeten lopen met ongevraagd advies. Maar over de toewijzing van het wrakingsverzoek is al lang beslist, en tegen die belissing staat geen beroep open, zoals hierboven al wordt aangegeven. En – misschien nog belangrijker – het is juristen eigen om te discussiëren. Het gaat ten slotte om de toepassing van ingewikkelde regels. Eigenlijk is dit gewoon een kwestie van vrijheid van meningsuiting (vaar GW anders zo voor is). Het nut van discussie is, dat meer duidelijkheid wordt verkregen.

Wat hier duidelijk wordt (ook naar aanleiding van een commentaar recent in het Nederlands Juristenblad van een willekeurige rechter-plaatsvervanger dat tot dezelfde conclusie komt als Aben) is dat de beslissing om het wrakingsverzoek te honoreren hoogstwaarschijnlijk mede politiek gemotiveerd was, en wel in het voordeel van Wilders. het gind er niet om of de rechter vooringenomen was, maar of hij als vooringenomen werd gezien. Doordat Wilders en Moszkowicz voortdurend op de man in plaats van de bal spelen hebben ze die perceptie hardhandig zelf in de wereld gebracht. En dan vind ik het wel een mooi gebaar van het Hof dat ze zeggen: als je wilt zijken, dan geven wij je niet de kans om door te blijven zijken, maar geven we je gewoon je zin.

Ik vind dat de menselijke factor van de gewraakte rechters ook een rol mag spelen. Dit zijn ongetwijfeld integere professionals, die nu een harde draai om hun oren krijgen. Begrijpelijk dat ze Aben vragen: joh wat vind jij daar nou van? Intussen werken Wilders en zijn handlanger Moszkowicz er hard aan om de perceptie van het (ondeskundige) publiek te versterken dat de rechter hier straks met de natte vinger een oordeel zal vellen dat ongeveer overeenkomt met zijn politieke overtuiging. Statistisch gezien is de kans groot dat hij “links” is (voro zover D66 nog links is), en Wilders dus zal veroordelen.

Dat is een volstrekt oneerlijke voorstelling van “de juridische methode”, en dat zou meneer Jensma ook wel eens mogen benadrukken. Rechters zijn gehouden om hun beslissingen niet alleen op deugdelijk bewezen feiten te baseren, maar ook op een deugdelijke motierving vanuit wetgeving en jurisprudentie. Het is geen uitzondering dat rechters aanwijsbaar tegen hun eigen politieke overtuiging in oordelen. Dat is professoneel, en het wordt ook afgedwongen door de Hoge Raad: een slechte motivering is een “cassatiemiddel”.

Inmiddels dient het volgende “schandaal” zich al aan …. : de uitspraak van ernst Numann, ditmaal wel een “echt” lid van de Hoge Raad, dat het proces beter elders kan worden overgedaan dan in Amsterdam. Ik zie niet in hoe dat van invloed kan zijn op de uiteindelijke beoordeling van de strafbaarheid, maar voor GW en MM is elke aanleiding om aan stoelpoten te zswgen er één.

Ik zou wensen dat wij hier in Nederland ook een regel zouden hebben die “contempt of the court” verbiedt. En verder vraag ik mij af of de advocatenorde (bij monde van zijn Deken) geen rol heeft om het imago van de advocatuur een beetje op peil te blijven. Er wordt nog wel eens geroepen dat advocaten alles moeten doen wat in het voordeel van hun cliënt is. Dit proces is een prachtig voorbeeld dat dat niet waar kan zijn. Een advocaat moet – ik herhaal – de bal spelen, en niet de man. het afbranden van rechters is een hoogst bedenkelijke processtrategie.

Voor de buitenwereld is een advocaat synoniem met een strafpleiter, en het woord “advocatenstreek” staat zelfs in Van Dale. Terwijl in werkelijkheid maar een heel beperkt deel van de advocatuur zich met strafrecht bezig houdt, en rechters er alles aan doen om zich alleen aan argumenten wat gelegen te laten liggen en niet aan verdachtmakingen.”

Totzover het commentaar van Reinier Bakels.

Abens kandidatuur voor raadsheer Hoge Raad

Onder de discussie die ontstaat n.a.v. de kandidatuur en de daaropvolgende afwijzing zegt hij:

“Aben ondertussen is materieel niet echt te beklagen. Een raadsheer is niet “hoger” dan een advocaat-generaal (wat hij nu is), en verdient evenveel. Een raadsheer heeft (in collegiaal verband) het laatste woord, dat wel. Maar een A-G heeft misschien wel interessanter werk, want hij kan de merites van een zaak in detail wetenschappelijk uitpluizen in zijn “conclusies”, waarbij hij leiding geeft aan een staf vol briljante koppen.”

Het herzieningsverzoek

Tja dat is heel mooi, maar dat team is onderhand al vier jaar bezig en het einde is nog lang niet in zicht. Dus wat is daar aan de hand? Al eerder heb ik aangeven dat deze Aben het Herzieningsverzoek in de maag is gesplitst.

En daar herken ik iets: eerst publiekelijk afbranden en dan hem opzadelen met een onmogelijke klus, waar hij geen nee tegen kon zeggen. Dat is wat ik denk. Hij kan geen kant op, deze Aben net als Baybasin. Met beiden heb ik het te doen, immers ze zijn tot elkaar veroordeeld en daar wil ik aan toevoegen: door dezelfde club!…

Baybasin en de geheime dienst van Turkije

Als ik zo iets lees dan denk ik meteen aan die theorie ‘Consilience of inductions’, een wetenschapsfilosofisch krachtig bewijs, waar Rein Gerritsen het over had in verband met de zaak Baybasin. Want inderdaad misschien hebben de medewerkers van de Turkse geheime dienst hun huiswerk niet zo goed gedaan: immers met zo’n ‘slordigheid’ mag je vraagtekens zetten bij de rest van dit rapport.

Wat ik er maar mee wil zeggen is dit: Hoe serieus moeten we dat ‘geheime’ Turkse rapport nemen als er dergelijke slordigheden in voorkomen. Dat geeft mij in ieder geval te denken: een rapport dat de bron is geworden van de complottheoretische aanpak van de verdediging. Daarbij aannemend dat het in bovenstaande tweet gaat om het aanvullende rapport dat Baybasin in 2007 in handen is gespeeld. ( Gerritsen doelde op een ander rapport, maar doet niets af van hetgeen ik hierna te vertellen heb) Ik geloof namelijk niet zo in de echtheid van dat aanvullend-rapport en ga uit van de hypothese, immers bewijzen heb ik niet, dat dit rapport met ‘opzet’ in handen is gespeeld van Baybasin, direct na het afslaan van het aanbod tot gratie . Dit was inclusief een financiele compensatie, door vertegenwoordigers van de Turkse staat, eind 2006, onder de voorwaarde dat Baybasin alle aanklachten zou laten vallen. In feite kwam het er op neer dat hij schuld zou bekennen.

En niet minder onbelangrijk: ook zijn inzet voor de Koerdische zaak zou staken, zo vertelde hij tijdens een interview in april 2014 bij Talk2Myra.

Baybasin is met de inhoud van dat ‘aanvullende’ rapport processen gaan voeren, tot en met het slepende Herzieningsverzoek bij de Hoge Raad aan toe.

Dat geheime rapport wordt als volgt geïntroduceerd in de Aangifte-april-2007:

“Inleiding 1. Aan deze aangifte ligt onder meer de navolgende documentatie ten grondslag: d. een in de Turkse taal gesteld “Aanvullend Rapport” van januari 2007 van de Turkse overheid (65 pagina’s), welk rapport een soort uittreksel is van een (nog geheim) zeer uitgebreid rapport (naar verluidt ± 1000 pagina’s tellend) van 10 december 2006. Het uitgebreide rapport beschrijft en analyseert de rol van de Turkse staat, respectievelijk van Turkse overheidsfunctionarissen etc., in de internationale drugssmokkel tot eind jaren ’90.

Het “Aanvullende Rapport” is met name toegespitst op de wijze waarop de Nederlandse strafzaak tegen aangever in elkaar is gezet via een complot tussen Turkse “belanghebbende kringen” en Nederlandse, Duitse en Engelse justitiële en politionele functionarissen. Gezien de in het rapport beschreven wijze van onderzoek, de kennelijk vrije toegang tot (alle bronnen van) Turkse geheime diensten en de kennelijk benutte mogelijkheid om alle relevante Turkse overheidsfunctionarissen te ondervragen, alsmede gezien de “opdracht” aan:

1. het Hoofd van de Generale Staf; 2. de Hoofdcommissaris van politie; 3. de Procureur-Generaal van de Hoge Raad; 4. het Ministerie van Justitie,

om ter zake het nodige te ondernemen, met welke opdracht het rapport besluit, moet worden aangenomen dat dit rapport afkomstig is van het hoogste niveau van de Turkse staat, althans daardoor is geaccordeerd.”

Bij gebreke van fondsen voor de verdediging van aangever ten gevolge van de nog steeds voortdurende beslagen door de Nederlandse overheid op alle bezittingen in Nederland en elders van de familie Baybasin, is het helaas niet mogelijk deze rapportage beëdigd te laten vertalen, zodat de hierna volgende Nederlandse citaten uit het rapport een door aangever met zijn advocaten en derden gemaakte provisorische vertaling betreft.

Aangever verzoekt de Nederlandse Staat het uitgebreide Turkse rapport, waarvan dit “Aanvullend Rapport” als een provisorisch uittreksel kan worden beschouwd, bij de ter zake bevoegde Turkse autoriteiten op te vragen om daarvan een beëdigde vertaling te kunnen laten verzorgen. Daartoe sluit aangever kopie van de kaft, de eerste en de laatste pagina van het “Aanvullend Rapport” ter identificatie bij. Bij deze stand van zaken lijkt het aangever onjuist om de originele Turkse versie van het “Aanvullend rapport” thans over te leggen.

Kortom Baybasin heeft een aanvulling op dit 1000 pagina’s tellende rapport ontvangen (hoe is dat gegaan en van en via wie?)dat betrekking heeft op de wijze waarop zijn arrestatie tot stand is gekomen en waarbij de chantagepositie van Demmink uit de doeken wordt gedaan.

Het originele rapport, van 1000pagina’s, laat zich raden. En ook van de Turkse ‘originele’ versie van het aanvullende rapport, dat uit 65 pagina’s bestaat, krijgt de rechter uitsluitend een provisorische vertaling met een opdracht om bij de Turkse staat, het 1000 pagina’s tellende geheime rapport op te vragen, als het al bestaat, en in het Nederlands te laten vertalen door een beëdigd tolk vertaler.

In wikipedia wordt het als volgt geformuleerd:

“De aangifte was volgens het OM grotendeels gebaseerd op een ‘mysterieus’ aanvullend rapport dat volgens de advocaten van Baybaşin afkomstig was van de Turkse overheid. Volgens het OM konden de advocaten van Baybaşin geen duidelijkheid verschaffen over de authenticiteit van het document en was het onduidelijk wie de opstellers van het rapport waren.”

Persoonlijk vind ik dat de verdediging nogal wat van de rechter vroeg.  Ik redeneer maar eens andersom: een tot levenslang veroordeelde Nederlander in Turkije vraagt daar de rechter om bij Rutte een rapport van de AIVD op te vragen en dit te laten vertalen door een beedigde tolk tbv een door hem aangespannen rechtszaak in Turkije.

En we hebben zelf al zoveel moeite met een WOBje. Als ik dat zo lees dan komt het bij mij zo ongeloofwaardig en onrealistisch over, dat ik vanzelf ga denken, dit aanvullende geheime rapport ook een constructie is geweest om Baybasin op een doodlopende weg te zetten.

Ik schreef in het artikel Baybasin en de Demminkdealers het volgende:

“En dan zijn er de mensen die de deals ter afsluiting voor het publiek in een mooi kader moeten vatten, besef ik naar aanleiding van wat u schrijft over de Lucia de B. zaak. Laten we ze, met advocaat Jan Vlug in mind, de vrijpleiters noemen waarin alle partijen een way out wordt geboden en ieders belang is veilig gesteld, waar fictie en feiten kunstig met elkaar worden vervlochten tbv de geloofwaardigheid naar het publiek.”

Dat gaat even zo goed ook op voor het ‘geheime’ rapport, met daarin de ‘feiten’ mbt Demmink en de verkrachting van de Turkse jongens, de bron voor de complottheorie, de rechtszaken daarna, en de (alternatieve) media-aandacht.

In 2007 schreef de rechter in zijn beschikking het volgende over de aanklacht tegen Demmink:

Ik vind dat realistisch gesteld van deze rechter. Ik kan er werkelijk niets anders van maken.

In 2008, wordt Langendoen, de IRTspecialist bij uitstek, op pad gestuurd om dit rapport op zn merites te beoordelen ter plekke in Turkije. Zijn bevindingen legt hij vast op video en een rapport: RapBaybasinLangendoen

In 2011 komt Baybasin met een volgende aangifte, waarin dit geheime rapport opnieuw zo’n grote rol speelt, aangifte_tegen_demmink_aug2011 kopie .

Het lezen zeer de moeite waard. De pedofiliekwestie is nu meer ingepakt in het totaal. Deze aangifte is opnieuw gedaan om de complottheorie in het Herzieningsverzoek van april 2011 kracht bij te zetten. Maar juist deze pedofilieaantijging, incl. de chantage van Demmink, maakt het opnieuw zwak, immers als ‘t niet bewezen kan worden valt de bodem uit het herzieningsverzoek.

Natuurlijk achteraf is alles gemakkelijk, en zeker van een afstand, maar wat de periode na 2007 en deze uitspraak leert, in ieder geval mij leert, is dat die complottheoretische weg, een doodlopende weg is en is geweest en desastreus voor het bewijzen van de onschuld van Baybasin, mbt de tenlastelegging en de veroordeling daarna.

Om zijn onschuld aan te tonen probeert Baybasin, in samenwerking met zijn advocaat en toegejuicht door de vriendenkring, het complot te bewijzen. Dat betekent praktisch niet alleen het bewijzen van de verkrachtingen, maar ook nog eens het bewijzen van de chantage van Nederland door Turkije ivm Demminks vermeende pedocriminaliteit, want het gaat uiteraard om die combinatie.

We zijn nu 8 jaar verder en in 2015. De conclusie van Aben, tbv besluitvorming van de Hoge Raad in zijn Herzieningszaak, is opnieuw doorgeschoven naar februari 2016. Het is daarom dat ik wellicht voor sommigen tot vervelens toe er op hamer terug te gaan naar de basics en dat is de tenlastelegging.

L.D.Broersma

 

Baybasin en de nieuwe zakelijkheid

Op twitter zie ik de volgende tweet van Talk2Myra:

Dat klinkt veelbelovend want er zal iets moeten gebeuren om de impasse te doorbreken. Als ik zo iets lees dan denk ik meteen wel: Op basis waarvan doe je die aankondiging en van wie en voor wie en wat weet jezelf meer en hoe komt het dat jij dat soort spannende geheimzinnige mededelingen kunt doen?  Ik heb er inmiddels al zoveel voorbij zien komen. Vol verwachting klopte mijn hart in het begin, maar de praktijk is weerbarstig. Het schiet gewoon niet op met al die vage beloftes. Kom op dan!

Ik weet niet hoelang we moeten wachten op die ‘gevoelige’ informatie maar de realiteit is dat het herzieningsverzoek nu opnieuw in de wachtstand is gezet. Het zal duidelijk zijn dat ik er niet veel vertrouwen in heb. Maar goed er moet wel een interventie plaatsvinden om de zaak los te trekken. Ikzelf zie het in een actie van de Tweede Kamer door simpelweg een tijdslimiet in de betreffende wet te eisen. Maar ik ben wat dat betreft een roepende in de woestijn. Dus dat schiet ook niet op. Wat dan wel? Het moet van buiten komen, dat is inmiddels wel duidelijk, want de overheid zelf , inclusief het OM en de rechtsspraak ,verroert zich niet, uiteraard niet, want dat zou alle moeite, om dit van staatswege mogelijk te maken, teniet doen.

Op HHC lees ik het bericht dat de eindconclusie mbt het herzieningsverzoek van Baybasin verschoven is naar 6 februari 2016. Maar het afgeven van een volgende datum is niet meer dan een zoethoudertje gebleken. December 2012 was de eerste eindconclusie van Aben gepland, de rolzitting werd uitgesteld en dat gaat maar zo door, keer op keer op keer.

Dat kan Aben met permissie via de wet Herziening ten Voordele doen en dat zal hij blijven doen, tenzij in de wet een limiet wordt opgenomen, dan moet hij wel, maar daarvoor heb je de minister van Justitie nodig en het parlement. Wellicht weet het advocatenteam andere wegen om het uitstel aan te pakken, maar daarover heb ik echter tot nu toe niets gelezen.

update: Of toch als we de recente tweets via Talk2Myra lezen:

Ik heb twee verzoeken gestuurd naar zowel de fractievoorzitters als alle kamerleden. Twee reacties heb ik daarop ontvangen, op elk verzoek één, zowel van D66, de heer Pechtold, als van de huidige minister van Justitie en Veiligheid vd Steur. Maar daarna blijft het volkomen stil.

Tegen alle redelijkheid in zal de heer Aben niet voldoen aan het herzieningsverzoek van Baybasin; Aben is niet in staat of wordt niet in staat gesteld een conclusie uit te brengen. De rechters van de Hoge Raad houden zich ook muisstil, immers die zouden vanuit hun positie en verantwoordelijkheid iets kunnen ondernemen. Ik krijg niet de indruk dat die ook maar enige pressie uitoefenen op Aben. De nieuwe president sedert november 2014 van de Hoge Raad is een zekere Maarten Feteris. Net als Demmink weer niet een man van onbesproken gedrag. Klik vooral even op zijn naam voor achtergrondinformatie.

En dus blijft Baybasin gevangen. Je kunt van hem een martelaar maken, een Mandela, de president van een vrij Koerdistan, ja zelfs de nieuwe Mahdi, als ik het zo allemaal lees, maar het gaat hem niet de gevangenis uit helpen. Daarvoor is iets anders nodig; een nieuwe zakelijkheid.

Baybaşin en de papieren tijgers

‘Jongens’, zei ik op een keer tegen mijn beide kleinzonen,’ jongens, wat kun je nu het beste doen als je alleen bent en een groep agressieve  jongens tegenkomt?…… Als je kans ziet, maak je dan uit de voeten, maar lukt dat niet, probeer dan de leider te vinden, degene die de opdrachten geeft. Daar ga je met al je energie op af. Dat is jullie enige kans jongens in zo’n situatie. Dat heb ik niet van mezelf maar van jullie oudoom. Die deed dat zo! Maar nogmaals alleen als je niet anders kan.’

Ook Baybasin voelde zich geplaatst tegenover een groep en is het gevecht aan gegaan met
Lees verder Baybaşin en de papieren tijgers