De Vaatstrazaak: mission impossible

De eerste keer dat ik me kan herinneren dat ik dacht, “wat een raar verhaal”, was na een uitzending van Peter R. de Vries over de Vaatstrazaak. Hij bracht toen het nieuws dat er, zoveel jaren na de moord op Marianne Vaatstra, haar tasje opnieuw door een coldcaseteam was onderzocht en dat daarin toen een vreemde aansteker werd gevonden met daarin, bij nader onderzoek, een haar van de mogelijke dader.

Nee, dat ging er bij mij niet in. Zo’n bizarre voorstelling van zaken. Maar ik was toen met hele andere dingen bezig, zodat het voorbij ging, totdat ik bij toeval op het blog terecht kwam van Steven Brown en ik opnieuw werd geconfronteerd met die eigenaardigheid.

Doorbraak ‘Vaatstra–zaak’ besmet door ‘Maffia-OM-woordvoeder’ Peter R. de Vries.

Ik was dus niet de enige die de wenkbrauwen optrok bij die voorstelling van zaken. Ik begon me daarna iets meer te verdiepen in die Vaatstrazaak en dan kom je eigenlijk automatisch terecht op het Boublog van Boudine Berkenbosch.

Veel mensen gaven onder de artikelen op Boublog over de Vaatstrazaak hun visie op de ontwikkelingen. En dat ging op een gegeven moment richting de Foagelsanghstaete en zaken die in die omgeving speelden, niet alleen het asielzoekersgebeuren, maar ook de vestiging van, laten we het alternatieve, religieuse sektes noemen.

http://www.boublog.nl/2012/03/18/prins-johan-friso-en-de-rituele-lustmoordenaars/

Daar is wat over en weer van gedachten gewisseld en een zekere Eheu kon de moord en de plek waar Marianne werd gevonden, de datum en de wijze waarop ze daar was neergelegd verbinden aan een rituele moord volgens de vrijmetselaarsmethode. De volgende aflevering die in dit verband interessant is betreft een mevrouw die voorgesteld wordt als de supergetuige.

Marianne Vaatstra, de Supergetuige en de Volle Neef

Nu was dat het scenario van een rituele moord helemaal niet zo bijzonder, immers, en dat weet ik mijzelf nog te herinneren, werd dit scenario ook door een profiler op tv als reële mogelijkheid gegeven:

“Volgens dit profiel zou de dader een man zijn die handelt vanuit extreem pathologische waanideeën. Er zou bij hem sprake zijn van occulte en/of satanische fascinatie. De moord zou zijn uitgevoerd volgens een offerritueel. Hij zou hechten aan occulte symboliek.( Nacht 30 april op 1 mei (Walpurgisnacht/Beltane), volle maan, van oorsprong een geweide plaats in Veenklooster, vindplaats Marianne onder een oude boom (meiboom) etc. Dit was in 2005 de conclusie van zeven deskundigen uit politie- en justitiekring, die in opdracht van de familie een daderprofiel opstelden.”

Ik heb daarover in dialoog met andere reageerders het nodige geopperd en op een gegeven moment werd ik door Boudine tot de orde geroepen, aangezien ik van haar niet mocht speculeren op haar blog. Ik heb daarop gereageerd door haar te vertellen dat er niets mis is met het schetsen van een scenario om zo achter de ware toedracht te komen.

Niet lang daarna kwam Boudine Berkenbosch zelf met een scenario. Heel verrassend uiteraard en nieuw. Weer zo’n moment dat je dan niet vergeet, omdat het een nieuwe wending gaf aan het verhaal.

Marianne Vaatstra en het scenario van een Snuff film

Ze schrijft dan:

“Op 30 april 1999, nauwelijks een jaar nadat Joris aldus was geprofileerd, werd Marianne Vaatstra, een Fries meisje van 16 jaar, verkracht en vermoord. Haar stoffelijk overschot werd reeds de volgende morgen door een van haar vrienden in een weiland gevonden, dank zij een fiets die daar in de berm lag. Ze was twee maal verkracht en haar hals was doorgesneden. Ze had in februari 1999 ruzie gekregen met de twee jonge asielzoekers, Feik en Ali, in de Ringo-bar in Veenklooster. Volgens omstanders had ze goed van zich afgebeten, waarna Feik haar bedreigde met een gebaar: hij zou haar de keel afsnijden! Daarop werd deze asielzoekers de toegang ontzegd tot de Ringo-bar.

Het lijkt niet onmogelijk dat Feik en Ali zich kort daarna zaten te beklagen in de caravan van Wolfgang Hebben. Of Ludger Dill daar ook bij was, valt moeilijk te zeggen, maar wellicht is op dat moment het plan ontstaan om een snuff film te maken van Marianne.

Twee sadistische pornosterren dienden zich gratis aan: zij wilden immers niets liever dan dat bekkige blonde meisje verkrachten en haar de strot afsnijden. Als oorlogsveteranen uit Koerdistan, Irak, hadden ze dat wel vaker gedaan. Hebben en Dill kregen als het ware een snuff in de schoot geworpen! Ze dachten er over na en ze bespraken de voor- en nadelen, de lusten en lasten. Lastig was de kans dat iemand gepakt wordt en gaat mauwen.

Lusten waren er te over, een rituele lustmoord zou wel het mooiste zijn! Wellicht was op hun website wellicht ook vraag naar iets met Walpurgisnacht groot. Porno-boeren kennen de wensen van hun klanten. Ze hadden nog ruim 2 maanden om de boel voor te bereiden.”

Heel knap en typisch voor gecontroleerde oppositie heeft Boudine Berkenbosch in bovenstaand script de moord, als satanisch ritueel van ondergeschikt -edoch commercieel belang  opgevoerd voor een snuffmovie waarin Feik en Ali als beroepsmoordenaars en acteurs hun lusten konden botvieren.

Dit script, deze blauwdruk is in feite de basis geworden van de beide boeken van Mauritz en Dankbaar, en later Dankbaar alleen, waarin in eerste instantie een onbekende getuige van de moord wordt opgevoerd. De Walpurnisnacht is er uit weggelaten, immers dat was niet meer dan een opportunistisch idee van de producenten voor een commercieel succes. Het waarom en het waarvoor werd dan ook zorgvuldig weggelaten, immers de twee onderzoekers gingen en gaan uitsluitend voor de ‘feiten’, met als ultiem bewijs, omschreven als het granieten bewijs, een verklaring afgelegd bij een notaris door een tot dan nog anonieme getuige van de moord.

De  verklaring van  de anonieme toeschouwer, blijkt nu dus Feik ofwel Faek.

Het eerste boek van het duo Dankbaar en Mauritz heb ik gelezen. Het granieten bewijs omvatte een  een kluisverklaring bij een notaris, zo las ik,  van iemand die bij de moord aanwezig was geweest. Maar waarover inhoudelijk niets in de openbaarheid mocht worden gebracht op straffe van etc. Daar kun je dus helemaal niets mee. Althans ik niet.

https://donquijotte.wordpress.com/2014/11/04/zaak-marianne-vaatstra-hans-mauritz-oplichter/

Een tijd lang is het vrij stil geweest over deze zaak, maar uiteindelijk kwam dan het nieuws dat Dankbaar een conflict had gehad met zijn mede-auteur Mauritz waaruit dan moest blijken dat Dankbaar in goed vertrouwen van Mauritz het e.e.a. had aangenomen. Hou maar op, denk ik dan. Wat een verhaal, nietwaar. Ik schaar ‘t onder de geënsceneerde conflicten, omdat die eerste versie niet werd gepikt. In ieder geval niet door mij. Het ‘fittie’ tussen Wim Dankbaar en Hans Mauritz is recent, hoe kan het ook anders bijgelegd.

Feik heet blijkbaar Faek Mustafa en wordt nu in de laatste artikelen op Rechtiskrom opgevoerd als een onwillige getuige van de moord in de caravan van Hebben. Uiteraard genereert ook Micha Kat aandacht voor Dankbaar, alsook de counterpartner in de mainstream, Chris Klomp, die even over het granieten bewijs ofwel de kluisverklaring een open deur mag in trappen, namelijk dat die ‘kluisverklaring’ een mooi fake verhaaltje op papier is, opgesteld door Hans Mauritz, en blijkbaar zeer recent overgedragen aan Wim Dankbaar. Het is bijna hilarisch knullig allemaal, als het niet zo ernstig was.

Neemt niet weg dat er een gesprek is opgenomen tussen een zekere Rob en deze Faek, waar de laatste min of meer zeer impliciet aangeeft dat hij meer weet over de ware toedracht.

Wat moeten we daar weer van denken nietwaar? De opname is onderdeel van een serie artikelen waar de focus volkomen is komen te liggen op deze Faek Mustafa die, zowil het verhaal, als 15-jarige ongewild getuige was van de moord op Marianne Vaatstra.

https://rechtiskrom.wordpress.com

Waarom de zaak nu weer dankzij ‘Vader Vaatstra’ wordt opgerakeld? Het lijkt er op dat de versie van de gangbang in de caravan van Hebben alsnog moet worden geaccepteerd als de ‘ware’ toedracht (door de ‘complotgekkies’).  Pas dan is de missie van de controlled opposition geslaagd. Maar goed dat is mijn idee. We blijven de ontwikkelingen volgen.

Hoe dan ook: alles is al wel een keer de revue gepasseerd:

https://donquijotte.wordpress.com/tag/wim-dankbaar/

Wat zich hier nu naar aanleiding van de wens van Vaatstra, want er is uiteraard altijd een aanleiding, opnieuw ontrolt is wat mij betreft niet meer dan een vervolg missie om de aandacht af te leiden van de werkelijke toedracht en de werkelijke daders.

En een ieder die ook maar enigszins in de richting van die werkelijke toedracht en die werkelijke daders suggesties doet wordt op een zijspoor gerangeerd. In dat verband is het volgende artikel m.i. interessant, want…

https://donquijotte.wordpress.com/2014/06/15/de-moord-op-marianne-vaatstra-mag-niet-worden-opgelost/

Ik denk dat we daar maar aan moeten wennen. Als bevolking hebben we inmiddels, met dank aan ons parlement, praktisch alle macht overgedragen aan een kleine groep die het voor het zeggen heeft en zich blijkbaar grenzeloos onschendbaar acht. Voorlopig ziet het er naar uit dat de ware toedracht een mission impossible is. Niettemin blijft interessant, want de Vaatstrazaak staat voor alles wat mis is in dit land.

Zie ook:

de eerste mei

orde uit chaos en de belofte van transformatie

Bij de Demminkdoofpot in een commentaar

– door ldbroersma op vrijdag 28 maart 2014 om 09:30

“Er is een organisatietheorie geïnspireerd door een tweetal wetenschappers, de Rus Prigogine en de Belgische Isabella Stengers, die een boek geschreven hebben: Orde uit Chaos. Hun theoretische inzichten komen er, zeer vereenvoudigd, op neer dat je chaos nodig hebt om tot een hoger niveau van ordening te komen.
Nu zullen misschien mensen zich afvragen waar je chaos aan kunt herkennen. Simpel: overregulering en controle en de reacties daarop.

In de periode van chaos, veroorzaakt door overregulering, controle en de reacties daarop, kun je bij wijze van spreken zaadjes planten die mogelijk aanslaan en de ontwikkeling meehelpen richting die hogere ordening. Maar garanties heb je niet dat het aanslaat.”

Het was in 1985 dat een boek uitkwam van Ilya Prigogine & Isabella Stengers met de titel “Orde uit Chaos” en als ondertitel “De nieuwe dialoog tussen de mens en de natuur”.  Deze theorie was het opstapje naar een nieuwe systeemtheoretische benadering voor organisaties, onder de noemer Transformatie.

Fritjof Capra luidde de loftrompet over Ilya en noemde hem een van de voornaamste architecten van de nieuwe systeemtheorie van het leven. Dat is nog al wat: de nieuwe systeemtheorie van het leven. Maar goed Ilya Prigogine is niet de eerste de beste, immers hij heeft met zijn theorie de Nobelprijs in de wacht gesleept.

Toen ik indertijd de chaostheorie eind jaren tachtig begin negentiger jaren bestudeerde was ik niet bekend met de vrijmetselarij en hun beroemde dan wel beruchte lijfspreuk Ordo ab Chao. Orde uit chaos dus.

In een serie van John Cage :Art Meets Science & Spirituality in a Changing Economy worden een zestal thema’s besproken:

In bovenstaande video geeft Prigogine zijn visie op het begrip chaos. Hij vertelt dat er veel misverstanden bestaan over het begrip chaos en hij legt uit: “Chaos in de moderne wetenschap is een soort van orde, een soort van instabiele orde, waarvan de opeenvolgingen zeer complex zijn. In de klassieke opvatting dacht men dat de moleculen zich onwillekeurig gedroegen zoals stofdeeltjes die dwarrelen in de lucht. En men dacht: hoe zouden die nu een samenhang kunnen produceren, laat staan structuur en zeer complexe patronen.  Nu met de moderne wetenschap zijn we in staat deze samenhang, die patronen en structuren waar te nemen en zodoende ook in staat de wereld om ons heen te begrijpen.” 

Ik durf te betwijfelen of we in staat zijn om met de moderne wetenschap de wereld om ons heen te begrijpen. Er zijn nogal wat wetenschappers die zich wat dat betreft bescheiden opstellen en dat tegenspreken.

Niet tegenstaande dat, hij weerspreekt  en passant toch even de titel van zijn boek: Orde uit Chaos, waaruit ik opmaak dat het creren van chaos meer een menselijke kwaliteit is in een maakbare wereld, die ver af staat van de natuurlijke wereld en steeds verder daar van af komt te staan.

In de volgende opname deel 4, ‘Transforming the world’, spreekt David Bohm, die wat mij betreft precies de indoctrinatie van die lijfspreuk Ordo ab Choa van de vrijmetselaars bespreekt. Hieronder een kortere versie:

Hij reageert als volgt op een stelling van een medepannellid die stelt: “Er is een tijd voor anarchie  en een tijd voor orde enz. enz.”, als volgt:

” Ik denk dat de losse verbanden steeds gevaarlijker worden vanwege de schaal van onze samenlevingen en de voortschrijdende techniek.

We hebben te maken met allerlei gevaren zoals de dreiging van een nucleaire oorlog, biologische oorlog, de chemische oorlog, de vernietiging van de natuur en zo zijn nog wel zo’n 4 of 5 gevaren te noemen, die zijn voortgekomen uit macht.

Naarmate we meer macht hebben, hebben we meer samenhang nodig. Wat mij zorgen baart is of de mens in staat is om hier mee om te gaan, met de problemen die hijzelf heeft geproduceerd.”

Precies, want al worden  er nog zoveel boeken en wetenschappelijke verhandelingen geschreven, over hoe je onze georganiseerde leefwereld kunt transformeren, een soort van halleluja-concept met succes als toverwoord en financiele rijkdom als aanlokkelijk perspectief, het resultaat is afbraak en destructie van het bestaande en intellectuele armoede. Ik persoonlijk kijk al heel lang niet meer naar TV.

Het geloof in transformatie naar een betere wereld, de belofte van the new world order profeten en adepten, laat op alle vlakken een verarming en vernietiging zien. De hoeveelheid geprogrammeerde rotzooi is niet meer te overzien in supermarkten en mediamarkten en weet ik waar nog meer. Black Friday wordt nu ook in ons land geïntroduceerd en gepromoot om het volkse geld te laten rollen.

Bohm zegt: “Heelheid is geen doel maar een houding ten opzichte van het leven.”  En daar legt hij precies de vinger op de zere plek, immers het respect voor het leven mankeert op allerlei manieren. Hij geeft precies het verschil aan tussen de wijze waarop de machthebbers dit invullen met hun monsterverbonden en monstermaatschappijen en multiculturele inspanningen en de heelheid als een wijze waarop je met de wereld en al wat leeft omgaat.

De heelheid die de machthebbers en overheden voor ogen hebben is niet de heelheid waar het de gewone mens om gaat, namelijk de ervaring daarvan in het dagelijks bestaan. Ergens bij horen, verbindingen kunnen aangaan. Zelfs moeder-kind binding wordt tegengewerkt. Vertrouwen opbouwen, veiligheid. Al die zaken die samengaan met kleinschaligheid en contact, niet in de laatste plaats het contact met de natuur.

Het is zo langzamerhand out of order. Met dank aan donquijotte een blik in de wereld waarin wij ‘geciviliseerd’ leven, want of je nu in Engeland, Amerika, Zweden, Denemarken of Nederland bent. De mensen beleven hetzelfde.

De machthebbers op deze aarde willen alles kunnen organiseren, onder controle brengen en transformeren naar een wereld die zij wensen en creëren. Een gemaakte wereld: De New World Order.

En inderdaad de wereld transformeert in rap tempo. Ontbossing, Geo-engineering, biotechniek, automatisering, robotisering, oorlogen zijn daar de voorbeelden van. Het resultaat is vervuiling en verarming, letterlijk van zowel boeren als diversiteit en vernietiging van bestaande rassen en niet te vergeten natuur en culturen.

img_4682Ordo ab chaos, het tweekoppige monster, is zoals Prigogine stelde niet meer dan een misverstand, maar dan wel een misverstand met grote, hele grote gevolgen.

 

 

 

De volledige serie van John Cage:

Part 1/5: “FROM FRAGMENTATION TO WHOLENESS” (Dalai Lama, David Bohm, Robert Rauschenberg) http://youtu.be/rydvSn7bBbY
Part 2/5: “THE CHAOTIC UNIVERSE” (Ilya Prigogine, John Cage, Huston Smith) http://youtu.be/y4AnTsB-OsQ
Part 3/5: “CRISIS OF PERCEPTION” (Francisco Varela, Mother Tessa Bielecki) http://youtu.be/Womauwdyjl8
Part 4/5: “THE TRANSORMING WORLD” (Rupert Sheldrake, Sogyal Rinpoche, Lawrence Weiner) http://youtu.be/YNkLOcKqh0Q
Part 5/5: “THE SHIFTING PARADIGM” (Marina Abramovic, Fritjof Capra, Raimon Panikkar) https://www.youtube.com/watch?v=O383L…

Baybasin en ‘out of the box thinking’

In de Herzieningszaak van Baybasin heeft Aben vorig jaar zijn toevlucht genomen tot het inhuren van een out of the box thinker. Die actie is, door het voortdurend uitstellen van een eindconclusie tbv de rechters van de Hoge Raad, met de nodige scepsis ontvangen. Ook door mij, uiteraard, omdat het doel daarvan nogal obscuur is. Maar in een gezonde situatie is zo’n aanpak zo gek nog niet, kan ik uit mijn werkervaring vertellen. Ik heb workshops gegeven volgens een bepaalde methode: Leaderships Effectiveness and New Stategies. Die methode was er op gericht deelnemers los te laten komen van oude denkbeelden en denkpatronen en hen te stimuleren met out of the box ideeën te komen. Niet omdat die ideeën direct uitvoerbaar hoeven te zijn, maar ze kunnen een nieuwe kijk op de eigen organisatie en problematiek geven en zijn zodoende, hoe extreem of bizar dan ook, heel functioneel en nuttig. Het kon niet gek genoeg zijn en toch was de, op die manier verrassende, uitkomst van zo’n workshop  altijd praktisch uitvoerbaar.

In die zin heb ik bijvoorbeeld geen moeite met een site als dat van de door bepaalde webbloggers, met name Boudine van Boublog, zeer verguisde Lees verder Baybasin en ‘out of the box thinking’