monddood maken foutje bedankt

Vandaag wil ik aandacht besteden aan de wijze waarop kritische mensen op een stiekeme manier monddood worden gemaakt. Het heeft mij door schade en schande zeer alert gemaakt. Zodra ik in het verleden een ‘foutje’ maakte werd dat meteen uiteraard publiekelijk uitvergroot. Dat in combinatie met een niet aflatende stroom van twitterberichten, waar meteen in de reactie op mijn artikelen mijn naam gekoppeld werd aan FOUT, DOM, LASTER, VERGEETACHTIG en noem de diskwalificaties maar op, het liefst in capitalen en aan het begin van de zin. Het heeft uiteraard een effect gehad op de aantallen bezoekers van mijn vorige website Baybasin-report.

Hoe dan ook. Wat deze mensen hebben gedaan is een vorm van mediamanipulatie, immers wie wil nog iets lezen van iemand die fout en dom is. In de TAO van Twitter is de keuze ja/nee snel gemaakt.

Dat is uberhaupt de kracht van de berichten, zowel in positieve als in negatieve zin. De eerste klap is een daalder waard.

En het kost de nodige energie om zo’n eerste indruk weg te werken, laat staan als er sprake is van een langdurige hetze. Nu kan Wierd Duk het nodige hebben immers hij is een gevestigde journalist. Maar toch ook voor hem kan het reputatieschade opleveren. In het voorbeeld van bovenstaande tweet kreeg Wierd Duk hulp.


Het kan ook de aanvaller op den duur reputatieschade opleveren, vandaar dat het een tricky business als je dat onder eigen naam doet. Velen verschuilen zich daarom achter een nickname.

Er zijn vele stiekeme manieren om de publieke aandacht te sturen. Ik heb er zelf een aantal opgemerkt. Toen ik schreef over Norgerhaven werd mijn twitteraccount gehackt. Eerst stiekem. Tussen 8 uur ‘s avonds en 8 uur ‘smorgens kregen de mensen die op de link naar het artikel klikten het volgende plaatje te zien.

Ik merkte het op doordat ik plotseling in mijn statistiek geen bezoekers meer via twitter zag. Ik voelde mij toen genoodzaakt om op 6 maart 2015 een nieuw artikel over Norgerhaven te schrijven, waarop mijn website zelf werd gehackt en ik deze koetjes als achtergrond kreeg, en een lay-out die helemaal in de war was gebracht.

Een volgende manier om bezoekers om (te leiden) is de links, naar websites en achterliggende bronnen, te wijzigen zodat de bezoeker ergens anders uit komt. Dat valt uiteraard minder op dan een foutmelding. Heel vilein bedacht. Ze zijn zo slim. Ik merkte dat het eerst op youtube. Ik plaatste het volgende  filmpje in het reactieveld

Volgens mij werkt de link nu wel maar ik kan u verzekeren dat het indertijd niet lukte. Telkens kreeg ik na plaatsing op mijn website en bij controle een andere inhoud voorgeschoteld.

Zie het laatste commentaar onder het volgende artikel:

#Baybasin en de provocatie van de A-G Aben

Maar goed het had ook weer een leereffect want toen kwam ik achter de mogelijkheid om youtubefilmpjes te downloaden. Hoe dan ook: daarom heb ik dit filmpje indertijd gedownload en opnieuw geplaatst in het betreffende artikel.

Voorbeelden te over, ook via google word je netjes om (de tuin) geleid naar een ‘neutrale’ omgeving. Ik heb dat een paar keer ervaren met het Boublog. Normaal kreeg je dan een waarschuwing dat de pagina niet meer te vinden was, maar ik werd netjes omgeleid naar de startpagina van de website. Ik keek nu weer even en het is weer netjes teniet gedaan. Zo worden de spelletjes gespeeld om je uit evenwicht te brengen. Het volgende filmpje geeft precies aan hoe de verschijn- en verdwijntactiek werkt.

Boudine Berkenbosch was de eerste om deze smerige tactiek op mij los te laten met haar rode barettenverhaal.

Boudine Berkenbosch en de rode baret

Ik zou mij vergist hebben in de kleur van haar alpinopet. Wel, ik zou boekdelen kunnen vullen met de tactieken van deze mevrouw. Af en toe heb ik er misschien last van, maar nooit voor lang. En of mensen me willen geloven of niet. Ik meld het.

Ook op twitter komt het voor, voor wie oplet en alert is:

Ik heb er daarnet een printscreen van gemaakt. Als u goed kijkt dan ziet u dat u niet meer het artikel te zien krijgt waar Louis Bontes oorspronkelijk naar verwees. Maar wie let daar op? Ja ik, omdat het mijn specifieke interesse heeft. Ik kan u verzekeren dat het op grote schaal gebeurt.

Men gaat er van uit dat mensen niet alle gegeven links weer nalopen of zich kunnen herinneren wat het ook al weer was. Dat doe ik ook niet. Ik moet er toevallig tegen aanlopen en dan verbaas ik mij. Hoeveel mensen denken dan dat ze wellicht zelf dat verkeerd hebben gedaan. Daar wordt heel slim op ingespeeld.

Een andere methode is simpelweg de inhoud vervangen. Dat kan de eigenaar achteraf, zonder dat je de oorspronkelijke youtubefilm hoeft te verwijderen. Het is waarschijnlijk daarom dat Myra de Weerdt van Talk2Myra zo hysterisch reageerde en me dreigde met een rechtszaak als ik het waagde haar interviews met Baybasin uit te schrijven en te publiceren. Eerst snapte ik dat niet, nu wel. Ziet u, dan is manipulatie achteraf namelijk moeilijk.

Maar nogmaals het gaat om de eerste klap, die bij een groot deel van het lezerspubliek zn werk dan al heeft gedaan, maar daarna liever niet meer als bewijsvoer mag dienen voor een aantal speurneuzen. Daarom verdwijnt er zoveel. Worden reacties onder artikelen simpelweg helemaal weggehaald om allerlei flauwekulredenen. Aan opportunisme geen gebrek.

De Volkskrant heeft het om die reden indertijd helemaal bont gemaakt, door alle reacties op de opiniepagina’s, ik meen dat het in 2010 was, te verwijderen, vervolgens drastisch is gaan modereren en de reactieruimte is gaan beperken tot een regel of vijf. Veel kranten hebben dat initiatief opgevolgd. Het lezersvolk zou eens terug kunnen bladeren in de geschiedenis en kunnen nadenken over het hoe het allemaal zover kon komen.

Youtube heeft uiteraard macht om een youtuber te bewegen de inhoud van een youtubefilm achteraf te laten modereren op last van verwijdering als daar niet aan wordt voldaan. Ik kwam daar achter omdat ik een youtubefilm had geplaatst waarvan de inhoud was veranderd ivm copyright. In dit geval ging het om een stukje film van onze publieke omroep die hij analyseerde. Ook die mondelinge verantwoording en toelichting is door MrGeorgeJettison trouwens weggehaald. In de plaats daarvan vooraf een eenvoudige schriftelijke verantwoording.

En ik denk dat ze daarop attent waren gemaakt doordat ik het had geplaatst, want ik mag dan niet zoveel bezoekers trekken maar ik word nauwlettend gevolgd. Waarom ik het weet? Ik had namelijk een printscreen gemaakt van een fragment uit die film, dat er nu niet meer in voorkomt. Ik plaats het niet hier want ikzelf ben niet in staat om er naar te kijken. U moet er zelf op het onderstreepte woord klikken om het te zien. Zo erg vind ik het.

Onderstaand een toelichting op dit fenomeen van mediamanipulatie door David Icke. U hoeft niet mee te gaan in zijn visie op de idee dat we gemanipuleerd worden door entiteiten van een andere dimensie. Entiteiten die volgens Icke zich kunnen manifesteren in deze wereld, dmv een soort (mens) dat niet beschikt over menselijke kwaliteiten als: liefde, mededogen en saamhorigheid.

David Icke heeft nochtans  een goed verhaal over hoe de manipulatie in de media werkt.

Alles wat op dit gebied wordt gedaan is bedoeld om u op het verkeerde been zetten, om u een denkrichting in te dirigeren en om u controlemaatregelen te laten accepteren. Wij mensen kennen slechts een vrijheid aan banden. De banden worden steeds verder aangetrokken en de vrijheid wordt steeds verder beperkt. Eerst waren de journalisten aan de beurt. Maar nu ook  de burgerjournalisten totdat we ‘allen’ monddood zijn gemaakt. En het erge is dat degenen die dat doen zich weten te legitimeren met wetgeving, met behulp van de politiek en de goedgelovigheid van het publiek, en anders wel met donder en geweld.

Zover is het hier nog niet!..

#Baybasin en zijn bewakers in p.i. Zuyderbos

Beste bewakers van gedetineerde Huseyin Baybasin,

U staat de laatste tijd nogal in de belangstelling. Ik begrijp uit alle berichtgeving dat we ook u als bewakers kunnen indelen in een groep aardig en een groep niet zo aardig.

http://www.crimesite.nl/beklag-om-pesterijen-in-pi-zuyder-bos/

En dan denk ik bij mezelf, hoe zal dat zijn voor, zeg maar, de onderlinge verstandhouding? Hoe kijkt u dan naar elkaar? En wat voor gevolgen heeft dat voor de samenwerking en de sfeer?  Dat moet op zich al een kwetsbaar gegeven zijn onder de werkdruk en de setting waarin u uw werk moet doen.

De media, zoals hierboven crimesite van Wim van de Pol, melden dat
onder u collega’s zijn die minstens net zo misdadig zijn als de mensen die zij moeten bewaken. Onder u zouden drugshandelaars zijn en doet u zaken met de gedetineerden die het daglicht niet kunnen verdragen.

Er is een bewaker, zeg maar Jan, die zichzelf effe niet onder controle had en een kip, dat arme dier, een schop verkocht waar die anderhalve maand later aan is overleden.

En dan denk ik: Hoe ontstaan dat soort dingen? Meestal als er sprake is van spanning. Maar nu wordt het gebracht alsof er nog al wat machtswellustelingen onder u zijn, die blijkbaar ongecontroleerd en ongecorrigeerd hun gang kunnen gaan.

Hoe werkt zulke berichtgeving dan uit voor het onderling vertrouwen, vraag ik mij af.

Ja en dan komt er vlak na al die commotie in de media over de celinspectie/spitactie in de cel van de gedetineerde Baybasin, vorig jaar november, in diezelfde maand een mevrouw Berkenbosch vragen of zij de betreffende gedetineerde chocolade, verf, kwasten, een vogelveer en een gedroogd herfstblad, mag sturen. Dingen die nou net op de lijst van verboden zaken staan. Vermoeiend moet dat voor u als personeel van de gevangenis zijn. En dan heeft ze daarna dezelfde vraag voorgelegd aan de directeur, terwijl u haar al verteld had dat het niet mocht?

Begrijpt u dat? En dan heeft ze die zaken toch gestuurd. U kreeg daarover weer een woordenwisseling met gedetineerde Baybasin. Dat moet vervelend zijn geweest voor u.

Die directeur heeft vervolgens met zn hand over zn hart gestreken en de opdracht aan u gegeven om wat van die spulletjes toch aan de gedetineerde Baybasin over te dragen. Hoe voelt dat? Ik heb er wat van gezegd tegen mevrouw Berkenbosch en er kwam meteen een reactie van haar.

Nou hij kan zn borst nat maken. Deze mevrouw laat het er namelijk niet bij zitten: o wat is ze kwaad, laster en smaad. Tja wat moet je daar nu weer mee, als directie nietwaar, met zo’n mevrouw, met haar gelegenheidsargumenten.

Als bewakers staat u in direct contact met de gedetineerden. En dat zijn over het algemeen niet direct lieve jongens, hoewel ze zo in de dagelijkse omgang ook heel aardig en joviaal kunnen zijn. Waarom ook niet. Met u hebben ze toch niks. Maar toch zijn ze veroordeeld, de één voor moord de ander voor geweld, voor georganiseerde misdaad, enz.. En inderdaad misschien zit er af en toe één tussen die onschuldig is. Maar mag en kunt u daar iets mee? Nee toch zeker. U doet uw werk en in de contacten met de gedetineerden moet u zich houden aan de regels.

Ongetwijfeld bent u het niet altijd eens met het beleid binnen de gevangenis. Heeft u kritiek. Zoals die ene bewaakster waarover nu zoveel wordt getweet. Die zit nu ziek thuis.  Zo zie je maar weer dat is uitkijken geblazen in deze tijd van grote werkloosheid. En er worden volgens de recente berichten nogal wat detentiecentra gesloten.

Nee dat valt niet mee. Maar laat ik dit zeggen, uit eigen ervaring.

Ik heb een aantal malen contact gehad met personeel van Norgerhaven. Eenmaal vanwege een kaartje dat ik stuurde naar Baybasin en dat onbedoeld voor de nodige commotie heeft gezorgd. Baybasin liet mij dat weten en schreef in zijn brief aan mij:
“However your sentence of thanking for
my e-mail scared of the prison managament and created a couple weeks of extra work for them.

Dit schreef ik in het onderstaande artikel naar wat ik begreep uit bovenstaande:
“Veertien dagen lang heeft de staf van de gevangenis hem geplaatst onder streng toezicht. Alles werd extra gecontroleerd.”

het kaartje dat voor opschudding zorgde

Zodra ik daarvan op de hoogte was heb ik meteen contact opgenomen met Norgerhaven, het e.e.a. toegelicht en mijn excuus aangeboden. Daarnaast heb ik mijn telefoonnummer doorgegeven met het verzoek mij persoonlijk te bellen als de inhoud van mijn postkaarten of brieven vragen zouden oproepen. Ik wilde niet dat Baybasin daar negatieve gevolgen van zou ondervinden en er frictie zou ontstaan tussen hem en zijn bewakers. Er werd een aantekening opgenomen in het electronisch dossier, zo vertelde het vriendelijke personeelslid. Hij waardeerde het zeer dat ik contact opgenomen had, vertelde hij mij. Zo kan het dus ook.

En ondanks dat mevrouw Berkenbosch recent dat artikel heeft gelezen schrijft zij in een commentaar het volgende: “Hij heeft dank zij haar eens 14 dagen in isolatie gezeten!”   Zie hier. Dat is een zeer ernstige beschuldiging en volledig bezijden de waarheid, althans zoals die mij is gepresenteerd door Baybasin zelf in zijn brief.

Baybasin: pottenkijkers gewenst!

Een tweede contact ging over het sturen van een presentje. Nadat mevrouw Berkenbosch mij op de hoogte bracht van het feit dat mijn chocoladeletter, december 2012 niet bij Baybasin was afgeleverd, heb ook ik, vrijwel direct daarna, een brief gestuurd naar de directeur, dat was rond januari 2013, met het verzoek of hij over zijn hart wilde strijken. Hoewel ik geen antwoord heb ontvangen, ach het kan er tussen door zijn geslipt, bleek dat de chocolade die mevrouw Berkenbosch daarna stuurde wel te zijn afgeleverd bij Baybasin. Daar ben ik pas veel later achtergekomen door mevrouw Berkenbos, die mij dat kwam melden. Wat ze later weer ontkende, maar ik gelukkig heb ik die email van haar bewaard.

#Baybaşin en de verboden chocoladeletter

Ik ging er van uit dat het niet mocht en toen ik Baybasin dan een kleinigheidje wilde sturen voor zijn verjaardag heb ik vooraf contact opgenomen met het personeel en vroeg of ik een bepaald artikel mocht sturen, wat ik in gedachten had, maar helaas stond het op de lijst van verboden zaken. Op mijn vraag naar suggesties voor iets anders werden mij alternatieven voorgesteld. Niets mis mee, geen probleem. Heb ik gewoon opgevolgd. Ik geloof dat ik toen een keukenschort stuurde voor in de keuken. Is toch ook leuk.

Maar nu staat u er in de media behoorlijk gekleurd op, mag ik wel zeggen. U krijgt het nodige over u heen, niet alleen in de media maar ook op twitter.

Dat dit zo in de media wordt uitgespeeld vind ik niet goed. Niet alleen Baybasin is daar het slachtoffer van, maar ook u. Ik wens u in ieder geval sterkte in uw moeilijke baan. Dat mag wel eens worden gezegd!

L.D.Broersma

Baybasin en de feitelijke waarheid

Het wordt weer tijd voor een pas op de plaats en dus een samenvatting van de artikelen die ik schreef tussen 11 september en 31 oktober.

Eerder verschenen:

1. een free spirit after all: Deze samenvatting van artikelen gaan over zijn gevangenschap. Heeft hij in gevangenschap nog een leven, een toekomst?

2. De zaak Baybasin: gaat over de rechtszaken

3. het staatsetiket: Gaat over het image dat hem is aangemeten van de drugslord van mytische proportie.

4. It’s all about the money honey: gaat over Baybasin als speelbal van verschillende belangenpartijen.

En nu de vijfde samenvatting. Het thema van deze serie gaat over de feitelijke waarheid. Wat is feitelijk waar of onwaar als het gaat om de veroordeling van Baybasin t.a.v. de zaken waarvoor hij is veroordeeld namelijk: het opdracht geven tot moord, heroinehandel, gijzeling en het daartoe leiding geven aan een criminele organisatie. Baybasin zelf heeft altijd ontkend en claimt dat de zaak tegen hem is geconstrueerd. Het onderzoek van Ton Derksen, beschreven in het boek “Verknipt bewijs” ondersteunt hem daarin.

Echter in 2007 is in de verdediging de keuze gemaakt om de complottheoretische weg te gaan bewandelen, op basis van een geheim document, waarin de chantagepositie van Demmink uit de doeken wordt gedaan. Er zou bij de Turkse justitie een dossier over de pedofiele activiteiten van Demmink in Turkije zijn. Men dacht daarmee het belang van Nederland om mee te werken aan de berechting van Baybasin, op geconstrueerde bewijsvoering en valse gronden, te hebben gevonden.

In alles of niets, meneer Baybasin

gaat het om deze keuze die indertijd is gemaakt om de complottheoretische weg te bewandelen en Demmink aan te klagen voor pedofilie in 2007 en nogmaals in 2008. In feite een desastreuze keuze omdat het hem heeft afgehouden van de tenlastelegging en de veroordeling, die draaien om de moord op Oge in de theetuin te Instanbul als vereffening van een heroineschuld, die hij zou hebben bij Baybasin.

Langendoen bij uitstek de man die juist de beschuldigingen mbt de vermeende heroinehandel had kunnen ontkrachten, gaat zitten op de pedofiliekwestie mbt Demmink. Het heeft Demmink inderdaad op de kaart gezet, en de heren Kat en Poot, Boublog en de Roestige Spijker en ook de Bakker Schut Stichting de aanleiding gegeven om hierover te schrijven. Ze zijn er als het ware mee aan de haal gegaan. Vraag blijft of Baybasin zich dat zo bewust was, of dat hij zelfs de initiator hiervan was, zoals ook veel mensen denken. Ikzelf blijf nog steeds op de lijn zitten dat hij in die richting is gemanouvreerd.

Maart 2014 geeft Baybasin in een interview van Talk2Myra antwoord op vragen over:

1. zijn connectie met mensen als Micha Kat en de heren Poot. Baybasin geeft aan dat hij en Van der Plas de documentatie hebben geleverd voor het boek De Demmink Doofpot, maar dat daarna de relatie tussen hem en Micha Kat is verbroken.  Op de vraag of hij ooit geld heeft ontvangen van de heren Poot, reageert hij verontwaardigd en vertelt dan dat Micha Kat hem 10.000 euro bood als hij met namen kwam. Hij heeft Poot een brief laten bezorgen, waarin hij zich over Micha Kat beklaagt en doet Poot het verzoek hem tot de orde te roepen, waarop deze dat in zijn antwoord toezegt. Het grootste gedeelte van het interview heb ik naar beste kunnen vertaald.
Micha Kat speelt een belangrijke leading rol in het alternatieve circuit. Weliswaar heeft hij geen direct contact meer met Baybasin, maar heeft dat wel met de mensen die nu in contact staan met Baybasin. Deze Micha Kat is zo fake, met al zijn ge-ensceneerde conflicten, o.a. met JDTV en Dankbaar en alle flauwekulprocessen die rondom deze lieden worden gevoerd. Ze wassen elkaar schoon. Wat te denken van de volgende video ( vanaf de 5e minuut) opgenomen in Parijs tijdens de aanslag.
Samen met Peter Vandermeersch  van het door hem zo ‘gehate’ NRC, kuiert hij genoeglijk door het drama heen. Op de achtergrond nog een ‘slachtoffer’ die hen nakijkt. Overigens is die NRC-hetze naar de achtergrond gebracht, ten gunste van de Telegraaf. Onder Nieuwe Media Nieuws is de site ‘NRC ombudsman’ van hem niet meer te vinden in de bovenste regionen. Ik kan het uiteraard niet met 100% zekerheid vaststellen, maar ze lijken er zoveel op, ik schat zo voor 99,9%, dat het bijna onmogelijk is dat ze het niet zijn. Kat in Ierland moeten we ook maar met een korreltje zout nemen. 

2. over de Vaatstra zaak, waar Baybasin  niets van weet, zo vertelt hij, behalve dat Dankbaar hem heeft benaderd over een ‘hoge’ Koerdische man, waar hij navraag naar doet, omdat ook Boudine van Boublog zich daar mee bezig hield en hij dat voor haar wilde doen. Maar het speurwerk leverde niets op. Baybasin wil beslist niet speculeren over de betrokkenheid van Demmink in die zaak, zo laat hij in het interview weten. Toch blijft Dankbaar daar aan vast houden, omdat anders het fundament onder zijn boek gaat wankelen, schat ik zo.

De overeenkomst tussen de Vaatstrazaak en de Baybasinzaak is wat mij betreft dat beide zaken door het alternatieve circuit opgehangen worden aan Demmink, en de media chaos die daaromheen wordt gecreeerd. De Vaatstrazaak is nooit opgelost. Ik geloof niet dat Jasper Steringa de moordenaar is, misschien op de één of andere manier wel betrokken.  De granietharde bewijzen waar Wim Dankbaar en Hans Mauritz mee kwamen waren juridisch boterzacht en een lachertje. Maar het hele circus dat werd georganiseerd vóór zijn veroordeling, zoals gebracht door o.a. Peter R. de Vries en Jan Vlug , heeft mij niet kunnen overtuigen, in tegendeel zelfs.  Wat die zaken met elkaar gemeen hebben is dat je telkens dezelfde hoofrolspelers tegen komt, dezelfde mate van constructie ziet en de verwarring die wordt gecreeerd via de media.

3. De ontnemingszaak ligt Baybasin in het interview nog eens duidelijk toe, namelijk dat er al een uitspraak is geweest dat zijn bezit terug gegeven moest worden, maar dat er door het OM een manier is gevonden om de teruggave uit te stellen, keer op keer op keer, met als motivatie dat eerst een uitspraak moet komen over de claim van de staat van 3,5 miljoen die dan van zijn bezit afgetrokken zou moeten worden. Zie crimesite.

Met deze rechtszaak is Baybasin met zijn verdediging in een paradoxale situatie geplaatst, want om aan zijn onschuld vast te houden, moet hij het aanvechten en dat geeft het OM munitie om verder onderzoek te doen. Dus elke zes maanden wordt aan de rechterlijke macht gerapporteerd dat het nog weer zes maanden zal duren.  Ontzettend gemeen spel wordt hier gespeeld en frustreert de rechterlijke macht in feite zelf de rechtsgang.

Al die rechtszaken doen oneigenlijk aan. Baybasin zelf noemt het spookprocessen, waarin de overheid het strafrecht misbruikt om politieke tegenstanders uit te schakelen.

In Baybasin en de spookprocessen

gaat het daar over.  In het artikel “Het bewijs van het gelijk” beschrijf ik de wijze waarop de rechter tot een oordeel komt en dat is gebaseerd op feiten, niet op het waarom van een delict. Wanneer de rechter ineens wel belangstelling gaat tonen voor het waarom, dan mogen we dat beschouwen als een poging om de zaak te vertragen of te frustreren.

In een interview met Sven Kockelmann vertelt de advocaat Wesky, die geconfronteerd werd met een dergelijke vraagstelling over de zaak Bouterse dat het niet gaat om het waarom, maar om de feitelijke waarheid met betrekking tot de tenlastelegging. Zij heeft zich dus niet laten verleiden tot die heilloze weg, hoewel het herzieningsverzoek, naar ik meen, inmiddels ook is afgewezen.

Volgens de Telegraaf zou het herzieningsverzoek van Baybasin nu in de eindfase zijn aangeland.

In Baybasin en de Telegraaf

In een artikel van 24 oktober 2015 van de Telegraaf wordt een staaltje van misinformatie  opgevoerd. Het zit hem in de kleine lettertjes. Jolande de Graaf beweert daarin dat Baybasin al 18 jaar gevangen zit in P.I. Zuyderbosch, terwijl Baybasin er nog maar net zit. Na de affaire Norgerhaven betreft het de 20ste gevangenis. Hij is daar gezet tussen kortgestraften. Dat kan gevaarlijk voor hem zijn immers er hoeft maar iemand tussen te zitten die het op hem heeft voorzien. Dat is niet vergezocht immers er is al eens eerder een poging gedaan om hem te vermoorden. Zijn tandpasta werd vergiftigd, zo las ik. Bij mijn weten is daar geen zaak over gevoerd. Toch zou de tandpasta zijn onderzocht door een laboratorium en daadwerkelijk gif zijn gevonden.

Het is een aaneenschakeling van vreemde gebeurtenissen met en rond deze man.

Baybasin en het jaar 1995

Dit artikel gaat over die arrestatie in 1995. De trigger voor mij om daar aandacht aan te besteden was het eerste interview dat Baybasin gaf, waarin hij beschrijft hoe hij naar Nederland werd gelokt. Ik heb dat uitgebreid beschreven bij De Roestige Spijker. De commentaren laten een ontwikkeling zien waarin ik tot het inzicht kom dat de periode van voor zijn arrestatie in 1995 tot de volgende arrestatie in 1998 volledig door de media werd verzwegen, inclusief zijn inzet voor een vrij Koerdistan. Hij werd geportretteerd als de asielzoeker. En zelfs de advocaat zet hem op de site van de Bakker Schut Stichting neer als een asielzoeker in 1995 en laat in het chronologische overzicht de vraag om uitlevering door Turkije daarna plaatsvinden (in de nieuwe versie is dat recent veranderd). Hoe dan ook, volstrekt in tegenstelling tot wat Baybasin zelf vertelt.

Nederland heeft als ik kijk naar de berichten daarover innige banden met Turkije. Heeft zich altijd een groot voorstander getoond voor toetreding van Turkije tot de EU. In dat licht bezien trekt Baybasin, die voor een vrij Koerdistan is, zonder meer  aan het kortste eind. De beide landen hebben daar geen belang bij. Turkije ziet Baybasin als terrorist. Als Baybasin en zijn advocaat op het niveau van de complottheorie blijven zitten betekent dat met de huidige wetgeving voor Baybasin alsnog een risico. Mijn inziens een reden temeer om je als verdediging te beperken tot de tenlastelegging en de veroordeling. Dat heeft de verdediging tot op heden nagelaten. Onbegrijpelijk, omdat juist die keuze hem tot nu toe succesvol achter de tralies heeft gehouden. Ik zeg het nu maar onomwonden, want zo is het wel, althans in mijn visie. Zij had zich verre moeten houden van Demmink, behalve voor wat betreft zijn inhoudelijke bemoeienis met zijn arrestaties en detentie, vind ik.

In de olifant en zijn grote snuit

schets ik de wonderlijke omkering in de media. Ineens wordt Demmink weer op de kaart gezet met de toezegging van Turkije nu wel te willen meewerken. De voormalige jongensprostitue Bart van Well mag het trio Demmink, Teeven en Opstelten laten verhoren. En ineens wordt Demmink als the dirty pedophile uit het script van Baybasin geschreven: minor issue, was altijd al een piepklein onderdeel volgens Talk2Myra. Gezien haar mededelingen op twitter de spokeswoman van het advocatenteam.  Rein Gerritsen weet ook zeker te melden dat het Herzieningsverzoek uitsluitend om de Ogemoord gaat en ook het Katholiek Dagblad laat zich niet onbetuigd door te schrijven dat de Demminkzaak wel eens in verband is gebracht met de Baybasinaffaire.

En waar ik in dit artikel nog mijn uiterste best doe om de advocaat en de adviseurs te overtuigen dat zij toch echt afstand moeten nemen van die complottheoretische weg, omdat zij voorheen nimmer ook maar een keer zich daarover helder hebben uitgesproken, in tegendeel zelfs, doet men nu net alsof ze nooit anders hebben beweerd.  Talk2Myra, behorend tot de kring van adviseurs van Adele van der Plas en Baybasin, twittert dan op 31 oktober ” jij bazelt maar wat omdat je geen enkele informatie krijgt en oude onvolledige stukken gebruikt en de rest verzint” 

Daarop heb ik de brief van Baybasin aan mij gepubliceerd waarin hij schrijft dat hij denkt dat alle informatie beschikbaar wordt gemaakt op de site van de Bakker Schut Stichting. Ik heb nog eens gekeken maar er is steeds minder te vinden aan onderliggende stukken.

Langendoen beweerde dit jaar dat de zaak Demmink de zaak Baybasin heeft weggedrukt. En dat is m.i. een understatement. Feit is dat hij er mede verantwoordelijk voor is, met zijn onderzoek in Turkije. Hij heeft met name geholpen Demmink en de verkrachtingszaken meer bekendheid te geven, zeker na zijn optreden voor de Amerikaanse commissie. Tijdens de getuigenverhoren in maart 2014 doet hij dan wel een spannende mededeling dat “het” bewijs  in het dossier bij justitie te vinden is, maar verder houdt hij zn mond. Ook Baybasin en zijn verdediging schermen voortdurend met bewijzen, maar er zit blijkbaar geen smoking gun bij, want hij zit nog steeds gevangen.

Wat de feitelijke waarheid is? Ik ben de laatste om te zeggen dat ik het weet. Maar we blijven de ontwikkelingen volgen.

Baybasin wordt bewaakt: ‘Onbevoegden’ worden verre van hem gehouden. Niet alleen door de staat maar ook door de kring rondom hem. Allemaal schatbewaarders, die heel hard beginnen te blaffen als je te dicht bij komt.

Voorlopig zit de man nog steeds gevangen. De euforie in juni is alweer getemd en ingehaald door de gebeurtenissen daarna. Ik schat dat de eindconlusie van de A-G Aben nog even op zich laat wachten. Nog tot tenminste februari 2016.

L.D.Broersma

Baybasin en de Telegraaf


Beste lezers, heeft u het artikel in de Telegraaf gelezen en is het u opgevallen? Mij wel en ik had het meteen al gehad. Bij de eerste de beste zin:

” Penitentiaire inrichting Westlinge in Heerhugowaard, waar de tot levenslang veroordeelde Baybasin al achttien jaar gevangen zit voor een moord in zijn vaderland. Maar is dat terecht?”

Nee, beste Jolande van der Graaf, Baybasin zit niet “al 18 jaar gevangen in de penitentiaire inrichting Westlinge in Heerhugowaard.”

Jij moet je lezers niet verkeerd voorlichten. Baybasin heeft sedert zijn tweede arrestatie, in maart 1998, dus dan rekenen we de detentieperiode na zijn eerste arrestatie in december 1995 even niet mee, minstens 19 penitentiaire inrichtingen van binnen gezien.Lees daarvoor zijn brief over zijn detentie.

De voorlaatste was Norgerhaven, weet je nog?Daar in Norgerhaven lieten de langgestraften zich buitengewoon verwennen.  Daar is nog al wat om te doen geweest, en dan het reclamespotje van de staat. Is dat dan helemaal aan jou voorbij gegaan. En de rechtszaak die de gedetineerde hadden aangespannen en verloren? Was je op vakantie of zo, hoe zit dat?

Maar goed, zijn herzieningszaak nadert de beslissingsfase, lees ik.

Baybasins herzieningszaak voor de Hoge Raad loopt al ruim 4,5 jaar en nadert het eindstadium. Komende week wordt hij door de rechter-commissaris verhoord. Daarna sluit advocaat-generaal Diederik Aben van de Hoge Raad zijn eigen onderzoek naar de taps en komt hij met een advies. Baybasins advocaat kan daar nog op reageren. Vervolgens is het aan de Hoge Raad: afwijzen of heropenen.”

Dat zal zondermeer door justitie zijn meegedeeld anders stond het niet in de krant. Voor mij is die mededeling het belangrijkste. De rest heb ik voor kennisgeving aangenomen. Geen beschouwing van mij op dit artikel. Ik denk dat ik al het nodige heb geschreven over deze zaak.

Wat gaat het worden? Alles of niets? Of toch een gulden middenweg? Voor alles hoop ik dat er een einde komt aan deze martelgang en Baybasin in vrijheid wordt gesteld. Dat hij met opgeheven hoofd de gevangenispoort uit kan lopen. Het heeft nu lang genoeg geduurd.

L.D. Broersma

 

Baybaşin en het Englandspiel

Oom Jaap noemde ik hem, hoewel hij niet echt mn oom was, maar hij was als vriend van de familie zo eigen dat die titel vanzelfsprekend bij hem hoorde. Mijn moeder was heel erg gek met hem. Ze kenden elkaar al vanaf hun jeugd. Misschien hadden ze wel eens verkering met elkaar gehad. Hoe dan ook ze hadden een goede band. Zelfs zo dat mijn moeder na de oorlog de trouwring van hem kreeg die had toebehoord aan zijn eerste vrouw, die in de oorlog was gefusilleerd. Voor gouden ringen was in die tijd geen geld.

Oom Jaap was militair in hart en nieren. Had nog gevochten in Korea en uiteraard in de Tweede Wereldoorlog. Vanuit Engeland deed hij gevaarlijke operaties op het vaste land van Europa. Zijn eerste vrouw, een Zwitserse, deed hetzelfde, maar Lees verder Baybaşin en het Englandspiel

Norgerhaven, vandaag het vonnis

Vandaag het vonnis van de rechters over de huisvesting van Baybaşin en zijn 16 medegedetineerden in Norgerhaven.

Dit is het verhaal nogmaals, omdat het zo belangrijk is, niet alleen voor de gedetineerden maar ook voor Nederland als ‘beschaafde samenleving’:


Teeven heeft heel veel steun aan de gevangenisdirecteur Tom Yntema van Veenhuizen. De gevangenis waarmee je in het buitenland kunt scoren, volgens de directeur van het gevangenis museum Peter Sluiter, zo goed hebben onze gevangenen het daar. Ze mogen er zelfs in de spaarzame uurtjes buiten de cel op gras lopen. Ze gaan nog net niet loeien als de Nederlandse koeien, maar verder, zo gezond! Het klinkt als een paradijs en dat zegt weer iets over de andere gevangenissen waar de huidige bewoners naar toe mogen vertrekken. Beton en nog meer beton. Baybaşin noemt het levend begraven tussen het beton.

Anderhalf jaar geleden zijn de huidige 18, inmiddels 17 bewoners lekker gemaakt met het vooruitzicht van dat groene gras, maar toen ze kwamen was het niet zo groen. Er moest heel wat gebeuren om het op te knappen. Dat hebben de gedetineerden gezamenlijk gedaan en nu moeten ze weer vertrekken, als het aan Teeven, de directie en in ieder geval een deel van het personeel ligt, dat zich zo verheugt op de komst van de Noren. De eigen werkgelegenheid gaat uiteraard vóór het welbevinden van de langgestraften. Die hebben hun rechten op een fatsoenlijke behandeling blijkbaar verspeeld.

Nee, vergoelijkt Teeven deze actie van de staat, de ‘opgebouwde rechten’ mogen deze gedetineerden behouden. Opgebouwde rechten? Het suggereert veel, maar de praktijk is anders. Behalve het gras en het uitzicht op groen vanachter het raam in de cel, hebben de gedetineerden niet zo gek veel, getuige de antwoorden op de vragen die ik van Baybaşin kreeg over zijn budget.

De celdeur gaat open van 8:30 tot 16:30, welgeteld 8 uren, daarna gaat schat ik het merendeel van het personeel naar huis. Dus 16 uren opgesloten in een vrij kleine cel. In die cel is een raam waar de gedetineerden nu dus zicht hebben op de natuur. Dat blijkt een privilege te zijn als ik Teeven begrijp.

Baybaşin heeft het nogal druk in die 8 uren met douchen, een beetje oefeningen doen om in conditie te blijven, bellen met zijn advocaten en familie en dus ook te kunnen koken in de keuken die de mannen eerst zelf hebben moeten maken. Met gezamenlijke kracht hebben de gedetineerden Norgerhaven in die anderhalf jaar dat het ‘project’ loopt, wat ‘opgeleukt’ om het woord maar eens te bezigen van RTL. Is dat ook een privilege, meneer Teeven?

Veel geld om op te maken heeft Baybaşin niet. Hij krijgt 400 euro in de maand overgemaakt van zijn familie. Van die 400 euro moet hij telefoonkaarten kopen om via de huistelefoon, immers die kan worden afgeluisterd, te kunnen telefoneren. Ik ben erg benieuwd hoeveel ze dan rekenen voor zo’n telefoonkaart. Dan heeft hij nog wat geld voor voeding, om zelf te koken in de eigen gemaakte keuken, toiletartikelen aan te schaffen, wellicht voor wat schilderspullen en dan is het op. Moeten we dat als privilege beschouwen?

Postzegels voor eventuele retourpost mogen niet, want dat gaat het budget van 400 euro per maand teboven. En men houdt zich strict aan die regels. Is dat een privilege meneer Teeven?

Iets lekkers toesturen zoals een chocoladeletter met Sinterklaas is niet mogelijk. Ik heb zelfs persoonlijk een brief gestuurd naar de directeur van Norgerhaven meneer Yntema voor clementie eens per jaar. Niet eens een antwoord gekregen.

O ja, Baybaşin mag eens per week gratis en voor niets een uurtje via skype spreken met zijn gezin in Engeland. En dat is een privilege binnen Norgerhaven. In al die jaren daarvoor heeft hij die gelegenheid nooit gekregen. Kunt u zich dat voorstellen, lezers?

Baybaşin noemt deze gevangenis de beste gevangenis die hij tot nu toe in die bijna twintig jaren heeft gehad, en dat waren er inmiddels zo’n 19, want hem wordt geen rust gegund. Ook in onze gevangenissen wordt hij door het zogenaamde ‘humane’ Nederlands justitieel systeem enerzijds op groteske wijze opgejaagd anderzijds op ik mag wel zeggen machtswellustige wijze belemmerd in zijn toch al povere bestaan. Een bijzonder wrede behandeling ondergaat hij hier in Nederland en dan te bedenken dat deze man onschuldig is. Dat staat voor mij en gelukkig steeds meer mensen vast.

Teeven, de directeur Yntema van Veenhuizen, en een deel van het personeel, meneer Deurzen van RTL, ze zijn blijkbaar erg blij met de komst van de Noren. De directie en een deel van het personeel doen zelfs mee aan het reclamespotje om hun product aan de man te brengen. They don’t give a damn, waarom ook niet in deze realityshow van de één zn geestelijke dood is een ander zn brood.

Bij HHC las ik dat Van Deurzen van RTL er dit van maakt:

“Er zitten zeventien lang gestraften gevangenen op de afdeling. Die net als hier is opgeleukt met: een extra recreatieruimte, een extra keukenblok, een billiarttafel, een binnentuin. En de gevangenen koken en eten samen. En ……..”Of het ook beter te dragen is voor de slachtoffers van deze gevangenen komt tijdens het kort geding vandaag niet naar voren. Daar gaat het over de rechten van de gevangenen. Maar de vraag is dan: Hebben die dan wel wat te willen?”

“Ja, antwoordt de advocaat van de gedetineerden, die moeten zeker iets willen. Kijk. De straf die je oplegt als strafrechter is vrijheidsbeneming. De straf is niet mensen psychisch kapot maken.”

Precies, want dan komen we terecht in de wereld van de wraak. Dan verlaagt de samenleving zich tot het niveau van crimineel handelen. Mag de staat datgene doen waarvoor zij anderen bestraft?

Hebben gevangenen geen rechten meer? Zo nee dan zeggen we als samenleving dat gevangenen geen behoeften mogen hebben en handelen daar vervolgens naar. Al helemaal als dit met gevangenen van Norgerhaven door gaat…tenzij de rechters bij zinnen komen en deze staatsterreur en uitverkoop van onze normen en waarden een halt toeroepen, want:

Gedetineerden hebben en mogen geen behoeften hebben? Geen behoeften zoals opgetekend door Maslow en eigen aan ieder mens? De rechten van de mens gelden niet voor hen? De basis voor het behoud of het herwinnen van menswaardigheid? Ja, want het gaat ook om het herwinnen van menswaardigheid.

pyramide van maslow
pyramide van maslow

Het volgende is dus wat een man als Van Deurzen van RTL met zijn retoriek voorhoudt aan het volk: Hebben die dan wel wat te willen? Want er wordt niet meer gedacht aan de slachtoffers”, zo stelt hij vals, o zo vals, omdat hier een beroep wordt gedaan op valse sentimenten.

Als het aan hem ligt en al degenen die het daarmee eens zijn dan moeten de langgestraften voor eeuwig leven in de hel liefst op water en brood. Dat zal ze leren!

Niet eens met genoegen deelt hij zijn denkbeelden, net als Teeven en Yntema, maar met een stuitende kortzichtigheid, die helaas onder de Nederlandse bevolking een voedingsbodem vindt. Maar de voeding is zo giftig die deze heren opdienen. Uiteindelijk vergiftigen zij de samenleving met hun denkbeelden. En dan heb ik het nog niet eens over wat deze behandeling betekent voor de man die hier op valse gronden is veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf, Baybaşin.

Ik hoop dat de rechters aan deze denkbeelden aanstaande vrijdag 6 maart 2015 geen gehoor geven.

Dat was denk ik iets teveel gevraagd:

foto

Ard van der Steur is er maar wat blij mee, met het behoud van de werkgelegenheid. De weg is vrij en opgeruimd staat netjes. Dat niveau!

lees ook:

Baybasin antwoordt op mijn vraag over zijn budget

driemaal is scheepsrecht

Levenslang gestraft

Norgerhaven en het reclamespotje van de staat

Teeven heeft heel veel steun aan de gevangenisdirecteur Tom Yntema van Veenhuizen. De gevangenis waarmee je in het buitenland kunt scoren, volgens de directeur van het gevangenis museum Peter Sluiter, zo goed hebben onze gevangenen het daar. Ze mogen er zelfs in de spaarzame uurtjes buiten de cel op gras lopen. Ze gaan nog net niet loeien als de Nederlandse koeien, maar verder, zo gezond! Het klinkt als een paradijs en dat zegt weer iets over de andere gevangenissen waar de huidige bewoners naar toe mogen vertrekken. Beton en nog meer beton. Baybaşin noemt het levend begraven tussen het beton.

Anderhalf jaar geleden zijn de huidige 18, inmiddels 17 bewoners Lees verder Norgerhaven en het reclamespotje van de staat

Baybaşin en de (re)constructie van een moord

Het oordeel

Het hof is op grond van het vorenstaande van oordeel dat tot medeplegen van moord kan worden geconcludeerd. De betrokkenheid van verdachte ( =Baybaşin) bestond uit het geven van opdrachten met betrekking tot de moord en het aansturen van de uiteindelijke dader.

Het hof is van oordeel dat tussen Baybaşin, die in Nederland verbleef, en Yavuz en Korkut en de pleger van het feit, een zeer nauwe samenwerking heeft bestaan, die op niets anders dan de dood van Öge gericht kon zijn. Verdachte moet dan ook als mededader worden aangemerkt en daaraan doet niet af dat verdachte bij de moord niet lijfelijk aanwezig was.”

Baybaşin is volgens het hof, weliswaar op afstand en via via via, namelijk via Yavuz en Nuri, die weer de opdracht gaven aan de tussenpersoan Metin, die op zijn beurt de pleger van het feit de opdracht gaf, kortom via via via, de medepleger van de moord op een man Öge genaamd in een theetuin in Istanboel.  En alleen voor dit delict kon, volgens Advocaat Generaal Aben, levenslang worden gegeven.

Daarvoor moest eerst Lieshout, als woonplaats van Baybaşin ten tijde van deze moord, als plaats delict worden aangemerkt door de rechters.

Is inmiddels de dader bekend? Nee. Het betreft hier dus nog altijd een anonieme dader uit Bitlis, omschreven door het hof als ‘de pleger van het feit’.

In feite is de moord op Öge nooit opgelost. Daarbij komt dat ook deze Öge net als Baybaşin door de toenmalige Turkse overheid werd gezien als staatsvijand en daarom net als Baybaşin moest vrezen voor zijn leven.

Toch vonden de rechters voldoende bewijs in de tapgesprekken, die Baybaşin zou hebben gevoerd met de twee intermediairs Yavuz en Korkut, om hem van de moord te beschuldigen.

Laten we eens kijken naar de re-constructie van deze moord zoals door het hof is vastgesteld.

Het hof: “Op 9 november 1997 is Sadik Suleyman Öge in een theetuin in Istanbul vermoord. Uit telefoongesprekken die zijn afgeluisterd voor, op en na die datum, blijkt dat de verdachte Baybaşin rechtstreeks betrokken is geweest bij deze moord.”

Rechtstreeks? Heeft Baybaşin rechtstreeks contact gehad met de pleger van het feit? Nee!

Het Hof: ‘Hij heeft voor de moord aangegeven dat het werk geregeld/geklaard moest worden. Kort na de moord is hem gemeld dat het “ding” in een tuin “voor elkaar is” en de verdachte heeft daarover zijn tevredenheid uitgesproken.”

Het werk moet geregeld/geklaard?
Het ding in de tuin is voor elkaar?
De verdachte heeft daarover zijn tevredenheid uitgesproken?

Behoorlijk vaag als je’t mij vraagt. En het klinkt wel aardig dat voor de moord en na de moord, maar het suggereert een tijdvolgordelijk verband. Eens kijken hoe deze rechters van het hof tot dat oordeel zijn gekomen.

Het Hof: “Rekening houdend met versluierd taalgebruik in de tot bewijs gebezigde tapgesprekken, welke het hof als zodanig behoedzaam gebruikt en waaraan het hof, gelet op de context waarin een en ander voorkomt en de samenhang daarvan met de externe werkelijkheid, dat wil zeggen zich buiten de tapgesprekken voordoende uit de bewijsmiddelen naar voren komende feiten, die duidelijk maken waarop die tapgesprekken betrekking hebben, inhoud geeft, overweegt het hof met betrekking tot het bewezen verklaarde nog als volgt:”

Ach zo, wij moeten hier uit opmaken dat de rechters heel behoedzaam aan het werk zijn gegaan met de resultaten van de tapgesprekken en bij het lezen van de transcripties rekening hebben gehouden met versluierd taalgebruik. Tja op die manier kun je overal een verhaal van maken. Baybaşin is er duidelijk over, hij heeft het zo niet gezegd en al helemaal niet zo bedoeld en de tijdstippen kloppen ook niet.

Over de veelzeggende tijd

Het Hof: ‘Uit de telefoontaps, in dossier 1 van de moord op Öge, leidt het hof af, gelet op de tijdstippen waarop die gesprekken
gevoerd werden en de informatie die over en weer tussen de gespreksdeelnemers werd uitgewisseld, dat verdachte nauw bij de moord op Öge betrokken was.Verdachte Baybaşin had voor de moord telefonisch contact met Yavuz en Korkut. Daaruit blijkt dat verdachte opdrachten, met betrekking tot de moord geeft, indirect de personen die uiteindelijk de opdracht moesten uitvoeren, aanstuurt en de gang van zaken daaromheen dirigeert.’

Ook uit de telefoongesprekken na de moord blijkt volgens de rechters van die betrokkenheid, want Baybaşin wordt op de hoogte gehouden van de uitvoering van de opdracht. Het Hof: ‘Als blijkt dat Öge op 9 november 1997 ‘s middags om 16.25 uur in een theetuin in Istanbul wordt vermoord, wordt verdachte kort daarna, om 17.16 uur, door Yavuz gebeld dat de “opdracht” in de tuin was uitgevoerd, waarop verdachte verheugd reageert.’

Geen van de argumenten voor Baybaşins mede-moordenaarschap snijdt hout, stelt Derksen in zijn boek Verknipt bewijs. Het gehanteerde tijdschema door de rechters houdt geen stand.

Derksen schrijft: ‘Yavuz ( wie dat ook moge zijn) zou volgens het hof meteen na de moord om 18:16 gebeld hebben met Baybaşin. De moeilijkheid is dat bij nader inzien de moord om 15:30 plaatsvond en Yanuz spreekt over een gebeurtenis om 17:00 u.’

Over het contract om te liquideren

Het Hof: Tijdens het verhoor bij de rechter-commissaris op 13 januari 1999 met betrekking tot dit gesprek verklaart verdachte overigens dat hij met iemand over deze moord heeft gesproken op een tijdstip dat nog geen sprake kan zijn van publicatie in een krant, terwijl hij eerder in het verhoor aangeeft dat het gesprek gaat over hetgeen in een krant is verschenen over de moord op Öge.

Ton Derksen heeft daar in zijn boek Verknipt Bewijs uitvoerig bij stilgestaan. Want even voor de duidelijkheid Ton Derksen heeft meer gedaan dan het onderzoeken van tapgesprekken.(Verknipt Bewijs Hfdst 3 blz 151-196) Hij heeft ook gekeken naar de verhoren en uiteraard de rechtszaken. Hij komt tot de conclusie dat die vermeende daderkennis van Baybaşin wel heel erg kort door de bocht is vastgesteld. Derksen stelt vast dat de vermeende daderkennis die, door de rechtercommisaris en de rechters van het hof, aan Baybaşin wordt toegeschreven, zelfs hoogst onwaarschijnlijk is, waarna hij alle argumenten van het hof puntgewijs weerlegt, totdat er in feite niets overblijft van de bewijsvoering van het hof.

Over de theethuin als bewijs

Het hof stelt op basis van de transcripties: ‘Er worden bijzonderheden over de liquidatie besproken. Er wordt aangegeven dat het contract op de werkplaats was en dat daarbij één keer op hem was geschoten. Dat het de werkplaats was van het slachtoffer blijkt uit eerdergenoemd artikel in de Hürriyet, waarin wordt vermeld dat Öge de theetuin exploiteerde.’

Derksen: ‘Hier gaat het volgens de rechters om het liquideren op bestelling. Waarbij door de Rechter Commissaris de ontlastende gesprekken niet in de OM-keursselectie zijn opgenomen. In feite betreft het een gesprek uit 1990-1992 waar Baybaşin een contract met een jongen bespreekt, inderdaad als zakenman.’

De werkplaats wordt voor de rechters de theetuin, immers we hebben te maken met versluierde berichtgeving.

Derksen schrijft verder: ‘De tuin wordt door het hof uitgespeeld als indicatie dat het om de theetuin gaat. Maar in de juiste vertaling van het telefoongesprek wordt gesproken over een buidel in de correct vertaalde zin: De vlucht van de mensen met de buidel is geslaagd, en nu hebben de vluchtelingen een plaats nodig.’

Voorwaar dat is toch heel iets anders.

Derksen: Dat het de ‘werkplaats’ was van het slachtoffer blijkt uit eerdergenoemd artikel in de Hürriyet, waarin wordt vermeld dat Öge de theetuin exploiteerde.

Over het doden met 1 schot

Het hof stelt op basis van de transcripties: ‘Er worden bijzonderheden over de liquidatie besproken tussen Baybaşin en Yavuz. Er wordt aangegeven dat het contract op de werkplaats was en dat daarbij één keer op hem was geschoten, hetgeen overeenstemt met een ter zake opgemaakte medische verklaring (één inschotverwonding)’

Derksen schrijft: ‘Yavuz weet van het ene schot waarmee Öge is omgekomen, maar dat wist hij pas de volgende dag, nadat hij het had gelezen in de krant de Hürriyet. Yavuz vermelding van dat ene schot in het gesprek met Baybaşin is volstrekt geen aanwijzing van daderkennis, laat staan voor die van Baybaşin.’

Over de Sakalli (=baardmans) Öge die op weg gaat naar de begraafplaats

Het hof leest in de transcripties: ‘Er is sprake van de eerloze Sakalli (=man met baard)  terwijl op de foto van het slachtoffer in de Hürriyet een persoon te zien is met een volle baard.’

Ja als we de redeneertrant van dit hof volgen dan kan het niet anders zijn dan dat het dezelfde man betreft, man met baard, dat moet Öge zijn.

Ook de officier van justitie meldt dat deze eerloze sakkali Öge moet zijn, die samen met Mehmet Ali een heroineschuld bij Baybaşin heeft van 435.000 gulden.

Derksen daarover: ‘Het Hof meent te weten dat de Sakalli die Baybaşin in een telefoongesprek noemt, slaat op Sakalli Öge, maar Baybaşin heeft het over Sakalli Ali, de broer van Mehmet Ali. De Sakalli Ali  waar Baybasin het in zijn telefoongesprek over had, had wel een baard net als de Sakkali Öge in de theetuin, maar had geen schuld bij Baybaşin.

Kunt u lezer het nog volgen?

“Daarbij komt dat ook na 9 november, de fatale dag in de theetuin, Baybaşin nog steeds en regelmatig spreekt  over sakkali als levende personage.

“Het vreemde is dat in zijn repliek, de Advocaat Generaal erkent dat het om twee personen gaat. “Dat doet wat de A-G betreft verder ook totaal niet ter zake, nu Baybaşin zelf had aangegeven dat het gesprek wel degelijk over de moord op Öge ging.’

Blijkbaar is het Hof daar wel erg gemakkelijk overheen gestapt! Persoonlijk vind ik dat niet te bevatten, als je daarna er toe over gaat een man tot levenslang te veroordelen.

En dan zijn we weer terug bij af, namelijk de veronderstelde daderkennis van Baybaşin. Die hij dus niet had.

Over ‘niemand mag wat zeggen van Baybaşin’

Het hof stelt op basis van de transcripties vast: ‘Baybaşin geeft opdracht dat over deze zaak niet mag worden gesproken.’

Derksen schrijft: ‘Het hof ziet in het door Baybaşin opgelegde stilzwijgen van mensen een reden voor zijn betrokkenheid bij de moord.’

Opnieuw een vergezocht verband met de moord, maar om dat nu een bewijs te noemen!

Over het motief: de (heroine) schuld mag niet ongestraft blijven

Volgens het OM had Öge een grote heroineschuld bij Baybaşin. Zoiets kon niet ongestraft blijven. Tja nu komt dat hele verhaal van de twee baardmannen weer om de hoek kijken, want niet sakalli Öge had een schuld bij Baybaşin, maar Mehmet Ali, waarvoor de broer sakalli Ali als contactpersoon optrad. Daarmee vervalt het motief stelt Derksen.  En zo is het.

Over de twee intermediairs, de zogenaamde medeplegers van Baybaşin:
Yavu Yavuzturk, is aangeklaagd voor de medewerking aan de liquidatie van Öge, mede op het Nederlandse bewijsmateriaal, desondanks op 13 oktober 2004 vrijgesproken door de Turkse rechter. Nuri Korkut is in Turkije niet eens aangemerkt als verdachte.

In zijn slotconclusie stelt Derksen dat in de veroordeling van Baybaşin (tot levenslange gevangenisstraf) sprake is geweest van fitness for purpuse.

Anders gezegd: Barbertje moest hangen.

En nu is Aben aan zet in verband met het herzieningsverzoek van Baybaşin. Hij heeft ondanks de onderzoeksresultaten van Derksen, en na vier jaar onderzoek, recent een nieuwe deskundige in de arm genomen. Iemand die volgens Aben vanuit een geheel andere invalshoek de zaak Baybaşin gaat benaderen.

Tja dan denk ik inmiddels toch echt dat deze meneer een nieuwe draai aan het verhaal moet geven. De onwil om werkelijk recht te doen aan Baybasin is zo stuitend aanwezig, door het telkens maar weer uitstellen.

Aben besluit zijn conclusie met: “Bij beslissingen over de inrichting en de uitvoering van het onderzoek zullen de verzoeker Baybaşin en zijn raadsvrouw worden gekend, en dit in de stellige overtuiging dat de gelegenheid tot tegenspraak niet alleen een universeel beginsel van “fair trial” betreft, doch ook een noodzakelijke voorwaarde voor verantwoorde waarheidsvinding.”

Die belofte maakt schuld!

lees ook:

Baybasin en de conclusie van Aben
Aben speelt Iene Miene Mutte met Baybasin
Baybasin en de rechters die zichzelf overtroffen
Baybasin en zijn weapon of destructie
Baybasin en de papieren tijgers
Baybasin: Barbertje moet blijven hangen!

Voorlopig is dit het laatste artikel. Ik heb in sneltreinvaart het nodige geschreven en ik hoop dat bezoekers al mijn artikelen willen lezen. Om werkelijk een goed beeld te krijgen van wat hier speelt is dat m.i. nodig. Een goede start is wellicht mijn samenvatting van de eerste serie artikelen.

Baybaşin: a free spirit after all

Ik ga nu bezig met het hier en daar verbeteren van de tekst en het vertalen van de artikelen in het Engels. Niet in de laatste plaats voor Baybaşin zelf.

L.D.Broersma

Link naar het vonnis