#Baybasin en zijn bewakers in p.i. Zuyderbos

Beste bewakers van gedetineerde Huseyin Baybasin,

U staat de laatste tijd nogal in de belangstelling. Ik begrijp uit alle berichtgeving dat we ook u als bewakers kunnen indelen in een groep aardig en een groep niet zo aardig.

http://www.crimesite.nl/beklag-om-pesterijen-in-pi-zuyder-bos/

En dan denk ik bij mezelf, hoe zal dat zijn voor, zeg maar, de onderlinge verstandhouding? Hoe kijkt u dan naar elkaar? En wat voor gevolgen heeft dat voor de samenwerking en de sfeer?  Dat moet op zich al een kwetsbaar gegeven zijn onder de werkdruk en de setting waarin u uw werk moet doen.

De media, zoals hierboven crimesite van Wim van de Pol, melden dat
onder u collega’s zijn die minstens net zo misdadig zijn als de mensen die zij moeten bewaken. Onder u zouden drugshandelaars zijn en doet u zaken met de gedetineerden die het daglicht niet kunnen verdragen.

Er is een bewaker, zeg maar Jan, die zichzelf effe niet onder controle had en een kip, dat arme dier, een schop verkocht waar die anderhalve maand later aan is overleden.

En dan denk ik: Hoe ontstaan dat soort dingen? Meestal als er sprake is van spanning. Maar nu wordt het gebracht alsof er nog al wat machtswellustelingen onder u zijn, die blijkbaar ongecontroleerd en ongecorrigeerd hun gang kunnen gaan.

Hoe werkt zulke berichtgeving dan uit voor het onderling vertrouwen, vraag ik mij af.

Ja en dan komt er vlak na al die commotie in de media over de celinspectie/spitactie in de cel van de gedetineerde Baybasin, vorig jaar november, in diezelfde maand een mevrouw Berkenbosch vragen of zij de betreffende gedetineerde chocolade, verf, kwasten, een vogelveer en een gedroogd herfstblad, mag sturen. Dingen die nou net op de lijst van verboden zaken staan. Vermoeiend moet dat voor u als personeel van de gevangenis zijn. En dan heeft ze daarna dezelfde vraag voorgelegd aan de directeur, terwijl u haar al verteld had dat het niet mocht?

Begrijpt u dat? En dan heeft ze die zaken toch gestuurd. U kreeg daarover weer een woordenwisseling met gedetineerde Baybasin. Dat moet vervelend zijn geweest voor u.

Die directeur heeft vervolgens met zn hand over zn hart gestreken en de opdracht aan u gegeven om wat van die spulletjes toch aan de gedetineerde Baybasin over te dragen. Hoe voelt dat? Ik heb er wat van gezegd tegen mevrouw Berkenbosch en er kwam meteen een reactie van haar.

Nou hij kan zn borst nat maken. Deze mevrouw laat het er namelijk niet bij zitten: o wat is ze kwaad, laster en smaad. Tja wat moet je daar nu weer mee, als directie nietwaar, met zo’n mevrouw, met haar gelegenheidsargumenten.

Als bewakers staat u in direct contact met de gedetineerden. En dat zijn over het algemeen niet direct lieve jongens, hoewel ze zo in de dagelijkse omgang ook heel aardig en joviaal kunnen zijn. Waarom ook niet. Met u hebben ze toch niks. Maar toch zijn ze veroordeeld, de één voor moord de ander voor geweld, voor georganiseerde misdaad, enz.. En inderdaad misschien zit er af en toe één tussen die onschuldig is. Maar mag en kunt u daar iets mee? Nee toch zeker. U doet uw werk en in de contacten met de gedetineerden moet u zich houden aan de regels.

Ongetwijfeld bent u het niet altijd eens met het beleid binnen de gevangenis. Heeft u kritiek. Zoals die ene bewaakster waarover nu zoveel wordt getweet. Die zit nu ziek thuis.  Zo zie je maar weer dat is uitkijken geblazen in deze tijd van grote werkloosheid. En er worden volgens de recente berichten nogal wat detentiecentra gesloten.

Nee dat valt niet mee. Maar laat ik dit zeggen, uit eigen ervaring.

Ik heb een aantal malen contact gehad met personeel van Norgerhaven. Eenmaal vanwege een kaartje dat ik stuurde naar Baybasin en dat onbedoeld voor de nodige commotie heeft gezorgd. Baybasin liet mij dat weten en schreef in zijn brief aan mij:
“However your sentence of thanking for
my e-mail scared of the prison managament and created a couple weeks of extra work for them.

Dit schreef ik in het onderstaande artikel naar wat ik begreep uit bovenstaande:
“Veertien dagen lang heeft de staf van de gevangenis hem geplaatst onder streng toezicht. Alles werd extra gecontroleerd.”

het kaartje dat voor opschudding zorgde

Zodra ik daarvan op de hoogte was heb ik meteen contact opgenomen met Norgerhaven, het e.e.a. toegelicht en mijn excuus aangeboden. Daarnaast heb ik mijn telefoonnummer doorgegeven met het verzoek mij persoonlijk te bellen als de inhoud van mijn postkaarten of brieven vragen zouden oproepen. Ik wilde niet dat Baybasin daar negatieve gevolgen van zou ondervinden en er frictie zou ontstaan tussen hem en zijn bewakers. Er werd een aantekening opgenomen in het electronisch dossier, zo vertelde het vriendelijke personeelslid. Hij waardeerde het zeer dat ik contact opgenomen had, vertelde hij mij. Zo kan het dus ook.

En ondanks dat mevrouw Berkenbosch recent dat artikel heeft gelezen schrijft zij in een commentaar het volgende: “Hij heeft dank zij haar eens 14 dagen in isolatie gezeten!”   Zie hier. Dat is een zeer ernstige beschuldiging en volledig bezijden de waarheid, althans zoals die mij is gepresenteerd door Baybasin zelf in zijn brief.

Baybasin: pottenkijkers gewenst!

Een tweede contact ging over het sturen van een presentje. Nadat mevrouw Berkenbosch mij op de hoogte bracht van het feit dat mijn chocoladeletter, december 2012 niet bij Baybasin was afgeleverd, heb ook ik, vrijwel direct daarna, een brief gestuurd naar de directeur, dat was rond januari 2013, met het verzoek of hij over zijn hart wilde strijken. Hoewel ik geen antwoord heb ontvangen, ach het kan er tussen door zijn geslipt, bleek dat de chocolade die mevrouw Berkenbosch daarna stuurde wel te zijn afgeleverd bij Baybasin. Daar ben ik pas veel later achtergekomen door mevrouw Berkenbos, die mij dat kwam melden. Wat ze later weer ontkende, maar ik gelukkig heb ik die email van haar bewaard.

#Baybaşin en de verboden chocoladeletter

Ik ging er van uit dat het niet mocht en toen ik Baybasin dan een kleinigheidje wilde sturen voor zijn verjaardag heb ik vooraf contact opgenomen met het personeel en vroeg of ik een bepaald artikel mocht sturen, wat ik in gedachten had, maar helaas stond het op de lijst van verboden zaken. Op mijn vraag naar suggesties voor iets anders werden mij alternatieven voorgesteld. Niets mis mee, geen probleem. Heb ik gewoon opgevolgd. Ik geloof dat ik toen een keukenschort stuurde voor in de keuken. Is toch ook leuk.

Maar nu staat u er in de media behoorlijk gekleurd op, mag ik wel zeggen. U krijgt het nodige over u heen, niet alleen in de media maar ook op twitter.

Dat dit zo in de media wordt uitgespeeld vind ik niet goed. Niet alleen Baybasin is daar het slachtoffer van, maar ook u. Ik wens u in ieder geval sterkte in uw moeilijke baan. Dat mag wel eens worden gezegd!

L.D.Broersma

Baybasin en de feitelijke waarheid

Het wordt weer tijd voor een pas op de plaats en dus een samenvatting van de artikelen die ik schreef tussen 11 september en 31 oktober.

Eerder verschenen:

1. een free spirit after all: Deze samenvatting van artikelen gaan over zijn gevangenschap. Heeft hij in gevangenschap nog een leven, een toekomst?

2. De zaak Baybasin: gaat over de rechtszaken

3. het staatsetiket: Gaat over het image dat hem is aangemeten van de drugslord van mytische proportie.

4. It’s all about the money honey: gaat over Baybasin als speelbal van verschillende belangenpartijen.

En nu de vijfde samenvatting. Het thema van deze serie gaat over de feitelijke waarheid. Wat is feitelijk waar of onwaar als het gaat om de veroordeling van Baybasin t.a.v. de zaken waarvoor hij is veroordeeld namelijk: het opdracht geven tot moord, heroinehandel, gijzeling en het daartoe leiding geven aan een criminele organisatie. Baybasin zelf heeft altijd ontkend en claimt dat de zaak tegen hem is geconstrueerd. Het onderzoek van Ton Derksen, beschreven in het boek “Verknipt bewijs” ondersteunt hem daarin.

Echter in 2007 is in de verdediging de keuze gemaakt om de complottheoretische weg te gaan bewandelen, op basis van een geheim document, waarin de chantagepositie van Demmink uit de doeken wordt gedaan. Er zou bij de Turkse justitie een dossier over de pedofiele activiteiten van Demmink in Turkije zijn. Men dacht daarmee het belang van Nederland om mee te werken aan de berechting van Baybasin, op geconstrueerde bewijsvoering en valse gronden, te hebben gevonden.

In alles of niets, meneer Baybasin

gaat het om deze keuze die indertijd is gemaakt om de complottheoretische weg te bewandelen en Demmink aan te klagen voor pedofilie in 2007 en nogmaals in 2008. In feite een desastreuze keuze omdat het hem heeft afgehouden van de tenlastelegging en de veroordeling, die draaien om de moord op Oge in de theetuin te Instanbul als vereffening van een heroineschuld, die hij zou hebben bij Baybasin.

Langendoen bij uitstek de man die juist de beschuldigingen mbt de vermeende heroinehandel had kunnen ontkrachten, gaat zitten op de pedofiliekwestie mbt Demmink. Het heeft Demmink inderdaad op de kaart gezet, en de heren Kat en Poot, Boublog en de Roestige Spijker en ook de Bakker Schut Stichting de aanleiding gegeven om hierover te schrijven. Ze zijn er als het ware mee aan de haal gegaan. Vraag blijft of Baybasin zich dat zo bewust was, of dat hij zelfs de initiator hiervan was, zoals ook veel mensen denken. Ikzelf blijf nog steeds op de lijn zitten dat hij in die richting is gemanouvreerd.

Maart 2014 geeft Baybasin in een interview van Talk2Myra antwoord op vragen over:

1. zijn connectie met mensen als Micha Kat en de heren Poot. Baybasin geeft aan dat hij en Van der Plas de documentatie hebben geleverd voor het boek De Demmink Doofpot, maar dat daarna de relatie tussen hem en Micha Kat is verbroken.  Op de vraag of hij ooit geld heeft ontvangen van de heren Poot, reageert hij verontwaardigd en vertelt dan dat Micha Kat hem 10.000 euro bood als hij met namen kwam. Hij heeft Poot een brief laten bezorgen, waarin hij zich over Micha Kat beklaagt en doet Poot het verzoek hem tot de orde te roepen, waarop deze dat in zijn antwoord toezegt. Het grootste gedeelte van het interview heb ik naar beste kunnen vertaald.
Micha Kat speelt een belangrijke leading rol in het alternatieve circuit. Weliswaar heeft hij geen direct contact meer met Baybasin, maar heeft dat wel met de mensen die nu in contact staan met Baybasin. Deze Micha Kat is zo fake, met al zijn ge-ensceneerde conflicten, o.a. met JDTV en Dankbaar en alle flauwekulprocessen die rondom deze lieden worden gevoerd. Ze wassen elkaar schoon. Wat te denken van de volgende video ( vanaf de 5e minuut) opgenomen in Parijs tijdens de aanslag.
Samen met Peter Vandermeersch  van het door hem zo ‘gehate’ NRC, kuiert hij genoeglijk door het drama heen. Op de achtergrond nog een ‘slachtoffer’ die hen nakijkt. Overigens is die NRC-hetze naar de achtergrond gebracht, ten gunste van de Telegraaf. Onder Nieuwe Media Nieuws is de site ‘NRC ombudsman’ van hem niet meer te vinden in de bovenste regionen. Ik kan het uiteraard niet met 100% zekerheid vaststellen, maar ze lijken er zoveel op, ik schat zo voor 99,9%, dat het bijna onmogelijk is dat ze het niet zijn. Kat in Ierland moeten we ook maar met een korreltje zout nemen. 

2. over de Vaatstra zaak, waar Baybasin  niets van weet, zo vertelt hij, behalve dat Dankbaar hem heeft benaderd over een ‘hoge’ Koerdische man, waar hij navraag naar doet, omdat ook Boudine van Boublog zich daar mee bezig hield en hij dat voor haar wilde doen. Maar het speurwerk leverde niets op. Baybasin wil beslist niet speculeren over de betrokkenheid van Demmink in die zaak, zo laat hij in het interview weten. Toch blijft Dankbaar daar aan vast houden, omdat anders het fundament onder zijn boek gaat wankelen, schat ik zo.

De overeenkomst tussen de Vaatstrazaak en de Baybasinzaak is wat mij betreft dat beide zaken door het alternatieve circuit opgehangen worden aan Demmink, en de media chaos die daaromheen wordt gecreeerd. De Vaatstrazaak is nooit opgelost. Ik geloof niet dat Jasper Steringa de moordenaar is, misschien op de één of andere manier wel betrokken.  De granietharde bewijzen waar Wim Dankbaar en Hans Mauritz mee kwamen waren juridisch boterzacht en een lachertje. Maar het hele circus dat werd georganiseerd vóór zijn veroordeling, zoals gebracht door o.a. Peter R. de Vries en Jan Vlug , heeft mij niet kunnen overtuigen, in tegendeel zelfs.  Wat die zaken met elkaar gemeen hebben is dat je telkens dezelfde hoofrolspelers tegen komt, dezelfde mate van constructie ziet en de verwarring die wordt gecreeerd via de media.

3. De ontnemingszaak ligt Baybasin in het interview nog eens duidelijk toe, namelijk dat er al een uitspraak is geweest dat zijn bezit terug gegeven moest worden, maar dat er door het OM een manier is gevonden om de teruggave uit te stellen, keer op keer op keer, met als motivatie dat eerst een uitspraak moet komen over de claim van de staat van 3,5 miljoen die dan van zijn bezit afgetrokken zou moeten worden. Zie crimesite.

Met deze rechtszaak is Baybasin met zijn verdediging in een paradoxale situatie geplaatst, want om aan zijn onschuld vast te houden, moet hij het aanvechten en dat geeft het OM munitie om verder onderzoek te doen. Dus elke zes maanden wordt aan de rechterlijke macht gerapporteerd dat het nog weer zes maanden zal duren.  Ontzettend gemeen spel wordt hier gespeeld en frustreert de rechterlijke macht in feite zelf de rechtsgang.

Al die rechtszaken doen oneigenlijk aan. Baybasin zelf noemt het spookprocessen, waarin de overheid het strafrecht misbruikt om politieke tegenstanders uit te schakelen.

In Baybasin en de spookprocessen

gaat het daar over.  In het artikel “Het bewijs van het gelijk” beschrijf ik de wijze waarop de rechter tot een oordeel komt en dat is gebaseerd op feiten, niet op het waarom van een delict. Wanneer de rechter ineens wel belangstelling gaat tonen voor het waarom, dan mogen we dat beschouwen als een poging om de zaak te vertragen of te frustreren.

In een interview met Sven Kockelmann vertelt de advocaat Wesky, die geconfronteerd werd met een dergelijke vraagstelling over de zaak Bouterse dat het niet gaat om het waarom, maar om de feitelijke waarheid met betrekking tot de tenlastelegging. Zij heeft zich dus niet laten verleiden tot die heilloze weg, hoewel het herzieningsverzoek, naar ik meen, inmiddels ook is afgewezen.

Volgens de Telegraaf zou het herzieningsverzoek van Baybasin nu in de eindfase zijn aangeland.

In Baybasin en de Telegraaf

In een artikel van 24 oktober 2015 van de Telegraaf wordt een staaltje van misinformatie  opgevoerd. Het zit hem in de kleine lettertjes. Jolande de Graaf beweert daarin dat Baybasin al 18 jaar gevangen zit in P.I. Zuyderbosch, terwijl Baybasin er nog maar net zit. Na de affaire Norgerhaven betreft het de 20ste gevangenis. Hij is daar gezet tussen kortgestraften. Dat kan gevaarlijk voor hem zijn immers er hoeft maar iemand tussen te zitten die het op hem heeft voorzien. Dat is niet vergezocht immers er is al eens eerder een poging gedaan om hem te vermoorden. Zijn tandpasta werd vergiftigd, zo las ik. Bij mijn weten is daar geen zaak over gevoerd. Toch zou de tandpasta zijn onderzocht door een laboratorium en daadwerkelijk gif zijn gevonden.

Het is een aaneenschakeling van vreemde gebeurtenissen met en rond deze man.

Baybasin en het jaar 1995

Dit artikel gaat over die arrestatie in 1995. De trigger voor mij om daar aandacht aan te besteden was het eerste interview dat Baybasin gaf, waarin hij beschrijft hoe hij naar Nederland werd gelokt. Ik heb dat uitgebreid beschreven bij De Roestige Spijker. De commentaren laten een ontwikkeling zien waarin ik tot het inzicht kom dat de periode van voor zijn arrestatie in 1995 tot de volgende arrestatie in 1998 volledig door de media werd verzwegen, inclusief zijn inzet voor een vrij Koerdistan. Hij werd geportretteerd als de asielzoeker. En zelfs de advocaat zet hem op de site van de Bakker Schut Stichting neer als een asielzoeker in 1995 en laat in het chronologische overzicht de vraag om uitlevering door Turkije daarna plaatsvinden (in de nieuwe versie is dat recent veranderd). Hoe dan ook, volstrekt in tegenstelling tot wat Baybasin zelf vertelt.

Nederland heeft als ik kijk naar de berichten daarover innige banden met Turkije. Heeft zich altijd een groot voorstander getoond voor toetreding van Turkije tot de EU. In dat licht bezien trekt Baybasin, die voor een vrij Koerdistan is, zonder meer  aan het kortste eind. De beide landen hebben daar geen belang bij. Turkije ziet Baybasin als terrorist. Als Baybasin en zijn advocaat op het niveau van de complottheorie blijven zitten betekent dat met de huidige wetgeving voor Baybasin alsnog een risico. Mijn inziens een reden temeer om je als verdediging te beperken tot de tenlastelegging en de veroordeling. Dat heeft de verdediging tot op heden nagelaten. Onbegrijpelijk, omdat juist die keuze hem tot nu toe succesvol achter de tralies heeft gehouden. Ik zeg het nu maar onomwonden, want zo is het wel, althans in mijn visie. Zij had zich verre moeten houden van Demmink, behalve voor wat betreft zijn inhoudelijke bemoeienis met zijn arrestaties en detentie, vind ik.

In de olifant en zijn grote snuit

schets ik de wonderlijke omkering in de media. Ineens wordt Demmink weer op de kaart gezet met de toezegging van Turkije nu wel te willen meewerken. De voormalige jongensprostitue Bart van Well mag het trio Demmink, Teeven en Opstelten laten verhoren. En ineens wordt Demmink als the dirty pedophile uit het script van Baybasin geschreven: minor issue, was altijd al een piepklein onderdeel volgens Talk2Myra. Gezien haar mededelingen op twitter de spokeswoman van het advocatenteam.  Rein Gerritsen weet ook zeker te melden dat het Herzieningsverzoek uitsluitend om de Ogemoord gaat en ook het Katholiek Dagblad laat zich niet onbetuigd door te schrijven dat de Demminkzaak wel eens in verband is gebracht met de Baybasinaffaire.

En waar ik in dit artikel nog mijn uiterste best doe om de advocaat en de adviseurs te overtuigen dat zij toch echt afstand moeten nemen van die complottheoretische weg, omdat zij voorheen nimmer ook maar een keer zich daarover helder hebben uitgesproken, in tegendeel zelfs, doet men nu net alsof ze nooit anders hebben beweerd.  Talk2Myra, behorend tot de kring van adviseurs van Adele van der Plas en Baybasin, twittert dan op 31 oktober ” jij bazelt maar wat omdat je geen enkele informatie krijgt en oude onvolledige stukken gebruikt en de rest verzint” 

Daarop heb ik de brief van Baybasin aan mij gepubliceerd waarin hij schrijft dat hij denkt dat alle informatie beschikbaar wordt gemaakt op de site van de Bakker Schut Stichting. Ik heb nog eens gekeken maar er is steeds minder te vinden aan onderliggende stukken.

Langendoen beweerde dit jaar dat de zaak Demmink de zaak Baybasin heeft weggedrukt. En dat is m.i. een understatement. Feit is dat hij er mede verantwoordelijk voor is, met zijn onderzoek in Turkije. Hij heeft met name geholpen Demmink en de verkrachtingszaken meer bekendheid te geven, zeker na zijn optreden voor de Amerikaanse commissie. Tijdens de getuigenverhoren in maart 2014 doet hij dan wel een spannende mededeling dat “het” bewijs  in het dossier bij justitie te vinden is, maar verder houdt hij zn mond. Ook Baybasin en zijn verdediging schermen voortdurend met bewijzen, maar er zit blijkbaar geen smoking gun bij, want hij zit nog steeds gevangen.

Wat de feitelijke waarheid is? Ik ben de laatste om te zeggen dat ik het weet. Maar we blijven de ontwikkelingen volgen.

Baybasin wordt bewaakt: ‘Onbevoegden’ worden verre van hem gehouden. Niet alleen door de staat maar ook door de kring rondom hem. Allemaal schatbewaarders, die heel hard beginnen te blaffen als je te dicht bij komt.

Voorlopig zit de man nog steeds gevangen. De euforie in juni is alweer getemd en ingehaald door de gebeurtenissen daarna. Ik schat dat de eindconlusie van de A-G Aben nog even op zich laat wachten. Nog tot tenminste februari 2016.

L.D.Broersma