#Baybasin: it’s all about the money honey

Zo zou ik deze samenvatting van de laatste serie artikelen willen noemen, naar een opmerking die ik maakte bij De Roestige Spijker over de rechtszaken rondom Demmink en de beschuldigingen van kindermisbruik. Juist dit aspect wilde ik op deze website, in het verhaal van Baybasin zoals door mij gezien en verteld, minder centraal stellen. Daarentegen de aandacht focussen op wat de zaak Baybasin, in termen van de telastlegging en veroordeling, omvat.

In de serie samenvattingen zijn eerder verschenen:

1. Baybasin: een free spirit after all

2. De zaak Baybasin

3. Het Staatsetiket en nu dus de vierde samenvatting

4. it’s all about the money honey

De kentering kwam door een conflict dat onstond onder het volgende artikel:

1. The dutch factfactory

Na de confrontatie onder het artikel de dutch factfactory ,waarin ik een gedeelte van een interview van Talk2Myra met Baybasin had uitgeschreven en vertaald, heb ik de draad na een rustpauze weer opgepakt. Dat heb ik besloten naar aanleiding van deze confrontatie, waar ik eerst werd overgehaald te stoppen, maar daarna door Boudine van Boublog in naam van Baybasin werd gesommeerd de website te deleten.

Baybasin denkt dat Boudine van Boublog zijn zaak verdedigt, maar al wat zij, samen met Myra, doet is jagen op Demmink. Ze is, zo vertelde ze onder het artikel the dutch factfactory, Baybasin zeer dankbaar dat hij Demmink in 2007 op de kaart heeft gezet. Ik vind dat onkies.

En Myra is blijkbaar de spreekbuis van Baybasin als zij het volgende tweet:

Ziet u hoe het het verschuift van geen schuld willen bekennen naar, ‘omdat hij wil dat Demmink & co berecht worden’. In die zin sta ik inderdaad lijnrecht tegenover de visie van Baybasin en zijn vrienden. De strategie van zijn tegenstanders is altijd gericht geweest om hem vooral van de inhoud van de telastlegging af te houden, en juist op het pad te zetten van ‘het complot’, vanaf eind 2006 begin 2007.

Toen werd Demmink prominent in beeld gebracht met een aanvulling op een Turks geheim rapport dat Baybasin werd toegespeeld.  Dat is mijns inziens Baybasins valkuil geworden. Maar wee degeen die het waagt hem op andere ideeën te brengen. Dan komt de vriendenclub in actie, zo heb ik keer op keer mogen ervaren. Als Baybasin de waarheid spreekt over zichzelf, kan ik met mijn beschouwingen onmogelijk een gevaar voor hem zijn, in tegendeel. Maar we moeten mee in de kokervisie en het simpele verhaal van ‘Het Complot’ gebaseerd op de chantage van Nederland vanwege de verkrachting van kinderen in Turkije door Demmink.

Daarmee wil ik beslist niet beweren dat we te maken hebben met een onbeschreven blad, zeker niet. Ongetwijfeld maakt(e) Demmink (aangifte_tegen_demmink_aug2011 kopie )deel uit van de groep die Baybasin heeft uitgeschakeld.

Mijn kritiek indertijd op Boudine en mijn beginnende twijfel aan haar was het feit dat juist zij het verhaal de wereld in hielp dat Baybasin een drugsbaron was geweest.  Wat Sibel Edmonds daarover zegt, in een interview met James Corbett, de volgende tweet:

Het hele interview daarover kunt u hier lezen. Daarin vertelt deze Sibel Edmonds dat de Baybasins niet in de heroine of andere narcotica zaten. Talk2Myra’s reactie daarna en het commentaar van Rein Gerritsen daarop is weer zeer interessant:

En dan komt het:

Dat zal dan toch niet vanwege de opmerking over de heroine zijn. Daarin is Edmonds  duidelijk: Ze hebben van alles gedaan maar waren geen bekenden in de Narcoticahandel. Maar goed, verwarring is er om ontrafeld te worden.

In de Britse krant The Guardian verscheen in 2006 een artikel dat overduidelijk wel geinspireerd was door dat boek van Bovenkerk. Klik hier  voor het hele artikel. Baybasin is er volstrekt duidelijk in geweest.

Zelfs na het interview van Talk2Myra van begin 2014, waarin Baybasin nogmaals uitlegt dat dat verhaal de wereld in is gebracht door Bovenkerk, legde Boudine van Boublog het zodanig aan een bezoeker van haar site uit, dat er op het blog Swapichou de draak mee werd gestoken. Met haar uitleg bekrachtigt ze in feite de idee dat hier sprake is van een woordspelletje.

Wie weet was zij, Boudine, indertijd ook geinspireerd door het boek van Bovenkerk, en mogelijk het artikel in the Guardian. En dat juist mijn vertaling van het interview met Baybasin, bij haar een paniekreactie heeft getriggerd, en daarom helemaal moest verdwijnen.

De link naar het betreffende artikel op Boublog, waar zij dit schrijft, doet het inmiddels niet meer of wel weer, het kan namelijk nog al eens verkeren, kwestie van proberen: http://www.boublog.nl/2014/05/03/huseyin-baybasin-trial-by-silence/

Toen ik  in een reactie opperde dat ik zou stoppen, met het schrijven van artikelen als Baybasin me dat zelf zou vragen, kwam Myra , in het kader van u vraagt en wij draaien, bijna direct daarna met het hierna volgende interview, alsof ze er op had zitten wachten.

Daarin maakt Baybasin, weliswaar in bedekte termen, maar binnen de context van het conflict, aan mij duidelijk dat hij het niet eens was/is met mijn visie en het wekelijks sturen van mijn postkaart niet meer als ‘aardig’ beschouwde. De impliciete boodschap, ‘kom niet aan mijn advocaat en niet aan mijn vrienden’ ,heb ik toen goed begrepen. Ik ben toen gestopt met het sturen van mijn postkaarten en brieven, over de inhoud van deze website, aan hem.

Vanaf de 48ste minuut wordt Demmink, hoorbaar tot groot genoegen van Myra van Talk2Myra, weer de dirty criminal pedophile.

Afgezien van de persoonlijke boodschap aan mij, die uiteraard voor mij pijnlijk was, is het interessant wat hij vertelt, namelijk dat hij zou beschikken over bewijsmateriaal, dat Demmink persoonlijk opdracht heeft gegeven voor het schrijven van het boek van Bovenkerk: De Maffia van Turkije. Hij vertelde dat in april, maar blijkbaar was het geen smoking gun voor het Herzieningsverzoek want dat werd in juni opnieuw uitgesteld naar februari volgend jaar.

2. Baybasin en out of the box thinking

In Baybasin en out of the box thinking, gaat het over het uitlokken van het conflict om daarmee iets anders te bereiken. In plaats dat het bij mij tot het gewenste resultaat leidde, namelijk het volledig deleten van deze website, prikkelde het mij om weer na te denken over de kwesties pedofilie, Demmink en het complot. Wellicht komt het doordat ik in mijn werkzame leven gespecialiseerd was in -en ervaring heb met het organiseren van tegengespraak.

3. Baybasin en de nieuwe zakelijkheid

In Baybasin en de nieuwe zakelijkheid gaat het over de bewijzen en alle rechtszaken waarmee wordt geschermd, maar waar in de praktijk bitter weinig van terecht komt. De verdediging mag wat mij betreft ook kijken naar de kwaliteit van de bewijsvoering. Ook rechters van goede wil moeten met het aangeleverde materiaal iets kunnen.

Wat ik wel zakelijk vind is de opmerking van Rein Gerritsen, op twitter, dat het verzamelde bewijsmateriaal tegen Baybasin niet gebruikt had mogen worden volgens de Nederlandse wetgeving.

Ik vind dat positief omdat we daarmee weer terug zijn bij de tot stand koming van de telastlegging, was die eigenlijk wel rechtmatig? Een hele belangrijke vraag om uit te zoeken.

4. Demminkdoofpot daar is over nagedacht

Ik ben begonnen met de website van de heren Poot De Demminkdoofpot   waarin meteen in het eerste artikel van 04-06-2010: “Boek ‘De Demmink Doofpot’ luidt nieuwe fase Chipshol-affaire in (uit: Trouw)”, ik zou bijna zeggen uiteraard uit Trouw of waar dan ook uit, immers dat is standaard procedure, de veilige bron om het beweerdelijke, om maar eens een juridische term te bezigen, kracht bij te zetten.  En uiteraard wordt dan verwezen naar de aanklacht, van Baybasin tegen Demmink van april 2007. 

En ook de steunbetuiging van Boudine van Boublog met het artikel op 14-06-2010: Boublog over De Demmink Doofpot: “Je weet niet wat je leest!” wordt meteen bij het van start gaan van de website geplaatst. Haar inleidende tekst: “De Demmink Doofpot ligt nu open op mijn bureau. En voorwaar ik zeg u: je weet niet wat je leest! Dit werkstuk is zeer gedegen, allerlei relevante documenten zijn aanwezig.” Aldus mr. drs. Boudine Berkenbosch op BOUblog.nl onder de titel “De Demmink Doofpot ligt eindelijk open”.

Ik laat a.d.h.v. mijn commenaren zien dat Poots inspanningen beslist niet gericht waren op het tegengaan van kindermisbruik maar als thema werd aangegrepen om de jacht op de 20 miljard, ivm de ontwikkeling van de Shipsholgronden rondom vlieghaven Schiphol, kracht bij te zetten. Poot deed dat met behulp van mensen als Micha Kat en de mensen achter De Roestige Spijker, zoals Robert Rubinstein van TBLI, een investeringsmaatschappij. Die samenwerking startte gezien onderstaand contract op 1-09- 2007.

Een belangrijk jaar blijkt wel. Het contract is in het bezit van de NRC: Chipshol

Lees hier ook de visie van Martin Vrijland mbt Rubinstein. Zeer interessant.

Maar Poot heeft ook behoorlijk gerecruteerd onder de reageerders en bloggers. 2010 is blijkbaar het jaar dat de mediacampagne met allerlei blogs en websites van medestanders en ogenschijnlijke tegenstanders, om het vuurtje lekker een beetje op te stoken, van start is gegaan. Ik heb wel een aardig idee gekregen hoe het in elkaar steekt qua taakverdeling, maar ik wil daar niet dieper op in gaan en hou het op Poot&Co.

Interessant is het om te zien welke blogs en websites in dat jaar 2010 zijn gestart over Demmink en in de slipstream Baybasin, beter gezegd met misbruik van (de zaak) Baybasin, want zo zie ik dat inmiddels.

De rechtzittingen in maart 2014 rondom de kwestie AD moesten naar mijn overtuiging de onderhandelingen tussen Poot en de staat maskeren, want ongetwijfeld had hij met het samenstellen van zwartboeken het nodige materiaal achter hand. Meer dan wij ooit hebben aanschouwd.

Het NRC schreef in een artikel dat hij zelfs een spion in dienst had om de staat zwart te maken via een gerichte mediacampagne. “Het bedrijf Chipshol van de familie Poot heeft in 2007 een voormalig agent van de Britse geheime dienst MI6 ingehuurd voor een campagne tegen de luchthaven Schiphol en de Nederlandse staat. De agent, de Brit Micheal Oatley, moest informatie verzamelen over alle betrokken personen bij de overheid en de luchthaven, zo blijkt uit een contract dat in het bezit is van NRC Handelsblad.” Na het plaatsen van een tweet onder de rubriek #demminkdoofpot, met een link naar dit artikel werd ik op twitter geboycot en dat gebeurt nog steeds. Ik mag wel tweets plaatsen maar niet onde een rubriek met een link naar deze website.

5. Baybasin en de geheime dienst van Turkije

2007 is een belangrijk jaar. In Baybasin en de geheime dienst van Turkije  gaat het over de introductie van, een aanvulling op, een geheim Turkse rapport, de bron voor de complottheorie, in de aangifte tegen Demmink in april van dat jaar. In die aangifte wordt melding gemaakt van het verkrachten van de Turkse jongens, de chantage die daarop volgde en uiteindelijk de arrestatie en veroordeling van Baybasin zelf. Over deze aangifte vertelt Baybasin in het interview met Talk2Myra hierboven. Hij vond dat hij moreel verplicht was dit te doen.

Hij heeft de aanvulling van 65 pagina’s op een 1000 pagina’s tellend geheim rapport van de Turkse overheid, die hem  door bevriende politici in handen zou zijn gespeeld, aan het OM en de rechters in een artikel 12 procedure overlegd, met het verzoek om het oorspronkelijke 1000 pagina’s tellende geheime rapport bij de Turkse overheid op te vragen.   De rechter kon er niks mee en verklaarde de aanklacht niet ontvankelijk. Poot&Co konden er daarentegen wel wat mee en zijn er flink mee aan de haal gegaan. Hoe ‘nobel’ de motieven ook zijn van Baybasin om voor, niet namens, de Turkse mannen Demmink aan te klagen, zoals hij verwoordt in het bovenstaande interview, zo nobel waren de motieven van Poot&Co nooit en daar maakten ze ook nooit een geheim van.

6. Er heeft een oorlog gewoed

In het artikel : er heeft een oorlog gewoed schets ik de ontwikkelingen voorafgaande aan de rechtszaken in maart. fotoDe verhulde waarschuwingen aan de staat die Poot&Co in februari via de media afgaven. De bizarre hoeveelheid getuigen die werd opgeroepen en de stilte daarna. Het verdwijnen van websites zoals die van Shipshol en ArrestDemmink. Er verschijnt dan half juni een artikel dat de familie Poot de strijd staakt. Dat is plotseling heel andere koek dan het: ‘Jammer voor Demmink: mijn vader daat dóór.’ Men voorziet elkaar van een excuus om er mee op te houden. Robert Rubinstein hield het voor gezien omdat Poot de jacht op Demmink niet meer wilde financieren, na de rechtszaken in maart, en het Nederlandse publiek de donatieknop niet wenste in te drukken, aldus Rubinstein in de Volkskrant. Op die manier!…

7.Baybasin-Demmink en het publiek In het artikel docudrama:Baybasin-Demmink en het publiek gaat het over het complot en hoe het werd uitgespeeld in de media, nu eens vanuit een andere invalshoek, namelijk Demmink als scapegoat, als afleidingsmanoeuvre.

8. Baybasin en de Demminkdealers

Je hebt heroinedealers en je hebt demminkdealers, wat zij gemeen hebben is de verslavende werking, want it’s all about the money honey. Meerdere belangenpartijen, meerdere belangen, alleen Baybasin is niet van de partij en ook nooit geweest, schat ik zo.

9. Baybasin en de A-G Aben

In Baybasin en de A-G Aben laat ik zien dat het heel goed mogelijk is dat Aben is opgezadeld met een onmogelijke klus. En dat zou evengoed kunnen gelden voor het team van het OM, dat belast is met het strafrechtelijk onderzoek naar Demmink. Beiden zijn door slimme lieden binnen de overheid gemanouvreerd in een zodanige positie, dat ze geen keuze hebben, wat ze ook kiezen, welke kant het ook uit gaat, ze zullen het altijd verkeerd doen en niet onbelangrijk dus altijd de schuld krijgen. In de organisatietheorie noemen we een dergelijke positie een paradox. Dat is schat ik de reden dat beiden in een impasse verkeren en voortdurend sprake is van uitstel.

edit, en zie hier de tweet van Haenen:

Er wordt ontzettend gemeen spel gespeeld, maar er staat dan ook veel op het spel. En dan zijn we weer terug bij het Herzieningsverzoek, waarvan voormalig Raadsheer Wedzinga opmerkte dat als het complot niet bewezen kan worden, dat dan de bodem uit het herzieningsverzoek valt. Dat is een reëel risico en dat heb ik proberen aan te tonen in de artikelen die ik daarover schreef.

10. Baybasin en een zekere beleidsvrijheid van de staat

Stoere praat, zoals Baybasin laat horen in het interview  hierboven, gaat hem niet uit de gevangenis helpen. Ik vind het erg dat hij daarin gestimuleerd wordt door een kleine juichende groep rondom hem. Wat kan hij uitrichten met zijn dubbelloops jachtgeweer, zoals Wedzinga dat noemde, tegenover de tankbrigade van de staat, want dat zijn de verhoudingen. In Baybasin en een zekere beleidsvrijheid van de staat heeft hij dat gesloten front weer tegenover zich staan.

11. Baybasin en het staatsetiket

En via de media, de NOS, wordt bij het publiek het etiket dat hij door de staat kreeg opgedrukt   dat hij de Pablo Escobar van Europa is, opnieuw leven in geblazen.

De strijd is m.i. nog lang niet gestreden. Ik hoop dat het aangekondigde boek van Rein Gerritsen ‘Huseyin Baybasin en de Koerdische kwestie’ tegenwicht kan bieden.

Ik zag op Twitter dat hij het boek inmiddels van een andere titel heeft voorzien.

Niet voor niets ben ik deze website gestart met dat boek en dat onderwerp omdat ik me altijd heb verwonderd dat juist dat aspect tot nu toe compleet in de media is doodgezwegen. Wat mij betreft veelzeggend.

12. Een inconvenient truth

Ik heb in alle oprechtheid heel erg mijn best gedaan om deze zaak, met zoveel aspecten en valkuilen, inzichtelijk te maken. Dat het niet gewaardeerd wordt door juist de persoon waar het om gaat, Baybasin, vind ik erg. En toch, het zij zo. Ik begrijp dat best van hem. Ik breng een inconvenient truth, maar dat geldt niet alleen voor hem blijkt wel. Voorlopig sluit ik het schrijven van artikelen met deze samenvatting af. Er valt meer dan genoeg te lezen. Ik hoop dat u lezer er wijzer van wordt, want ik doe het niet voor de eeuwige roem. Daar koop je namelijk helemaal niets voor, heden ten dage.

L.D.Broersma

Baybasin en de geheime dienst van Turkije

Als ik zo iets lees dan denk ik meteen aan die theorie ‘Consilience of inductions’, een wetenschapsfilosofisch krachtig bewijs, waar Rein Gerritsen het over had in verband met de zaak Baybasin. Want inderdaad misschien hebben de medewerkers van de Turkse geheime dienst hun huiswerk niet zo goed gedaan: immers met zo’n ‘slordigheid’ mag je vraagtekens zetten bij de rest van dit rapport.

Wat ik er maar mee wil zeggen is dit: Hoe serieus moeten we dat ‘geheime’ Turkse rapport nemen als er dergelijke slordigheden in voorkomen. Dat geeft mij in ieder geval te denken: een rapport dat de bron is geworden van de complottheoretische aanpak van de verdediging. Daarbij aannemend dat het in bovenstaande tweet gaat om het aanvullende rapport dat Baybasin in 2007 in handen is gespeeld. ( Gerritsen doelde op een ander rapport, maar doet niets af van hetgeen ik hierna te vertellen heb) Ik geloof namelijk niet zo in de echtheid van dat aanvullend-rapport en ga uit van de hypothese, immers bewijzen heb ik niet, dat dit rapport met ‘opzet’ in handen is gespeeld van Baybasin, direct na het afslaan van het aanbod tot gratie . Dit was inclusief een financiele compensatie, door vertegenwoordigers van de Turkse staat, eind 2006, onder de voorwaarde dat Baybasin alle aanklachten zou laten vallen. In feite kwam het er op neer dat hij schuld zou bekennen.

En niet minder onbelangrijk: ook zijn inzet voor de Koerdische zaak zou staken, zo vertelde hij tijdens een interview in april 2014 bij Talk2Myra.

Baybasin is met de inhoud van dat ‘aanvullende’ rapport processen gaan voeren, tot en met het slepende Herzieningsverzoek bij de Hoge Raad aan toe.

Dat geheime rapport wordt als volgt geïntroduceerd in de Aangifte-april-2007:

“Inleiding 1. Aan deze aangifte ligt onder meer de navolgende documentatie ten grondslag: d. een in de Turkse taal gesteld “Aanvullend Rapport” van januari 2007 van de Turkse overheid (65 pagina’s), welk rapport een soort uittreksel is van een (nog geheim) zeer uitgebreid rapport (naar verluidt ± 1000 pagina’s tellend) van 10 december 2006. Het uitgebreide rapport beschrijft en analyseert de rol van de Turkse staat, respectievelijk van Turkse overheidsfunctionarissen etc., in de internationale drugssmokkel tot eind jaren ’90.

Het “Aanvullende Rapport” is met name toegespitst op de wijze waarop de Nederlandse strafzaak tegen aangever in elkaar is gezet via een complot tussen Turkse “belanghebbende kringen” en Nederlandse, Duitse en Engelse justitiële en politionele functionarissen. Gezien de in het rapport beschreven wijze van onderzoek, de kennelijk vrije toegang tot (alle bronnen van) Turkse geheime diensten en de kennelijk benutte mogelijkheid om alle relevante Turkse overheidsfunctionarissen te ondervragen, alsmede gezien de “opdracht” aan:

1. het Hoofd van de Generale Staf; 2. de Hoofdcommissaris van politie; 3. de Procureur-Generaal van de Hoge Raad; 4. het Ministerie van Justitie,

om ter zake het nodige te ondernemen, met welke opdracht het rapport besluit, moet worden aangenomen dat dit rapport afkomstig is van het hoogste niveau van de Turkse staat, althans daardoor is geaccordeerd.”

Bij gebreke van fondsen voor de verdediging van aangever ten gevolge van de nog steeds voortdurende beslagen door de Nederlandse overheid op alle bezittingen in Nederland en elders van de familie Baybasin, is het helaas niet mogelijk deze rapportage beëdigd te laten vertalen, zodat de hierna volgende Nederlandse citaten uit het rapport een door aangever met zijn advocaten en derden gemaakte provisorische vertaling betreft.

Aangever verzoekt de Nederlandse Staat het uitgebreide Turkse rapport, waarvan dit “Aanvullend Rapport” als een provisorisch uittreksel kan worden beschouwd, bij de ter zake bevoegde Turkse autoriteiten op te vragen om daarvan een beëdigde vertaling te kunnen laten verzorgen. Daartoe sluit aangever kopie van de kaft, de eerste en de laatste pagina van het “Aanvullend Rapport” ter identificatie bij. Bij deze stand van zaken lijkt het aangever onjuist om de originele Turkse versie van het “Aanvullend rapport” thans over te leggen.

Kortom Baybasin heeft een aanvulling op dit 1000 pagina’s tellende rapport ontvangen (hoe is dat gegaan en van en via wie?)dat betrekking heeft op de wijze waarop zijn arrestatie tot stand is gekomen en waarbij de chantagepositie van Demmink uit de doeken wordt gedaan.

Het originele rapport, van 1000pagina’s, laat zich raden. En ook van de Turkse ‘originele’ versie van het aanvullende rapport, dat uit 65 pagina’s bestaat, krijgt de rechter uitsluitend een provisorische vertaling met een opdracht om bij de Turkse staat, het 1000 pagina’s tellende geheime rapport op te vragen, als het al bestaat, en in het Nederlands te laten vertalen door een beëdigd tolk vertaler.

In wikipedia wordt het als volgt geformuleerd:

“De aangifte was volgens het OM grotendeels gebaseerd op een ‘mysterieus’ aanvullend rapport dat volgens de advocaten van Baybaşin afkomstig was van de Turkse overheid. Volgens het OM konden de advocaten van Baybaşin geen duidelijkheid verschaffen over de authenticiteit van het document en was het onduidelijk wie de opstellers van het rapport waren.”

Persoonlijk vind ik dat de verdediging nogal wat van de rechter vroeg.  Ik redeneer maar eens andersom: een tot levenslang veroordeelde Nederlander in Turkije vraagt daar de rechter om bij Rutte een rapport van de AIVD op te vragen en dit te laten vertalen door een beedigde tolk tbv een door hem aangespannen rechtszaak in Turkije.

En we hebben zelf al zoveel moeite met een WOBje. Als ik dat zo lees dan komt het bij mij zo ongeloofwaardig en onrealistisch over, dat ik vanzelf ga denken, dit aanvullende geheime rapport ook een constructie is geweest om Baybasin op een doodlopende weg te zetten.

Ik schreef in het artikel Baybasin en de Demminkdealers het volgende:

“En dan zijn er de mensen die de deals ter afsluiting voor het publiek in een mooi kader moeten vatten, besef ik naar aanleiding van wat u schrijft over de Lucia de B. zaak. Laten we ze, met advocaat Jan Vlug in mind, de vrijpleiters noemen waarin alle partijen een way out wordt geboden en ieders belang is veilig gesteld, waar fictie en feiten kunstig met elkaar worden vervlochten tbv de geloofwaardigheid naar het publiek.”

Dat gaat even zo goed ook op voor het ‘geheime’ rapport, met daarin de ‘feiten’ mbt Demmink en de verkrachting van de Turkse jongens, de bron voor de complottheorie, de rechtszaken daarna, en de (alternatieve) media-aandacht.

In 2007 schreef de rechter in zijn beschikking het volgende over de aanklacht tegen Demmink:

Ik vind dat realistisch gesteld van deze rechter. Ik kan er werkelijk niets anders van maken.

In 2008, wordt Langendoen, de IRTspecialist bij uitstek, op pad gestuurd om dit rapport op zn merites te beoordelen ter plekke in Turkije. Zijn bevindingen legt hij vast op video en een rapport: RapBaybasinLangendoen

In 2011 komt Baybasin met een volgende aangifte, waarin dit geheime rapport opnieuw zo’n grote rol speelt, aangifte_tegen_demmink_aug2011 kopie .

Het lezen zeer de moeite waard. De pedofiliekwestie is nu meer ingepakt in het totaal. Deze aangifte is opnieuw gedaan om de complottheorie in het Herzieningsverzoek van april 2011 kracht bij te zetten. Maar juist deze pedofilieaantijging, incl. de chantage van Demmink, maakt het opnieuw zwak, immers als ‘t niet bewezen kan worden valt de bodem uit het herzieningsverzoek.

Natuurlijk achteraf is alles gemakkelijk, en zeker van een afstand, maar wat de periode na 2007 en deze uitspraak leert, in ieder geval mij leert, is dat die complottheoretische weg, een doodlopende weg is en is geweest en desastreus voor het bewijzen van de onschuld van Baybasin, mbt de tenlastelegging en de veroordeling daarna.

Om zijn onschuld aan te tonen probeert Baybasin, in samenwerking met zijn advocaat en toegejuicht door de vriendenkring, het complot te bewijzen. Dat betekent praktisch niet alleen het bewijzen van de verkrachtingen, maar ook nog eens het bewijzen van de chantage van Nederland door Turkije ivm Demminks vermeende pedocriminaliteit, want het gaat uiteraard om die combinatie.

We zijn nu 8 jaar verder en in 2015. De conclusie van Aben, tbv besluitvorming van de Hoge Raad in zijn Herzieningszaak, is opnieuw doorgeschoven naar februari 2016. Het is daarom dat ik wellicht voor sommigen tot vervelens toe er op hamer terug te gaan naar de basics en dat is de tenlastelegging.

L.D.Broersma

 

Baybasin en de nieuwe zakelijkheid

Op twitter zie ik de volgende tweet van Talk2Myra:

Dat klinkt veelbelovend want er zal iets moeten gebeuren om de impasse te doorbreken. Als ik zo iets lees dan denk ik meteen wel: Op basis waarvan doe je die aankondiging en van wie en voor wie en wat weet jezelf meer en hoe komt het dat jij dat soort spannende geheimzinnige mededelingen kunt doen?  Ik heb er inmiddels al zoveel voorbij zien komen. Vol verwachting klopte mijn hart in het begin, maar de praktijk is weerbarstig. Het schiet gewoon niet op met al die vage beloftes. Kom op dan!

Ik weet niet hoelang we moeten wachten op die ‘gevoelige’ informatie maar de realiteit is dat het herzieningsverzoek nu opnieuw in de wachtstand is gezet. Het zal duidelijk zijn dat ik er niet veel vertrouwen in heb. Maar goed er moet wel een interventie plaatsvinden om de zaak los te trekken. Ikzelf zie het in een actie van de Tweede Kamer door simpelweg een tijdslimiet in de betreffende wet te eisen. Maar ik ben wat dat betreft een roepende in de woestijn. Dus dat schiet ook niet op. Wat dan wel? Het moet van buiten komen, dat is inmiddels wel duidelijk, want de overheid zelf , inclusief het OM en de rechtsspraak ,verroert zich niet, uiteraard niet, want dat zou alle moeite, om dit van staatswege mogelijk te maken, teniet doen.

Op HHC lees ik het bericht dat de eindconclusie mbt het herzieningsverzoek van Baybasin verschoven is naar 6 februari 2016. Maar het afgeven van een volgende datum is niet meer dan een zoethoudertje gebleken. December 2012 was de eerste eindconclusie van Aben gepland, de rolzitting werd uitgesteld en dat gaat maar zo door, keer op keer op keer.

Dat kan Aben met permissie via de wet Herziening ten Voordele doen en dat zal hij blijven doen, tenzij in de wet een limiet wordt opgenomen, dan moet hij wel, maar daarvoor heb je de minister van Justitie nodig en het parlement. Wellicht weet het advocatenteam andere wegen om het uitstel aan te pakken, maar daarover heb ik echter tot nu toe niets gelezen.

update: Of toch als we de recente tweets via Talk2Myra lezen:

Ik heb twee verzoeken gestuurd naar zowel de fractievoorzitters als alle kamerleden. Twee reacties heb ik daarop ontvangen, op elk verzoek één, zowel van D66, de heer Pechtold, als van de huidige minister van Justitie en Veiligheid vd Steur. Maar daarna blijft het volkomen stil.

Tegen alle redelijkheid in zal de heer Aben niet voldoen aan het herzieningsverzoek van Baybasin; Aben is niet in staat of wordt niet in staat gesteld een conclusie uit te brengen. De rechters van de Hoge Raad houden zich ook muisstil, immers die zouden vanuit hun positie en verantwoordelijkheid iets kunnen ondernemen. Ik krijg niet de indruk dat die ook maar enige pressie uitoefenen op Aben. De nieuwe president sedert november 2014 van de Hoge Raad is een zekere Maarten Feteris. Net als Demmink weer niet een man van onbesproken gedrag. Klik vooral even op zijn naam voor achtergrondinformatie.

En dus blijft Baybasin gevangen. Je kunt van hem een martelaar maken, een Mandela, de president van een vrij Koerdistan, ja zelfs de nieuwe Mahdi, als ik het zo allemaal lees, maar het gaat hem niet de gevangenis uit helpen. Daarvoor is iets anders nodig; een nieuwe zakelijkheid.

Baybasin: Er heeft een oorlog gewoed

Het is een complexe materie, laat ik daarom eens proberen er een verhaal van te maken. Fictie, nouja.. hypothetisch, maar het zou maar zo waar kunnen zijn.

Aan de arrestatie van Baybasin ligt de (vermeende) heroinehandel ten grondslag. Zonder heroinehandel geen moord op Oge, ivm een heroineschuld, en geen arrestatie zou je kunnen zeggen. Nederland had net de IRT affaire achter de rug, maar veel helderheid heeft het niet opgeleverd t.a.v. wat precies de rol is geweest van de Nederlandse staat. Wel staat vast dat er een lijn lag tussen de Turkse -en de Nederlandse overheid, maar of ze de handel samen bestreden of juist van profiteerden blijft in het duister.

De Nederlandse staat bejubelt sindsdien wel voortdurend de vriendschappelijke relatie met de Turkse overheid en gaat zelfs zover
om, als enige binnen de Europese Unie, achter de volledige toetreding van Turkije te staan. Nederland en Turkije hebben sterke banden, dat is duidelijk. Maar waar is dat op gebaseerd? Echt oprecht, chantage of was het simpel weg het veilig stellen van economische belangen in een gebied dat rijk is aan grondstoffen?

Interessant in dat verband is een recente tweet van Rein Gerritsen over juist die economische belangen

En de gewone mens is niet in tel, dat blijkt wel:

Geen van beide staten had belang bij de Koerdische kwestie en zo kon er al gauw een Herenakkoord worden gesloten over de prijs, namelijk de uitlevering van staatsvijand, na Öcalan, nummer 2 Huseyin Baybasin, die na Brussel ook in Den Haag begin 1995 bezig was met het oprichten van een afdeling van de Koerdische regering in ballingschap.

De scenarioschrijvers van de overheid gingen naar aanleiding van het Herenakkoord meteen aan de slag en wisten Baybasin eind 1995 naar Nederland te lokken en direct over de grens te arresteren met de bedoeling hem linea recta uit te leveren aan Turkije. Maar toen vroeg Baybasin asiel aan. Dat was de eerste kink in de kabel. En de hele uitlevering kon na de uitspraak van de rechter eind 1997, niet doorgaan.

De scenarioschrijvers van de overheid moesten opnieuw aan het werk. Nu werd na krap vijf maanden opnieuw overgegaan tot een arrestatie en een tenlastelegging overlegd met het meest voor de hand liggende onderwerp nl: heroinehandel en moord, ingeleid door een ‘wetenschappelijk’ boek, de Maffia van Turkije van een wetenschapper in de criminologie, zie  Frank Bovenkerk. Een man die daarvoor ook al als deskundige nauw betrokken was  bij het IRT-onderzoek. In dat boek wordt Baybasin opgevoerd als het typische voorbeeld van een maffiabaas van mythische proportie en wordt in de media geintroduceerd als het equivalent van de beruchte Pablo Escobar.

Echter een ieder die zich verdiept in de procesgang, snapt dat het om een constructie gaat, die uiteindelijk heeft geleid tot zijn arrestatie en veroordeling. Dat zou betekenen dat ons rechtssysteem wordt misbruikt om politieke tegenstanders van een bevriende natie uit de weg te ruimen om wederzijdse belangen veilig te stellen.

Dan plotseling duikt er rond 2006/2007, nadat hij in de gevangenis bezoek had gekregen van twee Turkse afgevaardigden, met een aanbod voor vrijlating en compensatie van zijn bezittingen (een aanbod dat hij afwees), een geheim Turks rapport op dat in handen wordt gespeeld van Baybasin. In dat geheime rapport zou o.a. informatie staan over de chantage van de Nederlandse staat door de Turkse overheid ivm de pedofiele gedragingen van Demmink in Turkije. Hier begint een gemeen spel met een derde kaper op de kust, althans dat is mijn schatting.

Het is de periode dat Micha Kat, deel uitmakend van Poot&Co, belangstelling toont voor Baybasin en Demmink en dan met name Demmink. Demmink was al eerder in het nieuws geweest over zijn pedofiele gedragingen en zo was er een bodem voor de constructie van een verhaal, een mediacampagne. Na de aangifte van Baybasin, die  later zelfs een artikel12 procedure mbt de pedofiele gedragingen van Demmink start, zie je dat Poot&Co hun jacht op Demmink en de twintig miljardenclaim op de staat volop in gaan zetten.

Eerst werd een gemeenschappelijke vijand gecreëerd, Demmink, waarbij Baybasin Demmink op de kaart moest zetten door hem voor het gerecht te dagen. Poot&Co konden daarna de jacht openen met een boek, de Demminkdoofpot, dat uiteraard ‘gratis’ werd uitgedeeld, en met mensen die door hen werden gerecruteerd om mee te werken aan hun mediacampagne tegen kindermisbruik, immers daar leek het om te gaan. Toen de getuigenverhoren achter de rug waren en de deal m.i. was gemaakt, verklaarde Jan Poot in de Volkskrant dat het hem niet ging om de pedofilie maar om het rechtssysteem, immers de focus moest toen voor het volk daar naar toe worden verlegd.

En ook Micha Kat vond het verantwoord (zie hier)dat een veroordeelde chanteur, Jack Abramoff, die kinderen leverde aan politici om ze later te kunnen chanteren, dat uitgerekend zo’n man was benaderd om de ArrestDemmink campagne internationaal bekendheid  te geven, en via zijn bemiddeling voor een hearing in Amerika zorgde. Met misdadigers vang je misdadigers, zo verklaarde Micha Kat.

Het is allemaal inmiddels een zachte dood gestorven. De website Arrest Demmink is verdwenen. Van de Amerikaanse commissie hebben we verder ook niks meer gehoord en datzelfde geldt voor de documentaire Dutch Injustice. Het verhaal is via de frontsoldaten onder de aandacht gebracht en gauw overgedaan aan James Corbett. Ook ik volg hem al lange tijd. Het is een intelligente en kritische journalist, die grondig te werk gaat. Ik denk  niet dat hij zich voor het karretje laat spannen. Klik hier voor zijn artikel over ‘politiek en pedophelia’ van 16 april jl.

Wie er tot de Company van Poot behoorde en in welke relatie blijft gehuld in geheimzinnigheid, ook onderling. Men werkt en deelt informatie achter de coulissen, maar in het openbaar heeft men zogenaamd niks met elkaar. Toch is er ondanks die ontkenning wel degelijk sprake van een onderling verband tussen o.a. Klokkenluideronline, JDTV, Rechtiskrom, Demminkdoofpot, Boublog, HHC, Stevenbrowns blog, De Roestige Spijker, Talk2Myra, mogelijk crimesite en van de mainstreammedia in ieder geval het Katholiek nieuwsblad.

Eind 2012 werd  de website De Roestige Spijker gelanceerd zogenaamd n.a.v. een column, zoals ook Demminkdoofpot met behulp van een artikel in de krant van start ging. Overigens ook het boek de Demminkdoofpot is niet meer dan een visie van Jan Poot op de aangeleverde informatie door Micha Kat, Baybasin met zijn geheime rapport, een oud politieman Gerrit de Wit.

Rubinstein, een investeringsexpert, verklaart dat Poot hem had gevraagd en de financier is achter de stichting de roestige spijker. De tweede man Ottens blijkt iemand te zijn die zijn hele carrière bij de overheid heeft gewerkt, een koninklijke onderscheiding heeft gekregen en bovendien nauw heeft samengewerkt met Demmink. Daarnaast heeft hij een adviesbureau Menkind, waar hij zichzelf Otten noemt. Hij is de man die zich per 04-02-2014 laat registreren als de secretaris van de stichting. Pas bij de getuigenverhoren in 2014 komt hij tevoorschijn en loopt bij de getuigenverhoren pontificaal rond met zijn koninklijke onderscheiding opgespeld.

 

Voordat de getuigenverhoren plaatsvonden, gaf de oude heer Poot in februari via de media nog een waarschuwing af dat het hem menens was. Hij laat zijn zoon eind februari bij het katholiek nieuwsblad verklaren: “Mijn vader geeft nooit op!” 

Maar ook in de Volkskrant wordt in februari een waarschuwing afgegeven:

 

Ook De Roestige Spijker laat zich niet onbetuigd en laat ook in de VK een waarschuwing achter.

En als laatste is er nog een kleine onopvallende speler in het veld een zekere Hans Mauritz, die in diezelfde maand bij de Demminkdoofpot laat weten dat het boek dat ‘binnenkort’ zou uitkomen, over de moord op Marianne Vaatstra,dat dat boek een “omvangrijk hoofdstuk over Demmink bevat”.

Een hoofdstuk dat in het boek uiteindelijk gereduceerd werd tot een enkele regel. Hier wat meer achtergrondinformatie over hem. En alweer blijken er dan connecties te zijn met bekende figuren zoals Harm Brouwer.

De Haas 31 oktober 2012: “Hans Mauritz kwam in 2012 als executeur-testimentair (doet hij ook om geld binnen te slepen) in een fraudezaak bij Ballast-Nedam rechter Harm Brouwer (!) tegen.. Harm Brouwer kennen we ook van de zaak Vaatstra omdat Harm Brouwer als hoofd OM Leeuwarden de zaak vanaf de eerste dag in de doofpot manoevreerde..”

Het boek is overigens alweer van de schappen gehaald. Ik heb het gelezen en het zou eerder belastend zijn voor de heer Mauritz met zijn ‘granieten’ bewijzen, die niet meer omvatten dan dat er verklaringen waren afgegeven over de daders bij de notaris. Maar daarover kon in het boek geen verdere mededeling worden gedaan in verband met bedreigingen. Lust u nog peultjes? Het boek is via de rechter van de schappen gehaald. Ik zou zeggen opgeruimd staat netjes en zn straatje is weer schoon, how convenient. Niets is wat lijkt.

Hoe dan ook, de maand februari van 2014 stond in het teken van de laatste waarschuwing aan de staat. De hocus-pocus rechtszaak die daarop volgde in maart met alle getuigenverhoren was een optimale dekmantel voor de onderhandelingen tussen Poot en de Staat. En dat ging niet over de gronden en ontwikkeling daarvan voor Shipshol, immers dat bleek helemaal op niets gebaseerd te zijn, zo staat klip en klaar in een vonnis. De Pootfamily had zich notabene zelf teruggetrokken van de claim op die grond.

De heren Poot moeten hebben beschikt over zeer belastend materiaal voor de staat:

a. Dat kan te maken hebben met het bestaan van de vrijmetselarij en het satanisme binnen onze overheid, immers het symbool van het satanisme , de Baphomet, hangt pontificaal boven de deur, recht tegenover het
bureau van de premier en een ieder die binnenkomt moet er onderdoor.

Dat vind ik niet normaal, sterker een zeer verontrustend signaal. Toch rust er een compleet taboe op.

Dat het geen jachttrofee- maar wel degelijk een Baphomet betreft is zeer duidelijk als u de beide afbeeldingen vergelijkt.

Je hoeft niet heel ver te zoeken in de plaatselijke bibliotheek om tot die conclusie te komen. En dat zijn baas ook een aanhanger is van de Vrijmetselarij is ook al geen geheim meer, sinds een memo in de openbaarheid kwam waarvan het logo daar naar verwijst.

Ik noem het want ook onze koninklijke familie onderhoudt vriendschappelijke betrekkingen met de Turkse machthebbers. Misschien is dat verband er niet of vergezocht, maar het zou kunnen, immers voormalig koninging Beatrix had voor haar aftreden nog een aantal ontmoetingen met de Turkse machthebbers.

b. Het kan met de beveiliging van Schiphol te maken hebben en wat er aan geheime transporten via Schiphol werd en wordt vervoerd. De heren Poot zaten er bij wijze van spreken met de neus bovenop.

c. En dat kan te maken hebben met internationale belangen of alledrie.

Wat is de rol van Baybasin? De man is m.i. gemangeld. Hij is degene die levenslang heeft gekregen en naar het laat aanzien telkens wordt gebruikt voor het veiligstellen van de belangen van anderen, in het klein, in het groot. Ik heb zielsmedelijden met hem.

Hoe dan ook, niet lang na de getuigenverhoren* vorig jaar kondigde Poot aan zich terug te trekken, schreef nog een e-mailtje naar de Tweede Kamer voor het houden van een Parlementaire Enquete en daarna werd het stil. Ja er verschijnt zo nu en dan nog eens een artikeltje bij de Demminkdoofpot, maar dat zijn de laatste stuiptrekkingen. Hij zou genoegen hebben genomen met een afkoopsom van een paar miljoen, neee dat gaat er bij mij niet in. De heren Poot, Abramoff, Rubinstein, Ottens, de kopstukken, ze zijn verdwenen, wie maalt er nog om de documentaire Dutch Injustice. De RebeccaFoundation wie weet nog wie dat zijn? Hun opgetuigde websites InvestigateDemmink en ArrestDemmink, ze zijn allemaal verdwenen van het internet. Hier en daar is nog iets achtergebleven. Weet u het nog? Het kon allemaal, maar het hoeft blijkbaar niet meer.


Zelfs Micha Kat, het linke loetje van de alternatieve media, heeft het land verlaten. Hoe ze het hier in Nederland verder oplossen, zal ze een zorg zijn.

Er heeft een oorlog gewoed, uitgespeeld via de (alternatieve) media. De partijen hebben inmiddels getekend. De miljarden zijn witgewassen. Micha Kat is nog even druk doende met zijn gigamichaclaim, ben benieuwd hoe zich dat ontwikkeld.  (zie het volgende artikel 17-01-2018)

de volkskrant, micha kat en meer

En Baybasin? Baybasin was niet van de partij.

*Over de getuigenverhoren: Menigeen heeft zich er over verbaasd dat er zoveel getuigen werden opgeroepen en dat er zoveel tijd werd uitgetrokken voor die getuigenverhoren, bijna ongekend voor een civiele procedure. Voor mij is het klip en klaar dat ook hier goed over nagedacht is, immers voor de onderhandelingen tussen de partijen was tijd nodig en die tijd hebben ze genomen.

Baybasin en the dutch fact factory

Op zoek naar meer informatie over het boek “De Maffia van Turkije” van Frank Bovenkerk, en de betekenis daarvan voor zijn arrestatie en veroordeling, vind en  beluister ik onderstaand Radio interview met Baybaşin bij Talk2Myra van 30 maart 2014, duur 1 uur en 7 minuten.

Daarin vertelt Baybaşin zelf, vanaf de 40ste minuut tot de 50ste minuut, uitgebreid over de inhoud van dit boek, op een directe en verhelderende wijze.

Hij geeft daarmee in feite alle antwoorden die ik zocht in de vorige drie afleveringen:

#Baybaşin en de fijne heren der wetenschap

en

Het verhaal van Hüseyin Baybasin

en

#Baybaşin en de storytellers

over de totstandkoming en de betekenis van dit boek.

Ik heb mijn best gedaan het gesprek zo goed mogelijk weer te geven, maar hij spreekt zeer snel. Dus het kan zijn dat ik hier en daar een woord heb overgeslagen. In ieder geval, hierna het gesprek van de 40:00 ste tot de 50:00 ste minuut.

23-07-2019

Een paar jaar geleden werd ik door de interviewster Myra onder dreiging van een rechtszaak gesommeerd de beide uitgewerkte interviews op deze website weg te halen. Ik heb daar indertijd geen gehoor aan gegeven, ook al omdat deze Myra aan het begin van de serie interviews de luisteraars op riep de inhoud breed te verspreiden. Ik heb besloten er nu gehoor aan te geven. Uit dit interview heb ik ter lering een paar uitspraken laten staan. Ook omdat het conflict dat naar aanleiding van deze uitwerking ontstond veelzeggend is. 

Terug naar Baybasin en een aantal opmerkelijke uitspraken:

“Het publiek is over mijn zaak verkeerd voorgelicht. Deze professor Bovenkerk schreef een boek van A tot Z een leugen. Zo schandelijk, hij bereidde het voor en publiceerde dat boek, De Turkse Maffia, samen met politieregio Noord-Oost. Ze hebben het boek samen voorbereid. In de introductie van dat boek staat het zelfs geschreven, dat zij het samen hebben voorbereid.

Dat boek is volledig door de politie geschreven, niet door Bovenkerk zelf, en nu hebben we het bewijs daarvan. Ze hebben dat boek als bewijsmateriaal tegen mij gebruikt om daarmee de opsporingsambtenaren te overtuigen dat ik crimineel zou zijn, en dat was de reden voor hen om stappen tegen mij te ondernemen, en op die manier onderzochten ze mij en arresteerden me en zo voort.

Hoe dan ook, dat boek is in 1998 gepubliceerd in het Nederlands, en daarna ik denk in 1999, in het Turks en in 2007 gepubliceerd in het Engels. Maar vreemd genoeg wat ze vertelden in de pagina’s en de zinnen van de eerste editie verschilde van de editie in het Turks, en ook totaal verschillend van de editie van 2007 in het Engels.

Dus kun je zien: wat de politie nodig heeft, hebben ze in het boek gezet om een beeld te schetsen bij het publiek.

Hoewel mevrouw van der Plas me voorhield dat dit geheim moet blijven en ik er niet over moet praten, spreek ik erover want het is mijn zaak en het kan mij niet schelen wat ze er van denken, om eerlijk te zijn, en daarom en omdat ze me toch niets meer kunnen maken, want ze namen al alles van me af. En bang ben ik ook niet voor hen.

Niet alle professoren zijn smerig zoals Bovenkerk en niet alle Koerdische mensen, die Turkije zijn ontvlucht, zijn goedkope laag bij de grondse dronkelappen zoals deze Yüsel Yeşilgöz. En alle filosofen zijn niet als deze mevrouw. Informatie over haar kun je vinden op Boudina ( één van mijn favorieten en geweldig mens, Boudine, respect. Haal de informatie op Boudina’s Boublog, je kunt het vinden) en hoe zijzelf (die mevrouw dus) is gemanipuleerd door dit smerige criminele boek van professor Bovenkerk, en hoe zij op haar beurt anderen manipuleerde zoals haar docenten. Dus dit is wat ze hebben gecreeerd: een fout beeld.

Dus hoe ze elkaar manipuleren en elkaars manipulaties en leugens accepteren, liever dan op zoek te gaan naar de waarheid.”

Tot zover Baybasin. Als de vraag van Baybaşin ‘Can you imagine? aan mij zou zijn gericht dan kan ik nu volmondig ja zeggen. Inmiddels kan ik mij er alles bij voorstellen. Het Nederlands justitieel systeem is niet meer dan een fact factory en het product is, ik mag wel zeggen, van bijzonder slechte kwaliteit. Dat is uiteraard een kwestie van de positie die je inneemt van waaruit je dat bekijkt en beoordeelt.

De verantwoordelijken die Baybaşin achter de tralies hebben gebracht zijn immers tot nu toe uitermate succesvol geweest met hun productieproces in hun fact factory. Baybasin zit nog steeds gevangen, inmiddels bij elkaar ruim 18 jaar. Van een eerlijk proces kunnen we allesbehalve spreken. Het succes is met alle macht, middelen en mensen afgedwongen. Wat rest voor Baybaşin is het verhaal. Zijn verhaal.

(P.S.:  Het conflict hieronder in de reacties kan  wellicht verwarrend zijn. Het is aan uzelf of u dit toch wilt lezen.)

#Baybaşin en de storytellers

Het boek van Bovenkerk in 1998, De Maffia van Turkije, beter gezegd de hernieuwde uitgave in 2004 (Engelse vertaling 2007) is de bron geweest  voor het vestigen van Baybaşins naam als ‘de Koerdische Pablo Escobar’.

De berichtgeving over de ‘misdadige’ clan Baybaşin in de mainstreammedia komt pas daarna goed op gang. Daarvoor hoef je alleen maar op het internet te kijken.

Maar wat mij het meest intrigeert op dit moment is deze eerste alinea in het boek van 1998 waarin het verhaal van Hüseyin Baybaşin door de schrijvers wordt ingeleid:

“Zijn signalement was internationaal verspreid.”  Wij moeten daaruit begrijpen dat onze politie uitkeek naar een man die voldeed aan dat signalement en daarvoor onopvallende auto‘s aanhield bij de grens om dan even een blik naar binnen te werpen om te zien of zich daarin een man zou bevinden die aan dat signalement voldeed. ( dat zijn nu de trucs waar ik het in mijn vorige aflevering over had)

Over die arrestatie had ik begin 2013 eigenlijk al zo mijn vragen. Uit mijn externe geheugen bij De Roestige Spijker:

– door ldbroersma op maandag 29 april 2013 om 14:09

“In de vorige uitzending van talk2myra, waar u (Rubinstein) vanavond te gast bent, was Baybasin zelf aan het woord en ik was meteen getriggerd toen hij vertelde dat hij een zakelijke bespreking had in Belgie maar op verzoek meegegaan was naar Nederland om daar te worden opgewacht door een arrestatieteam. Dat was in 1995, pas daarna heeft hij om uitlevering naar Turkije te voorkomen, asiel aangevraagd.



Volgens Baybasin is hij dus in de val gelopen door in 1995 naar Nederland te reizen. Dat betekent dat er vanuit Nederland een organisatie is opgezet om hem hier naar toe te lokken. Want toevallig is er niet een arrestatieteam op de been.

 

Wie heeft hier in Nederland een arrestatiebevel uitgevaardigd en wat was de inhoud daarvan? Wie heeft de arrestatie mogelijk gemaakt en wanneer is de Nederlandse overheid hiermee gestart en waarom Nederland? Had hij in Nederland een wet overtreden?



De Turkse overheid heeft in 1995 ook om uitlevering gevraagd. Dat heeft Baybasin kunnen voorkomen door een asielprocedure op gang te zetten en op 28 oktober 1997 heeft de rechter uitlevering verboden en is hij in vrijheid gesteld. Om in 1998 opnieuw gearresteerd te worden maar nu met als gevolg dat hij tot levenslang is veroordeeld.

”  

“De Nederlandse Staat heeft veel uit te leggen:
Waarom hebben zij Baybasin, die in feite niet in Nederland moest of wilde zijn, gearresteerd in 1995? Ze stonden hem al op te wachten. Hoe zit dat? Wie heeft dat zo bedacht? Waarom Nederland, waarom niet Belgie of Engeland? Waarom Nederland? Was Nederland dat verplicht aan Turkije?”

Vorig jaar heeft HHC aan Interpol een verzoek gedaan om een kopie van dat internationale arrestatiebevel en kreeg 0 op het rekest. Er was geen internationaal arrestatiebevel, ook nooit geweest volgens Interpol.

De uitkomst van het Wob verzoek aan het ministerie van J en V was uitermate vaag: het ‘arrestatiebevel’ was er wel maar ook weer niet. Later begreep ik uit het artikel van HHC dat het zou gaan om een diplomatiek verzoek van de Turkse -aan de Nederlandse overheid. Het blijft een ietwat warrig verhaal, ook juridisch. De vragen die ik begin 2013 stelde bij de Roestige Spijker zijn daarmee nog niet helder beantwoord.

De ene bron put uit een andere bron en is er sprake van typefoutjes etc. etc. Ging het nu om de organisatie van een criminele organisatie om in drugs te handelen of om de organisatie van een afdeling van het Koerdisch parlement in Ballingschap in Den Haag? Duidelijk wordt wel in een reactie van de overheid dat zij uit landsbelang de vragen niet wil beantwoorden om de diplomatieke betrekkingen met Turkije niet te verstoren.

Hoe dan ook, het is toch volstrekt onlogisch, als er al een internationaal arrestatiebevel zou zijn geweest, dat hij niet was opgepakt in Engeland waar hij woonde of in Belgie waar hij toen was. Nee, net over de grens bij Nederland. Maar waarvoor hij in 1995 werd aangeklaagd of voor gezocht? Dat blijft onduidelijk en verdwijnt naar de achtergrond. En zeker voor wat betreft de Nederlandse bemoeienis met de kwestie. Er werd gewoon niet meer aan gerefereerd.  In de media verschijnen daarvoor in de plaats berichten dat Baybaşin vluchtte, zich in 1995 in Nederland bevond en toen asiel aanvroeg. Het woord arrestatie wordt vervangen door asielaanvraag, gezochte formuleringen zoals ik het lees. Pas na zijn ‘aanhouding’ in 1998 gaat dat verleden weer meespelen.

In de eerste periode van zijn detentie in 1996, in afwachting van toestemming om te mogen blijven, ontvangt hij dus de twee schrijvers, Bovenkerk en Yesilgoz, en vertelt volgens hen min of meer trots, over zijn misdadige verleden.  Persoonlijk vind ik, zou hij een dergelijk verhaal over zichzelf hebben verteld, dat volstrekt onlogisch en ongeloofwaardig, zeker als je net gearresteerd bent en in een gevangenis verblijft. Bovendien heeft hijzelf nooit inzage gehad in dat hoofdstuk, laat staan in de aanleiding van zijn aanhouding of arrestatie.

Ongetwijfeld zullen er gebeurtenissen verteld zijn door Baybaşin, maar het is voor een verhalenverteller een klein kunstje om er een eigen draai aan te geven. Daarvan zie ik de letterlijke vertalingen in Engelse bladen, die steevast verwijzen naar ‘the source’ in het boek van Bovenkerk en Yesilgoz, terug.

Het verhaal van Hüseyin Baybasin

“De groten noemen we bij hun naam; in Turkije kent iedereen ze en ook de betrokkenen zelf zouden verbaasd zijn als we hun namen niet zouden noemen. Zij hebben bekendheid verworven met daden die ze zelf overwegend helemaal niet als oneervol beschouwen. Dat zij zelfs teleurgesteld zouden zijn als we ze niet zouden noemen, is natuurlijk geen argument geweest.”

Aldus het tweetal criminologen, tevens politicologen, antropologen en verhalenvertellers Frank Bovenkerk en Yücel Yeşilgöz . In het boek De Maffia van Turkije van 1998 laten zij Baybaşin zijn verhaal vertellen. Zij, de schrijvers, tekenden het voor de geschiedenis op. De voorgeschiedenis:

“7. HET VERHAAL VAN HUSEYIN BAYBASIN   257

Opgroeien in het Koerdische zuidoosten van Turkije   260
De opbouw van een criminele carriere   262
Drugshandelaar  270
Koerdische bewustwording   274
Smokkelmysteries in de Perzische Golf en Rode Zee    285
Namus   289″

Baybaşin heeft zijn verhaal volgens de schrijvers openhartig en zonder enige terughoudendheid verteld, begin 1996 in een 20-tal gesprekken tijdens zijn detentie in een Nederlandse gevangenis. Zich blijkbaar niet bewust dat hier in Nederland andere mores gelden dan in Turkije, vertelde hij spontaan over zijn criminele handel en wandel vanaf zijn vroegste jeugd tot dan, met de laatste jaren als voortvarende zakenman.

De schrijvers vatten het als volgt samen:

 

Baybaşins hoofdstuk met zijn verhaal was volgens de schrijvers dus niet meer dan een ‘mooie’ illustratie van de typische carrière van een Turks Koerdische onderwereldbaas, zoals de schrijvers Baybaşin zichzelf laten introduceren: het ‘beresterke’ product van een traditionele stam die nog leeft met zaken als eer en bloedwraak en zich had ontwikkeld tot een maffiabaas van mythische proportie. De baba’s zelf doen alles aan imagebuilding om die status onder de het volk te bemachtigen. Nou dan weten de lezers het wel.

En ondanks de opgetekende geschiedenis worden de criminologen op 27 maart dan toch nog ‘overvallen’ door het bericht dat hij is gearresteerd. Nee, dat hadden ze blijkbaar nooit verwacht immers hij ‘leek’ het leven te leiden van een inmiddels keurige getrouwde zakenman.

De schrijvers treft geen blaam, want wat lezen we op blz 42; “De gevoeligheid van het materiaal noopt tot uiterste zorgvuldigheid; we hebben dan ook geen feiten vermeld die we niet volledig kunnen verantwoorden” 

Twee datums die de aandacht trekken:

*24 december 1995: de dag dat baybasin werd aangehouden.

*9 maart 1995: verzoek om uitlevering door de hoofdofficier van justitie van de rechtbank voor staatsveiligheidszaken te Istanbul en ook Interpol op verozek van de republiek Turkije een arrestatiebevel uit had doen gaan.

De feiten gecheckt? Als ik het goed heb begrepen is er alleen sprake van een diplomatiek verzoek van de Turkse -aan de Nederlandse overheid om Baybaşin aan hen uit te leveren. Een internationaal arrestatiebevel bestaat niet, is er nooit geweest. Baybaşin had een bewogen geschiedenis in de internationale ‘onderwereld’ achter de rug? Dat moest hij dan wel eerst zelf aan de schrijvers vertellen; volgens “eigen zeggen” één van de allergrootste baba van Turkije?

” Ofschoon het ons van meet of aan slechts te doen is om objectieve criminologische analyse, zijn we door de politieke kanten van het vraagstuk steeds gedwongen ook over de politieke implicaties van het probleem na te denken.”

Dat wordt door de schrijvers als zwaar ervaren, lees ik op blz 42. Want die politiek is een beperkende factor voor de objectiviteit, de wetenschappelijke benadering, zo schrijven zij. Maar dan hebben we die goeie ouwe Max. Max Weber voor intimi, die de schrijvers uitkomst bood, immers die goeie ouwe Max zei het al: objectiviteit is niet haalbaar. Gewoon je best doen en er zoveel mogelijk naar streven. Was getekend, Frankie&Co in het boek De Maffia van Turkije.

Tot slot: het zou het verhaal zijn van Hüseyin Baybaşin en dat verhaal, die criminele voorgeschiedenis, waar het OM en A-G Aben in zijn conclusie n.a.v. het Herzieningsverzoek naar verwijzen, valt zoals de schrijvers het dan nadrukkelijk en dan weer impliciet laten weten, buiten hun verantwoordelijkheid. In die zin vind ik het een laf boek en zeker niet wetenschappelijk.

Ik ben benieuwd overigens naar de uitgave van 2004. Baybaşin heeft het boek van 1998, noch het hoofdstuk, waarin hij ‘zelf’ zijn verhaal vertelt, vóór publicatie gelezen. Had er geen flauw benul van dat hij ‘ter illustratie’, als ‘het’ voorbeeld van een Turks Koerdische Maffiabaas en hoe je zoiets wordt, ten toon gesteld werd, want zo kun je het wel stellen.

Toen hij het in de gaten kreeg was het te laat. Luister nog eens naar het interview dat Rein Gerritsen gaf aan Talk2Myra.

Baybaşin: on the right track again!

Weliswaar zit ik Rein Gerritsen af en toe op zn huid maar hij spreekt wijze woorden als hij zegt dat het gaat om de beeldvorming rond Baybaşin en in het verlengde daarvan zijn geloofwaardigheid.

Baybaşin antwoordde direct en zonder omhaal op vragen, tijdens een documentaire op tv, met:

1. Ik heb nooit gehandeld in drugs!
2. Ik heb nooit opdracht gegeven tot moord!

Sibel Edmonds ondersteunt hem daarin en zegt tijdens een interview met James Corbett het volgende daarover:

“4:10 So, let me make that clear. And it’s not because I’m a big fan of them. [laughs] It’s just that in this… they were engaged in a lot of illegal activities, criminal activities; but narcotics was not one of those, at least within the sphere of my involvement: direct, first-hand information in the FBI.”

Kort samengevat:”Ze hebben van alles gedaan, maar narcotica zat daar niet bij”.

Laten we dat voor waar aannemen en dan opnieuw kijken naar de procesgang en ontwikkelingen. Alles wat het OM heeft gedaan is gericht geweest op beeldvorming en het ondergraven van zijn geloofwaardigheid. De eindconclusie van Aben, dat basis vormde voor het besluit tot nader onderzoek in het herzieningsverzoek, is een voortzetting daarvan.

De beeldvorming met behulp van de media is altijd gericht geweest op Baybaşin als zware drugscrimineel en/of als de man die de jacht op Demmink initieerde. Eerder schreef  ik dat het  goed mogelijk is geweest dat hij informatie heeft toegespeeld gekregen die hem bewust op dat spoor heeft gezet. Hij heeft gehapt door aangifte wegens pedofilie te doen in 2007. Toen was het te laat, want toen ging menigeen er mee aan de haal. De complotgekte barstte los. Hij kon zich er daarna helaas niet meer van losweken.

Maar stel je voor dat het een opzetje was om hem af te leiden van het bewijzen van zijn onschuld, waarvan de mogelijkheden veel dichterbij lagen. Die truuk heb ik vaker gezien. Eerst speel je het slachtoffer informatie toe waarvan jezelf weet dat het nooit echt bewezen kan worden, en als het slachtoffer daarmee zijn verdediging inzet, kun je dus als aanklager en als advocaat generaal met alle gemak dat telkens weerleggen. En dat is wat met hem is gebeurd tot nu toe, althans dat is wat ik denk. Wellicht is het door die ontstane complotgekte na 2007 volledig uit de hand gelopen en niet voorzien door justitie dat er meerdere kapers op de kust waren om er een slaatje uit te slaan.

Daarom zet ik ook vraagtekens, al veel langer, bij de bemoeienis van Langendoen. Want waarom ging hij zo sterk zitten op de pedofilie van Demmink en de chantage en niet op het ontkrachten van de beschuldiging dat Baybaşin handelde in drugs? Als geen ander moet hij in staat zijn geweest om juist dat te onderzoeken en te ontkrachten. Maar hij heeft het niet gedaan. Rein Gerritsen is er wel mee aan de slag gegaan. En nu dan het interview van Talk2Myra met hem over het hoofdstuk in het boek  De maffia van Turkije van Frank Bovenkerk en Y. Yesilgoz

De inzichten van Rein Gerritsen werpen daarmee een ander licht op het ontstaan van dat hoofdstuk en wat het heeft veroorzaakt qua beeldvorming zowel nationaal als internationaal. Baybaşin en niet te vergeten zijn familie zijn daarin definitief als groot drugscrimineel netwerk geportretteerd. Nodig om hem in 2002 te veroordelen tot een levenslange gevangenisstraf.

Waarom ik dit interview zo goed vind? Baybaşin staat weer centraal. Hiermee kan hij weer werken aan zijn ‘alibi’ . Back to basics: Hij moet bewijzen dat hij het niet kan zijn en niet kan hebben gedaan. Met hulp van anderen, zeker zijn advocaten en zo mogelijk door het bewijzen dat zijn belagers hebben gelogen. Dicht bij hemzelf, dan staat hij in zijn kracht. Wat dat betreft kijk ik uit naar het boek van Rein Gerritsen. Waarschijnlijk is het belangrijker dan hij nu veronderstelt. Maar het moet niet te lang meer duren. Hoe dan ook daarmee en met het onderzoek van Ton Derksen is Baybaşin weer on the right track.

Baybasin en het complot

Vooruit dan maar, het moet er dan toch eens van komen, het complot.

Zoals eerder gezegd, ik ben niet zo gek van dat woord complot, het is simpelweg te hoog gegrepen en daarmee ongrijpbaar. Dat heeft de hele procesgang van Baybaşin wel bewezen. Voorlopig zit hij nog steeds gevangen.

Ik heb de aangifte ,die de advocaat namens Baybasin heeft gedaan, bekeken en daar word ik niet vrolijk van.

“Sedert het arrest van het hof zijn uit diverse Turkse bronnen nieuwe feiten naar voren gekomen over de achtergronden van deze indertijd tegen klager geïnitieerde strafvervolging. Tezamen en in onderlinge samenhang bezien leiden zij tot de on ontkoombare conclusie dat aan klagers arrestatie en veroordeling een samenspan ning ten grondslag ligt vanaf hoog politiek niveau.”

Zijn klacht  van 30 mei 2008, die zich centreert rond de samenspanning op hoog politiek niveau ofwel  ‘het complot”, geeft een hoop informatie maar staat te ver af van  de zaak, waarvoor hij veroordeeld is, namelijk de opdracht tot moord op basis van tapverslagen en een enkele verklaring van een getuige over heroinehandel.

Als rechter zou ik met die aangiftes ook niks kunnen, al zou ik het willen. Ook voor de rechter is het complot te hoog gegrepen ofwel te abstract, blijkt ook wel uit het oordeel.

Zijn veroordelingen eerder zijn m.i. zondermeer geconstrueerde producten en bij het lezen van de vonnissen heb ik gedacht, how low can you go. Maar met de aangiftes van pedofilie tegen Demmink, en de daaruit volgende ‘chantage’ door de Turkse overheid, is zijn situatie in feite steeds uitzichtlozer geworden.

Nu ben ik me er echt wel van bewust dat achteraf en van een afstand het gemakkelijker is om dat te constateren. Dat ik dit constateer is wellicht een inconvenient truth, zeker voor zijn advocaat, maar een feit is dat Baybaşin wordt opgevoerd als the good guy tegen the bad guy Demmink. Het is voortdurend de combinatie Demmink/Baybaşin en wel in die volgorde. Zo wordt het in de rechtszaal en publiekelijk voorgesteld. Dat is heel erg jammer voor Baybaşin, want alleen in cowboyfilms wint de good guy het van de bad guy. En er is echt geen eer te behalen om opgevoerd te worden als het ultieme slachtoffer, ook niet op Goede Vrijdag. Ik ga dat vandaag dan ook niet doen.

Ik begrijp dat Baybaşin er niet over peinst om via de achterdeur te vertrekken, zoals hem dat inmiddels tweemaal is aangeboden. Bovendien zal een dergelijk vertrek hem veel te veel gezichtsverlies binnen de Koerdische gemeenschap opleveren, en dat moet niet worden onderschat.  Wat dat betreft zal de Overheid met een beter alternatief op de proppen moeten komen of zal het ultieme bewijs van zijn onschuld moeten worden geleverd door weet ik wie?

Is er dan geen sprake van een complot?

Er is in ieder geval sprake van smerig spel. En er zijn als ik het zo bekijk en vermoed meerdere spelers vanuit verschillende (internationale) netwerken en belangen. Het gaat niet alleen om Demmink, onmogelijk. Wellicht heeft hij veel macht (gehad), maar het is ook mogelijk dat hij is opgevoerd als de scapegoat voor een kliek, die heel veel op heeft met geitenkoppen en geheime genootschappen. Dat hele chantageverhaal kan ook zijn opgediend om zijn verdediging op een dwaalspoor te zetten, nietwaar?

Of ik geloof dat Baybaşin oprecht is?

Ja nog steeds. Dat heb ik hem pas geleden laten weten. Ook dat het beslist geen enkel punt is dat hij mij, om wat voor reden dan ook, niet meer belt. Die paar keer was het een genoegen, zal ik maar zeggen. Eigenlijk vind ik het zo wel beter, want nu kan ik onafhankelijk blijven en vrij in wat ik wil schrijven over zijn zaak en onze rechtsstaat, want het één kun je niet los zien van het ander. Wat dat betreft levert de bestudering een goed inzicht in de staat van onze rechtsstaat, en met zijn zaak als graadmeter is dat niet best.