#Baybasin #Demmink en het doek dat maar niet wil vallen!

Even het woordenboek geraadpleegd en wat staat daar over de, door Wim van de Pol, aangekondigde apotheose?:

1. verheffing van een mens tot een god.

2.een schitterend en/of indrukwekkend einde van een voorstelling

Precies, een voorstelling. De voorstelling Baybasin versus Demmink. En wat moeten wij als publiek ons daarbij voorstellen?

Foute Folder van de Free Baybasin MovementDe aanhang van Baybasin is er duidelijk in: “Free Baybasin, de redder van het recht en arresteer Demmink, that dirty criminal pedophile!”

Print

Ton Hofstede van het HHC verlootte ‘VIP arrangementen’, grapje natuurlijk, voor de komende serie getuigenverhoren: FullSizeRender

 

In het kader van de soep wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend, wordt al wat gas terug genomen t.a.v. het resultaat. Uiteraard te wijten aan staatsterreur, niet aan de degenen die de soep of de soap opdienen.

Daarna, na de komende getuigenverhoren, moet de aangekondigde apotheose voor Baybasin, die volgens zijn aanhang zichzelf verdedigt, en dan lees ik: ”Baybasin verdedigt zichzelf en zijn “aanhang” volgt hem daarin. Baybasin is onze leider!”, volgen.  Het is het lang verwachte ‘schitterende’ einde van de voorstelling en daarmee de verheffing van Baybasin tot god? of wordt hij gezien als de lang verwachte Mahdi in 2016? Hoe dan ook, daarvoor is één man nodig: Diederik Aben is de naam. Ton Derksen schreef het al in zijn boek Verknipt Bewijs: Het laatste woord, de eindconclusie, is aan de advocaat generaal.

Het lijkt er op dat Aben geen haast heeft en zich ook niet laat opjagen, want het doek wil, ondanks de vele aankondigingen, maar niet vallen.

baybasin en het koekoeksei

Eind 2006 krijgt Baybasin een aanvullend rapport op een zeer geheim 1000 pagina’s tellend rapport van de Turkse geheime dienst, toegespeeld, met daarin een beschrijving van de misdaden van Demmink, basis voor de complottheorie die daarna zo’n grote rol heeft gekregen in de volgende processen.

Advocaat van der Plas vertelt in onderstaand interview met talk2myra op 30 mei daarover

Baybasin denkt dat hij daarmee de feiten en bewijzen van  dit complot tussen Nederland en Turkije in handen heeft, temeer ook daar Langendoen zich ter plekke van het waarheidsgehalte heeft vergewist. Langendoen heeft met verschillende mensen aldaar gesproken, inclusief de slachtoffers van Demmink, en heeft dat in een document samengevat.  Heeft zelfs een toelichting gegeven voor de Amerikaanse hearingcommissie en heeft onder ede getuigenis afgelegd tijdens de verhoren in maart 2014, die de Roestige Spijker had georganiseerd.

Baybasin is er dan ook van overtuigd dat het waar is en in die context moeten we zijn interviews, waar hij spreekt over Demmink, begrijpen.

Het is m.i. heel goed mogelijk dat dit aanvullende geheime rapport niets anders is dan ook een constructie, een koekoeksei dat zijn eigen zaak heeft weggedrukt om inderdaad politieke motieven.

In ieder geval is het diezelfde Langendoen die via de media niet zo lang geleden laat weten dat de Demminkzaak teveel de aandacht heeft gekregen ten koste van de Baybasinzaak. Ook een opmerkelijke ommekeer.

Op de website van Micha Kat staat onder het volgende artikel

http://revolutionaironline.com/syrie-crisis-dreigt-baybasin-noodlottig-te-worden/

“Enige jaren geleden zou Baybasin de mogelijkheid hebben gehad te vertrekken uit Nederland door de ‘achterdeur’. De Turken zouden een vliegtuig sturen en het zou bye-bye-Baybasin kunnen zijn geweest. Maar de Koerdische clanleider wilde weg via de ‘voordeur’. Destijds was de policy van de Turkse regering nog om het conflict met de Koerden op te lossen. De escape van Baybasin paste bij dat beleid. Maar nu ligt dat allemaal compleet anders”

Met andere woorden vervolgt Micha Kat zijn betoog: “er is geen betere plek in de ogen van de Turken voor Baybasin dan in de Nederlandse cel. Dat betekent dus ook dat de chantage met de pedo-dossiers van (onder andere) Joris Demmink gewoon door gaat. De Hoge Raad zal nog jaren moeten blijven uitstellen. Advocate Adele van der Plas heeft het gewoon verkloot. In 2010 was er nog de mogelijkheid tot succes als ze zou hebben samengewerkt. Maar ja, ‘complotdenkers’ he? Daar kan je je toch niet mee vertonen als ‘beschaafde vrouw’?”

Baybasin vertelt over het aanbod in een interview met Talk2Myra het volgende:

“de Turkse overheid bood me 100 miljoen om me te laten zwijgen over Demmink en de waarheid, en niet voor de Koerdische zaak zou vechten. Dat weigerde ik,

Dit was dus na de ontvangst van dat aanvullende rapport eind 2006, begin 2007. En dan vult hij nog aan:

“en de Nederlandse overheid zond ambtenaren in 2005 , dat indien ik akkoord ging met de uitzetting naar Turkije en mijn verdediging zou staken, wat ik ook aan compensatie zou willen, ik kon het vragen, zelfs dat.”

Dus het ligt ietwat genuanceerder dan dat we hier te maken zouden hebben met een man met een overdreven gevoel voor eigenwaarde. Zo is het beslist niet: Ze wilden dat hij de strijd voor de Koerdische zaak zou staken. Inderdaad een politieke insteek. En uitlevering aan Turkije, hoe mooi de vooruitzichten ook werden gesteld was en is uiteraard geen optie. Voor geen miljoen, ook al zijn het er honderd. Niet voor niets was hij bezig met een Koerdisch parlement in ballingschap zowel in Brussel als in Den Haag. En het is toch ook vreemd dat hij dan naar Turkije zou moeten gaan? Waarom werd niet aangeboden dat hij dan mocht vertrekken naar Engeland, immers de Britse regering had hem en praktisch heel zijn familie domicilie verleend. Zijn gezin en familie woont daar nog steeds. Hij heeft nooit en te nimmer asiel gezocht in Nederland. Was helemaal niet nodig. Hij vroeg asiel aan na zijn arrestatie in 1995 om uitzetting naar Turkije te voorkomen.

Dan komt een interessant commentaar van Micha Kat

commentaar micha kat

Baybasin is inderdaad een politieke gevangene, die door misbruik van het strafrecht op strafrechtelijke gronden is veroordeeld.  Wat we er dan ook van vinden, als zodanig zal hij ook weer via die weg vrijgepleit moeten worden, nu door de Hoge Raad. En een advocaat zal ook die weg moeten gaan.

Of ze er uiteindelijk een mooi verhaal van maken  of echt oprecht een uitspraak doen, doet er niet toe, het is anders onverkoopbaar voor het Nederlandse publiek.

Het zal in ieder geval niet gebeuren via de weg van de politiek of door politieke acties, zoals Micha Kat indertijd propageerde. Zijn lezers werden massaal opgeroepen om Lees verder baybasin en het koekoeksei

Baybaşin: zijn veroordeling een povere constructie

Begin 2007 begon ik een blog bij de Volkskrant als tijdverdrijf.  Daar kwam na een tijdje een blogger bij uit Cambodja. Hij runde een schooltje en mocht als enige zijn blog gebruiken om donaties te genereren. Velen deden dat trouw, waaronder ik. Toen kwam er in 2010 een kink in de kabel, de man werd gearresteerd in verband met pedofiele activiteiten, veroordeeld, gestraft en in 2011 het land uitgezet.

Via een reactie kwam ik terecht op de website van Micha Kat, van Revolutionaironline, die indertijd in die contreien woonde, er een artikel over schreef op zijn toenmalige website Klokkenluideronline, en daarin  onthullingen aankondigde. Ik heb er nooit meer iets van gezien op zijn website. Wel voor het eerst over Demmink en zo kom je van hier naar daar en uiteindelijk bij boublog, waar ik las over Baybaşin. En door een oproep daartoe, eind 2011, begon ik met ansichtkaarten te sturen aan Baybasin, dan heeft hij iets om wekelijks naar uit te kijken, dacht ik.

Eerlijk gezegd dacht ik ook dat het van tijdelijke aard zou zijn, ter overbrugging tot de uitspraak van de Hoge Raad zou komen op 3 juni 2012. Bovendien werd het verhaal van zijn onschuld zo overtuigend door Boudine Berkenbosch van Boublog gebracht, ik wilde gewoon wel aannemen dat het allemaal op een grote vergissing berustte, immers dat was al een paar keer daarvoor gebeurd, denkend aan de Puttense zaak en Lucia de B.

Intussen begon ik me meer in te lezen in de zaak Baybaşin. Krijg ik me daar een Engels artikel onder ogen, ik schrok me dood, Pablo Escobar was er niks bij, Mexicaanse toestanden, een hele misdadige clan die al schietend en moordend door Londen trok.  Ik dacht, mijn hemel waar ben ik nu weer ingestapt; ik zit hier als een nette mevrouw uit de provincie een beetje postkaarten te sturen en verhaaltjes te schrijven aan een grote crimineel, en dan heb ik hem ook nog eens beloofd dat ik dat elke week tot zn vrijlating ( dacht dus tot juni 2012) zou doen.

Echt mensen ik dacht: Hoe kom ik hier in godsnaam weer van af? Je bent net met pensioen en je wilt leuke dingen doen en dan stort je je weer in zoiets! Weet je wat, dacht ik bij mezelf, ik schrijf die Corstens een brief:

 

Ik dacht qua inhoud snijdt dat mes aan twee kanten. Jaja ik ben heel erg en niets menselijks is mij vreemd. Beetje ma flodderbrief is het wel geworden en dat ook een beetje met opzet om aandacht te genereren. Dat had effect want per omgaande kreeg ik een keurig antwoord van hem via zijn griffier:

 

Op moment had ik werkelijk geen enkele reden om te twijfelen aan de oprechtheid van deze brief. ‘Gelet op de complexiteit van de zaak’ stond er in. ‘Niet de tijd maar zorgvuldigheid is het uitgangspunt van een zaak bij de Hoge Raad.’

Dat maakte indruk, dat zijn woorden die ik vanuit mijn professie begrijp en fascinerend vind, dus ik  ging vanaf dat moment me serieuzer verdiepen in de zaak Baybaşin. Mijn kleine paniekmoment was ik al lang te boven gekomen, en ik bleef gewoon wekelijks mijn kaartje sturen, natuurlijk! Ik dacht, al is hij wellicht toch een zware crimineel, het is niet verkeerd om dat voor die man te doen, je hebt het hem beloofd, hij heeft er niet om gevraagd, klaar, niet meer over zeuren! Je kan en mag dat niet meer stoppen. Nee niet met deze man. Zo had ik al besloten.

De kalmte was al heel snel terug gekeerd, maar ik had inmiddels die brief wel geschreven.  Het antwoord is nu bepaald interessant te noemen omdat hij daarin al zo nadrukkelijk het tijdsaspect noemde, bizar omdat de Hoge Raad toen nog steeds gebonden was aan een tijdslimiet. Wel was de wet voorziening ten voordele in de maak. Een wet waar dus het tijdsaspect uit werd weggelaten, en met opzet is mijn overtuiging.

Hoe dan ook, toen ik zo het e.e.a. las o.a.  het arrest van Davids, waarin Baybaşin in 2004 in cassatie bevestigd kreeg, dat hij ‘terecht’ levenslang had gekregen in 2002, toen wist ik gewoon: Deze man is veroordeeld op een povere constructie. Zo noemde ik zijn veroordeling.

op 13 mei 2013 schreef in een commentaar bij de roestige spijker:

De Hoge Raad met al die deftige hooggeleerde heren weten zich geen raad, want de zaak is geen zaak. De zaak is een povere constructie, en Baybasin de prijs die de overheid moest betalen voor het veilig stellen van het belang van een bestuurselite.

Nu, bijna twee jaar na dit commentaar, ben ik er zelfs nog meer van overtuigd geraakt. Wat het belang is daar moeten we nog steeds naar raden. Zijn het die pedofiele gedragen van Demmink of zijn het economische belangen, zijn het verplichtingen in NATO verband, is het de drugshandel of simpelweg prestige, of simpelweg het niet willen toegeven heel erg fout te hebben gehandeld? Of is het een combinatie van al deze aspecten. Saillant detail is wel dat Corstens toestemming had gegeven indertijd om Baybasin uit te leveren. Een beslissing die later door een rechter werd herroepen.

Het is een grote en inderdaad zeer complexe zaak (geworden). Dat is voor mij duidelijk. Echter, de veroordeling van Baybaşin is en blijft een povere constructie.