de eerste mei

De eerste mei

Dmitri Shostakovich

Opgedragen aan Marianne Vaatstra.

Zeven deskundigen

Tijdens de nacht van de moord op Marianne vond tevens het Walpurgisnacht plaats, ook wel Beltane genoemd.

“Het begint op 30 april, aan de vooravond van 1 mei, ter ere van Belenos, de god van leven en dood.”

Het was die nacht volle maan, Marianne werd gevonden bij een meiboom, en haar keel was doorgesneden. Hierdoor werd een link gelegd met het occultisme, en een mogelijk satanisch rituele moord. Ook een daderprofiel – dat door zeven deskundigen uit politie- en justitiekringen werd gemaakt – wees in deze richting.

“Volgens dit profiel zou de dader een man zijn die handelt vanuit extreem pathologische waanideeën. Er zou bij hem sprake zijn van occulte en/of satanische fascinatie. De moord zou zijn uitgevoerd volgens een offerritueel. Hij zou hechten aan occulte symboliek.( Nacht 30 april op 1 mei (Walpurgisnacht/Beltane), volle maan, van oorsprong een geweide plaats in Veenklooster, vindplaats Marianne onder een oude boom (meiboom) etc. Dit was in 2005 de conclusie van zeven deskundigen uit politie- en justitiekring, die in opdracht van de familie een daderprofiel opstelden.”

De bunny aansteker

Een tas van Marianne bleek destijds bij haar te zijn aangetroffen. De politie bleek dit jarenlang te hebben verzwegen, en gaf plotseling deze tas inclusief inhoud terug aan de familie van Marianne. Hierin vonden zij o.a. een – voor hen – onbekende aansteker. Het betrof een zeer zeldzame nep Playboy-aansteker.

Alhoewel de aansteker de merknaam “playboy” bevatte, leek deze in geen enkele opzicht op het desbetreffende merk. Op de aansteker was een cartoonachtig meisje – met bunny oren afgebeeld, die in het geheel niet leek op het welbekende logo van Playboy. Er was – in dit geval – dus geen sprake van een bewuste namaak van een echte Playboy-aansteker, maar leek meer een soort parodie hierop te zijn.

Van deze opmerkelijke aansteker is nooit een gelijksoortig exemplaar gevonden, zelfs niets wat hier ook maar enigszins op leek. Waar en van wie deze aansteker vandaan komt, en hoe deze terecht is gekomen in de tas van Marianne is nooit achterhaald. Wel bleek later een naam op de aansteker te zijn gekrast. De naam: “Zacolis”. ( bron)

Over de Bunny en haar esoterische betekenis

Edit: en zoals zo vaak wordt zodra ik een youtube filmpje plaats, dat een licht werpt op de materie, deze binnen no time van youtube verwijderd. Het is me nu zo vaak over komen dat het geen toeval meer mag heten. Deze film was iets specifieker dan de volgende.

2007 is een heel bijzonder jaar

Het is het jaar dat veel spraakmakende zaken een wending krijgen. Het is het jaar dat een coldcaseteam op de tot dan toe onopgeloste zaak van de moord op Marianne Vaatstra werd gezet.

En dan komt alweer plotseling Peter R.de Vries in mei 2012 met deze bunny aansteker op de proppen waarin na 13 jaar een haartje werd ontdekt?

En juist de vondst van dat haartje en die Bunny aansteker bevreemde mij indertijd. En nog altijd, vandaar nogmaal mijn visie.  Het was voor zover ik ‘t kan overzien een rituele moord op een jong meisje, gevolgd door een toneelstuk in vele bedrijven. Zie ook:

De Vaatstrazaak: mission impossible

De Vaatstrazaak: mission impossible

De eerste keer dat ik me kan herinneren dat ik dacht, “wat een raar verhaal”, was na een uitzending van Peter R. de Vries over de Vaatstrazaak. Hij bracht toen het nieuws dat er, zoveel jaren na de moord op Marianne Vaatstra, haar tasje opnieuw door een coldcaseteam was onderzocht en dat daarin toen een vreemde aansteker werd gevonden met daarin, bij nader onderzoek, een haar van de mogelijke dader.

Nee, dat ging er bij mij niet in. Zo’n bizarre voorstelling van zaken. Maar ik was toen met hele andere dingen bezig, zodat het voorbij ging, totdat ik bij toeval op het blog terecht kwam van Steven Brown en ik opnieuw werd geconfronteerd met die eigenaardigheid.

Doorbraak ‘Vaatstra–zaak’ besmet door ‘Maffia-OM-woordvoeder’ Peter R. de Vries.

Ik was dus niet de enige die de wenkbrauwen optrok bij die voorstelling van zaken. Ik begon me daarna iets meer te verdiepen in die Vaatstrazaak en dan kom je eigenlijk automatisch terecht op het Boublog van Boudine Berkenbosch.

Veel mensen gaven onder de artikelen op Boublog over de Vaatstrazaak hun visie op de ontwikkelingen. En dat ging op een gegeven moment richting de Foagelsanghstaete en zaken die in die omgeving speelden, niet alleen het asielzoekersgebeuren, maar ook de vestiging van, laten we het alternatieve, religieuse sektes noemen.

http://www.boublog.nl/2012/03/18/prins-johan-friso-en-de-rituele-lustmoordenaars/

Daar is wat over en weer van gedachten gewisseld en een zekere Eheu kon de moord en de plek waar Marianne werd gevonden, de datum en de wijze waarop ze daar was neergelegd verbinden aan een rituele moord volgens de vrijmetselaarsmethode. De volgende aflevering die in dit verband interessant is betreft een mevrouw die voorgesteld wordt als de supergetuige.

Marianne Vaatstra, de Supergetuige en de Volle Neef

Nu was dat het scenario van een rituele moord helemaal niet zo bijzonder, immers, en dat weet ik mijzelf nog te herinneren, werd dit scenario ook door een profiler op tv als reële mogelijkheid gegeven:

“Volgens dit profiel zou de dader een man zijn die handelt vanuit extreem pathologische waanideeën. Er zou bij hem sprake zijn van occulte en/of satanische fascinatie. De moord zou zijn uitgevoerd volgens een offerritueel. Hij zou hechten aan occulte symboliek.( Nacht 30 april op 1 mei (Walpurgisnacht/Beltane), volle maan, van oorsprong een geweide plaats in Veenklooster, vindplaats Marianne onder een oude boom (meiboom) etc. Dit was in 2005 de conclusie van zeven deskundigen uit politie- en justitiekring, die in opdracht van de familie een daderprofiel opstelden.”

Ik heb daarover in dialoog met andere reageerders het nodige geopperd en op een gegeven moment werd ik door Boudine tot de orde geroepen, aangezien ik van haar niet mocht speculeren op haar blog. Ik heb daarop gereageerd door haar te vertellen dat er niets mis is met het schetsen van een scenario om zo achter de ware toedracht te komen.

Niet lang daarna kwam Boudine Berkenbosch zelf met een scenario. Heel verrassend uiteraard en nieuw. Weer zo’n moment dat je dan niet vergeet, omdat het een nieuwe wending gaf aan het verhaal.

Marianne Vaatstra en het scenario van een Snuff film

Ze schrijft dan:

“Op 30 april 1999, nauwelijks een jaar nadat Joris aldus was geprofileerd, werd Marianne Vaatstra, een Fries meisje van 16 jaar, verkracht en vermoord. Haar stoffelijk overschot werd reeds de volgende morgen door een van haar vrienden in een weiland gevonden, dank zij een fiets die daar in de berm lag. Ze was twee maal verkracht en haar hals was doorgesneden. Ze had in februari 1999 ruzie gekregen met de twee jonge asielzoekers, Feik en Ali, in de Ringo-bar in Veenklooster. Volgens omstanders had ze goed van zich afgebeten, waarna Feik haar bedreigde met een gebaar: hij zou haar de keel afsnijden! Daarop werd deze asielzoekers de toegang ontzegd tot de Ringo-bar.

Het lijkt niet onmogelijk dat Feik en Ali zich kort daarna zaten te beklagen in de caravan van Wolfgang Hebben. Of Ludger Dill daar ook bij was, valt moeilijk te zeggen, maar wellicht is op dat moment het plan ontstaan om een snuff film te maken van Marianne.

Twee sadistische pornosterren dienden zich gratis aan: zij wilden immers niets liever dan dat bekkige blonde meisje verkrachten en haar de strot afsnijden. Als oorlogsveteranen uit Koerdistan, Irak, hadden ze dat wel vaker gedaan. Hebben en Dill kregen als het ware een snuff in de schoot geworpen! Ze dachten er over na en ze bespraken de voor- en nadelen, de lusten en lasten. Lastig was de kans dat iemand gepakt wordt en gaat mauwen.

Lusten waren er te over, een rituele lustmoord zou wel het mooiste zijn! Wellicht was op hun website wellicht ook vraag naar iets met Walpurgisnacht groot. Porno-boeren kennen de wensen van hun klanten. Ze hadden nog ruim 2 maanden om de boel voor te bereiden.”

Heel knap en typisch voor gecontroleerde oppositie heeft Boudine Berkenbosch in bovenstaand script de moord, als satanisch ritueel van ondergeschikt -edoch commercieel belang  opgevoerd voor een snuffmovie waarin Feik en Ali als beroepsmoordenaars en acteurs hun lusten konden botvieren.

Dit script, deze blauwdruk is in feite de basis geworden van de beide boeken van Mauritz en Dankbaar, en later Dankbaar alleen, waarin in eerste instantie een onbekende getuige van de moord wordt opgevoerd. De Walpurnisnacht is er uit weggelaten, immers dat was niet meer dan een opportunistisch idee van de producenten voor een commercieel succes. Het waarom en het waarvoor werd dan ook zorgvuldig weggelaten, immers de twee onderzoekers gingen en gaan uitsluitend voor de ‘feiten’, met als ultiem bewijs, omschreven als het granieten bewijs, een verklaring afgelegd bij een notaris door een tot dan nog anonieme getuige van de moord.

De  verklaring van  de anonieme toeschouwer, blijkt nu dus Feik ofwel Faek.

Het eerste boek van het duo Dankbaar en Mauritz heb ik gelezen. Het granieten bewijs omvatte een  een kluisverklaring bij een notaris, zo las ik,  van iemand die bij de moord aanwezig was geweest. Maar waarover inhoudelijk niets in de openbaarheid mocht worden gebracht op straffe van etc. Daar kun je dus helemaal niets mee. Althans ik niet.

https://donquijotte.wordpress.com/2014/11/04/zaak-marianne-vaatstra-hans-mauritz-oplichter/

Een tijd lang is het vrij stil geweest over deze zaak, maar uiteindelijk kwam dan het nieuws dat Dankbaar een conflict had gehad met zijn mede-auteur Mauritz waaruit dan moest blijken dat Dankbaar in goed vertrouwen van Mauritz het e.e.a. had aangenomen. Hou maar op, denk ik dan. Wat een verhaal, nietwaar. Ik schaar ‘t onder de geënsceneerde conflicten, omdat die eerste versie niet werd gepikt. In ieder geval niet door mij. Het ‘fittie’ tussen Wim Dankbaar en Hans Mauritz is recent, hoe kan het ook anders bijgelegd.

Feik heet blijkbaar Faek Mustafa en wordt nu in de laatste artikelen op Rechtiskrom opgevoerd als een onwillige getuige van de moord in de caravan van Hebben. Uiteraard genereert ook Micha Kat aandacht voor Dankbaar, alsook de counterpartner in de mainstream, Chris Klomp, die even over het granieten bewijs ofwel de kluisverklaring een open deur mag in trappen, namelijk dat die ‘kluisverklaring’ een mooi fake verhaaltje op papier is, opgesteld door Hans Mauritz, en blijkbaar zeer recent overgedragen aan Wim Dankbaar. Het is bijna hilarisch knullig allemaal, als het niet zo ernstig was.

Neemt niet weg dat er een gesprek is opgenomen tussen een zekere Rob en deze Faek, waar de laatste min of meer zeer impliciet aangeeft dat hij meer weet over de ware toedracht.

Wat moeten we daar weer van denken nietwaar? De opname is onderdeel van een serie artikelen waar de focus volkomen is komen te liggen op deze Faek Mustafa die, zowil het verhaal, als 15-jarige ongewild getuige was van de moord op Marianne Vaatstra.

https://rechtiskrom.wordpress.com

Waarom de zaak nu weer dankzij ‘Vader Vaatstra’ wordt opgerakeld? Het lijkt er op dat de versie van de gangbang in de caravan van Hebben alsnog moet worden geaccepteerd als de ‘ware’ toedracht (door de ‘complotgekkies’).  Pas dan is de missie van de controlled opposition geslaagd. Maar goed dat is mijn idee. We blijven de ontwikkelingen volgen.

Hoe dan ook: alles is al wel een keer de revue gepasseerd:

https://donquijotte.wordpress.com/tag/wim-dankbaar/

Wat zich hier nu naar aanleiding van de wens van Vaatstra, want er is uiteraard altijd een aanleiding, opnieuw ontrolt is wat mij betreft niet meer dan een vervolg missie om de aandacht af te leiden van de werkelijke toedracht en de werkelijke daders.

En een ieder die ook maar enigszins in de richting van die werkelijke toedracht en die werkelijke daders suggesties doet wordt op een zijspoor gerangeerd. In dat verband is het volgende artikel m.i. interessant, want…

https://donquijotte.wordpress.com/2014/06/15/de-moord-op-marianne-vaatstra-mag-niet-worden-opgelost/

Ik denk dat we daar maar aan moeten wennen. Als bevolking hebben we inmiddels, met dank aan ons parlement, praktisch alle macht overgedragen aan een kleine groep die het voor het zeggen heeft en zich blijkbaar grenzeloos onschendbaar acht. Voorlopig ziet het er naar uit dat de ware toedracht een mission impossible is. Niettemin blijft interessant, want de Vaatstrazaak staat voor alles wat mis is in dit land.

Zie ook:

de eerste mei

vooruitmetdegeitclub

Met de huidige ontwikkelingen rond de demminkdoofpot miste ik toch de inhoud van mijn website Baybasin-report. Want over alles dat zich nu voltrekt in verband daarmee heb ik in het verleden geschreven. Niet omdat ik een insider zou zijn, of een werkezel van de staat, zoals ook werd gesuggereerd, maar gewoon omdat het mijn vak was om gebeurtenissen en processen door te trekken naar mogelijke toekomstige ontwikkelingen.  Ik begrijp nu na een lange pauze waarom ‘men’ mij zo heeft getreiterd. Omdat de spelers niet anders konden dan die lijn volgen om hun doelen te bereiken. Ik had het dus goed gezien en geschat. Vandaar ook dat mijn website Baybasin-report moest verdwijnen. Ik heb daar in juli gehoor aan gegeven. Ik was het echt moe. Het hield mij afgezien van de aanvallen op een negatieve manier bezig. Dat is niet goed voor een mens. Ik ben daar inmiddels overheen.

Ik kon helaas niet meer bij de inhoud en besloot toen om, ondanks eerdere voornemens, de inhoud naar deze nieuwe website te importeren. Voor mij als naslag. Voor de bezoeker wellicht ook.

In feite is het verhaal rond Demmink niet zo ingewikkeld als het wordt gepresenteerd.

Na de eerste serie getuigenverhoren die georganiseerd werden door De Roestige Spijker maart en april 2014 viel bij mij echt het kwartje: it’s all about the money honey. Want het was m.i.niet meer dan een geschikte manier om te onderhandelen over de 20 miljard die de heren Poot van de Overheid eisten. In feite heeft hij, Jan Poot, dat altijd zelf verteld. De jacht op Demmink diende uitsluitend zijn doelen. Dat is niet mijn interpretatie. Dat vertelde Poot zelf via de mainstreammedia.

Hij heeft daartoe een heel team ingehuurd: Robert Rubinstein met zijn Roestige spijker en natuurlijk Micha Kat, en stevig gerecruteerd onder “vrijwilligers”. Of hij werkelijk die 20 miljard heeft kunnen incasseren blijft uiteraard een vermoeden, maar is gezien de ontwikkelingen wat mij betreft zeer aannemelijk, want alle partijen maken terugtrekkende bewegingen. Bovendien heeft hij op zijn eigen websites mijn ideeën daarover nooit tegengesproken. Ik heb hem er meerdere malen naar gevraagd.

Voor die claim op de staat is een heel circus opgezet met artiesten. Die net als in het echte leven elkaar de bal toespelen, ‘fitties’ organiseren en hun toverkunsten aan het publiek presenteren. Maar niets wordt aan het toeval over gelaten door de masters of deception, het overkomt ze niet, ik zie gewoon de planning en de timing. Ik kijk naar wat de spelers in het veld over langere tijd doen.

Meneer Feijen, het zal wellicht niet zijn eigen naam zijn, heeft het indertijd begin 2014 bij de roestige spijker haarfijn aan mij en de lezers uitgelegd:

“De acties van de Roestige Spijker dienen voor zover dat nu te overzien is inderdaad om elke informatie omtrent deze en andere vuile zaken naar buiten te krijgen. Het beruchte zwaard van Damocles moet verdwijnen, doch eerst wil men totaal helder hebben waar en uit wie en uit welke stukjes informatie het bestaat. Het is net het verwijderen van een tumor; het moet helemaal goed gebeuren anders komt het weer terug. Alle partijen willen weten waar zij aan toe zijn en damage control vindt op alle fronten plaats.”

Mijn reactie:

“En dan zijn er de mensen die de deals ter afsluiting voor het publiek in een mooi kader moeten vatten, besef ik naar aanleiding van wat u schrijft over de Lucia de B. zaak. Laten we ze, met advocaat Jan Vlug in mind, de vrijpleiters noemen waarin alle partijen een way out wordt geboden en ieders belang is veilig gesteld, waar fictie en feiten kunstig met elkaar worden vervlochten tbv de geloofwaardigheid naar het publiek.” 

Of zaken worden ongeloofwaardig gemaakt. Het is maar net wat nodig is. Hoe dan ook, dat is wat voor ons wordt opgevoerd. De deal met de staat is rond, daar ben ik van overtuigd. Nu is de fase aangebroken dat voor een ieder een mooie aftocht wordt geregeld.

De vrienden en vriendinnen in de strijd hebben ineens “fitties” met elkaar of nemen het voor elkaar op. En vijanden blijken ineens een goed woordje te doen voor de complotgekkies van voorheen, die complimentjes krijgen voor het bij zinnen komen, eind goed al goed. Maar alles is getimed en  is part of the deception.

Er heeft afgelopen juni een tweede serie getuigen verhoren plaatsgevonden, die georganiseerd zouden zijn door Bart van Well, die daarvoor een stichting in het leven had geroepen (is wel zo handig als je een rechtszaak wilt gaan voeren, ivm de donatieknop, want waar moet je anders die dure advocaat van bekostigen).

En ook hier zien we hetzelfde patroon: Eerst de boel opjutten , en de show op voeren voor het publiek, achter de schermen onderhandelen, en daarna de druk van het ventiel.

Bart van Well heeft afgeblazen, zijn stichting is, na het vroegtijdig stopzetten van de getuigenverhoren, opgeheven, waarna de masters of deception hard aan het werk zijn gegaan om met behulp van de jongleurs de aandacht te verleggen naar Marcel Vervloesem en nu dan een zekere Robbie van der Plancken.

Je tactisch terugtrekken van het strijdtoneel is ook nog een hele kunst, ik zie het aan mensen als Kat, Dankbaar en zovele anderen. Het dollen van de trollen is ook een zachte dood aan het sterven. Van de heren Poot verwacht ik geen vlammende betogen meer in de kranten. Laat staan dat we te horen krijgen hoever het staat met die claim van 20 miljard. Wat rest is een lege stichting.Hallo is daar iemand?”, schreef ik in mei 2014 bij de roestige spijker.

In deze zaak wordt niets aan het toeval overgelaten. Alles is getimed. Dat Marcel Vervloesem en Robbie van der Plancken nu worden opgevoerd is inderdaad een afleidingsmanoeuvre, maar heus niet van het wereldtoneel zoals vriend Kat het publiek wil doen geloven.

Talk2Myra en Ton Hofstede laten sinds juni ook totaal andere geluiden horen. De heren Poot zouden ook door Morkhoven zijn misleid. Ton schrijft:

“Er gaat zeker nog meer komen. En Marcel weet dat ook!
Hij is niet voor niets in paniek. Inmiddels kan ik meer slachtoffers noemen, dan geredde mensen.Variërend van de familie Poot, tot aan (op dit moment nog) anonieme personen, wiens verhaal u nog gaat krijgen. En dan, net als Robby, WEL met bewijzen en documenten.”

Is er werkelijk nog iemand te vinden die gelooft dat Poot zich liet misleiden? Dat Jan Poot het ‘slachtoffer’ is geworden van Marcel Vervloesem?

Boudine Berkenbosch is plots na warrige en omslachtige discussies op JDTV en HHC,  ook tot inzicht gekomen. Heeft het licht gezien: van malicieus naar miraculeus en omgekeerd, want het kan verkeren, nietwaar.

Een standbeeld voor Marcel Vervloesem

De aftocht, of is het de uittocht, van de komedianten!

Op maandag 26 mei 2014 schreef ik bij de roestige spijker het volgende

“En terwijl het volk nog volop aan het kwekkebekken is over dedemminkkwestie en devaatstrakwestie ( toevoeging: en recent ook de baybasinkwestie)worden achter de schermen de requisiten reeds opgeborgen, het personeel alvast naar huis gestuurd en blijft de facade nog even staan, zodat het nog wat lijkt. Toch meneer Rubenstein?

Hallo is daar iemand?”

Dat is wat zich voor onze ogen uitrolt en telkens volgens het vaste patroon van publiekelijk de druk opvoeren, achter de schermen onderhandelen middels geensceneerde rechtszaken en publiekelijk vertoon, en wanneer de deal gemaakt is de zaken neutraliseren en laten verdwijnen. Dat gaat ook gebeuren met de Baybasinkwestie. Hoewel de Advocaat-Generaal Aben wellicht nog wel eens voor een verrassing kan zorgen. Het boek over Baybasin en de koerdische kwestie is december 2014 met veel tamtam aangekondigd. Door de onthullingen zou er politiek gezien wel eens een bom kunnen ontploffen. Gerritsen was bang voor zn leven. In 2015 vindt dan dat vreemde incident plaats met het ontvreemden van het manuscript. Recent heeft hij nog maar weer eens aangifte gedaan. Maar voorlopig is het nog steeds niet gepubliceerd. Tja, het wachten is op Aben. Na de getuigenverhoren van Bart van Well twittert Gerritsen

Klinkt al niet meer zo spectaculair, dat boek van hem.  Dus heel goed mogelijk dat dat boek onderdeel was van de onderhandelingen met de staat. Ik heb het al eerder geopperd. Maar de vraag is, als het onderdeel was van de onderhandelingen, werkt Aben dan mee?  Ik heb het idee van niet en ik heb ook wel een idee hoe hij ons gaat verrassen. Maar dit keer hou ik het voor mezelf. Ben benieuwd.

Ik heb over alles wat zich nu ontrolt geschreven. Bij het importeren van de artikelen van Baybasin-report zijn de media helaas niet meegekomen. Het kost me op dit moment teveel tijd om alles opnieuw te uploaden. Maar voor de rest blijft er genoeg over voor wie werkelijk geïnteresseerd is.  Ikzelf gebruik de informatie als naslagwerk. Zoals ik dat ook doe met mijn commentaren bij de roestige spijker. Toen ik daar aankondigde dat ik zelf een website zou beginnen over de zaak Baybasin moeten ze zeer gealarmeerd zijn geweest. Daar twijfel ik geen moment aan.

Op 28 januari 2015 schreef ik daar mijn laatste commentaar in een reeks commentaren waaruit toen nog de humor sprak.

http://www.deroestigespijker.nl/pagina/module/het-is-schandalig-dat-de-doofpot.html

Want mensen, het is een grote komedie, maar de achtergrond van wat ons voorgeschoteld wordt is heus zeer malicieus. Dat laatste heb ik van Chris Klomp, die het weer heeft van zijn grote voorbeeld Micha Kat. Niet alleen malicieus maar ook dubieus vind ik.

Micha Kat moet nog maar eens uitleggen wat hij als vluchteling in Ierland in Parijs deed met Peter Vandermeersch. Zie vanaf de vijfde minuut.

Er zijn veel meer mensen geweest die wel serieus met de materie kindermisbruik bezig zijn gegaan. Robert van de Luitgaarden vraagt zich af waarom hij al die tijd nooit aandacht heeft gekregen in het alternatieve circuit. Hij schrijft in een commentaar:

“Trouwens valt me wel op dat Ton er nog nooit over heeft geschreven , kan dat aan mij liggen , geldt ook voor myra en crime site ? Niet dat ik ze nodig heb , maar valt wel op.”

Juist Robert!

Hetzelfde geldt voor “Koos en de rechter” van Patrick Oomens.

Dat is omdat die mensen, en ik reken mijzelf daar ook toe, die werkelijk op zoek zijn naar de waarheid, integer zijn en dan ben je per definitie onbruikbaar in het bekende circuit rond de kindermisbruikzaken. Die dienen namelijk een ander doel of meerdere doelen. Je hoeft alleen maar te kijken naar het verschil.

Ik wil het niet meer teveel focussen op de zaak Baybasin. In die zin is het goed geweest dat ik een hele tijd afstand heb genomen van de materie.

Ik zie dat ik n.a.v de getuigenverhoren met Bart van Well onder het volgende artikel een reeks commentaren heb geschreven, waarmee ik de ontwikkelingen schets.

Goodbye mr #Baybasin and good luck!…

Op Baybasin-report heb ik al een paar keer het thema van de New World Order en de invloed van die wereldwijde netwerken, zoals die van de Vrijmetselarij, beschreven.

Vandaar de titel van deze website met een knipoog: vooruitmetdegeit.club

Baybasin-report als website komt niet meer terug. In die zin heeft de Free Baybasin Club haar zin gekregen. Vind ik dat erg, nee. Dus wat mij betreft: Vooruit met de geit.

brieven aan #baybasin: 2 maart 2015 nr 6

Het heeft even geduurd voordat ik deze vierde brief (nr 6) in de serie van in totaal negen brieven plaats. Ik moest er een tijdje over nadenken omdat het plaatsen op zich niet moet uitmonden  in een soort van peepshow. Dus vroeg ik mezelf af, waarom doe je dit eigenlijk, en daar heb ik voor mezelf toch wel een antwoord op gevonden: Omdat ik met deze brieven laat zien dat Baybasin wel degelijk betrokken is geweest bij de inhoud van deze website. En ook wat mij betreft de gelegenheid heeft gehad en heeft gekregen om te reageren.

Na het antwoord dat hij mij stuurde, n.a.v. een aantal vragen over zijn detentie, en het conflict dat ik daarna kreeg met zijn advocaat, heb ik niets meer van hem gehoord, ondanks dat ik hem daartoe heb verzocht. Ik heb wel veel negatieve reacties gekregen van een aantal van zijn verdedigers/ adviseurs.  Ik vind het daarom belangrijk deze brieven aan Baybasin met u te delen. Wel wil ik met deze brief de serie van negen brieven afsluiten. Meer voegt niets toe.

Er is geen privé correspondentie met Baybasin mogelijk. Ik ben me daar altijd bewust van geweest. Alle privé brieven en postkaarten worden, voordat de gedetineerde die onder ogen krijgt, gescreend.

In de telefoongesprekken merk je dat Baybasin zich daarvan bewust is. Hij praat met jou maar hij is zich er voortdurend van bewust dat er meer mensen meeluisteren. Hij kan zich onmogelijk echt spontaan laten gaan of echt  privé een gesprek met je aangaan. En dat is ook voorstelbaar voor iemand die een levenslange gevangenisstraf ondergaat. Wat hij jou vertelt, vertelt hij eigenlijk ook aan de toehoorders van staatswege. Misschien is dat anders in een persoonlijk gesprek, als je toestemming hebt gekregen om hem te bezoeken, maar zover ben ik niet gegaan en wie weet was het me ook niet toegestaan.

Hoewel ik toch behoorlijk kritisch heb geschreven over de staat, het OM, maar ook over zijn verdediging, zijn voor zover ik het kan bekijken alle postkaarten en brieven aan hem gegeven. Dus in die zin heb ik niets gemerkt van censuur van overheid, maar wel van zijn advocaat. En daar gaat het in de inleiding van deze brief over.

De aanleiding was zoals gezegd een artikel over zijn antwoord op mijn vragen over zijn detentie-omstandigheden. In een telefoongesprek had ik met hem afgesproken dat hij vragen van lezers op die manier zou beantwoorden, en dat ik zijn  antwoorden op de website zou plaatsen. Hij nodigt in die brief de mensen daartoe uit.

In een volgend artikel schreef ik dat ik zijn antwoord via de advocaat had ontvangen. Ik was me niet bewust daarmee iets fout te hebben gedaan, in tegendeel, ik  vond het nu juist hoogst verstandig van hem, dat zijn advocaat op de hoogte was van de inhoud van zijn brief, en eventuele vervolgbrieven, voordat ik deze op de website zou zetten. Ik vind het namelijk niet zo privé, en in die zin heel belangrijk dat de advocaat op de hoogte is van wat hij publiekelijk zou gaan vertellen, juist vanwege het lopende herzieningsverzoek. Daarbij had ik ook de vele interviews met Talk2Myra voor ogen, waarin hij behoorlijke uitspraken deed, waarvan ik echt vaak dacht: Is dit nu wel zo verstandig?

Hoe dan ook,  ik kreeg als reactie een briesende email van haar. Later bedacht ik dat ze wel eens helemaal niet blij kon zijn geweest met het feit dat zo bekend werd dat ze vooraf op de hoogte was van de inhoud van de brief van Baybasin. Dat ligt wat mij betreft meer voor de hand. Het fijne krijg ik daar natuurlijk niet van te weten, want het contact met zowel de advocaat als met Baybasin is kundig om zeep geholpen, om het maar eens plastisch uit te drukken. Ik zou met mijn handelswijze een gevaar zijn voor zijn verdediging, zo werd mij voorgehouden.

In de reacties lijkt het erop alsof er een conflict is tussen mij en Baybasin, en zijn vertrouwelingen vertellen daar dan over of suggereren het op zn minst.

Ik heb dus inderdaad een uitwisseling via de mail gehad met de advocaat en later met nog iemand over de kwestie. Ik was daar in eerste instantie behoorlijk van onder de indruk en schreef daarop het artikel

http://www.vooruitmetdegeit.club/herzieningsverzoek/baybasin-heaven-and-hell/

Maar na een tijdje dacht ik: wacht even, nuchter beschouwd, hier klopt iets niet. Er wordt mij hier iets in de schoenen geschoven, maar die schoen past mij niet!

Het heeft in feite geen consequenties gehad. Maar evengoed was ik toen ik hiermee werd geconfronteerd, door zijn advocaat en vriendenkring, erg geschrokken. Maar als het doorsturen van mail van een familielid van Baybasin, die de antwoorden op de vragen aan dat famililid via de telefoon had gedicteerd, zulke ernstige gevolgen kon hebben, dan had zij professioneel moeten handelen en het niet moeten doen. Ik wist het niet, was ook niet op de hoogte van dat deze zaken zo gevoelig liggen. Dan had zij mij kunnen vragen of ze mijn emailadres had mogen doorgeven aan dat familielid. Geen probleem.

Niet zo lang geleden werd ik onder het twitteraccount van Marcel Haenen weer eens op dat conflict gewezen door Myra van Talk2Myra:

en

De dialoog op twitter vindt u hier:

Het is deze manier van communiceren die ik voortdurend aantref bij de  mensen die zeggen voor hem op te komen, en namens hem zoveel beweren. Het is niet inhoudelijk maar agressief en persoonlijk. Die wijze van communiceren vindt navolging bij mensen die mijn website nauwelijks bezoeken. Dat is een patroon, trouwens in al die zaken, zowel m.b.t. Baybasin, als Demmink, Vaatstra, Shipshol, Teeven, noem maar op. Ook talk2myra beweert en benadrukt voor het lezerspubliek dat ik een gemankeerd geheugen heb. Ik begrijp heel goed waarom zij dat doet. Ik begrijp ook heel goed waarom ze zo hysterisch reageert als ik de interviews met Baybasin uitschrijf. Dat heeft met elkaar te maken.

Deze zesde brief schreef ik 2 maart 2015 en de inleiding ging over deze ‘fittie’ met zijn advocaat. Ik vond gewoon dat ik hem mijn kant van het verhaal moest laten weten, omdat zijn advocaat mij had geschreven dat met Baybasin te bespreken. Ook heb ik hem geschreven over het feit dat ze mij weigerde, na een eerdere belofte, de pleitnota’s met betrekking tot de Wladimiroff zaak te sturen en me toen verwees naar Baybasin zelf.

Na deze inleiding volgen in de brief of rapportage, zoals gebruikelijk,  de artikelen die ik tot dan heb geschreven. Ik heb geprobeerd deze zo goed mogelijk weer te geven in het Engels. Ik hoop dat u bij het lezen begrip heeft voor het feit dat ik naar beste vermogen dit heb vertaald. Hier en daar zal het niet helemaal fraai Engels zijn. Hoe dan ook…

Ik schreef hem dat, zolang ik geen telefoontje of brief van hem persoonlijk krijg, ik op de zelfde voet door zou gaan. Daarnaast betuig ik hem mijn spijt dat ik hem pas na jaren, dat was eind 2014, mijn telefoon en adresgegevens heb gegeven. De aanleiding was een  misverstand rond de inhoud van een postkaart van mij aan hem, waardoor hij extra celcontroles kreeg. Hij bedankte mij in eerste instantie voor het schrijven van mijn verzoeken aan de Tweede Kamerleden om een tijdslimiet op te nemen in de wet Herziening ten Voordele, en schreef en passant ook over dat misverstand, dat ik had veroorzaakt met die postkaart.

Dit geef ik u als achtergrondinformatie, anders is die passage in de brief waarschijnlijk onduidelijk voor u als lezer.  Ook heb ik Baybasin regelmatig gevraagd of hij mijn rapportages wel wilde ontvangen, omdat bepaalde artikelen wel eens confronterend voor hem konden zijn. Aangezien ik daarop geen reactie kreeg ben ik door gegaan met het zo letterlijk mogelijk weergeven van de inhoud van die artikelen tot en met 20 april 2015. Hierbij de brief van 2 maart 2015: Lees verder brieven aan #baybasin: 2 maart 2015 nr 6

Baybasin en de feitelijke waarheid

Het wordt weer tijd voor een pas op de plaats en dus een samenvatting van de artikelen die ik schreef tussen 11 september en 31 oktober.

Eerder verschenen:

1. een free spirit after all: Deze samenvatting van artikelen gaan over zijn gevangenschap. Heeft hij in gevangenschap nog een leven, een toekomst?

2. De zaak Baybasin: gaat over de rechtszaken

3. het staatsetiket: Gaat over het image dat hem is aangemeten van de drugslord van mytische proportie.

4. It’s all about the money honey: gaat over Baybasin als speelbal van verschillende belangenpartijen.

En nu de vijfde samenvatting. Het thema van deze serie gaat over de feitelijke waarheid. Wat is feitelijk waar of onwaar als het gaat om de veroordeling van Baybasin t.a.v. de zaken waarvoor hij is veroordeeld namelijk: het opdracht geven tot moord, heroinehandel, gijzeling en het daartoe leiding geven aan een criminele organisatie. Baybasin zelf heeft altijd ontkend en claimt dat de zaak tegen hem is geconstrueerd. Het onderzoek van Ton Derksen, beschreven in het boek “Verknipt bewijs” ondersteunt hem daarin.

Echter in 2007 is in de verdediging de keuze gemaakt om de complottheoretische weg te gaan bewandelen, op basis van een geheim document, waarin de chantagepositie van Demmink uit de doeken wordt gedaan. Er zou bij de Turkse justitie een dossier over de pedofiele activiteiten van Demmink in Turkije zijn. Men dacht daarmee het belang van Nederland om mee te werken aan de berechting van Baybasin, op geconstrueerde bewijsvoering en valse gronden, te hebben gevonden.

In alles of niets, meneer Baybasin

gaat het om deze keuze die indertijd is gemaakt om de complottheoretische weg te bewandelen en Demmink aan te klagen voor pedofilie in 2007 en nogmaals in 2008. In feite een desastreuze keuze omdat het hem heeft afgehouden van de tenlastelegging en de veroordeling, die draaien om de moord op Oge in de theetuin te Instanbul als vereffening van een heroineschuld, die hij zou hebben bij Baybasin.

Langendoen bij uitstek de man die juist de beschuldigingen mbt de vermeende heroinehandel had kunnen ontkrachten, gaat zitten op de pedofiliekwestie mbt Demmink. Het heeft Demmink inderdaad op de kaart gezet, en de heren Kat en Poot, Boublog en de Roestige Spijker en ook de Bakker Schut Stichting de aanleiding gegeven om hierover te schrijven. Ze zijn er als het ware mee aan de haal gegaan. Vraag blijft of Baybasin zich dat zo bewust was, of dat hij zelfs de initiator hiervan was, zoals ook veel mensen denken. Ikzelf blijf nog steeds op de lijn zitten dat hij in die richting is gemanouvreerd.

Maart 2014 geeft Baybasin in een interview van Talk2Myra antwoord op vragen over:

1. zijn connectie met mensen als Micha Kat en de heren Poot. Baybasin geeft aan dat hij en Van der Plas de documentatie hebben geleverd voor het boek De Demmink Doofpot, maar dat daarna de relatie tussen hem en Micha Kat is verbroken.  Op de vraag of hij ooit geld heeft ontvangen van de heren Poot, reageert hij verontwaardigd en vertelt dan dat Micha Kat hem 10.000 euro bood als hij met namen kwam. Hij heeft Poot een brief laten bezorgen, waarin hij zich over Micha Kat beklaagt en doet Poot het verzoek hem tot de orde te roepen, waarop deze dat in zijn antwoord toezegt. Het grootste gedeelte van het interview heb ik naar beste kunnen vertaald.
Micha Kat speelt een belangrijke leading rol in het alternatieve circuit. Weliswaar heeft hij geen direct contact meer met Baybasin, maar heeft dat wel met de mensen die nu in contact staan met Baybasin. Deze Micha Kat is zo fake, met al zijn ge-ensceneerde conflicten, o.a. met JDTV en Dankbaar en alle flauwekulprocessen die rondom deze lieden worden gevoerd. Ze wassen elkaar schoon. Wat te denken van de volgende video ( vanaf de 5e minuut) opgenomen in Parijs tijdens de aanslag.
Samen met Peter Vandermeersch  van het door hem zo ‘gehate’ NRC, kuiert hij genoeglijk door het drama heen. Op de achtergrond nog een ‘slachtoffer’ die hen nakijkt. Overigens is die NRC-hetze naar de achtergrond gebracht, ten gunste van de Telegraaf. Onder Nieuwe Media Nieuws is de site ‘NRC ombudsman’ van hem niet meer te vinden in de bovenste regionen. Ik kan het uiteraard niet met 100% zekerheid vaststellen, maar ze lijken er zoveel op, ik schat zo voor 99,9%, dat het bijna onmogelijk is dat ze het niet zijn. Kat in Ierland moeten we ook maar met een korreltje zout nemen. 

2. over de Vaatstra zaak, waar Baybasin  niets van weet, zo vertelt hij, behalve dat Dankbaar hem heeft benaderd over een ‘hoge’ Koerdische man, waar hij navraag naar doet, omdat ook Boudine van Boublog zich daar mee bezig hield en hij dat voor haar wilde doen. Maar het speurwerk leverde niets op. Baybasin wil beslist niet speculeren over de betrokkenheid van Demmink in die zaak, zo laat hij in het interview weten. Toch blijft Dankbaar daar aan vast houden, omdat anders het fundament onder zijn boek gaat wankelen, schat ik zo.

De overeenkomst tussen de Vaatstrazaak en de Baybasinzaak is wat mij betreft dat beide zaken door het alternatieve circuit opgehangen worden aan Demmink, en de media chaos die daaromheen wordt gecreeerd. De Vaatstrazaak is nooit opgelost. Ik geloof niet dat Jasper Steringa de moordenaar is, misschien op de één of andere manier wel betrokken.  De granietharde bewijzen waar Wim Dankbaar en Hans Mauritz mee kwamen waren juridisch boterzacht en een lachertje. Maar het hele circus dat werd georganiseerd vóór zijn veroordeling, zoals gebracht door o.a. Peter R. de Vries en Jan Vlug , heeft mij niet kunnen overtuigen, in tegendeel zelfs.  Wat die zaken met elkaar gemeen hebben is dat je telkens dezelfde hoofrolspelers tegen komt, dezelfde mate van constructie ziet en de verwarring die wordt gecreeerd via de media.

3. De ontnemingszaak ligt Baybasin in het interview nog eens duidelijk toe, namelijk dat er al een uitspraak is geweest dat zijn bezit terug gegeven moest worden, maar dat er door het OM een manier is gevonden om de teruggave uit te stellen, keer op keer op keer, met als motivatie dat eerst een uitspraak moet komen over de claim van de staat van 3,5 miljoen die dan van zijn bezit afgetrokken zou moeten worden. Zie crimesite.

Met deze rechtszaak is Baybasin met zijn verdediging in een paradoxale situatie geplaatst, want om aan zijn onschuld vast te houden, moet hij het aanvechten en dat geeft het OM munitie om verder onderzoek te doen. Dus elke zes maanden wordt aan de rechterlijke macht gerapporteerd dat het nog weer zes maanden zal duren.  Ontzettend gemeen spel wordt hier gespeeld en frustreert de rechterlijke macht in feite zelf de rechtsgang.

Al die rechtszaken doen oneigenlijk aan. Baybasin zelf noemt het spookprocessen, waarin de overheid het strafrecht misbruikt om politieke tegenstanders uit te schakelen.

In Baybasin en de spookprocessen

gaat het daar over.  In het artikel “Het bewijs van het gelijk” beschrijf ik de wijze waarop de rechter tot een oordeel komt en dat is gebaseerd op feiten, niet op het waarom van een delict. Wanneer de rechter ineens wel belangstelling gaat tonen voor het waarom, dan mogen we dat beschouwen als een poging om de zaak te vertragen of te frustreren.

In een interview met Sven Kockelmann vertelt de advocaat Wesky, die geconfronteerd werd met een dergelijke vraagstelling over de zaak Bouterse dat het niet gaat om het waarom, maar om de feitelijke waarheid met betrekking tot de tenlastelegging. Zij heeft zich dus niet laten verleiden tot die heilloze weg, hoewel het herzieningsverzoek, naar ik meen, inmiddels ook is afgewezen.

Volgens de Telegraaf zou het herzieningsverzoek van Baybasin nu in de eindfase zijn aangeland.

In Baybasin en de Telegraaf

In een artikel van 24 oktober 2015 van de Telegraaf wordt een staaltje van misinformatie  opgevoerd. Het zit hem in de kleine lettertjes. Jolande de Graaf beweert daarin dat Baybasin al 18 jaar gevangen zit in P.I. Zuyderbosch, terwijl Baybasin er nog maar net zit. Na de affaire Norgerhaven betreft het de 20ste gevangenis. Hij is daar gezet tussen kortgestraften. Dat kan gevaarlijk voor hem zijn immers er hoeft maar iemand tussen te zitten die het op hem heeft voorzien. Dat is niet vergezocht immers er is al eens eerder een poging gedaan om hem te vermoorden. Zijn tandpasta werd vergiftigd, zo las ik. Bij mijn weten is daar geen zaak over gevoerd. Toch zou de tandpasta zijn onderzocht door een laboratorium en daadwerkelijk gif zijn gevonden.

Het is een aaneenschakeling van vreemde gebeurtenissen met en rond deze man.

Baybasin en het jaar 1995

Dit artikel gaat over die arrestatie in 1995. De trigger voor mij om daar aandacht aan te besteden was het eerste interview dat Baybasin gaf, waarin hij beschrijft hoe hij naar Nederland werd gelokt. Ik heb dat uitgebreid beschreven bij De Roestige Spijker. De commentaren laten een ontwikkeling zien waarin ik tot het inzicht kom dat de periode van voor zijn arrestatie in 1995 tot de volgende arrestatie in 1998 volledig door de media werd verzwegen, inclusief zijn inzet voor een vrij Koerdistan. Hij werd geportretteerd als de asielzoeker. En zelfs de advocaat zet hem op de site van de Bakker Schut Stichting neer als een asielzoeker in 1995 en laat in het chronologische overzicht de vraag om uitlevering door Turkije daarna plaatsvinden (in de nieuwe versie is dat recent veranderd). Hoe dan ook, volstrekt in tegenstelling tot wat Baybasin zelf vertelt.

Nederland heeft als ik kijk naar de berichten daarover innige banden met Turkije. Heeft zich altijd een groot voorstander getoond voor toetreding van Turkije tot de EU. In dat licht bezien trekt Baybasin, die voor een vrij Koerdistan is, zonder meer  aan het kortste eind. De beide landen hebben daar geen belang bij. Turkije ziet Baybasin als terrorist. Als Baybasin en zijn advocaat op het niveau van de complottheorie blijven zitten betekent dat met de huidige wetgeving voor Baybasin alsnog een risico. Mijn inziens een reden temeer om je als verdediging te beperken tot de tenlastelegging en de veroordeling. Dat heeft de verdediging tot op heden nagelaten. Onbegrijpelijk, omdat juist die keuze hem tot nu toe succesvol achter de tralies heeft gehouden. Ik zeg het nu maar onomwonden, want zo is het wel, althans in mijn visie. Zij had zich verre moeten houden van Demmink, behalve voor wat betreft zijn inhoudelijke bemoeienis met zijn arrestaties en detentie, vind ik.

In de olifant en zijn grote snuit

schets ik de wonderlijke omkering in de media. Ineens wordt Demmink weer op de kaart gezet met de toezegging van Turkije nu wel te willen meewerken. De voormalige jongensprostitue Bart van Well mag het trio Demmink, Teeven en Opstelten laten verhoren. En ineens wordt Demmink als the dirty pedophile uit het script van Baybasin geschreven: minor issue, was altijd al een piepklein onderdeel volgens Talk2Myra. Gezien haar mededelingen op twitter de spokeswoman van het advocatenteam.  Rein Gerritsen weet ook zeker te melden dat het Herzieningsverzoek uitsluitend om de Ogemoord gaat en ook het Katholiek Dagblad laat zich niet onbetuigd door te schrijven dat de Demminkzaak wel eens in verband is gebracht met de Baybasinaffaire.

En waar ik in dit artikel nog mijn uiterste best doe om de advocaat en de adviseurs te overtuigen dat zij toch echt afstand moeten nemen van die complottheoretische weg, omdat zij voorheen nimmer ook maar een keer zich daarover helder hebben uitgesproken, in tegendeel zelfs, doet men nu net alsof ze nooit anders hebben beweerd.  Talk2Myra, behorend tot de kring van adviseurs van Adele van der Plas en Baybasin, twittert dan op 31 oktober ” jij bazelt maar wat omdat je geen enkele informatie krijgt en oude onvolledige stukken gebruikt en de rest verzint” 

Daarop heb ik de brief van Baybasin aan mij gepubliceerd waarin hij schrijft dat hij denkt dat alle informatie beschikbaar wordt gemaakt op de site van de Bakker Schut Stichting. Ik heb nog eens gekeken maar er is steeds minder te vinden aan onderliggende stukken.

Langendoen beweerde dit jaar dat de zaak Demmink de zaak Baybasin heeft weggedrukt. En dat is m.i. een understatement. Feit is dat hij er mede verantwoordelijk voor is, met zijn onderzoek in Turkije. Hij heeft met name geholpen Demmink en de verkrachtingszaken meer bekendheid te geven, zeker na zijn optreden voor de Amerikaanse commissie. Tijdens de getuigenverhoren in maart 2014 doet hij dan wel een spannende mededeling dat “het” bewijs  in het dossier bij justitie te vinden is, maar verder houdt hij zn mond. Ook Baybasin en zijn verdediging schermen voortdurend met bewijzen, maar er zit blijkbaar geen smoking gun bij, want hij zit nog steeds gevangen.

Wat de feitelijke waarheid is? Ik ben de laatste om te zeggen dat ik het weet. Maar we blijven de ontwikkelingen volgen.

Baybasin wordt bewaakt: ‘Onbevoegden’ worden verre van hem gehouden. Niet alleen door de staat maar ook door de kring rondom hem. Allemaal schatbewaarders, die heel hard beginnen te blaffen als je te dicht bij komt.

Voorlopig zit de man nog steeds gevangen. De euforie in juni is alweer getemd en ingehaald door de gebeurtenissen daarna. Ik schat dat de eindconlusie van de A-G Aben nog even op zich laat wachten. Nog tot tenminste februari 2016.

L.D.Broersma

Baybasin en ‘out of the box thinking’

In de Herzieningszaak van Baybasin heeft Aben vorig jaar zijn toevlucht genomen tot het inhuren van een out of the box thinker. Die actie is, door het voortdurend uitstellen van een eindconclusie tbv de rechters van de Hoge Raad, met de nodige scepsis ontvangen. Ook door mij, uiteraard, omdat het doel daarvan nogal obscuur is. Maar in een gezonde situatie is zo’n aanpak zo gek nog niet, kan ik uit mijn werkervaring vertellen. Ik heb workshops gegeven volgens een bepaalde methode: Leaderships Effectiveness and New Stategies. Die methode was er op gericht deelnemers los te laten komen van oude denkbeelden en denkpatronen en hen te stimuleren met out of the box ideeën te komen. Niet omdat die ideeën direct uitvoerbaar hoeven te zijn, maar ze kunnen een nieuwe kijk op de eigen organisatie en problematiek geven en zijn zodoende, hoe extreem of bizar dan ook, heel functioneel en nuttig. Het kon niet gek genoeg zijn en toch was de, op die manier verrassende, uitkomst van zo’n workshop  altijd praktisch uitvoerbaar.

In die zin heb ik bijvoorbeeld geen moeite met een site als dat van de door bepaalde webbloggers, met name Boudine van Boublog, zeer verguisde Lees verder Baybasin en ‘out of the box thinking’