Ich bin ein berliner

Wat zijn er veel mensen die inmiddels zo in de ban zijn van alle gebeurtenissen dat ze door de bomen het bos niet meer zien. Ik vind dat niet verwonderlijk. Het overkomt mij ook. Er zijn mensen die het spel al lang door hebben en anderen zoals ik die het de laatste tijd beginnen door te krijgen. Dus wie ben ik om kritisch te zijn naar degenen die het nog niet door hebben. Dat vooropgesteld.

Waar ik wel zeer kritisch naar kijk is de journalistiek in zn algemeenheid en journalisten in het bijzonder. Ik heb er naar aanleiding van de zogenaamde aanslagen van de laatste dagen, in Turkije en Berlijn, een tweetal in de gaten gehouden.

De journalist:  Arnold Karskens

De journalist Wierd Duk

Journalisten, waarvan ik dacht dat zij integer waren. Daar is helaas niets van overeind gebleven.

Ik kan me nog voorstellen dat voor het behoud van je baan je je mond moet houden, maar om nu leading te zijn en er zelfs nog een schepje bovenop te doen, is in mijn ogen misdadig. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat doorgewinterde journalisten zo oppervlakkig direct alles wat is voorgeschoteld voor zoete koek slikken. Niet één kritische vraag hebben ze gesteld. Dat doen de burgerjournalisten waar de heren zo neerbuigend over spreken en schrijven.

Ik heb inmiddels de nodige youtube filmpjes op twitter geplaatst.

Patrick een volger van mij op twitter reageerde nogal verontwaardigd. Ik gebruik dit om iets duidelijk te maken. Ik heb absoluut niets op deze Patrick tegen, maar het laat zien hoe gemakkelijk mensen om de tuin worden geleid. Hij stelt geen vragen bij de officiele versie maar wordt ineens kritisch als er andere geluiden klinken.

Ik laat u deze discussie zien omdat het exemplarisch is voor de manier van denken, de manier van lezen, de manier van kijken. Niet of nauwelijks dus. En daar wordt misbruik van gemaakt. Het vertrouwen in gezag hetzij van de staat hetzij van de mainstreamjournalistiek is nog altijd zeer hoog. En dan wil je iets aannemen nietwaar?!

Ik laat u een paar foto’s zien van de plaats delict te Berlijn. 

En dan volgt hieronder nog een samenvatting van deze onmogelijke rit. Want als u goed heeft gekeken dan weet u dat het onmogelijk is geweest. Die vrachtwagen die met 60 a 70 km per uur dat terrein op rijdt en dan alle paaltjes weet te ontwijken, verkeerslichten, de lichten die nog blijven branden terwijl hij er doorheen gereden zou zijn over een doorgang die niet breder is dan de lichten erboven.  Het is niet te bevatten wat ons hiermee is voorgeschoteld. En er zijn dus tig mensen die aan die operette meedoen. Dat is wat ik niet kan bevatten.

Voor wie nog meer wil zien:

monddood maken foutje bedankt

Vandaag wil ik aandacht besteden aan de wijze waarop kritische mensen op een stiekeme manier monddood worden gemaakt. Het heeft mij door schade en schande zeer alert gemaakt. Zodra ik in het verleden een ‘foutje’ maakte werd dat meteen uiteraard publiekelijk uitvergroot. Dat in combinatie met een niet aflatende stroom van twitterberichten, waar meteen in de reactie op mijn artikelen mijn naam gekoppeld werd aan FOUT, DOM, LASTER, VERGEETACHTIG en noem de diskwalificaties maar op, het liefst in capitalen en aan het begin van de zin. Het heeft uiteraard een effect gehad op de aantallen bezoekers van mijn vorige website Baybasin-report.

Hoe dan ook. Wat deze mensen hebben gedaan is een vorm van mediamanipulatie, immers wie wil nog iets lezen van iemand die fout en dom is. In de TAO van Twitter is de keuze ja/nee snel gemaakt.

Dat is uberhaupt de kracht van de berichten, zowel in positieve als in negatieve zin. De eerste klap is een daalder waard.

En het kost de nodige energie om zo’n eerste indruk weg te werken, laat staan als er sprake is van een langdurige hetze. Nu kan Wierd Duk het nodige hebben immers hij is een gevestigde journalist. Maar toch ook voor hem kan het reputatieschade opleveren. In het voorbeeld van bovenstaande tweet kreeg Wierd Duk hulp.


Het kan ook de aanvaller op den duur reputatieschade opleveren, vandaar dat het een tricky business als je dat onder eigen naam doet. Velen verschuilen zich daarom achter een nickname.

Er zijn vele stiekeme manieren om de publieke aandacht te sturen. Ik heb er zelf een aantal opgemerkt. Toen ik schreef over Norgerhaven werd mijn twitteraccount gehackt. Eerst stiekem. Tussen 8 uur ‘s avonds en 8 uur ‘smorgens kregen de mensen die op de link naar het artikel klikten het volgende plaatje te zien.

Ik merkte het op doordat ik plotseling in mijn statistiek geen bezoekers meer via twitter zag. Ik voelde mij toen genoodzaakt om op 6 maart 2015 een nieuw artikel over Norgerhaven te schrijven, waarop mijn website zelf werd gehackt en ik deze koetjes als achtergrond kreeg, en een lay-out die helemaal in de war was gebracht.

Een volgende manier om bezoekers om (te leiden) is de links, naar websites en achterliggende bronnen, te wijzigen zodat de bezoeker ergens anders uit komt. Dat valt uiteraard minder op dan een foutmelding. Heel vilein bedacht. Ze zijn zo slim. Ik merkte dat het eerst op youtube. Ik plaatste het volgende  filmpje in het reactieveld

Volgens mij werkt de link nu wel maar ik kan u verzekeren dat het indertijd niet lukte. Telkens kreeg ik na plaatsing op mijn website en bij controle een andere inhoud voorgeschoteld.

Zie het laatste commentaar onder het volgende artikel:

#Baybasin en de provocatie van de A-G Aben

Maar goed het had ook weer een leereffect want toen kwam ik achter de mogelijkheid om youtubefilmpjes te downloaden. Hoe dan ook: daarom heb ik dit filmpje indertijd gedownload en opnieuw geplaatst in het betreffende artikel.

Voorbeelden te over, ook via google word je netjes om (de tuin) geleid naar een ‘neutrale’ omgeving. Ik heb dat een paar keer ervaren met het Boublog. Normaal kreeg je dan een waarschuwing dat de pagina niet meer te vinden was, maar ik werd netjes omgeleid naar de startpagina van de website. Ik keek nu weer even en het is weer netjes teniet gedaan. Zo worden de spelletjes gespeeld om je uit evenwicht te brengen. Het volgende filmpje geeft precies aan hoe de verschijn- en verdwijntactiek werkt.

Boudine Berkenbosch was de eerste om deze smerige tactiek op mij los te laten met haar rode barettenverhaal.

Boudine Berkenbosch en de rode baret

Ik zou mij vergist hebben in de kleur van haar alpinopet. Wel, ik zou boekdelen kunnen vullen met de tactieken van deze mevrouw. Af en toe heb ik er misschien last van, maar nooit voor lang. En of mensen me willen geloven of niet. Ik meld het.

Ook op twitter komt het voor, voor wie oplet en alert is:

Ik heb er daarnet een printscreen van gemaakt. Als u goed kijkt dan ziet u dat u niet meer het artikel te zien krijgt waar Louis Bontes oorspronkelijk naar verwees. Maar wie let daar op? Ja ik, omdat het mijn specifieke interesse heeft. Ik kan u verzekeren dat het op grote schaal gebeurt.

Men gaat er van uit dat mensen niet alle gegeven links weer nalopen of zich kunnen herinneren wat het ook al weer was. Dat doe ik ook niet. Ik moet er toevallig tegen aanlopen en dan verbaas ik mij. Hoeveel mensen denken dan dat ze wellicht zelf dat verkeerd hebben gedaan. Daar wordt heel slim op ingespeeld.

Een andere methode is simpelweg de inhoud vervangen. Dat kan de eigenaar achteraf, zonder dat je de oorspronkelijke youtubefilm hoeft te verwijderen. Het is waarschijnlijk daarom dat Myra de Weerdt van Talk2Myra zo hysterisch reageerde en me dreigde met een rechtszaak als ik het waagde haar interviews met Baybasin uit te schrijven en te publiceren. Eerst snapte ik dat niet, nu wel. Ziet u, dan is manipulatie achteraf namelijk moeilijk.

Maar nogmaals het gaat om de eerste klap, die bij een groot deel van het lezerspubliek zn werk dan al heeft gedaan, maar daarna liever niet meer als bewijsvoer mag dienen voor een aantal speurneuzen. Daarom verdwijnt er zoveel. Worden reacties onder artikelen simpelweg helemaal weggehaald om allerlei flauwekulredenen. Aan opportunisme geen gebrek.

De Volkskrant heeft het om die reden indertijd helemaal bont gemaakt, door alle reacties op de opiniepagina’s, ik meen dat het in 2010 was, te verwijderen, vervolgens drastisch is gaan modereren en de reactieruimte is gaan beperken tot een regel of vijf. Veel kranten hebben dat initiatief opgevolgd. Het lezersvolk zou eens terug kunnen bladeren in de geschiedenis en kunnen nadenken over het hoe het allemaal zover kon komen.

Youtube heeft uiteraard macht om een youtuber te bewegen de inhoud van een youtubefilm achteraf te laten modereren op last van verwijdering als daar niet aan wordt voldaan. Ik kwam daar achter omdat ik een youtubefilm had geplaatst waarvan de inhoud was veranderd ivm copyright. In dit geval ging het om een stukje film van onze publieke omroep die hij analyseerde. Ook die mondelinge verantwoording en toelichting is door MrGeorgeJettison trouwens weggehaald. In de plaats daarvan vooraf een eenvoudige schriftelijke verantwoording.

En ik denk dat ze daarop attent waren gemaakt doordat ik het had geplaatst, want ik mag dan niet zoveel bezoekers trekken maar ik word nauwlettend gevolgd. Waarom ik het weet? Ik had namelijk een printscreen gemaakt van een fragment uit die film, dat er nu niet meer in voorkomt. Ik plaats het niet hier want ikzelf ben niet in staat om er naar te kijken. U moet er zelf op het onderstreepte woord klikken om het te zien. Zo erg vind ik het.

Onderstaand een toelichting op dit fenomeen van mediamanipulatie door David Icke. U hoeft niet mee te gaan in zijn visie op de idee dat we gemanipuleerd worden door entiteiten van een andere dimensie. Entiteiten die volgens Icke zich kunnen manifesteren in deze wereld, dmv een soort (mens) dat niet beschikt over menselijke kwaliteiten als: liefde, mededogen en saamhorigheid.

David Icke heeft nochtans  een goed verhaal over hoe de manipulatie in de media werkt.

Alles wat op dit gebied wordt gedaan is bedoeld om u op het verkeerde been zetten, om u een denkrichting in te dirigeren en om u controlemaatregelen te laten accepteren. Wij mensen kennen slechts een vrijheid aan banden. De banden worden steeds verder aangetrokken en de vrijheid wordt steeds verder beperkt. Eerst waren de journalisten aan de beurt. Maar nu ook  de burgerjournalisten totdat we ‘allen’ monddood zijn gemaakt. En het erge is dat degenen die dat doen zich weten te legitimeren met wetgeving, met behulp van de politiek en de goedgelovigheid van het publiek, en anders wel met donder en geweld.

Zover is het hier nog niet!..