Baybasin: zijn zaak is geen queeste!…

Afgelopen week zwierf ik in Wenen. De zon scheen. Er waren veel mensen op straat en op de terrassen. Het was werkelijk prachtig.

Op een gegeven moment wist ik even niet meer welke kant ik op moest en vroeg in mn mooiste Duits aan een voorbijganger: “Darf ich Sie etwas fragen?’ En ja hoor dat mocht. Dus ging ik verder: ” Können Sie mir sagen wo ich bin?” en ik duwde de man meteen de stadsplattegrond onder de neus”. Hij keek even en wees mij de plek aan.

Ik liet hem zien waar ik onderweg naartoe was. Hij wees onmiddellijk de richting aan. ” Und dann gehen Sie immer geradeaus. “Nicht links, nicht rechts, immer geradeaus”, zei hij nog eens nadrukkelijk. Hij keek me aan alsof hij me niet helemaal vertrouwde, dus herhaalde ik zijn instructie: “Nicht links, nicht rechts, immer geradeaus!” Aan de uitdrukking op zn gezicht te zien was hij daarmee helemaal gelukkig, hij grijnsde. Sommige mensen hebben je meteen door.

Ik moest er aan denken toen ik alle nieuwtjes las, met name de benoeming van Van der Steur, waar ik het kortgeleden nog over had. Wat ik er over te zeggen had heb ik gezegd en daarna is het een kwestie van loslaten.

Er zijn ontzettend veel onderwerpen te vinden waarin je je kunt verdiepen, maar ook in kunt verliezen. Ik heb nu gekozen voor de zaak Baybaşin. Dat is op mijn pad gekomen en daar blijf ik trouw aan. Ik benader dat vanuit mijn eigen vakgebied, de organisatiekunde en alles wat daarbij komt kijken. Ik heb mij in mijn werkzame leven gespecialiseerd in actie-reactiepatronen binnen organisaties. Op kosten van de baas mocht ik studeren zoveel als ik wilde en daar ben ik nog steeds dankbaar voor, want het leven is fascinerend.

En dat is het hem nu juist, ik zou bezig kunnen gaan met de zijpaden en randverschijnselen, waar je je, als je niet oppast, in kunt verliezen. Dat is wat er m.i. is gebeurd met Baybaşin. Kijkend naar de hoeveelheid informatie dan is veel energie verloren gegaan met het bewandelen van de zijpaden en zelfs het zoeken naar de bron van wat zo breed in de media is uitgemeten, namelijk ‘het complot’. Daar begint het te lijken op een queeste. Maar zijn zaak is geen queeste, zijn zaak is een povere constructie!…

Baybaşin en het Englandspiel

Oom Jaap noemde ik hem, hoewel hij niet echt mn oom was, maar hij was als vriend van de familie zo eigen dat die titel vanzelfsprekend bij hem hoorde. Mijn moeder was heel erg gek met hem. Ze kenden elkaar al vanaf hun jeugd. Misschien hadden ze wel eens verkering met elkaar gehad. Hoe dan ook ze hadden een goede band. Zelfs zo dat mijn moeder na de oorlog de trouwring van hem kreeg die had toebehoord aan zijn eerste vrouw, die in de oorlog was gefusilleerd. Voor gouden ringen was in die tijd geen geld.

Oom Jaap was militair in hart en nieren. Had nog gevochten in Korea en uiteraard in de Tweede Wereldoorlog. Vanuit Engeland deed hij gevaarlijke operaties op het vaste land van Europa. Zijn eerste vrouw, een Zwitserse, deed hetzelfde, maar Verder lezen Baybaşin en het Englandspiel

En het wachten is op Aben

ldbroersma 3 mrt.Je presenteert je als de man die ons iets kan leren over het recht. En dit moet voor recht doorgaan? Klik op  recht Wicher Wedzinga: Ik weet niet wat de feiten zijn, maar ik ben er van overtuigd dat AG Aben goed onderzoek laat doen. ldbroersma :Als het niet op feiten berust, waar is die overtuiging dan op gebaseerd?   En dan blijft het oorverdovend stil bij Wicher Wedzinga net als bij AG Aben. Binnenkort, in april, verschijnt een nieuw boek van Rein Gerritsen met als titel ‘Baybasin: Nederland en de Koerdische kwestie’, althans dat was de hoop en verwachting. Helaas is de publicatie gekoppeld aan het moment dat Aben met zijn eindconlusie komt in de Herzieningszaak, die door Baybasin april 2011 is gestart.

April 2015 zou mooi zijn, ter viering van het vierjarig jubileum, maar gezien het patroon van telkens weer aankondigen en uitstellen waarschijnlijk toch een te optimistiche verwachting, en dat geldt dan ook voor de publicatie van het boek van Rein Gerritsen. Hij schrijft: Verder lezen En het wachten is op Aben

Norgerhaven, vandaag het vonnis

Vandaag het vonnis van de rechters over de huisvesting van Baybaşin en zijn 16 medegedetineerden in Norgerhaven.

Dit is het verhaal nogmaals, omdat het zo belangrijk is, niet alleen voor de gedetineerden maar ook voor Nederland als ‘beschaafde samenleving’:


Teeven heeft heel veel steun aan de gevangenisdirecteur Tom Yntema van Veenhuizen. De gevangenis waarmee je in het buitenland kunt scoren, volgens de directeur van het gevangenis museum Peter Sluiter, zo goed hebben onze gevangenen het daar. Ze mogen er zelfs in de spaarzame uurtjes buiten de cel op gras lopen. Ze gaan nog net niet loeien als de Nederlandse koeien, maar verder, zo gezond! Het klinkt als een paradijs en dat zegt weer iets over de andere gevangenissen waar de huidige bewoners naar toe mogen vertrekken. Beton en nog meer beton. Baybaşin noemt het levend begraven tussen het beton.

Anderhalf jaar geleden zijn de huidige 18, inmiddels 17 bewoners lekker gemaakt met het vooruitzicht van dat groene gras, maar toen ze kwamen was het niet zo groen. Er moest heel wat gebeuren om het op te knappen. Dat hebben de gedetineerden gezamenlijk gedaan en nu moeten ze weer vertrekken, als het aan Teeven, de directie en in ieder geval een deel van het personeel ligt, dat zich zo verheugt op de komst van de Noren. De eigen werkgelegenheid gaat uiteraard vóór het welbevinden van de langgestraften. Die hebben hun rechten op een fatsoenlijke behandeling blijkbaar verspeeld.

Nee, vergoelijkt Teeven deze actie van de staat, de ‘opgebouwde rechten’ mogen deze gedetineerden behouden. Opgebouwde rechten? Het suggereert veel, maar de praktijk is anders. Behalve het gras en het uitzicht op groen vanachter het raam in de cel, hebben de gedetineerden niet zo gek veel, getuige de antwoorden op de vragen die ik van Baybaşin kreeg over zijn budget.

De celdeur gaat open van 8:30 tot 16:30, welgeteld 8 uren, daarna gaat schat ik het merendeel van het personeel naar huis. Dus 16 uren opgesloten in een vrij kleine cel. In die cel is een raam waar de gedetineerden nu dus zicht hebben op de natuur. Dat blijkt een privilege te zijn als ik Teeven begrijp.

Baybaşin heeft het nogal druk in die 8 uren met douchen, een beetje oefeningen doen om in conditie te blijven, bellen met zijn advocaten en familie en dus ook te kunnen koken in de keuken die de mannen eerst zelf hebben moeten maken. Met gezamenlijke kracht hebben de gedetineerden Norgerhaven in die anderhalf jaar dat het ‘project’ loopt, wat ‘opgeleukt’ om het woord maar eens te bezigen van RTL. Is dat ook een privilege, meneer Teeven?

Veel geld om op te maken heeft Baybaşin niet. Hij krijgt 400 euro in de maand overgemaakt van zijn familie. Van die 400 euro moet hij telefoonkaarten kopen om via de huistelefoon, immers die kan worden afgeluisterd, te kunnen telefoneren. Ik ben erg benieuwd hoeveel ze dan rekenen voor zo’n telefoonkaart. Dan heeft hij nog wat geld voor voeding, om zelf te koken in de eigen gemaakte keuken, toiletartikelen aan te schaffen, wellicht voor wat schilderspullen en dan is het op. Moeten we dat als privilege beschouwen?

Postzegels voor eventuele retourpost mogen niet, want dat gaat het budget van 400 euro per maand teboven. En men houdt zich strict aan die regels. Is dat een privilege meneer Teeven?

Iets lekkers toesturen zoals een chocoladeletter met Sinterklaas is niet mogelijk. Ik heb zelfs persoonlijk een brief gestuurd naar de directeur van Norgerhaven meneer Yntema voor clementie eens per jaar. Niet eens een antwoord gekregen.

O ja, Baybaşin mag eens per week gratis en voor niets een uurtje via skype spreken met zijn gezin in Engeland. En dat is een privilege binnen Norgerhaven. In al die jaren daarvoor heeft hij die gelegenheid nooit gekregen. Kunt u zich dat voorstellen, lezers?

Baybaşin noemt deze gevangenis de beste gevangenis die hij tot nu toe in die bijna twintig jaren heeft gehad, en dat waren er inmiddels zo’n 19, want hem wordt geen rust gegund. Ook in onze gevangenissen wordt hij door het zogenaamde ‘humane’ Nederlands justitieel systeem enerzijds op groteske wijze opgejaagd anderzijds op ik mag wel zeggen machtswellustige wijze belemmerd in zijn toch al povere bestaan. Een bijzonder wrede behandeling ondergaat hij hier in Nederland en dan te bedenken dat deze man onschuldig is. Dat staat voor mij en gelukkig steeds meer mensen vast.

Teeven, de directeur Yntema van Veenhuizen, en een deel van het personeel, meneer Deurzen van RTL, ze zijn blijkbaar erg blij met de komst van de Noren. De directie en een deel van het personeel doen zelfs mee aan het reclamespotje om hun product aan de man te brengen. They don’t give a damn, waarom ook niet in deze realityshow van de één zn geestelijke dood is een ander zn brood.

Bij HHC las ik dat Van Deurzen van RTL er dit van maakt:

“Er zitten zeventien lang gestraften gevangenen op de afdeling. Die net als hier is opgeleukt met: een extra recreatieruimte, een extra keukenblok, een billiarttafel, een binnentuin. En de gevangenen koken en eten samen. En ……..”Of het ook beter te dragen is voor de slachtoffers van deze gevangenen komt tijdens het kort geding vandaag niet naar voren. Daar gaat het over de rechten van de gevangenen. Maar de vraag is dan: Hebben die dan wel wat te willen?”

“Ja, antwoordt de advocaat van de gedetineerden, die moeten zeker iets willen. Kijk. De straf die je oplegt als strafrechter is vrijheidsbeneming. De straf is niet mensen psychisch kapot maken.”

Precies, want dan komen we terecht in de wereld van de wraak. Dan verlaagt de samenleving zich tot het niveau van crimineel handelen. Mag de staat datgene doen waarvoor zij anderen bestraft?

Hebben gevangenen geen rechten meer? Zo nee dan zeggen we als samenleving dat gevangenen geen behoeften mogen hebben en handelen daar vervolgens naar. Al helemaal als dit met gevangenen van Norgerhaven door gaat…tenzij de rechters bij zinnen komen en deze staatsterreur en uitverkoop van onze normen en waarden een halt toeroepen, want:

Gedetineerden hebben en mogen geen behoeften hebben? Geen behoeften zoals opgetekend door Maslow en eigen aan ieder mens? De rechten van de mens gelden niet voor hen? De basis voor het behoud of het herwinnen van menswaardigheid? Ja, want het gaat ook om het herwinnen van menswaardigheid.

pyramide van maslow
pyramide van maslow

Het volgende is dus wat een man als Van Deurzen van RTL met zijn retoriek voorhoudt aan het volk: Hebben die dan wel wat te willen? Want er wordt niet meer gedacht aan de slachtoffers”, zo stelt hij vals, o zo vals, omdat hier een beroep wordt gedaan op valse sentimenten.

Als het aan hem ligt en al degenen die het daarmee eens zijn dan moeten de langgestraften voor eeuwig leven in de hel liefst op water en brood. Dat zal ze leren!

Niet eens met genoegen deelt hij zijn denkbeelden, net als Teeven en Yntema, maar met een stuitende kortzichtigheid, die helaas onder de Nederlandse bevolking een voedingsbodem vindt. Maar de voeding is zo giftig die deze heren opdienen. Uiteindelijk vergiftigen zij de samenleving met hun denkbeelden. En dan heb ik het nog niet eens over wat deze behandeling betekent voor de man die hier op valse gronden is veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf, Baybaşin.

Ik hoop dat de rechters aan deze denkbeelden aanstaande vrijdag 6 maart 2015 geen gehoor geven.

Dat was denk ik iets teveel gevraagd:

foto

Ard van der Steur is er maar wat blij mee, met het behoud van de werkgelegenheid. De weg is vrij en opgeruimd staat netjes. Dat niveau!

lees ook:

Baybasin antwoordt op mijn vraag over zijn budget

driemaal is scheepsrecht

Levenslang gestraft

Baybasin en zijn alibi


Mijn schoonzoon is boer en heeft twee boerenzonen, flinke jongens, inmiddels al flinke kerels, maar toen nog flinke jongens, die wel eens wat voor hun vader wilden doen.Zo ook die keer dat vader ziek was en van ellende op de bank lag, na het melken uiteraard, want de koeien kunnen niet wachten en het boerenleven gaat door ook al ben je ziek. De dag ervoor had hij, zo ziek als hij was, toch kans gezien om 125 mollenvallen te zetten. Ja het is hard, maar een koe die in zo’n mollengat trapt is ook niet wat. Kortom, vanaf de bank vroeg hij zijn zoon om de vallen langs te lopen.

Zoonlief ging voortvarend aan de slag. Verder lezen Baybasin en zijn alibi

Baybaşin: a free spirit after all

Tijd voor een samenvatting van de artikelen die ik sedert 28 januari heb geschreven. Als u op de titel klikt met uw muis dan komt u op de originele pagina terecht, maar leest u eerst de hele samenvatting.

De affaire Baybaşin is complexe materie. Ook voor mij is het een zoektocht naar de waarheid. Een zoektocht waarin ik u mee wil nemen:

politiek gevangen in Nederland

Uit de aankondiging: “Is Baybasin een politieke gevangene? Filosoof Rein Gerritsen spitte de zaak uit. Het resultaat is een meeslepend verslag waarin Turkse en Nederlandse veiligheidsdiensten, politie, ministers, en topambtenaar Joris Demmink in het bijzonder, een dubieuze rol spelen. Spannend, smerig en helaas waar; het levensverhaal van de Turkse Koerd Huseyin Baybaşin.” Het boek zou volgens de aankondiging in april 2015 uitkomen, maar het wordt maand na maand uitgesteld “om de belangen van Baybasin niet te schaden”, volgens Rein Gerritsen en tevens blijkt dat de publicatie afhankelijk is van de uitspraak in het Herzieningsverzoek dat nog steeds loopt.

Hüseyin Baybaşin, de man, zijn leven, zijn toekomst!

Heeft Baybaşin die een levenslange straf uitzit in de Nederlandse gevangenissen, een leven, een toekomst? De behoeftenhierarchie van Maslow levert een houvast voor zijn verhaal. Voor een menswaardig bestaan, ook in de gevangenis, geldt het recht op het hebben van behoeften.

En helaas moeten we constateren dat zijn recht op een menswaardig bestaan in de Nederlandse gevangenissen tot nu toe grof is geschonden.Ook zijn recht op een eerlijk proces wordt hem ontzegd.

het kaartje dat voor opschudding zorgde

Op mijn ansichtkaart stond: “Thank you for your email.” Wat ik uit ruimtegebrek verzuimde er bij te zetten was dat ik via het advocatenkantoor zijn bericht had ontvangen. Zonder dat ik mij daarvan bewust was heeft Baybaşin daar de prijs voor moeten betalen. Veertien dagen lang stond hij onder nog strenger toezicht, waarschijnlijk was de staf van Norgerhaven, de gevangenis waar hij momenteel verblijft, op zoek naar een mobiel telefoontje waarmee hijzelf emails zou kunnen verzenden en ontvangen. Dat mobieltje had hij uiteraard niet.

vraag aan Baybaşin: zijn gevangenisbudget

Er werd in de krant gesuggereerd dat Baybasin het  goed heeft in onze gevangenissen. Maar een postzegel bijsluiten om een brief te kunnen retourneren is niet toegestaan, omdat die zegel een waarde vertegenwoordigt dat zijn toegestane budget van 100 euro per week die hij van zijn familie krijgt voor eten, drinken, toiletartikelen, hobby en telefoonkaarten, om via de telefoon van de gevangenis met familie, advocaten en vrienden contact te krijgen, te boven gaat. Andersom gaat niet, behalve per brief. En dat laatste dacht ik, maar achteraf had ik beter kunnen weten als ik zijn mededeling daarover beter tot me door had laten dringen. Zie daarvoor het artikel Pottenkijkers gewenst.

baybaşin laat zich ‘verwennen’ in Norgerhaven

In de krant verscheen een artikel over de voorgenomen verhuur van Norgerhaven door de Nederlandse Staat aan Noorwegen. De gedetineerden, waaronder Baybasin zouden moeten vertrekken en hebben dat via kort geding weten uit te stellen. Het verhaal in de krant schetst de Nederlandse bevolking een beeld alsof we hier te maken hebben met weigerachtige verwende gedetineeerden, die dan wel iets mogen willen, maar niets hebben te willen.

baybaşin antwoordt op mijn vraag over zijn budget

Een ontstellend verslag van zijn verblijf in de Nederlandse gevangenissen. 19 maal verplaatst, 6 jaar in volstrekte isolatie, 1 1/2 jaar in gedeeltelijke isolatie, en dankzij een kort geding daarna een iets beter sociaal leven, maar nog altijd zeer zeer onder de maat, hij wordt tussen half vier smiddags en half negen de volgende ochtend opgesloten in zijn cel.  Hij eindigt met de woorden dat hij niet meer te helpen is omdat ons rechtssysteem is vernietigd, hartverscheurend. Maar hij vertelt ook dat ze zijn lichaam gevangen kunnen zetten maar zijn geest en geestkracht nooit. He is a free spirit after all. Dat heeft hij wel bewezen in die bijna twintig jaar gevangenschap.

intimidatie of zinloos geweld

De dag na de zitting op 27 januari 2015 belde Baybaşin mij om me te bedanken voor mijn aanwezigheid. Hij vertelde dat de bewakers hem deze keer correct en zelfs vriendelijk hadden bejegend: hij was niet geduwd en er werd niet aan hem getrokken zoals die keer in Den Bosch, waar ik persoonlijk getuige van was. Ik zei: “Dat is mooi”. Je zegt het en tegelijkertijd besef je dat het eigenlijk helemaal niet mooi is, maar diep triest.

het Herenakkoord tussen Turkije en Nederland

Nederland had een geheim akkoord gesloten met Turkije om Baybaşin op te pakken en uit te leveren aan Turkije. Laten we het alsjeblieft geen complot noemen, maar een Herenakkoord. In het Engels wordt het een Gentlemen’s agreement genoemd. En daarvan komt nooit iets op papier, nou ja een diplomatiek verzoek zou in het dossier zitten. Toch zou er volgens het boek van Frank Bovenkerk wel degelijk sprake zijn geweest van een Turks arrestatieverzoek via Interpol. Ik heb over dat boek de Turkse Maffia een serie artikelen geschreven. Zie hier.

ik eis een bewijs zei de rechter

Op 26 januari jl diende een zaak tegen zijn voormalig advocaat Wladimiroff wegens belangenverstrengeling omdat hij advocaat werd van Demmink. Als toehoorder alleen al een nare ervaring. Eerst dat een tolk na elke zin van Baybaşin een vertaling moest geven. Niet voor de rechters, want die verstonden wel Engels, maar voor ons het publiek, zo meende de voorzitter van de raad van Discipline het voor ons te moeten regelen. Het publiek dat niets werd gevraagd. ‘Om de beurt, om de beurt’ riep de rechter voortdurend naar Baybaşin, als de tolk en hij bijna simultaan spraken. En vervolgens werd hij ook nog eens telkens onderbroken met de vraag: Heeft u daar een reçu van, heeft u daar een kopie van?  In mijn nachtmerries hoor ik het nog: “Om de beurt, om de beurt, heeft u daar een kopie van, heeft u daar een reçu van? U moet bewijzen!” Ik werd er behoorlijk onrustig van, hoe moet het dan voor Baybaşin zijn geweest. Hij bleef er opmerkelijk rustig onder. Hoe dan ook, een ontluisterende vertoning van het Nederlands recht in de rechtszaal.

de rechters spelen blindenman

Voor mijn ogen zag ik het gebeuren, de last voor Baybasin werd, door de gang van zaken en het vragen naar de bekende weg, zwaarder en zwaarder ten gunste van Wladimiroff. De weegschaal weegt hetgeen de rechter wil wegen. En het zwaard van vrouwe justitia wordt daardoor een zwaard van Damocles. En dat geldt voor alle rechtszaken van Baybaşin, zo bekeken.

het bewijs van het gelijk

Het Nederlandse rechtssysteem is niet ingericht op waarheidsvinding maar op het bewijs van het gelijk. Wie met de beste papieren komt die krijgt gelijk, maar is dat de waarheid? Nu dat mogen we in zn algemeenheid hopen, maar hoeft niet per definitie zo te zijn, de geschiedenis leert dat, met zovele vergissingen waardoor onschuldige mensen achter de tralies verdwijnen, opzettelijk of onopzettelijk. Hoe dan ook,  een bewijs kun je construeren, de waarheid is de waarheid, al draagt die soms vele maskers.

waarom zijn de bananen krom

De waaromvraag is een essentiele vraag. Iedereen wil weten, als hem of haar iets wordt aangedaan, waarom dat zo is. Het is menselijk om op zoek te gaan naar antwoorden. Bij zijn arrestatie waren de meningen tussen Turkije en Nederland over het waarom ietwat verdeeld: De Turkse minister eiste de eer voor zichzelf op: „Wij hebben Baybasin gearresteerd” zo zei hij dat letterlijk. En hij kon ook precies uitleggen waarom: „ Baybasin ondersteunt met grote sommen geld de Koerdische TV-zender Med-TV, het Koerdische parlement in ballingschap en de PKK. dat hebben we nu een halt toegeroepen.”

Het Nederlands Openbaar Ministerie legde het iets anders uit: Baybasin was gearresteerd omdat hij leider was van een ongekend groot misdaadconcern. Men ( let op niet wij of het OM) had vijf maanden zijn telefoon afgeluisterd. Hij verdiende miljoenen met zijn drugshandel en minstens twee keer had hij met zijn autotelefoon in code taal ( let op: make him call was de codetaal voor maak hem koud) vanuit Nederland een opdracht tot moord gegeven, in de Verenigde staten en Turkije.”

Baybaşin: opvolger van Grootcrimineel Bruinsma der Lage Landen

Wij, burgers van Nederland moeten geloven, op basis van de vonissen en arresten, dat wij hier te maken hebben met de opvolger van grootcrimineel Klaas Bruinsma der Lage Landen; dat we te maken hebben met een man die stoïcijns zijn grootgruttersbedrijf in de Heroine en aanverwante zaken zoals moord, gijzeling etcetera etcetera, vanuit het centrum van zijn misdaadorganisatie in het idyllische stadje Lieshout, als een zieltje zonder zorg, immers hij was eindelijk ‘vrij’ om te gaan en te staan in die periode, via de telefoon zijn handel en manschappen bestierde en dat hij daarmee in een korte periode van vijf maanden, zo staat in het vonnis, miljoenen verdiende. Zoveel dat de Nederlandse staat zich gerechtigd voelde al zijn bezittingen in beslag te nemen. Inderdaad het is een absurde voorstelling van zaken en toch meent de Nederlandse staat dit te kunnen verkopen als de waarheid.

zijn dubbelloops jachtgeweer

Zo las ik in een tweet van voormalig raadsheer Wicher Wedzinga:

“Binnenkort op mijn site: Het dubbelloops jachtgeweer van Baybasin. Ten onrechte tot levenslang veroordeeld dmv duivelse politieke intriges?”

Als antwoord: Of dat door duivelse politieke intriges is gerealiseerd mag van mij, maar dat is een duivels pad, met zoveel valkuilen. Dat doet Baybasin geen recht, dat hebben we tot nu toe gezien, immers wat kon en kan de man uitrichten met zijn dubbelloops jachtgeweer ( zijn verdediging) als hij zich geplaatst ziet tegenover de tankbrigade van de staat. En dat zijn de verhoudingen, helaas.

de stille staatsgreep

Baybaşin meent dat ons rechtssysteem is vernietigd en dat is goed te begrijpen, maar ik zou liever zeggen dat ons rechtssysteem zodanig is omgevormd dat een klein netwerk van mensen op cruciale plekken, in staat is waar nodig (politieke) tegenstanders of anderszins uit de weg te ruimen cq buiten spel te zetten. Tevens in staat is om misdaden begaan door mensen van het eigen netwerk, of dat nu binnen of buiten de overheid is, af te dekken. Zelfs door onschuldigen de schuld in de schoenen te schuiven.

Ik schrijf met opzet waar nodig. Wanneer de belangen van het old-boys-network niet worden aangetast, zal het rechtssysteem gewoon zn werk doen.

Baybaşin tegenover de denktank van de staat

De staat blijft Baybasin steeds een stap voor,  zoals we hebben gezien met de wet Herziening te voordele, die is ingevoerd nadat Baybasin 1-4-2011 om herziening vroeg. Net voor de uiterste datum dat de Hoge Raad met een eindoordeel moest komen trad de wet in werking. Een wet waaruit m.i. met opzet het tijdslimiet werd weggelaten.

de koninklijke uitweg

Na 4 jaar heeft het onderzoek van Advocaat Generaal nog steeds niet tot een eindconlusie geleid. Hij heeft zelfs weer een nieuwe expert aangetrokken, een volstrekt onbekende man, die de problematiek vanuit een geheel andere invalshoek zal benaderen. Kortom zie hier de making of an excuse. Aben bereidt een slechtnieuwsgesprek voor, en deze meneer van den Heuvel mag het voorwerk doen.  Daarna rest er voor Baybaşin nog één uitweg en dat is de Koninklijke uitweg ofwel gratie, voor de derde maal.

driemaal is scheepsrecht

Hoe krijg je het nu voor elkaar om de man Baybaşin te bewegen gratie te accepteren? Dat doe je als volgt:

1.je maakt zijn rechtsproces slopend en slepend, door het op alle mogelijke manieren te frustreren. En gefrustreerd is het!

2. zijn gevangenschap zo moeilijk te maken dat hij verlangt naar gratie.

Dat is het verhaal. Het verhaal van Baybasin in Nederlandse gevangenschap.

(ad1: Inmiddels schat ik dat gekozen wordt voor een gulden middenweg namelijk een gedeeltelijke herziening, waarbij de moord op Oge vervalt maar de handel in heroine onvoldoende weerlegd wordt verklaard. Ik heb er hier over geschreven. Ad2: het is voor Baybasin helaas niets geworden in een alles of niets strijd. )

zijn veroordeling een povere constructie

Wat het belang is daar moeten we nog steeds naar raden. Zijn het die pedofiele gedragen van Demmink, wordt de Nederlandse staat gechanteerd door de Turkse overheid of zijn het wederzijdse economische belangen, zijn het verplichtingen in NATO verband, is het de nasleep van de IRT affaire en de drugshandel of simpelweg prestige en niet willen toegeven heel erg fout te hebben gehandeld? Of is het een combinatie van al deze aspecten. Het is een grote en inderdaad zeer complexe zaak (geworden). Dat is voor mij duidelijk. Echter, de veroordeling van Baybaşin is en blijft een povere constructie.

Tot slot, dat Baybasin onschuldig is waarvoor hij is veroordeeld, daar twijfel ik na alles wat ik heb gelezen geen moment meer aan. Waarom hij nu juist door de Nederlandse staat veroordeeld is? Dat blijft vooralsnog een groot vraagteken, althans voor mij. Maar leert ons de wiskunde, de filosofie, de wetenschap in het algemeen niet dat het vraagteken het meest bijzondere teken en eigenschap is van de mens? Kortom wij gaan gewoon door met onze zoektocht en ik hoop dat u meedoet.

De volgende samenvattingen vindt u hier en hier.

baybaşin en de verboden chocoladeletter

 

Dear mister Baybaşin,

I just got your letter

Daarnet kreeg ik uw brief

Do you remember the card that I wrote to you some time ago about my grandson when he was playing rugby and got injured? I told you that at that moment I got lost in my emotions. That also happened to me when I read your letter. I’m so thankful that you had the courage to let me know so exactly what it is, no more no less. Now I get the picture, the feeling what it must be for you. And I sincerely hope that the visitors on the website have had the same experience as I.

Kunt u zich de kaart herinneren die ik u stuurde een tijd terug over mijn kleinzoon toen hij gewond raakte tijdens een rugby wedstrijd? Ik vertelde u dat ik op dat moment even helemaal de kluts kwijt was. Dat gebeurde ook toen ik uw brief las. Ik ben zo dankbaar dat u de moed heeft om het me zo precies, niet meer en niet minder, te beschrijven. Nu krijg ik het beeld en het gevoel wat het voor u moet zijn. Ik hoop oprecht dat de bezoekers van de website dezelfde ervaring hebben gehad als ik.

I have another question for you. I began to send you my postcards in december 2011 because I read in an article on Boublog that they took away all your books and painting gear. So Boudine asked the visitors of her blog to send you a postcard, and I did, without knowing too much about the reason for you to be in prison. Wether is was rightful or not, I couldn’t understand why they did that. I thought it so cruel.

Ik heb nog een vraag voor u. Ik begon met het sturen van kaarten in december 2011 omdat ik in een artikel op Boublog las, dat ze alle boeken en schildergereedschappen hadden weggenomen. Boudine vroeg de bezoekers van haar blog om u een postkaart te sturen, en dat deed ik, zonder echt veel te weten waarom u daar in de gevangenis zat. Of het terecht was of niet, ik kon niet begrijpen waarom ze u dat aandeden. Ik vond het zo wreed.

You also mentioned in your letter the differences in house rules of the various prisons you were in. I experienced that myself because I used to send you a chocolate letter at Sinterklaas. In the other prison it was no problem, but in Norgerhaven they didn’t allow it. I even wrote a letter to the manager of the prison of Norgerhaven, if they would make an exception, and allow me to send to you a chocolate letter at Sinterklaas, but I never got an answer and it is really very difficult to get somebody of the staff at the telephone.

U had het ook over de verschillen in huisregels  in de gevangenissen waar u verbleef. Daar heb ikzelf ervaring mee, want ik stuurde u met Sinterklaas een chocoladeletter maar in Norgerhaven werd dat geweigerd. Ik heb nog een brief gestuurd naar de gevangenisdirecteur met het verzoek of ze een uitzondering wilden maken en mij toestaan om jaarlijks met sinterklaas een chocoladeletter te sturen, maar ik heb nooit een reactie ontvangen en het is erg moeilijk om iemand van de staf aan de telefoon te krijgen.

So I’m wondering now. Can you listen for instants to music? And what kind of music do you like to listen to, or don’t you? Could I for instants send you a musicplayer with your favourite music, without you getting into trouble? That is my question.

En nu vraag ik mij af. Mag u naar muziek luisteren? En naar welke muziek luistert u graag of houdt u daar niet van? Kan ik bijvoorbeeld een muziek speler met muziek waar u van houdt naar u sturen, zonder dat u dan in moeilijkheden komt?

Try to keep your spirit high, so do I, every day.

Lidy

ps: Overigens heb ik de laatste drie alinea’s weggelaten in mijn brief aan hem. Maar zo heb ik het wel gedacht en het is werkelijk zo gebeurd. En ik wil dat jullie lezers het weten!

For my english readers: in te real letter to Baybasin I only wrote the first alinea to him. But I did think the rest and it really happened. I wanted you to know that.

Baybaşin antwoordt op mijn vraag over zijn budget

foto-H.-Baybasin

Dear Lidy, beste Lidy

I have received your letter and one of your cards. Responding to you in writing from prison may sometimes take over one week for you to receive. Thank you very much to you and everybody else working hard to clean up the mess of the justice system in Holland.

Ik heb je brief ontvangen en één van je kaarten. Om je brieven schriftelijk te beantwoorden kan het meer dan een week duren voordat je deze ontvangt. Ik wil jou en al die anderen zeer bedanken voor het harde werk om de puinhoop van het rechtssysteem in Nederland op te ruimen.

Here are the answers to your questions:

Hier zijn de antwoorden op je vragen: Verder lezen Baybaşin antwoordt op mijn vraag over zijn budget

Baybaşin laat zich ‘verwennen’ in Norgerhaven

Bij de roestige spijker

op zaterdag 31 augustus 2013:

‘Levend begraven tussen beton’, zo beschrijft hij zijn situatie. Ik luister goed naar de man en ‘t grijpt mij aan, dit onrecht. Dat wil ik graag meehelpen recht zetten.

Op zaterdag 28 september 2013

„Op het Boublog las ik dat meneer Baybaşin inmiddels is verplaatst naar Veenhuizen te Norg waar een socialer regiem heerst.”

Ik wist toen eigenlijk nauwelijks iets over gevangenissen, behalve de verhalen over hoe goed de gevangenen in Nederland het hebben in vergelijking met buitenlandse gevangenissen.

Toen ik het Baybaşin zelf zo hoorde zeggen: „ik ben levend begraven tussen het beton”, schoot mij mijn eerste ansichtkaart, die ik hem stuurde op 12 december 2011, te binnen. De foto had ik genomen in een bouwput, dat ik bezocht en waarover ik verslag deed aan hem.

Ruim twee jaar later na die radiouitzending van Talk2Myra, dacht ik: „Wat zal die man gedacht hebben toen hij die ansichtkaart  kreeg.” Het enige groen dat hij zag in al die jaren was het groen in bijvoorbeeld tijdschriften en van de verf waarmee hij schilderde, en dan krijg je zo’n kaart!

Toen kwam er in september 2013 een verandering. Hij verhuisde naar  Norgerhaven en zag na veertien jaar voor het eerst weer gras, kreeg hij een tuin, een beetje kleur op zijn gezicht. En dan komt nu het bericht dat hij plaats moet maken voor gedetineerden uit Noorwegen.

Uit de krant:

„VEENHUIZEN – Fred Teeven maakte vorige week per brief bekend dat gevangenis Norgerhaven in Veenhuizen aan Noorwegen wordt verhuurd. Dat land zal, als de contracten opgesteld zijn, 242 gevangenen in Veenhuizen plaatsen. Dat zal ergens in de zomermaanden plaatsvinden. In Noorwegen zelf is geen ruimte meer. Maar komen er wel Noren? Of gaat het om buitenlandse gevangenen die in Noorwegen vastzitten? Bovendien zijn de huidige ‘bewoners’ van Norgerhaven boos. Achttien gevangenen- langgestraften en ‘levenslangers’- weigeren plaats te maken, al hebben ze waarschijnlijk niet heel veel te willen. Zij voelen zich thuis in Norgerhaven.

 De huidige bewoners van Norgerhaven hebben het niet voor niets goed naar hun zin. Om het voor de gedetineerden wat prettiger te maken, wordt getracht er een huiselijke sfeer te creëren. Met een eigen keuken en bijvoorbeeld een huisdier. Dergelijke faciliteiten zijn nergens anders in Nederland, zeker niet voor mensen die langer dan tien jaar moeten zitten.

De achttien bewoners spannen zelfs een kort geding aan tegen de Nederlandse Staat. De zaak komt eind februari voor. De huidige bewoners willen blijven of een vergelijkbare plek elders, met hetzelfde personeel.

Woordvoerder namens de gedetineerden is Judith Serrarens, die vaker de belangen van gedetineerden behartigt. Zij is net hogelijk verbaasd dat de Noren uitgerekend naar Norgerhaven in Veenhuizen komen, een gevangenis die dus goed bezet is. En dat terwijl gevangenissen in Scheveningen en Schiphol ruimte zat hebben.

De tekst van bovenstaand artikel suggereert vooral dat het hier om verwende gevangenen gaat, die wel veel willen, ‘maar ze hebben niet veel te willen’, zo schrijft de krant.

Goed voor de werkgelegenheid? Laat ik dit zeggen: De staat is goed in het bedenken van gelegenheidsargumenten.

Met hetzelfde personeel? Nou dat zijn er niet zoveel, zo vertelde mij een werknemer van Norgerhaven nog niet zo lang geleden. Het is namelijk ontzettend moeilijk iemand van het personeel aan de telefoon te krijgen.

En ik schoot in de lach toen ik las dat in Noorwegen geen ruimte meer is voor gedetineerden.

Uit wiens koker komt zo’n verhaal? Het is weer een walgelijk stukje suggestieve tekst, waar we als argeloze burgers met zn allen in mogen trappen.

De achttien gevangenen hebben het kort geding met behulp van advocaat Severijn gewonnen. Het besluit van Teeven mag ‘voorlopig’ niet worden uitgevoerd.

Baybaşin laat zich ‘voorlopig’ nog lekker ‘verwennen’ in Norgerhaven.

Lees ook: vraag aan Baybasin  zijn antwoord en de verboden chocoladeletter

 

 

Hüseyin Baybaşin en de behoeftenhierarchie van Maslow

De behoeftenpyramide van Maslow kan prima fungeren als leidraad, immers we kennen en herkennen deze behoeften ook bij onszelf. Dus is dit ons gemeenschappelijk kader voor the story of the life of Baybaşin.

Het plan voor deze website omvat die verschillende nivo’s van Maslow, echter onder andere noemers, noem het aandachtvelden waaronder de artikelen worden gerangschikt, nl:

Nivo 1: Zijn leefwereld
Hoe was dat vroeger, voordat hij in Nederland gevangen werd gezet. Hoe was en is dat leven in de gevangenis, hoe gemakkelijk en hoe moeilijk is het gevangenisregime voor hem. Wat maakt hij mee? En hoe is dat als je privacy je praktisch helemaal is ontnomen. Wat weten wij daar eigenlijk van. Veel te weinig en daar gaan we iets aan doen.

edit 28-07-2015: Toen ik Baybasin vertelde dat het een goed idee zou zijn om het publiek kennis te laten maken met hemzelf als persoon, toen reageerde hij niet enthousiast. Ik heb het daarom laten rusten en begreep het toen ik het interview opnieuw beluisterde dat hij had met Talk2Myra, waar hij vertelt hoe hij door Frank Bovenkerk werd geportretteerd in zijn De Turkse Maffia. Ik heb daar een aantal artikelen over geschreven:

Baybasin en the dutch factfactory

Het verhaal van Huseyin Baybasin

Baybasin en de storytellers

Baybasin en de fijne heren der wetenschap

Mijn artikelen over Norgerhaven werden via de refli shortener gehackt en onbereikbaar gemaakt tot na de besluitvorming in de Tweede Kamer, daarna was het probleem weer opgelost door refli.

Nivo 2: Zijn gevecht om recht
Welke zaken lopen er en hoe verlopen die. We gaan het hebben over zijn ervaringen en aanvaringen met ons rechtssysteem. En wie er met hem vechten voor zijn recht: advocaten, zoals Adèle van der Plas: de schrijvers Ton Derksen en Rein Gerritsen met hun onthullende boeken. Bloggers als Ton Hofstede, ik heb weliswaar wel eens kritiek op hem, maar hij hoort hier beslist bij; Talk2Myra die Baybaşin een stem geeft via haar radioprogramma en veel meer mensen die openlijk voor hem opkomen bijvoorbeeld via Twitter.

edit 28-07-2015: Helaas heb ik nu juist van deze mensen veel weerstand gekregen op mijn artikelen. En zelfs zodanig dat ik gesommeerd werd de website in zn geheel te deleten.

Nivo 3: Zijn contacten met de buitenwereld
Naarmate we stijgen op de ladder wordt het verdriet voelbaar als je je verplaatst in zijn situatie daar in Norgerhaven waar hij nu verblijft. Zijn gezin die hij sporadisch ziet. Hoe is dat nu voor hem, voor hen. Daar moeten we het over hebben, want er is ook nog een toekomst. Zodra Baybaşin het contact met de buitenwereld verliest is het afgelopen. En dat gaat niet gebeuren. Ook daar wordt aandacht aan besteed.

edit 28-07-2015: Naar aanleiding van deze website heb ik een aantal keren telefonisch contact met hem gehad en dat ook kenbaar gemaakt. Niet lang daarna werd het contact met een naar mijn idee, vergezocht excuus, eenzijdig plotseling verbroken.

Nivo 4: Zijn (zelf)vertrouwen
Baybaşin heeft het altijd over the good people of Holland. The good people of Holland zullen hun uiterste best doen om het vertrouwen te herstellen. Hoe we dat gaan doen, en hem dat kunnen laten zien, daar gaan we rustig over nadenken.

edit 28-07-2015: Nogmaals zoals ik dat heb aangepakt en blijf aanpakken wordt door zijn vriendenkring niet op prijs gesteld.

Nivo 5: Hüseyin Baybaşin, de man, zijn leven, zijn toekomst!
Het wordt tijd dat de Nederlanders kennis met hem maken.

edit 28-07-2015: En dat doe ik op mijn manier. Iemand verweet mij dat ik niet bescheiden was. Ik zou net als haar elke dag met een t-shirt moeten lopen met het opschrift Free-Baybasin. Dat is prijzenswaardig, maar het is niet mijn manier.