Baybasin: zijn zaak is geen queeste!…

Afgelopen week zwierf ik in Wenen. De zon scheen. Er waren veel mensen op straat en op de terrassen. Het was werkelijk prachtig.

Op een gegeven moment wist ik even niet meer welke kant ik op moest en vroeg in mn mooiste Duits aan een voorbijganger: “Darf ich Sie etwas fragen?’ En ja hoor dat mocht. Dus ging ik verder: ” Können Sie mir sagen wo ich bin?” en ik duwde de man meteen de stadsplattegrond onder de neus”. Hij keek even en wees mij de plek aan.

Ik liet hem zien waar ik onderweg naartoe was. Hij wees onmiddellijk de richting aan. ” Und dann gehen Sie immer geradeaus. “Nicht links, nicht rechts, immer geradeaus”, zei hij nog eens nadrukkelijk. Hij keek me aan alsof hij me niet helemaal vertrouwde, dus herhaalde ik zijn instructie: “Nicht links, nicht rechts, immer geradeaus!” Aan de uitdrukking op zn gezicht te zien was hij daarmee helemaal gelukkig, hij grijnsde. Sommige mensen hebben je meteen door.

Ik moest er aan denken toen ik alle nieuwtjes las, met name de benoeming van Van der Steur, waar ik het kortgeleden nog over had. Wat ik er over te zeggen had heb ik gezegd en daarna is het een kwestie van loslaten.

Er zijn ontzettend veel onderwerpen te vinden waarin je je kunt verdiepen, maar ook in kunt verliezen. Ik heb nu gekozen voor de zaak Baybaşin. Dat is op mijn pad gekomen en daar blijf ik trouw aan. Ik benader dat vanuit mijn eigen vakgebied, de organisatiekunde en alles wat daarbij komt kijken. Ik heb mij in mijn werkzame leven gespecialiseerd in actie-reactiepatronen binnen organisaties. Op kosten van de baas mocht ik studeren zoveel als ik wilde en daar ben ik nog steeds dankbaar voor, want het leven is fascinerend.

En dat is het hem nu juist, ik zou bezig kunnen gaan met de zijpaden en randverschijnselen, waar je je, als je niet oppast, in kunt verliezen. Dat is wat er m.i. is gebeurd met Baybaşin. Kijkend naar de hoeveelheid informatie dan is veel energie verloren gegaan met het bewandelen van de zijpaden en zelfs het zoeken naar de bron van wat zo breed in de media is uitgemeten, namelijk ‘het complot’. Daar begint het te lijken op een queeste. Maar zijn zaak is geen queeste, zijn zaak is een povere constructie!…

Bedankt voor uw bezoek

4 gedachtes over “Baybasin: zijn zaak is geen queeste!…”

  1. Stel je bent M(ooie) P(raatjes) baas van Nederland en je weet dat dit speelt maar je doet er niets aan, ben je dan niet eigenlijk de baas van een corrupte rechtsstaat is wat ik me afvraag maar ook, hoe kun je in hemelsnaam rustig slapen…
    Overigens geldt dit mi. voor iedereen die hier weet van heeft en in een (betaalde) positie verkeert om hier daadwerkelijk iets aan te doen!
    Shame on you politiek Nederland!

  2. Gisteren kreeg ik een berichtje uit onverwachte hoek dat ik mezelf niet moest onderschatten. Ik ga er van uit dat het slaat op deze website en de invloed die het mogelijk heeft. Je weet maar nooit wie het leest en wat het teweeg brengt. Daarom zijn ook reacties zo belangrijk. Daarvoor ben ik je zeer erkentelijk FT.

    In ieder geval heb ik bij Van der Steur indruk gemaakt met mijn Twitter, waar ik hem aanwees als opvolger van Opstelten,


    want direct daarna kreeg ik een berichtje dat mijn email aan hem werd doorgestuurd.

    Dat betekent in ieder geval dat hij kennis heeft genomen van de inhoud en me dat laat weten.

    Nu is het wachten op het wonder.

  3. Ik heb al eerder geschreven dat je – in tegenstelling tot anderen – op een imho uiterst correcte wijze, je licht laat schijnen over deze zaak.
    Misschien dat het ook de enige manier is om sympathie te krijgen bij de juiste personen itt. de zgn. opportunisten die met hun geschreeuw wel veel aandacht krijgen maar vaak weinig serieus worden genomen…

    Laten we hopen dat je twitter iets teweeg brengt, zelf heb ik niet veel vertrouwen in een nieuwe VVD-er op die positie, dat soort mensen heeft nl. geheel andere belangen dan die van de gewone mens…

  4. Ja, ik lees het, denk er het mijne van. Er worden veel spelletjes gespeeld. Ik heb wel eens gedacht: Waarom doen die mensen zoveel moeite, en spelen ze zaken zo uit op het internet en in de media? Het enige logische antwoord daarop was, voor mij althans, dat er meerdere partijen zijn die via de media, het internet, de blogs en de nodige lakeien, de publieke opinie bespelen en elkaar bestrijden.

    Er is beslist sprake van een organisatie en taakverdeling. Zodra de deal is gemaakt trekken ze zich terug, soms helemaal, soms van het onderwerp. Bij De Roestige Spijker, beslist een van de spelers in het veld, heb ik eens de opmerking geplaatst dat het nog niet meevalt om je onopvallend terug te trekken van het strijdtoneel.

    Ik kan er wel om lachen en soms erger ik me als ik zie hoe die blogs elkaar voortdurend van een excuus voorzien. Er wordt in die zin ook samengewerkt. Maar wat een toneel. Ze zijn er maar druk mee.

    Ik heb inmiddels een klein beetje een idee gekregen hoe het in elkaar kan zitten en let er op, soms met behulp van attente bezoekers, dat ik niet in het spel wordt meegezogen door deze of gene, die mij maar al te graag van het ingeslagen pad wil weg trekken.

    Het is geen wedstrijd om te winnen. Het gaat mij inderdaad om het geven van inzicht zodat hopelijk een impuls uitgaat naar herstel van het recht.

    Het is wat je zegt FT, je hebt fortuinjagers en gelukzoekers. Gewone mensen zoeken altijd het geluk, al is het in de glimlach van een ander.

Reageren niet meer mogelijk.