#Baybasin: it’s all about the money honey

Zo zou ik deze samenvatting van de laatste serie artikelen willen noemen, naar een opmerking die ik maakte bij De Roestige Spijker over de rechtszaken rondom Demmink en de beschuldigingen van kindermisbruik. Juist dit aspect wilde ik op deze website, in het verhaal van Baybasin zoals door mij gezien en verteld, minder centraal stellen. Daarentegen de aandacht focussen op wat de zaak Baybasin, in termen van de telastlegging en veroordeling, omvat.

In de serie samenvattingen zijn eerder verschenen:

1. Baybasin: een free spirit after all

2. De zaak Baybasin

3. Het Staatsetiket en nu dus de vierde samenvatting

4. it’s all about the money honey

De kentering kwam door een conflict dat onstond onder het volgende artikel:

1. The dutch factfactory

Na de confrontatie onder het artikel de dutch factfactory ,waarin ik een gedeelte van een interview van Talk2Myra met Baybasin had uitgeschreven en vertaald, heb ik de draad na een rustpauze weer opgepakt. Dat heb ik besloten naar aanleiding van deze confrontatie, waar ik eerst werd overgehaald te stoppen, maar daarna door Boudine van Boublog in naam van Baybasin werd gesommeerd de website te deleten.

Baybasin denkt dat Boudine van Boublog zijn zaak verdedigt, maar al wat zij, samen met Myra, doet is jagen op Demmink. Ze is, zo vertelde ze onder het artikel the dutch factfactory, Baybasin zeer dankbaar dat hij Demmink in 2007 op de kaart heeft gezet. Ik vind dat onkies.

En Myra is blijkbaar de spreekbuis van Baybasin als zij het volgende tweet:

Ziet u hoe het het verschuift van geen schuld willen bekennen naar, ‘omdat hij wil dat Demmink & co berecht worden’. In die zin sta ik inderdaad lijnrecht tegenover de visie van Baybasin en zijn vrienden. De strategie van zijn tegenstanders is altijd gericht geweest om hem vooral van de inhoud van de telastlegging af te houden, en juist op het pad te zetten van ‘het complot’, vanaf eind 2006 begin 2007.

Toen werd Demmink prominent in beeld gebracht met een aanvulling op een Turks geheim rapport dat Baybasin werd toegespeeld.  Dat is mijns inziens Baybasins valkuil geworden. Maar wee degeen die het waagt hem op andere ideeën te brengen. Dan komt de vriendenclub in actie, zo heb ik keer op keer mogen ervaren. Als Baybasin de waarheid spreekt over zichzelf, kan ik met mijn beschouwingen onmogelijk een gevaar voor hem zijn, in tegendeel. Maar we moeten mee in de kokervisie en het simpele verhaal van ‘Het Complot’ gebaseerd op de chantage van Nederland vanwege de verkrachting van kinderen in Turkije door Demmink.

Daarmee wil ik beslist niet beweren dat we te maken hebben met een onbeschreven blad, zeker niet. Ongetwijfeld maakt(e) Demmink (aangifte_tegen_demmink_aug2011 kopie )deel uit van de groep die Baybasin heeft uitgeschakeld.

Mijn kritiek indertijd op Boudine en mijn beginnende twijfel aan haar was het feit dat juist zij het verhaal de wereld in hielp dat Baybasin een drugsbaron was geweest.  Wat Sibel Edmonds daarover zegt, in een interview met James Corbett, de volgende tweet:

Het hele interview daarover kunt u hier lezen. Daarin vertelt deze Sibel Edmonds dat de Baybasins niet in de heroine of andere narcotica zaten. Talk2Myra’s reactie daarna en het commentaar van Rein Gerritsen daarop is weer zeer interessant:

En dan komt het:

Dat zal dan toch niet vanwege de opmerking over de heroine zijn. Daarin is Edmonds  duidelijk: Ze hebben van alles gedaan maar waren geen bekenden in de Narcoticahandel. Maar goed, verwarring is er om ontrafeld te worden.

In de Britse krant The Guardian verscheen in 2006 een artikel dat overduidelijk wel geinspireerd was door dat boek van Bovenkerk. Klik hier  voor het hele artikel. Baybasin is er volstrekt duidelijk in geweest.

Zelfs na het interview van Talk2Myra van begin 2014, waarin Baybasin nogmaals uitlegt dat dat verhaal de wereld in is gebracht door Bovenkerk, legde Boudine van Boublog het zodanig aan een bezoeker van haar site uit, dat er op het blog Swapichou de draak mee werd gestoken. Met haar uitleg bekrachtigt ze in feite de idee dat hier sprake is van een woordspelletje.

Wie weet was zij, Boudine, indertijd ook geinspireerd door het boek van Bovenkerk, en mogelijk het artikel in the Guardian. En dat juist mijn vertaling van het interview met Baybasin, bij haar een paniekreactie heeft getriggerd, en daarom helemaal moest verdwijnen.

De link naar het betreffende artikel op Boublog, waar zij dit schrijft, doet het inmiddels niet meer of wel weer, het kan namelijk nog al eens verkeren, kwestie van proberen: http://www.boublog.nl/2014/05/03/huseyin-baybasin-trial-by-silence/

Toen ik  in een reactie opperde dat ik zou stoppen, met het schrijven van artikelen als Baybasin me dat zelf zou vragen, kwam Myra , in het kader van u vraagt en wij draaien, bijna direct daarna met het hierna volgende interview, alsof ze er op had zitten wachten.

Daarin maakt Baybasin, weliswaar in bedekte termen, maar binnen de context van het conflict, aan mij duidelijk dat hij het niet eens was/is met mijn visie en het wekelijks sturen van mijn postkaart niet meer als ‘aardig’ beschouwde. De impliciete boodschap, ‘kom niet aan mijn advocaat en niet aan mijn vrienden’ ,heb ik toen goed begrepen. Ik ben toen gestopt met het sturen van mijn postkaarten en brieven, over de inhoud van deze website, aan hem.

Vanaf de 48ste minuut wordt Demmink, hoorbaar tot groot genoegen van Myra van Talk2Myra, weer de dirty criminal pedophile.

Afgezien van de persoonlijke boodschap aan mij, die uiteraard voor mij pijnlijk was, is het interessant wat hij vertelt, namelijk dat hij zou beschikken over bewijsmateriaal, dat Demmink persoonlijk opdracht heeft gegeven voor het schrijven van het boek van Bovenkerk: De Maffia van Turkije. Hij vertelde dat in april, maar blijkbaar was het geen smoking gun voor het Herzieningsverzoek want dat werd in juni opnieuw uitgesteld naar februari volgend jaar.

2. Baybasin en out of the box thinking

In Baybasin en out of the box thinking, gaat het over het uitlokken van het conflict om daarmee iets anders te bereiken. In plaats dat het bij mij tot het gewenste resultaat leidde, namelijk het volledig deleten van deze website, prikkelde het mij om weer na te denken over de kwesties pedofilie, Demmink en het complot. Wellicht komt het doordat ik in mijn werkzame leven gespecialiseerd was in -en ervaring heb met het organiseren van tegengespraak.

3. Baybasin en de nieuwe zakelijkheid

In Baybasin en de nieuwe zakelijkheid gaat het over de bewijzen en alle rechtszaken waarmee wordt geschermd, maar waar in de praktijk bitter weinig van terecht komt. De verdediging mag wat mij betreft ook kijken naar de kwaliteit van de bewijsvoering. Ook rechters van goede wil moeten met het aangeleverde materiaal iets kunnen.

Wat ik wel zakelijk vind is de opmerking van Rein Gerritsen, op twitter, dat het verzamelde bewijsmateriaal tegen Baybasin niet gebruikt had mogen worden volgens de Nederlandse wetgeving.

Ik vind dat positief omdat we daarmee weer terug zijn bij de tot stand koming van de telastlegging, was die eigenlijk wel rechtmatig? Een hele belangrijke vraag om uit te zoeken.

4. Demminkdoofpot daar is over nagedacht

Ik ben begonnen met de website van de heren Poot De Demminkdoofpot   waarin meteen in het eerste artikel van 04-06-2010: “Boek ‘De Demmink Doofpot’ luidt nieuwe fase Chipshol-affaire in (uit: Trouw)”, ik zou bijna zeggen uiteraard uit Trouw of waar dan ook uit, immers dat is standaard procedure, de veilige bron om het beweerdelijke, om maar eens een juridische term te bezigen, kracht bij te zetten.  En uiteraard wordt dan verwezen naar de aanklacht, van Baybasin tegen Demmink van april 2007. 

En ook de steunbetuiging van Boudine van Boublog met het artikel op 14-06-2010: Boublog over De Demmink Doofpot: “Je weet niet wat je leest!” wordt meteen bij het van start gaan van de website geplaatst. Haar inleidende tekst: “De Demmink Doofpot ligt nu open op mijn bureau. En voorwaar ik zeg u: je weet niet wat je leest! Dit werkstuk is zeer gedegen, allerlei relevante documenten zijn aanwezig.” Aldus mr. drs. Boudine Berkenbosch op BOUblog.nl onder de titel “De Demmink Doofpot ligt eindelijk open”.

Ik laat a.d.h.v. mijn commenaren zien dat Poots inspanningen beslist niet gericht waren op het tegengaan van kindermisbruik maar als thema werd aangegrepen om de jacht op de 20 miljard, ivm de ontwikkeling van de Shipsholgronden rondom vlieghaven Schiphol, kracht bij te zetten. Poot deed dat met behulp van mensen als Micha Kat en de mensen achter De Roestige Spijker, zoals Robert Rubinstein van TBLI, een investeringsmaatschappij. Die samenwerking startte gezien onderstaand contract op 1-09- 2007.

Een belangrijk jaar blijkt wel. Het contract is in het bezit van de NRC: Chipshol

Lees hier ook de visie van Martin Vrijland mbt Rubinstein. Zeer interessant.

Maar Poot heeft ook behoorlijk gerecruteerd onder de reageerders en bloggers. 2010 is blijkbaar het jaar dat de mediacampagne met allerlei blogs en websites van medestanders en ogenschijnlijke tegenstanders, om het vuurtje lekker een beetje op te stoken, van start is gegaan. Ik heb wel een aardig idee gekregen hoe het in elkaar steekt qua taakverdeling, maar ik wil daar niet dieper op in gaan en hou het op Poot&Co.

Interessant is het om te zien welke blogs en websites in dat jaar 2010 zijn gestart over Demmink en in de slipstream Baybasin, beter gezegd met misbruik van (de zaak) Baybasin, want zo zie ik dat inmiddels.

De rechtzittingen in maart 2014 rondom de kwestie AD moesten naar mijn overtuiging de onderhandelingen tussen Poot en de staat maskeren, want ongetwijfeld had hij met het samenstellen van zwartboeken het nodige materiaal achter hand. Meer dan wij ooit hebben aanschouwd.

Het NRC schreef in een artikel dat hij zelfs een spion in dienst had om de staat zwart te maken via een gerichte mediacampagne. “Het bedrijf Chipshol van de familie Poot heeft in 2007 een voormalig agent van de Britse geheime dienst MI6 ingehuurd voor een campagne tegen de luchthaven Schiphol en de Nederlandse staat. De agent, de Brit Micheal Oatley, moest informatie verzamelen over alle betrokken personen bij de overheid en de luchthaven, zo blijkt uit een contract dat in het bezit is van NRC Handelsblad.” Na het plaatsen van een tweet onder de rubriek #demminkdoofpot, met een link naar dit artikel werd ik op twitter geboycot en dat gebeurt nog steeds. Ik mag wel tweets plaatsen maar niet onde een rubriek met een link naar deze website.

5. Baybasin en de geheime dienst van Turkije

2007 is een belangrijk jaar. In Baybasin en de geheime dienst van Turkije  gaat het over de introductie van, een aanvulling op, een geheim Turkse rapport, de bron voor de complottheorie, in de aangifte tegen Demmink in april van dat jaar. In die aangifte wordt melding gemaakt van het verkrachten van de Turkse jongens, de chantage die daarop volgde en uiteindelijk de arrestatie en veroordeling van Baybasin zelf. Over deze aangifte vertelt Baybasin in het interview met Talk2Myra hierboven. Hij vond dat hij moreel verplicht was dit te doen.

Hij heeft de aanvulling van 65 pagina’s op een 1000 pagina’s tellend geheim rapport van de Turkse overheid, die hem  door bevriende politici in handen zou zijn gespeeld, aan het OM en de rechters in een artikel 12 procedure overlegd, met het verzoek om het oorspronkelijke 1000 pagina’s tellende geheime rapport bij de Turkse overheid op te vragen.   De rechter kon er niks mee en verklaarde de aanklacht niet ontvankelijk. Poot&Co konden er daarentegen wel wat mee en zijn er flink mee aan de haal gegaan. Hoe ‘nobel’ de motieven ook zijn van Baybasin om voor, niet namens, de Turkse mannen Demmink aan te klagen, zoals hij verwoordt in het bovenstaande interview, zo nobel waren de motieven van Poot&Co nooit en daar maakten ze ook nooit een geheim van.

6. Er heeft een oorlog gewoed

In het artikel : er heeft een oorlog gewoed schets ik de ontwikkelingen voorafgaande aan de rechtszaken in maart. fotoDe verhulde waarschuwingen aan de staat die Poot&Co in februari via de media afgaven. De bizarre hoeveelheid getuigen die werd opgeroepen en de stilte daarna. Het verdwijnen van websites zoals die van Shipshol en ArrestDemmink. Er verschijnt dan half juni een artikel dat de familie Poot de strijd staakt. Dat is plotseling heel andere koek dan het: ‘Jammer voor Demmink: mijn vader daat dóór.’ Men voorziet elkaar van een excuus om er mee op te houden. Robert Rubinstein hield het voor gezien omdat Poot de jacht op Demmink niet meer wilde financieren, na de rechtszaken in maart, en het Nederlandse publiek de donatieknop niet wenste in te drukken, aldus Rubinstein in de Volkskrant. Op die manier!…

7.Baybasin-Demmink en het publiek In het artikel docudrama:Baybasin-Demmink en het publiek gaat het over het complot en hoe het werd uitgespeeld in de media, nu eens vanuit een andere invalshoek, namelijk Demmink als scapegoat, als afleidingsmanoeuvre.

8. Baybasin en de Demminkdealers

Je hebt heroinedealers en je hebt demminkdealers, wat zij gemeen hebben is de verslavende werking, want it’s all about the money honey. Meerdere belangenpartijen, meerdere belangen, alleen Baybasin is niet van de partij en ook nooit geweest, schat ik zo.

9. Baybasin en de A-G Aben

In Baybasin en de A-G Aben laat ik zien dat het heel goed mogelijk is dat Aben is opgezadeld met een onmogelijke klus. En dat zou evengoed kunnen gelden voor het team van het OM, dat belast is met het strafrechtelijk onderzoek naar Demmink. Beiden zijn door slimme lieden binnen de overheid gemanouvreerd in een zodanige positie, dat ze geen keuze hebben, wat ze ook kiezen, welke kant het ook uit gaat, ze zullen het altijd verkeerd doen en niet onbelangrijk dus altijd de schuld krijgen. In de organisatietheorie noemen we een dergelijke positie een paradox. Dat is schat ik de reden dat beiden in een impasse verkeren en voortdurend sprake is van uitstel.

edit, en zie hier de tweet van Haenen:

Er wordt ontzettend gemeen spel gespeeld, maar er staat dan ook veel op het spel. En dan zijn we weer terug bij het Herzieningsverzoek, waarvan voormalig Raadsheer Wedzinga opmerkte dat als het complot niet bewezen kan worden, dat dan de bodem uit het herzieningsverzoek valt. Dat is een reëel risico en dat heb ik proberen aan te tonen in de artikelen die ik daarover schreef.

10. Baybasin en een zekere beleidsvrijheid van de staat

Stoere praat, zoals Baybasin laat horen in het interview  hierboven, gaat hem niet uit de gevangenis helpen. Ik vind het erg dat hij daarin gestimuleerd wordt door een kleine juichende groep rondom hem. Wat kan hij uitrichten met zijn dubbelloops jachtgeweer, zoals Wedzinga dat noemde, tegenover de tankbrigade van de staat, want dat zijn de verhoudingen. In Baybasin en een zekere beleidsvrijheid van de staat heeft hij dat gesloten front weer tegenover zich staan.

11. Baybasin en het staatsetiket

En via de media, de NOS, wordt bij het publiek het etiket dat hij door de staat kreeg opgedrukt   dat hij de Pablo Escobar van Europa is, opnieuw leven in geblazen.

De strijd is m.i. nog lang niet gestreden. Ik hoop dat het aangekondigde boek van Rein Gerritsen ‘Huseyin Baybasin en de Koerdische kwestie’ tegenwicht kan bieden.

Ik zag op Twitter dat hij het boek inmiddels van een andere titel heeft voorzien.

Niet voor niets ben ik deze website gestart met dat boek en dat onderwerp omdat ik me altijd heb verwonderd dat juist dat aspect tot nu toe compleet in de media is doodgezwegen. Wat mij betreft veelzeggend.

12. Een inconvenient truth

Ik heb in alle oprechtheid heel erg mijn best gedaan om deze zaak, met zoveel aspecten en valkuilen, inzichtelijk te maken. Dat het niet gewaardeerd wordt door juist de persoon waar het om gaat, Baybasin, vind ik erg. En toch, het zij zo. Ik begrijp dat best van hem. Ik breng een inconvenient truth, maar dat geldt niet alleen voor hem blijkt wel. Voorlopig sluit ik het schrijven van artikelen met deze samenvatting af. Er valt meer dan genoeg te lezen. Ik hoop dat u lezer er wijzer van wordt, want ik doe het niet voor de eeuwige roem. Daar koop je namelijk helemaal niets voor, heden ten dage.

L.D.Broersma

Baybasin en de huis-, tuin- en keukenavonturen

‘Hoe zou het nu met hem gaan?’, dat is een vraag die ik me af en toe stel.

Eind 2011 las ik dat al zijn schilderspullen, boeken en tv weggehaald waren uit zijn cel. Waarom ze dat deden werd niet duidelijk in dat artikel. Ik vond het sowieso te erg voor woorden om dat met een levenslanggestrafte te doen en hem alleen zijn gedachten te laten. Ik vind dat beslist een vorm van martelen. Maar hij mocht wel postkaartjes ontvangen, zo las ik. Dat was het moment dat ik besloot dat te doen. Ik dacht toen: weet je wat, ik stuur hem wekelijks een kaartje, dan heeft hij iets om naar uit te kijken( for the time being, dacht ik toen nog). In die tijd hield ik ook een fotoblog bij en schreef bij mijn foto’s een verhaaltje over mijn huis-, tuin- en keukenavonturen’ . Datzelfde deed ik toen per postkaart, heel compact vanwege de beperkte ruimte, maar toch een klein verhaal.

Ik schreef hem dat ik me bewust was van de eenzijdigheid, maar als er iets was dan kon hij dat laten weten via zijn advocaat of via zijn vrienden. Via de Talk2Myra’s radioshow begon hij mij te bedanken voor de postkaarten en mijn schrijfsels. En ook via vrienden heb ik wel eens een bedankje gekregen. Regelmatig schreef ik dat hij mij simpelweg moest laten weten dat hij mijn kaartjes niet op prijs zou stellen en ik zou stoppen.

Die schrijfsels waren vaak een toelichting op de inhoud van de foto en wat ik onderweg dan beleefde. Fotograferen is een hobby van mij en ik ben zelfs zover gegaan om in mn vrije tijd een paar jaar de fotovakschool te volgen. Hoe dan ook, ik hoopte met het sturen van de postkaarten, met mijn foto’s die ik op mijn zwerftochten door Nederland en daarbuiten maakte, een aantal zaken te bereiken:
wat ik al eerder zei, iets om naar uit te kijken, maar ook een basis om te delen met anderen, zoals je dat in het sociale leven ook doet. Iets dat luchtig is en geen zware kost.

Ik begon mijn kaartje altijd met ‘Dear mister Baybasin’ en zelfs dat had een reden. Ik las namelijk ergens dat de bewakers hem meneer zwembad noemden. Dat vond ik vreselijk, vandaar. Ik dacht dan lezen ze dat keer op keer, misschien verdwijnt dat dan. Maar aan die kaartschrijverij is dus een eind gekomen.

Sinds de dames Myra en Boudine van Boublog, me op een wel zeer nadrukkelijke manier te kennen hebben gegeven dat Baybasin geen enkel contact met mij op prijs stelt, ben ik met het sturen van postkaarten uiteraard gestopt. Het schrijven van huis-, tuin- en keukenverhaaltjes vergt een zekere spontaniteit en die is er na de interventie van de dames niet meer.

Wel heb ik zo mijn gedachten over de hele gang van zaken, want zodra ik kenbaar maakte dat ik contact had met Baybasin, begonnen de moeilijkheden. Eigenlijk was ik benieuwd hoe lang dat contact getolereerd zou worden, dus niet.

Je weet dat het komt en toch is dan de wijze waarop verrassend. Eerst al de interventie van zijn advocaat, via een aangever uiteraard, en later de interventies van Myra en Boudine van Boublog om mij te bewegen de hele website te deleten, omdat Baybasin dat zou willen. Dat laatste ging mij te ver.

Dat mijn beschouwingen door een aantal mensen niet op prijs worden gesteld heb ik uiteraard al langer door. Bij Steven Brown werd ik op een gegeven moment door twee stalkers belaagd zodra ik een commentaar schreef. Sinds ik niet meer reageer, zie je die mensen daar niet meer.

Bij de roestige spijker had ik last van een zekere Mannes, een reageerder die onder meerdere aliassen ook elders de confrontatie en dialoog met mij zocht, totdat hij glorieus ten onder ging in de dialoog bij De Roestige Spijker. Dat ik de discussie won is op zich wel humor, althans dat vond ik toen, maar in feite niet belangrijk. Wel dat zijn aandeel in de discussie werd gewist en vlak daarna kreeg ik een email van de redactie om mij voortaan te beperken tot 5 regels commentaar. Ik heb even nodig gehad om dat helder te krijgen, maar Mannes K. etc. etc. behoorde tot de redactie, schat ik zo.

Bovendien ontdekte ik dat de hogere legerleiding aldaar besloten had dat de roestige spijker, en dus mijn commentaren, niet gevonden mocht worden op google. Is dat niet curieus, voor een website die zelfs rechtszaken voerde om Dutch Injustice onder de aandacht van het publiek te krijgen? De Roestige Spijker bleef echter in de schaduw  opereren terwijl de jagers op Demmink via de andere kanalen de publieke opinie moesten zien om te vormen.

Begrijpen doe ik het wel inmiddels. Het sturen van de aandacht is een machtig wapen. Ik vind het interessant om te zien, want er moet een belang zijn voor zo’n blog om dat te doen.  Waarom denk ik namelijk dat bijvoorbeeld een blog als Barracuda voor de Pootorganisatie werkt, en mogelijk deel uit maakt van het redactieteam van De Roestige Spijker? Hoewel hij zogenaamd met mondsnoerende logica het complotterdom fileert, zoals hij zichzelf introduceert, maakte hij in feite reclame voor Micha Kat en in de slipstream genereert hij aandacht voor Demmink. En dat laatste past uitstekend in de jacht van de heren Poot op Demmink.

Niet verrassend dat ook Barracuda na maart vorig jaar, net als o.a. Micha Kat, zijn vertrek aankondigde. Recent maakte hij er op zijn site opnieuw melding van, om bezoekers aan het idee te laten wennen. Dat gaat altijd in de reactieruimte. Wat ook opmerkelijk is, is dat hij voortdurend de boodschap de ether in gooit dat Poot zich wenst te distantieren van Kat en dat deze hem niet meer betaalt. Een zekere Douwe vroeg hem een keer of hij daar dan de bewijzen van had. Daar wordt uiteraard dan niet op gereageerd. Poot zelf viel hij nooit af. Geen enkel kritisch geluid t.a.v. de heren Poot.

Hoe dan ook, rondom deze man Baybasin is veel gaande. En dan denk ik: Daar zit je dan Baybasin, nu in de zoveelste gevangenis tussen het beton. Ik hoop dat anderen mijn taak hebben overgenomen en je ter afleiding regelmatig een kaartje sturen over huis-, tuin- en keukenavonturen. Je bent niet mijn baby zoals Boudine van Boublog suggereerde, maar toch voel ik wel zorg. En zelfs al zou je besluiten een rechtszaak tegen mij en mijn website te beginnen, dan nog!…

Docudrama: Baybasin-Demmink en het publiek

Op 28 oktober 1997 deed de rechter uitspraak in het kort geding dat Baybasin uiteraard eerder had aangespannen tegen zijn uitlevering. Wanneer precies kan ik niet achterhalen, maar laten we uitgaan dat er vier weken is uitgetrokken om tot een uitspraak te komen, dan moet de zitting ergens begin oktober 1997 zijn geweest. Met de uitspraak was het plan om Baybasin op te pakken en per omgaande uit te leveren aan Turkije definitief in duigen gevallen. En dat was het begin van iets dat veel groter is geworden dan ooit gepland en voorzien inclusief de Demmink affaire.

Baybasin moest, hoe dan ook uit de weg worden geruimd. De denktank van de staat werd spoorslags bij elkaar geroepen. Wat nu? Lees verder Docudrama: Baybasin-Demmink en het publiek

Baybasin: Er heeft een oorlog gewoed

Het is een complexe materie, laat ik daarom eens proberen er een verhaal van te maken. Fictie, nouja.. hypothetisch, maar het zou maar zo waar kunnen zijn.

Aan de arrestatie van Baybasin ligt de (vermeende) heroinehandel ten grondslag. Zonder heroinehandel geen moord op Oge, ivm een heroineschuld, en geen arrestatie zou je kunnen zeggen. Nederland had net de IRT affaire achter de rug, maar veel helderheid heeft het niet opgeleverd t.a.v. wat precies de rol is geweest van de Nederlandse staat. Wel staat vast dat er een lijn lag tussen de Turkse -en de Nederlandse overheid, maar of ze de handel samen bestreden of juist van profiteerden blijft in het duister.

De Nederlandse staat bejubelt sindsdien wel voortdurend de vriendschappelijke relatie met de Turkse overheid en gaat zelfs zover
om, als enige binnen de Europese Unie, achter de volledige toetreding van Turkije te staan. Nederland en Turkije hebben sterke banden, dat is duidelijk. Maar waar is dat op gebaseerd? Echt oprecht, chantage of was het simpel weg het veilig stellen van economische belangen in een gebied dat rijk is aan grondstoffen?

Interessant in dat verband is een recente tweet van Rein Gerritsen over juist die economische belangen

En de gewone mens is niet in tel, dat blijkt wel:

Geen van beide staten had belang bij de Koerdische kwestie en zo kon er al gauw een Herenakkoord worden gesloten over de prijs, namelijk de uitlevering van staatsvijand, na Öcalan, nummer 2 Huseyin Baybasin, die na Brussel ook in Den Haag begin 1995 bezig was met het oprichten van een afdeling van de Koerdische regering in ballingschap.

De scenarioschrijvers van de overheid gingen naar aanleiding van het Herenakkoord meteen aan de slag en wisten Baybasin eind 1995 naar Nederland te lokken en direct over de grens te arresteren met de bedoeling hem linea recta uit te leveren aan Turkije. Maar toen vroeg Baybasin asiel aan. Dat was de eerste kink in de kabel. En de hele uitlevering kon na de uitspraak van de rechter eind 1997, niet doorgaan.

De scenarioschrijvers van de overheid moesten opnieuw aan het werk. Nu werd na krap vijf maanden opnieuw overgegaan tot een arrestatie en een tenlastelegging overlegd met het meest voor de hand liggende onderwerp nl: heroinehandel en moord, ingeleid door een ‘wetenschappelijk’ boek, de Maffia van Turkije van een wetenschapper in de criminologie, zie  Frank Bovenkerk. Een man die daarvoor ook al als deskundige nauw betrokken was  bij het IRT-onderzoek. In dat boek wordt Baybasin opgevoerd als het typische voorbeeld van een maffiabaas van mythische proportie en wordt in de media geintroduceerd als het equivalent van de beruchte Pablo Escobar.

Echter een ieder die zich verdiept in de procesgang, snapt dat het om een constructie gaat, die uiteindelijk heeft geleid tot zijn arrestatie en veroordeling. Dat zou betekenen dat ons rechtssysteem wordt misbruikt om politieke tegenstanders van een bevriende natie uit de weg te ruimen om wederzijdse belangen veilig te stellen.

Dan plotseling duikt er rond 2006/2007, nadat hij in de gevangenis bezoek had gekregen van twee Turkse afgevaardigden, met een aanbod voor vrijlating en compensatie van zijn bezittingen (een aanbod dat hij afwees), een geheim Turks rapport op dat in handen wordt gespeeld van Baybasin. In dat geheime rapport zou o.a. informatie staan over de chantage van de Nederlandse staat door de Turkse overheid ivm de pedofiele gedragingen van Demmink in Turkije. Hier begint een gemeen spel met een derde kaper op de kust, althans dat is mijn schatting.

Het is de periode dat Micha Kat, deel uitmakend van Poot&Co, belangstelling toont voor Baybasin en Demmink en dan met name Demmink. Demmink was al eerder in het nieuws geweest over zijn pedofiele gedragingen en zo was er een bodem voor de constructie van een verhaal, een mediacampagne. Na de aangifte van Baybasin, die  later zelfs een artikel12 procedure mbt de pedofiele gedragingen van Demmink start, zie je dat Poot&Co hun jacht op Demmink en de twintig miljardenclaim op de staat volop in gaan zetten.

Eerst werd een gemeenschappelijke vijand gecreëerd, Demmink, waarbij Baybasin Demmink op de kaart moest zetten door hem voor het gerecht te dagen. Poot&Co konden daarna de jacht openen met een boek, de Demminkdoofpot, dat uiteraard ‘gratis’ werd uitgedeeld, en met mensen die door hen werden gerecruteerd om mee te werken aan hun mediacampagne tegen kindermisbruik, immers daar leek het om te gaan. Toen de getuigenverhoren achter de rug waren en de deal m.i. was gemaakt, verklaarde Jan Poot in de Volkskrant dat het hem niet ging om de pedofilie maar om het rechtssysteem, immers de focus moest toen voor het volk daar naar toe worden verlegd.

En ook Micha Kat vond het verantwoord (zie hier)dat een veroordeelde chanteur, Jack Abramoff, die kinderen leverde aan politici om ze later te kunnen chanteren, dat uitgerekend zo’n man was benaderd om de ArrestDemmink campagne internationaal bekendheid  te geven, en via zijn bemiddeling voor een hearing in Amerika zorgde. Met misdadigers vang je misdadigers, zo verklaarde Micha Kat.

Het is allemaal inmiddels een zachte dood gestorven. De website Arrest Demmink is verdwenen. Van de Amerikaanse commissie hebben we verder ook niks meer gehoord en datzelfde geldt voor de documentaire Dutch Injustice. Het verhaal is via de frontsoldaten onder de aandacht gebracht en gauw overgedaan aan James Corbett. Ook ik volg hem al lange tijd. Het is een intelligente en kritische journalist, die grondig te werk gaat. Ik denk  niet dat hij zich voor het karretje laat spannen. Klik hier voor zijn artikel over ‘politiek en pedophelia’ van 16 april jl.

Wie er tot de Company van Poot behoorde en in welke relatie blijft gehuld in geheimzinnigheid, ook onderling. Men werkt en deelt informatie achter de coulissen, maar in het openbaar heeft men zogenaamd niks met elkaar. Toch is er ondanks die ontkenning wel degelijk sprake van een onderling verband tussen o.a. Klokkenluideronline, JDTV, Rechtiskrom, Demminkdoofpot, Boublog, HHC, Stevenbrowns blog, De Roestige Spijker, Talk2Myra, mogelijk crimesite en van de mainstreammedia in ieder geval het Katholiek nieuwsblad.

Eind 2012 werd  de website De Roestige Spijker gelanceerd zogenaamd n.a.v. een column, zoals ook Demminkdoofpot met behulp van een artikel in de krant van start ging. Overigens ook het boek de Demminkdoofpot is niet meer dan een visie van Jan Poot op de aangeleverde informatie door Micha Kat, Baybasin met zijn geheime rapport, een oud politieman Gerrit de Wit.

Rubinstein, een investeringsexpert, verklaart dat Poot hem had gevraagd en de financier is achter de stichting de roestige spijker. De tweede man Ottens blijkt iemand te zijn die zijn hele carrière bij de overheid heeft gewerkt, een koninklijke onderscheiding heeft gekregen en bovendien nauw heeft samengewerkt met Demmink. Daarnaast heeft hij een adviesbureau Menkind, waar hij zichzelf Otten noemt. Hij is de man die zich per 04-02-2014 laat registreren als de secretaris van de stichting. Pas bij de getuigenverhoren in 2014 komt hij tevoorschijn en loopt bij de getuigenverhoren pontificaal rond met zijn koninklijke onderscheiding opgespeld.

 

Voordat de getuigenverhoren plaatsvonden, gaf de oude heer Poot in februari via de media nog een waarschuwing af dat het hem menens was. Hij laat zijn zoon eind februari bij het katholiek nieuwsblad verklaren: “Mijn vader geeft nooit op!” 

Maar ook in de Volkskrant wordt in februari een waarschuwing afgegeven:

 

Ook De Roestige Spijker laat zich niet onbetuigd en laat ook in de VK een waarschuwing achter.

En als laatste is er nog een kleine onopvallende speler in het veld een zekere Hans Mauritz, die in diezelfde maand bij de Demminkdoofpot laat weten dat het boek dat ‘binnenkort’ zou uitkomen, over de moord op Marianne Vaatstra,dat dat boek een “omvangrijk hoofdstuk over Demmink bevat”.

Een hoofdstuk dat in het boek uiteindelijk gereduceerd werd tot een enkele regel. Hier wat meer achtergrondinformatie over hem. En alweer blijken er dan connecties te zijn met bekende figuren zoals Harm Brouwer.

De Haas 31 oktober 2012: “Hans Mauritz kwam in 2012 als executeur-testimentair (doet hij ook om geld binnen te slepen) in een fraudezaak bij Ballast-Nedam rechter Harm Brouwer (!) tegen.. Harm Brouwer kennen we ook van de zaak Vaatstra omdat Harm Brouwer als hoofd OM Leeuwarden de zaak vanaf de eerste dag in de doofpot manoevreerde..”

Het boek is overigens alweer van de schappen gehaald. Ik heb het gelezen en het zou eerder belastend zijn voor de heer Mauritz met zijn ‘granieten’ bewijzen, die niet meer omvatten dan dat er verklaringen waren afgegeven over de daders bij de notaris. Maar daarover kon in het boek geen verdere mededeling worden gedaan in verband met bedreigingen. Lust u nog peultjes? Het boek is via de rechter van de schappen gehaald. Ik zou zeggen opgeruimd staat netjes en zn straatje is weer schoon, how convenient. Niets is wat lijkt.

Hoe dan ook, de maand februari van 2014 stond in het teken van de laatste waarschuwing aan de staat. De hocus-pocus rechtszaak die daarop volgde in maart met alle getuigenverhoren was een optimale dekmantel voor de onderhandelingen tussen Poot en de Staat. En dat ging niet over de gronden en ontwikkeling daarvan voor Shipshol, immers dat bleek helemaal op niets gebaseerd te zijn, zo staat klip en klaar in een vonnis. De Pootfamily had zich notabene zelf teruggetrokken van de claim op die grond.

De heren Poot moeten hebben beschikt over zeer belastend materiaal voor de staat:

a. Dat kan te maken hebben met het bestaan van de vrijmetselarij en het satanisme binnen onze overheid, immers het symbool van het satanisme , de Baphomet, hangt pontificaal boven de deur, recht tegenover het
bureau van de premier en een ieder die binnenkomt moet er onderdoor.

Dat vind ik niet normaal, sterker een zeer verontrustend signaal. Toch rust er een compleet taboe op.

Dat het geen jachttrofee- maar wel degelijk een Baphomet betreft is zeer duidelijk als u de beide afbeeldingen vergelijkt.

Je hoeft niet heel ver te zoeken in de plaatselijke bibliotheek om tot die conclusie te komen. En dat zijn baas ook een aanhanger is van de Vrijmetselarij is ook al geen geheim meer, sinds een memo in de openbaarheid kwam waarvan het logo daar naar verwijst.

Ik noem het want ook onze koninklijke familie onderhoudt vriendschappelijke betrekkingen met de Turkse machthebbers. Misschien is dat verband er niet of vergezocht, maar het zou kunnen, immers voormalig koninging Beatrix had voor haar aftreden nog een aantal ontmoetingen met de Turkse machthebbers.

b. Het kan met de beveiliging van Schiphol te maken hebben en wat er aan geheime transporten via Schiphol werd en wordt vervoerd. De heren Poot zaten er bij wijze van spreken met de neus bovenop.

c. En dat kan te maken hebben met internationale belangen of alledrie.

Wat is de rol van Baybasin? De man is m.i. gemangeld. Hij is degene die levenslang heeft gekregen en naar het laat aanzien telkens wordt gebruikt voor het veiligstellen van de belangen van anderen, in het klein, in het groot. Ik heb zielsmedelijden met hem.

Hoe dan ook, niet lang na de getuigenverhoren* vorig jaar kondigde Poot aan zich terug te trekken, schreef nog een e-mailtje naar de Tweede Kamer voor het houden van een Parlementaire Enquete en daarna werd het stil. Ja er verschijnt zo nu en dan nog eens een artikeltje bij de Demminkdoofpot, maar dat zijn de laatste stuiptrekkingen. Hij zou genoegen hebben genomen met een afkoopsom van een paar miljoen, neee dat gaat er bij mij niet in. De heren Poot, Abramoff, Rubinstein, Ottens, de kopstukken, ze zijn verdwenen, wie maalt er nog om de documentaire Dutch Injustice. De RebeccaFoundation wie weet nog wie dat zijn? Hun opgetuigde websites InvestigateDemmink en ArrestDemmink, ze zijn allemaal verdwenen van het internet. Hier en daar is nog iets achtergebleven. Weet u het nog? Het kon allemaal, maar het hoeft blijkbaar niet meer.


Zelfs Micha Kat, het linke loetje van de alternatieve media, heeft het land verlaten. Hoe ze het hier in Nederland verder oplossen, zal ze een zorg zijn.

Er heeft een oorlog gewoed, uitgespeeld via de (alternatieve) media. De partijen hebben inmiddels getekend. De miljarden zijn witgewassen. Micha Kat is nog even druk doende met zijn gigamichaclaim, ben benieuwd hoe zich dat ontwikkeld.  (zie het volgende artikel 17-01-2018)

de volkskrant, micha kat en meer

En Baybasin? Baybasin was niet van de partij.

*Over de getuigenverhoren: Menigeen heeft zich er over verbaasd dat er zoveel getuigen werden opgeroepen en dat er zoveel tijd werd uitgetrokken voor die getuigenverhoren, bijna ongekend voor een civiele procedure. Voor mij is het klip en klaar dat ook hier goed over nagedacht is, immers voor de onderhandelingen tussen de partijen was tijd nodig en die tijd hebben ze genomen.

Demminkdoofpot: daar is over nagedacht!

Nu ikzelf geconfronteerd ben met het fenomeen domeinnaam ben ik op die manier ook eens gaan kijken naar wat de firma Poot&Co bedacht had voor hun  jacht naar de 20 miljard

Het eerste artikel op de site van de Demmink Doofpot luidt als volgt:

“Boek ‘De Demmink Doofpot’ luidt nieuwe fase Chipshol-affaire in (uit: Trouw)

04-06-2010
Met het gisteren gepresenteerde boek ‘De Demmink Doofpot’ belandt de geruchtmakende affaire rondom de ontwikkelingsmaatschappij Chipshol in een nieuwe fase. 

In het boek komen enkele anonieme bronnen aan bod die een topambtenaar van het ministerie van justitie indirect beschuldigen van pedofilie. Een beschuldiging die het Openbaar Ministerie (OM) al in 2008 van tafel veegde.

De reden dat Poot ten strijde trekt tegen de ambtenaar houdt verband met een voorval in 2006. Drie rechters hadden een jaar daarvoor aangekondigd dat Schiphol alle schade aan zijn bedrijf moest vergoeden. Hierna werden de magistraten vervangen. De nieuwe rechters kenden Chipshol zestien miljoen euro toe, veel minder dan de honderd miljoen waarop was gerekend.

Poot denkt nu dat van hogerhand werd ingegrepen op verzoek van de topambtenaar en noemt het ‘onthutsend’ dat minister Hirsch Ballin van justitie daarover zwijgt. Dat beeld werd nog eens versterkt toen de minister vorig jaar aangaf dat ‘van onrechtmatigheden geen sprake was’ toen bleek dat zijn topambtenaar in twee jaar tijd voor 13.000 euro gedeclareerd had aan etentjes. Poot denkt dat Schiphol de ambtenaar chanteerde met zijn vermeende pedofiele activiteiten. Nieuw is het idee van chantage niet. In 2008 klaagde de in Nederland tot levenslang veroordeelde Koerd Hüseyin Baybasin de topambtenaar tevergeefs aan. Turkije zou hem gechanteerd hebben om Baybasin te vervolgen, zo luidde de aantijging. Poot wil nu dat het OM een verkennend vooronderzoek start naar de justitiemedewerker. Maar hij heeft niet veel vertrouwen in een goede afloop. De baas van het OM, Harm Brouwer, is immers benoemd door de betrokken topambtenaar.”

Dat moet ik ze nageven: zo slim! Daar is over nagedacht: Demminkdoofpot. Het is zo succesvol, taalkundig allitereert het ook zo lekker en het suggereert veel geheimen, gekoppeld aan de naam van een hoge ambtenaar. Dit is puur marketing. Anonieme bronnen en uiteraard wordt hier Huseyin Baybasin opgevoerd om de boodschap kracht bij te zetten, en daarin bijgestaan door enthousiaste medestanders.

Ik ben weer eens even op zoek gegaan naar mijn commentaren op de website de demminkdoofpot en ik vind een aantal onder het artikel: “NRC stelt nu de vragen… die Jan Poot in 2010 al stelde”.Blijft interessant om te lezen, ook nu weer. Het geeft ook mij weer zicht op hoe mijn zoektocht naar de waarheid verloopt.

– door ldbroersma op maandag 24 maart 2014 om 22:20

Meneer Poot, u hebt de laatste tijd behoorlijk onder vuur gelegen, als zouden uw motieven onzuiver zijn. Maar wat u hebt ondernomen doet een ondernemer niet uit wraak. Dit is op uw pad gekomen en u bent zo moedig geweest om de handschoen op te nemen tegen een systeem van onrecht. De Nederlandse bevolking mag u dankbaar zijn. Ik ben het in ieder geval.

– door ldbroersma op donderdag 27 maart 2014 om 09:59
De verdienste van het internettijdperk is dat we met zn allen de geschiedenis schrijven; van dag tot dag back to the future. Vroeger was de geschiedenis het terrein van wetenschappers, nu zijn we allemaal als burgers getuige en live betrokken, actief danwel passief, je kunt er niet om heen dit fenomeen van real time verslaglegging van de gebeurtenissen. Ik vind het persoonlijk ongelooflijk vermoeiend, maar tegelijkertijd ook zeer fascinerend.

Wij leven in een wereld waar we er voortdurend aan worden herinnerd dat het moderne leven uitsluitend gaat om bezit: informatie, geld, goederen, water, land, hetgeen groeit en bloeit, de grondstoffen, de mineralen, de dieren, en ja ook mensen, het dna, de virussen, zelfs ziekte vertegenwoordigt een waarde uitgedrukt in een verdienmodel, en dan de ruzies daarover op nationaal en internationaal niveau, waar een mensenleven meer of minder niet telt. De beroemde behoeften hiërarchie van Maslow wordt weggezet als een leuk speeltje voor de psychologie en dat terwijl de definitie van economie toch echt stelt dat het allemaal draait om het bevredigen van behoeften. In een financieel economisch tijdperk worden de behoeften dan ook gezet in een verdienmodel en door politici verkocht als: „ for the benefit of us all” , en nauwelijks getoetst aan het recht op een menswaardig bestaan danwel de menswaardigheid. Dat wringt.

Gezien de grote belangen, die ontegenzeggelijk ook hier spelen, is vanzelfsprekend dat de mogelijke of veronderstelde motieven van de hoofdrolspelers tegen het licht worden gehouden, zijn die wel zuiver? Bestaat er nog zoiets als het belangeloos inzetten voor de menswaardigheid. En zo worden ook de motieven van De Roestige Spijker, de heren Poot, de advocaten, de rechters, het OM, de minister, de ambtenaren, de politiek en niet te vergeten, het publiek zelf, waaronder de vermeende trollen, tegen het licht gehouden. En dat is een goede zaak, tenzij je je als toeschouwer er in verliest en dat kan heel gemakkelijk. Ik probeer voor mijzelf daarin een evenwicht te vinden. Of dat altijd lukt is een tweede.

Hoe dan ook, ik volg U meneer Jan Poot nu een jaar of twee. Ben begonnen op de sites over de Demminkdoofpot en Shipshol. Ik heb Uw vlammende betogen gelezen die U plaatste in de kranten. Ik kan ook niet kijken in de hoofden van mensen, en uiteraard ook niet in Uw hoofd, maar de consistente, de openheid en oprechtheid die er, door de tijd heen, uit spreekt maakt dat ik in U geloof. Ook ten aanzien van mevrouw Van der Plas heb ik geen enkel voorbehoud. Ten aanzien van andere hoofdrolspelers: ik volg de realtime gebeurtenissen met zeer veel interesse en denk er het mijne van en laat er soms, voor sommigen iets te vaak, mijn visie op los in de hoop dat het iets bijdraagt in het herstel van het recht, van ons allemaal, op een beetje geluk. Want daar gaat het in het leven toch om, nietwaar meneer Poot?

– door ldbroersma op vrijdag 28 maart 2014 om 09:30

Meneer Poot, het ligt natuurlijk zeer gevoelig allemaal. Niet alleen regeert de leugen, maar ook de angst in de harten van veel mensen. Ikzelf vind het erg logisch dat het af en toe giert van de emoties in de uitingen. En ik vind het uitstekend dat mensen zich uiten, al is het anoniem. Het is gewoon een gezonde zaak: de mensen zijn er mee bezig en betrokken en het is niet niks wat omgaat in die hoofden. En U meneer Poot met zoveel levenservaring acht ik zo wijs dat U daar afstand van kunt nemen, ook als het Uzelf betreft.

Er is een organisatietheorie geïnspireerd door een tweetal wetenschappers, de Rus Prigogine en de Belgische Isabella Stengers, die een boek geschreven hebben: Orde uit Chaos. Hun theoretische inzichten komen er, zeer vereenvoudigd, op neer dat je chaos nodig hebt om tot een hoger niveau van ordening te komen.
Nu zullen misschien mensen zich afvragen waar je chaos aan kunt herkennen. Simpel: overregulering en controle en de reacties daarop.

In de periode van chaos, veroorzaakt door overregulering, controle en de reacties daarop, kun je bij wijze van spreken zaadjes planten die mogelijk aanslaan en de ontwikkeling meehelpen richting die hogere ordening. Maar garanties heb je niet dat het aanslaat. U meneer Poot heeft uw best gedaan door de mensen te informeren en U bent het moeilijke pad gegaan.

Maar genoeg complimenten nu aan Uw adres, over tot de orde van de dag.

– door ldbroersma op zaterdag 29 maart 2014 om 12:27
Heel mooi appie b.broek, verschillende soorten logica, die tegelijkertijd spelen. De vader, de zoon en de rest. 🙂

– door ldbroersma op maandag 31 maart 2014 om 15:35
Antonia, u schrijft: ” Ik ben blij met hetgeen door vasthoudende en moreel bewuste mensen als Jan Poot , Adèle van der Plas maar ook Micha Kat,bereikt is ondanks de enorme tegenwerking van het Kabinet..DAT is pas infaam !”

Ik ging er vanuit dat het hier geen driemanschap betreft. Ik dacht ook dat de heren Poot afstand hadden genomen van Micha Kat en zijn website Klokkenluider online, al sinds zijn terugkomst uit Thailand. Maar ik begrijp nu, door recente uitlatingen van Kat, dat hij nog altijd door de heren Poot ruim wordt betaald voor zijn diensten.

Dat verdient als ik zijn site bekijk niet de kwalificatie „moreel bewust”. In tegendeel ik vind het shocking. Het mag dan mogelijk een tactiek zijn om de zaak Demmink open te breken, maar niet op die manier. Nee, daar heb ik geen woorden voor. Ieder weldenkend mens kan daar onmogelijk in meegaan. Laat staan zelf mooi weer spelen en een ander in dit geval Micha Kat het vuile werk op te laten knappen, want daar komt het dan op neer.

Dat Demmink een pedocrimineel is, is aannemelijk geworden. Of deze civiele rechtszaken gebruikt gaan worden ten behoeve van andere belangen is de vraag maar niet ondenkbaar meer voor mij, nu ik dit weet.

Voor mij is ook de vraag: Gaat dit ten koste van Baybasin, wordt hij weer geofferd? De toekomst zal het leren, heren. U mag best weten, ik ben zeer teleurgesteld.

– door ldbroersma op zaterdag 12 april 2014 om 18:58

Beste Antonia, ethiek en moraliteit is ook bij de heren Poot ver te zoeken. Recent moet ik weer lezen dat de oude heer Poot zich niet een bouwmeester toont maar een rekenmeester die van een paar hectare land met behulp van zn beste vrienden een miljarden winst wenst te genereren. Zeker ook de leergang groeigenerator aan de Erasmusuniversiteit gevolgd; hoe word ik rijk zonder een poot uit te steken. De boeren slaan groen en geel uit van jaloezie.

 

– door ldbroersma op maandag 14 april 2014 om 09:48
Beste Antonia, wat u aanziet voor bitterheid is cynisme dat voortkomt uit teleurstelling.

Het verhaal dat u schetst is het verhaal waarin ik lange tijd ben meegegaan omdat ik van nature een ietwat luie of naieve kijk op het leven en de mensen heb, maar ik ben daarnaast ook behept met een logisch brein dat na enige prikkeling bereid is aan de slag te gaan, ongeacht wie het betreft.

Kortom, loyaal ben ik niet echt behalve aan mijn familie, vrienden en de man Baybasin, omdat ik me daadwerkelijk verdiept heb in zijn zaak, in ieder geval voldoende om tot de conclusie te komen dat hij nu al 18 jaar onschuldig gevangen zit. Ik vind het zelfs verbijsterend dat het heeft kunnen gebeuren. En ongetwijfeld heeft het kunnen gebeuren door misstanden en criminele activiteiten van lieden binnen onze eigen staat.

In de jaren dat ik dit nu volg zijn mij zaken opgevallen waar ik geen antwoord op had, maar ik ben ook uitstekend in staat om problemen voor the time being apart te zetten in het vertrouwen dat ooit dat ontbrekende puzzelstukje wordt aangereikt.

Kijk plusminus twee jaar geleden heb ik de heer Poot verzocht een functioneringsgesprek te voeren met de heer Kat vanwege de toegeslagen tropenkolder. Direct daarna meldde Kat dat hij terug moest keren naar Nederland ivm financiele moeilijkheden en het verhaal ging dat de heer Poot gestopt was met betalingen. Hij moest daarom ook zijn appartement ontruimen.

Daarmee leek het alsof de banden met de heren Poot waren verbroken. Die banden zijn dus nimmer verbroken, integendeel. De heer Kat blijkt nog steeds in opdracht van de Pootfamily te werken, ruim betaald te worden en dan ook nog eens de mensen mag vragen om donaties en investeringen in zijn gigamichaclaim, zonder enige correctie van zijn opdrachtgevers de heren Poot.

Dat vind ik shocking en dat plaatst al die ongerijmdheden ineens in een andere context en worden de zaken, waar ik voorheen geen bevredigend antwoord op had, duidelijk en logisch.

Ik heb hele nette vragen gesteld bij De Roestige Spijker:

zaterdag 29 maart 2014 om 07:41
reactie op: vragen op de website vd roestige spijker

Het zal u niet zijn ontgaan dat er veel commotie is ontstaan tussen Kat en Vrijland over de motivatie van het team van de De Roestige Spijker en haar financiers de heren Poot.

Persoonlijk vind ik het vanzelfsprekend dat op een moment onzekerheden binnensluipen, maar het gevaar dreigt dat dit als ik het zo bekijk, uitmondt in speculatie en een complete vertrouwensbreuk oplevert. Dus het baart ook zorgen. Het is daarom m.i. voor ons allen van belang om zaken te verhelderen.

Kwestie 1
Micha Kat heeft voortdurend aangegeven dat er twee partijen zijn die recht tegenover elkaar staan en elkaar zelfs bestrijden, namelijk het team Kat en Poot en daarmee de Roestige Spijker versus het team Baybasin/van der Plas. Is dat daadwerkelijk de verhouding? En wilt u daar een toelichting op geven?

Kwestie 2
Ergens is in de Volkskrant staat geschreven dat de samenwerking met Kat is gestopt. De vraag is nu toch gezien zijn uitlatingen: Is hij nu wel of niet in dienst van de heren Poot en zo ja, ontvangt hij daarvoor een maandelijkse vergoeding.

Kwestie 3
Daarnaast: meneer Rubinstein heeft zich tijdens een radiointerview expliciet uitgesproken over de kwestie Baybasin, in die zin dat hij hem onschuldig acht en het een schande vindt dat de man nog steeds gevangen zit. Tevens verweet hij het Nederlands Publiek laksheid in de kwestie. Baybasin wordt genoemd in Dutch Injustice en speelt daarin een belangrijke rol ivm de chantagepositie van Nederland ten opzichte van Turkije. Hoe kijkt de Roestige Spijker daar tegen aan en wat doet de Roestige Spijker zelf in dit verband.

Kwestie 4
De heer Poot heeft, zoals hijzelf in het verleden te kennen heeft gegeven, de miljardenclaim mbt de Shipsholzaak verkocht aan een Amerikaanse partij. Daar horen we niets meer van, maar vanzelfsprekend hebben deze niet voor niets in deze claim geinvesteerd. De suggestie is nu gewekt dat u, gezien de financiële expertise van Rubinstein en de politieke en justitiële expertise van Ottens, daar mogelijk banden mee heeft en samenwerkt. Kunt u daar uitsluitsel over geven?

Kwestie 5
Kat deed de suggestie dat advocaat Kaaks opvallend niet doorvroeg, op momenten dat je het zou mogen verwachten, bevestigd door Langendoen, die zich daarover verbaasde. Dit heeft eigenlijk het wantrouwen t.a.v. de zuivere bedoelingen aangezwengeld. Het werd de aanleiding om deze getuigenverhoren te plaatsen in het grotere geheel met alle gevolgen, vooronderstellingen, aannames cq speculaties. Alles wordt nu onder een vergrootglas gelegd en met wantrouwen tegemoet getreden. Het zou zeer verhelderend zijn om van u te vernemen hoe u de huidige getuigenverhoren plaatst, bijvoorbeeld kijkend naar de op handen zijnde strafzaak t.a.v. Demmink. En hoe u aankijkt tegen de toekomst van de Roestige Spijker. Wat wilt u uiteindelijk bereiken.

Het zijn eerlijke vragen en ik hoop dat u daar concreet op antwoordt in de hoop dat daarmee het post gevatte wantrouwen wordt weggenomen dat deze getuigenverhoren en de acties van De Roestige Spijker uitsluitend zijn georchestreerd om belangen veilig te stellen van zowel de Amerikaanse investeerder in de miljardenclaim als de belangen van De Nederlandse staat mbt Demmink en kwestie Baybasin. door: ldbroersma

Tot zover mijn vragen bij De Roestige Spijker. En daar waar de staat der Nederlanden en sommige ambtenaren in het bijzonder de maat wordt genomen, hoe terecht dan ook, wensen de heren zelf daarvan verschoond te blijven. Zij antwoorden niet en verantwoorden zich niet, op geen enkele wijze. Zij vertellen zelf of via de door hen gefinancierde media wat zij willen dat wij denken of aandacht aan besteden. Over de wijze waarop zou ik een heel boek kunnen schrijven.

Ongetwijfeld zijn er vele misstanden binnen onze overheid, daardoor krijgt men ook mensen mee, want het is toch zo. Maar dan komen we terecht op motivatie, die u hoogstaand acht. Ik inmiddels niet.

Ik heb me verbaasd over goudvinkje Kat, over de uitingen richting hoogwaardigheidsbekleders zonder enig weerwoord of repercussie. De walgelijke onzindelijke oneliners. En dan te bedenken dat dit in opdracht was, immers hij werd daarvoor rijkelijk betaald.

De oude heer Poot deed ook behoorlijke uitspraken en ook hij kon dat ongestraft doen. Hij beweerde dat dat duidde op mogelijke waarheid van zijn beweringen. Ik schat dat hij dat kon zeggen omdat hij over meer informatie beschikte en zelfs bewijzen, meer dan wij ooit hebben hebben gezien.

En daar komt de verkoop van die gigaclaim op staat van 20 miljard om de hoek kijken. Daarvoor is het boek de Demminkdoofpot echt niet genoeg. Sterker nog een lokkertje, meer niet. Er wordt een spel gespeeld, ook met de huidige rechtzaken.

Het publiek mag het doen met een parlementaire enquete, waarvoor zij dan de heren Poot dankbaar mag zijn, terwijl achter de schermen druk onderhandeld wordt over die 20 miljard. En hoogst waarschijnlijk is de deal al lang gemaakt.

En u denkt dat Robert Rubinstein en die meneer Ottens, vrijheidsstrijders zijn? Ik heb hun c.v. eens bekeken. Geen trotse vermelding van hun stichting te vinden en de rest duidt ook al niet op een altruistische inborst.

En of Jan Poot, of zijn zoon for that matter, Robin Hood is?

Op de site van Martin Vrijland vind ik het volgende artikel:

“Waar Micha Kat zich jarenlang focuste op het beschuldigen van oud-secretaris generaal Joris Demmink van pedofilie, lijkt hij nu te worden ingezet als afperser in de vleesbranche. Ja, want ook de Demmink zaak leek te draaien om afpersing; afpersing van de Nederlandse staat welteverstaan. Daar werkte hij voor en namens de familie Poot van het bedrijf Chipshol, dat meende recht te hebben op een claim van 20 miljard (zie hier en hier). Ik toonde echter aan dat de familie Poot helemaal geen recht had op die claim, omdat zij zelf in een rechtszitting de overeenkomst die daarover zou zijn met de firma Landinvest, ongedaan lieten maken (zie dit vonnis). Jan Poot nam niet alleen zijn investeerders bij de Poot, maar hield de hele wereld voor de gek met een vermeende gronddeal met Landinvest waarmee hij claimde recht te hebben op gemiste inkomsten als gevolg van het feit dat Schiphol geen heil zag in de projectontwikkelingsplannen van Chipshol Forward. Chipshol hield zwartboeken van meerdere mensen bij – zo meldde een kroongetuige – waaronder een zwartboek van Camiel Eurlings. Het grootste zwartboek was echter dat van Joris Demmink. Zo werd de Nederlandse staat onder druk gezet met een vermeend pedofiliedossier. De kans dat dit deels gebaseerd was op feiten is levensgroot, omdat Demmink zijn voorliefde voor jonge jongens niet ontkende. Echter bleek de familie Poot zelf samen te werken met een veroordeeld afperser en kindermisbruiker, genaamd Jack Abramoff. Het gehele dossier aangaande deze zaak vindt u hier.
Nu de firma Chipshol beweerd heeft dat ze haar strijd om de gronden en de daarbij behorende claim heeft gestaakt, lijkt Micha Kat opnieuw te worden ingezet als hitman-schrijver. Of zouden we het misschien professioneel afperser kunnen noemen? Of de familie Poot haar strijd gestaakt heeft of gewoon die indruk heeft gewekt via de media om zo uit de schijnwerpers te geraken en ondertussen met miljarden op zak loopt, is maar zeer de vraag.” 

Ikzelf denk dat tijdens de rechtszittingen van de Roestige Spijker versus Demmink de deal is gemaakt. Ze waren allemaal aanwezig, de hoofdrolspelers: Peter Poot, Rubinstein, Ottens, vdr Plas. En daarna trok Poot zich terug met zijn Shipsholwebsite, ook ArrestDemmink.com is verdwenen. Rubinstein doet nauwelijks nog iets voor het goede doel. Micha Kat is wat vaag bezig in Ierland. Alleen hier houden de frontsoldaten de gemoederen nog een beetje bezig. En Jan Poot? Nou die jodelt hoog in de bergen van Zwitserland. Het land dat bekend staat om zn frisse lucht en zn banken nietwaar.