Baybaşin en zijn ‘weapon of destruction’

Advocaat Generaal Aben in zijn conclusie van 4 september 2012 over het veronderstelde complot in de zaak Baybaşin, hij schrijft:
“Onvoorspelbaar was ook de straf die de Nederlandse rechter zou opleggen (als hij daartoe al zou overgaan). Baybaşin zou alleen effectief zijn uitgeschakeld bij de oplegging van een levenslange gevangenisstraf. Maar die straf was tien jaar geleden in elk geval (nog) hoogst uitzonderlijk. Die strafmaat viel niet zonder meer te verwachten. Uiteraard tenzij ook de Nederlandse rechter in het complot was betrokken, maar dat is geen veronderstelling die aan het herzieningsverzoek ten grondslag is gelegd. Bovendien was het in dat geval veel makkelijker geweest als de (gecorrumpeerde) rechter de uitlevering naar Turkije had toegestaan. Daar wisten de geheime connecties van Çiller wel raad met iemand als Baybasin. Zijn vlucht naar het buitenland was niet zonder reden.”

In zijn ijver om de complottheorie te ontkrachten Verder lezen Baybaşin en zijn ‘weapon of destruction’

Baybaşin: a free spirit after all

Tijd voor een samenvatting van de artikelen die ik sedert 28 januari heb geschreven. Als u op de titel klikt met uw muis dan komt u op de originele pagina terecht, maar leest u eerst de hele samenvatting.

De affaire Baybaşin is complexe materie. Ook voor mij is het een zoektocht naar de waarheid. Een zoektocht waarin ik u mee wil nemen:

politiek gevangen in Nederland

Uit de aankondiging: “Is Baybasin een politieke gevangene? Filosoof Rein Gerritsen spitte de zaak uit. Het resultaat is een meeslepend verslag waarin Turkse en Nederlandse veiligheidsdiensten, politie, ministers, en topambtenaar Joris Demmink in het bijzonder, een dubieuze rol spelen. Spannend, smerig en helaas waar; het levensverhaal van de Turkse Koerd Huseyin Baybaşin.” Het boek zou volgens de aankondiging in april 2015 uitkomen, maar het wordt maand na maand uitgesteld “om de belangen van Baybasin niet te schaden”, volgens Rein Gerritsen en tevens blijkt dat de publicatie afhankelijk is van de uitspraak in het Herzieningsverzoek dat nog steeds loopt.

Hüseyin Baybaşin, de man, zijn leven, zijn toekomst!

Heeft Baybaşin die een levenslange straf uitzit in de Nederlandse gevangenissen, een leven, een toekomst? De behoeftenhierarchie van Maslow levert een houvast voor zijn verhaal. Voor een menswaardig bestaan, ook in de gevangenis, geldt het recht op het hebben van behoeften.

En helaas moeten we constateren dat zijn recht op een menswaardig bestaan in de Nederlandse gevangenissen tot nu toe grof is geschonden.Ook zijn recht op een eerlijk proces wordt hem ontzegd.

het kaartje dat voor opschudding zorgde

Op mijn ansichtkaart stond: “Thank you for your email.” Wat ik uit ruimtegebrek verzuimde er bij te zetten was dat ik via het advocatenkantoor zijn bericht had ontvangen. Zonder dat ik mij daarvan bewust was heeft Baybaşin daar de prijs voor moeten betalen. Veertien dagen lang stond hij onder nog strenger toezicht, waarschijnlijk was de staf van Norgerhaven, de gevangenis waar hij momenteel verblijft, op zoek naar een mobiel telefoontje waarmee hijzelf emails zou kunnen verzenden en ontvangen. Dat mobieltje had hij uiteraard niet.

vraag aan Baybaşin: zijn gevangenisbudget

Er werd in de krant gesuggereerd dat Baybasin het  goed heeft in onze gevangenissen. Maar een postzegel bijsluiten om een brief te kunnen retourneren is niet toegestaan, omdat die zegel een waarde vertegenwoordigt dat zijn toegestane budget van 100 euro per week die hij van zijn familie krijgt voor eten, drinken, toiletartikelen, hobby en telefoonkaarten, om via de telefoon van de gevangenis met familie, advocaten en vrienden contact te krijgen, te boven gaat. Andersom gaat niet, behalve per brief. En dat laatste dacht ik, maar achteraf had ik beter kunnen weten als ik zijn mededeling daarover beter tot me door had laten dringen. Zie daarvoor het artikel Pottenkijkers gewenst.

baybaşin laat zich ‘verwennen’ in Norgerhaven

In de krant verscheen een artikel over de voorgenomen verhuur van Norgerhaven door de Nederlandse Staat aan Noorwegen. De gedetineerden, waaronder Baybasin zouden moeten vertrekken en hebben dat via kort geding weten uit te stellen. Het verhaal in de krant schetst de Nederlandse bevolking een beeld alsof we hier te maken hebben met weigerachtige verwende gedetineeerden, die dan wel iets mogen willen, maar niets hebben te willen.

baybaşin antwoordt op mijn vraag over zijn budget

Een ontstellend verslag van zijn verblijf in de Nederlandse gevangenissen. 19 maal verplaatst, 6 jaar in volstrekte isolatie, 1 1/2 jaar in gedeeltelijke isolatie, en dankzij een kort geding daarna een iets beter sociaal leven, maar nog altijd zeer zeer onder de maat, hij wordt tussen half vier smiddags en half negen de volgende ochtend opgesloten in zijn cel.  Hij eindigt met de woorden dat hij niet meer te helpen is omdat ons rechtssysteem is vernietigd, hartverscheurend. Maar hij vertelt ook dat ze zijn lichaam gevangen kunnen zetten maar zijn geest en geestkracht nooit. He is a free spirit after all. Dat heeft hij wel bewezen in die bijna twintig jaar gevangenschap.

intimidatie of zinloos geweld

De dag na de zitting op 27 januari 2015 belde Baybaşin mij om me te bedanken voor mijn aanwezigheid. Hij vertelde dat de bewakers hem deze keer correct en zelfs vriendelijk hadden bejegend: hij was niet geduwd en er werd niet aan hem getrokken zoals die keer in Den Bosch, waar ik persoonlijk getuige van was. Ik zei: “Dat is mooi”. Je zegt het en tegelijkertijd besef je dat het eigenlijk helemaal niet mooi is, maar diep triest.

het Herenakkoord tussen Turkije en Nederland

Nederland had een geheim akkoord gesloten met Turkije om Baybaşin op te pakken en uit te leveren aan Turkije. Laten we het alsjeblieft geen complot noemen, maar een Herenakkoord. In het Engels wordt het een Gentlemen’s agreement genoemd. En daarvan komt nooit iets op papier, nou ja een diplomatiek verzoek zou in het dossier zitten. Toch zou er volgens het boek van Frank Bovenkerk wel degelijk sprake zijn geweest van een Turks arrestatieverzoek via Interpol. Ik heb over dat boek de Turkse Maffia een serie artikelen geschreven. Zie hier.

ik eis een bewijs zei de rechter

Op 26 januari jl diende een zaak tegen zijn voormalig advocaat Wladimiroff wegens belangenverstrengeling omdat hij advocaat werd van Demmink. Als toehoorder alleen al een nare ervaring. Eerst dat een tolk na elke zin van Baybaşin een vertaling moest geven. Niet voor de rechters, want die verstonden wel Engels, maar voor ons het publiek, zo meende de voorzitter van de raad van Discipline het voor ons te moeten regelen. Het publiek dat niets werd gevraagd. ‘Om de beurt, om de beurt’ riep de rechter voortdurend naar Baybaşin, als de tolk en hij bijna simultaan spraken. En vervolgens werd hij ook nog eens telkens onderbroken met de vraag: Heeft u daar een reçu van, heeft u daar een kopie van?  In mijn nachtmerries hoor ik het nog: “Om de beurt, om de beurt, heeft u daar een kopie van, heeft u daar een reçu van? U moet bewijzen!” Ik werd er behoorlijk onrustig van, hoe moet het dan voor Baybaşin zijn geweest. Hij bleef er opmerkelijk rustig onder. Hoe dan ook, een ontluisterende vertoning van het Nederlands recht in de rechtszaal.

de rechters spelen blindenman

Voor mijn ogen zag ik het gebeuren, de last voor Baybasin werd, door de gang van zaken en het vragen naar de bekende weg, zwaarder en zwaarder ten gunste van Wladimiroff. De weegschaal weegt hetgeen de rechter wil wegen. En het zwaard van vrouwe justitia wordt daardoor een zwaard van Damocles. En dat geldt voor alle rechtszaken van Baybaşin, zo bekeken.

het bewijs van het gelijk

Het Nederlandse rechtssysteem is niet ingericht op waarheidsvinding maar op het bewijs van het gelijk. Wie met de beste papieren komt die krijgt gelijk, maar is dat de waarheid? Nu dat mogen we in zn algemeenheid hopen, maar hoeft niet per definitie zo te zijn, de geschiedenis leert dat, met zovele vergissingen waardoor onschuldige mensen achter de tralies verdwijnen, opzettelijk of onopzettelijk. Hoe dan ook,  een bewijs kun je construeren, de waarheid is de waarheid, al draagt die soms vele maskers.

waarom zijn de bananen krom

De waaromvraag is een essentiele vraag. Iedereen wil weten, als hem of haar iets wordt aangedaan, waarom dat zo is. Het is menselijk om op zoek te gaan naar antwoorden. Bij zijn arrestatie waren de meningen tussen Turkije en Nederland over het waarom ietwat verdeeld: De Turkse minister eiste de eer voor zichzelf op: „Wij hebben Baybasin gearresteerd” zo zei hij dat letterlijk. En hij kon ook precies uitleggen waarom: „ Baybasin ondersteunt met grote sommen geld de Koerdische TV-zender Med-TV, het Koerdische parlement in ballingschap en de PKK. dat hebben we nu een halt toegeroepen.”

Het Nederlands Openbaar Ministerie legde het iets anders uit: Baybasin was gearresteerd omdat hij leider was van een ongekend groot misdaadconcern. Men ( let op niet wij of het OM) had vijf maanden zijn telefoon afgeluisterd. Hij verdiende miljoenen met zijn drugshandel en minstens twee keer had hij met zijn autotelefoon in code taal ( let op: make him call was de codetaal voor maak hem koud) vanuit Nederland een opdracht tot moord gegeven, in de Verenigde staten en Turkije.”

Baybaşin: opvolger van Grootcrimineel Bruinsma der Lage Landen

Wij, burgers van Nederland moeten geloven, op basis van de vonissen en arresten, dat wij hier te maken hebben met de opvolger van grootcrimineel Klaas Bruinsma der Lage Landen; dat we te maken hebben met een man die stoïcijns zijn grootgruttersbedrijf in de Heroine en aanverwante zaken zoals moord, gijzeling etcetera etcetera, vanuit het centrum van zijn misdaadorganisatie in het idyllische stadje Lieshout, als een zieltje zonder zorg, immers hij was eindelijk ‘vrij’ om te gaan en te staan in die periode, via de telefoon zijn handel en manschappen bestierde en dat hij daarmee in een korte periode van vijf maanden, zo staat in het vonnis, miljoenen verdiende. Zoveel dat de Nederlandse staat zich gerechtigd voelde al zijn bezittingen in beslag te nemen. Inderdaad het is een absurde voorstelling van zaken en toch meent de Nederlandse staat dit te kunnen verkopen als de waarheid.

zijn dubbelloops jachtgeweer

Zo las ik in een tweet van voormalig raadsheer Wicher Wedzinga:

“Binnenkort op mijn site: Het dubbelloops jachtgeweer van Baybasin. Ten onrechte tot levenslang veroordeeld dmv duivelse politieke intriges?”

Als antwoord: Of dat door duivelse politieke intriges is gerealiseerd mag van mij, maar dat is een duivels pad, met zoveel valkuilen. Dat doet Baybasin geen recht, dat hebben we tot nu toe gezien, immers wat kon en kan de man uitrichten met zijn dubbelloops jachtgeweer ( zijn verdediging) als hij zich geplaatst ziet tegenover de tankbrigade van de staat. En dat zijn de verhoudingen, helaas.

de stille staatsgreep

Baybaşin meent dat ons rechtssysteem is vernietigd en dat is goed te begrijpen, maar ik zou liever zeggen dat ons rechtssysteem zodanig is omgevormd dat een klein netwerk van mensen op cruciale plekken, in staat is waar nodig (politieke) tegenstanders of anderszins uit de weg te ruimen cq buiten spel te zetten. Tevens in staat is om misdaden begaan door mensen van het eigen netwerk, of dat nu binnen of buiten de overheid is, af te dekken. Zelfs door onschuldigen de schuld in de schoenen te schuiven.

Ik schrijf met opzet waar nodig. Wanneer de belangen van het old-boys-network niet worden aangetast, zal het rechtssysteem gewoon zn werk doen.

Baybaşin tegenover de denktank van de staat

De staat blijft Baybasin steeds een stap voor,  zoals we hebben gezien met de wet Herziening te voordele, die is ingevoerd nadat Baybasin 1-4-2011 om herziening vroeg. Net voor de uiterste datum dat de Hoge Raad met een eindoordeel moest komen trad de wet in werking. Een wet waaruit m.i. met opzet het tijdslimiet werd weggelaten.

de koninklijke uitweg

Na 4 jaar heeft het onderzoek van Advocaat Generaal nog steeds niet tot een eindconlusie geleid. Hij heeft zelfs weer een nieuwe expert aangetrokken, een volstrekt onbekende man, die de problematiek vanuit een geheel andere invalshoek zal benaderen. Kortom zie hier de making of an excuse. Aben bereidt een slechtnieuwsgesprek voor, en deze meneer van den Heuvel mag het voorwerk doen.  Daarna rest er voor Baybaşin nog één uitweg en dat is de Koninklijke uitweg ofwel gratie, voor de derde maal.

driemaal is scheepsrecht

Hoe krijg je het nu voor elkaar om de man Baybaşin te bewegen gratie te accepteren? Dat doe je als volgt:

1.je maakt zijn rechtsproces slopend en slepend, door het op alle mogelijke manieren te frustreren. En gefrustreerd is het!

2. zijn gevangenschap zo moeilijk te maken dat hij verlangt naar gratie.

Dat is het verhaal. Het verhaal van Baybasin in Nederlandse gevangenschap.

(ad1: Inmiddels schat ik dat gekozen wordt voor een gulden middenweg namelijk een gedeeltelijke herziening, waarbij de moord op Oge vervalt maar de handel in heroine onvoldoende weerlegd wordt verklaard. Ik heb er hier over geschreven. Ad2: het is voor Baybasin helaas niets geworden in een alles of niets strijd. )

zijn veroordeling een povere constructie

Wat het belang is daar moeten we nog steeds naar raden. Zijn het die pedofiele gedragen van Demmink, wordt de Nederlandse staat gechanteerd door de Turkse overheid of zijn het wederzijdse economische belangen, zijn het verplichtingen in NATO verband, is het de nasleep van de IRT affaire en de drugshandel of simpelweg prestige en niet willen toegeven heel erg fout te hebben gehandeld? Of is het een combinatie van al deze aspecten. Het is een grote en inderdaad zeer complexe zaak (geworden). Dat is voor mij duidelijk. Echter, de veroordeling van Baybaşin is en blijft een povere constructie.

Tot slot, dat Baybasin onschuldig is waarvoor hij is veroordeeld, daar twijfel ik na alles wat ik heb gelezen geen moment meer aan. Waarom hij nu juist door de Nederlandse staat veroordeeld is? Dat blijft vooralsnog een groot vraagteken, althans voor mij. Maar leert ons de wiskunde, de filosofie, de wetenschap in het algemeen niet dat het vraagteken het meest bijzondere teken en eigenschap is van de mens? Kortom wij gaan gewoon door met onze zoektocht en ik hoop dat u meedoet.

De volgende samenvattingen vindt u hier en hier.

Baybaşin en driemaal is scheepsrecht

Hoe krijg je het nu voor elkaar om de man Baybaşin te bewegen gratie te accepteren? Dat doe je als volgt:

1.je maakt zijn rechtsproces slopend en slepend, door het op alle mogelijke manieren te frustreren. En gefrustreerd is het!

2. zijn gevangenschap zo moeilijk te maken dat hij verlangt naar gratie. En daar wil ik het dit keer over hebben.

Wat heeft Baybaşin in de bijna 20 jaar mogen ervaren om hem te doen verlangen naar -en  uit, wat heet ‘eigen beweging’, te laten kiezen voor uitlevering middels de koninklijke weg: Gratie! Verder lezen Baybaşin en driemaal is scheepsrecht

Baybaşin en de koninklijke uitweg

Pak me dan als je kan, het bewijs kun je toch niet krijgen. Een gemeen spel, binnen onze zogenaamde rechtsstaat, dat met Baybaşin in het grote onoverzichtelijke maatregelwoud van Nederland wordt gespeeld.

Inderdaad het NRC en de overige critici in het land kunnen er smalend over doen, maar Van der Plas zegt het juist: De dossiers (van het Turkse Openbaar Ministerie) blijven gesloten  voor het OM, omdat er tussen Nederland en Turkije een geheim akkoord is gesloten, een herenakkoord. Er zijn blijkbaar mensen in dit land die denken dat dergelijke akkoorden niet worden gesloten. Die gedachte getuigt alleen maar van een grenzeloze naiviteit. Dus NRC je mag voortaan de aanhalingstekens bij geheim wel weglaten.

Wat er dan aan dat geheime akkoord ten grondslag ligt daar  proberen we uiteraard achter te komen. Is het vanwege chantage?
Wie zal het zeggen, zou kunnen. Is het vanwege wederzijdse belangen in de Koerdische regio, met zijn rijkdommen aan olie en andere grondstoffen? Wie zal het zeggen, heel goed mogelijk. Is het vanwege het militair strategisch en tactisch en industrieel complex? Het is een mond vol, maar het kan. Is het vanwege verplichtingen in NATO verband? Wij weten het niet. Wij niet, maar de betrokken heren en jadames wel.

Wat wij wel kunnen constateren is dat: niemand van de ministerraad  in actie komt:

Geen spoedberaad plaatsvindt omdat de Turkse staat zo openlijk ons rechtssysteem schoffeert.

Nee:

Geen vragen in het Parlement, want ze zijn momenteel met krokusvakantie. Wat niet is kan misschien nog komen?

De Turkse ambassadeur wordt niet op het matje geroepen.

De minister van Buitenlandse zaken reist niet af naar Turkije om medewerking af te dwingen. Gaat wel naar Turkije voor de verdediging van het vrije woord.

Helemaal bizar wordt het als ik in de conclusie van Aben op het herzieningsverzoek van Baybasin het volgende lees:

“Turkije is een volwaardig lid van de internationale gemeenschap, maakt deel uit van talrijke internationale fora en is partij bij vele internationale verdragen waarbij de beginselen van de rechtsstaat en het respect voor de mensenrechten voorop staan. Er dient in het algemeen op te worden vertrouwd dat bij de samenwerking, gebaseerd op deze verdragen, Turkije vorenbedoelde uitgangspunten respecteert. In het kader van de criminaliteitsbestrijding wordt door de politie en het Openbaar Ministerie in Nederland op verschillende niveaus samengewerkt met de Turkse autoriteiten: Op basis van verdragsrechtelijke verplichtingen (o.a. het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 1959) wordt over en weer rechtshulp verleend en ter uitvoering daarvan feitelijk samengewerkt om zo doeltreffend mogelijk de onderzochte organisaties strafrechtelijk te kunnen aanpakken. De mate van samenwerking is afhankelijk van de intensiteit en omvang van de activiteiten van de onderzochte criminele organisatie zowel in Nederland alsook in Turkije. Deze samenwerking verloopt over het algemeen naar tevredenheid, mede als gevolg van goede persoonlijke contacten.”

Maar dus niet als het om Demmink zelf gaat. De Turkse overheid wil niet ingaan op het rechtshulpverzoek van het OM en dus stokt het onderzoek.

De minister van justitie en veiligheid komt ook al niet voor zijn personeel op: Het was niks, het is niks en als het aan hem ligt wordt het nooit wat.

En nu is dan door Advocaat Generaal Aben, na vier jaar onderzoek, de hulp van een externe deskundige ingeroepen, die hij introduceerde als een deskundige die eens van een geheel andere invalshoek de problematiek kan benaderen. Een man met een out-of the-box thinking kwaliteit.

Ik heb even in het overheidsdeskundigheidsregister van het NRGD gekeken, of deze meneer Van den Heuvel daarin met zijn specifieke deskundigheid voorkwam, want de overheid stelt zeer strenge eisen:

Het register waarborgt en bevordert een constante kwaliteit van de inbreng van deskundigen in de rechtsgang. Het NRGD heeft een wettelijke basis, is onafhankelijk en transparant.


Dat moet toch wel geruststellend zijn voor Baybaşin en zijn advocaten, dat het NRGD-register een wettelijke basis heeft. Het liefst met algemene maatregelen van bestuur onder bestaande wetgeving. Welnu Hirsch Ballin gaf in 2009 het voorzetje en daarna was het een fluitje van een cent voor Demmink, Donner en Ivo.


Vanzelfspreken wordt eerst voor de wettelijke basis gezorgd. Zo wordt dat altijd gedaan in het kader van total control en gedwongen winkelnering in het bijzonder, immers alleen de deskundigen die door een strenge staatsscreening zijn gekomen mogen worden ingezet door OM, rechters en advocatuur. Probeer dan maar eens als verdediging contra expertise in te huren als die niet op deze lijst voorkomt.

Dan staat er:
-Bevordert een constante kwaliteit.
Dat klinkt ons toch als muziek in de oren.
-Is onafhankelijk en transparant.

Nou meer zal Baybaşin niet wensen, dat zal dan ook wel gelden voor de deskundigen. Een deskundige met een constante kwaliteit, die een onafhankelijke en transparante inbreng zal hebben in de rechtsgang, schitterend. Meer wil je niet.

De naam Van den Heuvel en  zijn expertise van: out of the box thinking als specifieke deskundigheid, is dus nog niet in het register opgenomen. Hoewel hij zelf vertelt dat hij wel door een toelatingscommissie is gegaan.

Het is zo’n nieuwe benaderingswijze, dat heeft tijd nodig. De staat geeft zichzelf uiteraard wel de ruimte en de tijd om zich te vernieuwen. En Aben heeft hoge verwachtingen van deze meneer. Bas van den Heuvel zelf ook want ik zag al wat zeer hoge bedragen voorbij komen: een half miljoen meen ik mij te herinneren. Toch is het een beetje angstige man. Hij wil namelijk net als Wilders beschermd worden, zo las ik.

Tja wat moeten we daar nu weer van denken. Misschien moet hij beschermd worden tegen zichzelf of tegen zijn angst? Hij zal toch niet die paar nette heren en dames bedoelen die de 26e januari 2015 de zaak tegen Wladimiroff bijwoonden? Er is een Turkse tolk die beweerde niet naar Nederland te willen komen om te getuigen, hij was niet bang voor Baybaşin maar voor de Nederlandse staat. Aben laat zich toch ook niet beschermen. Dus wat is die angst anders dan dat hij bang is voor wat hij gaat doen, moet doen, waarvoor hij is ingehuurd, voor de somma van een half miljoen, namelijk werken aan het slechtnieuwsgesprek dat Aben zelf niet durft te voeren.

Daarna wordt Baybaşin door onze jonge koning gratie verleend, de koninklijke uitweg. Dan mag Baybaşin met de staart tussen de benen, volkomen gemangeld door het Nederlandse gevangenis -en staatsregime, uitgekleed en berooid naar Turkije vertrekken, waar hem een warm welkom wacht. Dat is hem al eens eerder aangeboden door twee heren van de vreemdelingen politie uit Utrecht. In 2013 brachten de heren Visser en Majuhi hem, namens de minister van justitie, een informeel bezoek in de gevangenis om een Herenakkoord met hem af te sluiten. Het kwam er op neer dat Baybaşin dan alsnog uitgeleverd zou worden aan Turkije, waarmee ook een Herenakkoord was gesloten dat garandeerde dat zodra hij daar aankwam, op vrije voeten zou worden gesteld.

Zo doen de Heren en Jadames dat in Nederland.

baybaşin en de verboden chocoladeletter

 

Dear mister Baybaşin,

I just got your letter

Daarnet kreeg ik uw brief

Do you remember the card that I wrote to you some time ago about my grandson when he was playing rugby and got injured? I told you that at that moment I got lost in my emotions. That also happened to me when I read your letter. I’m so thankful that you had the courage to let me know so exactly what it is, no more no less. Now I get the picture, the feeling what it must be for you. And I sincerely hope that the visitors on the website have had the same experience as I.

Kunt u zich de kaart herinneren die ik u stuurde een tijd terug over mijn kleinzoon toen hij gewond raakte tijdens een rugby wedstrijd? Ik vertelde u dat ik op dat moment even helemaal de kluts kwijt was. Dat gebeurde ook toen ik uw brief las. Ik ben zo dankbaar dat u de moed heeft om het me zo precies, niet meer en niet minder, te beschrijven. Nu krijg ik het beeld en het gevoel wat het voor u moet zijn. Ik hoop oprecht dat de bezoekers van de website dezelfde ervaring hebben gehad als ik.

I have another question for you. I began to send you my postcards in december 2011 because I read in an article on Boublog that they took away all your books and painting gear. So Boudine asked the visitors of her blog to send you a postcard, and I did, without knowing too much about the reason for you to be in prison. Wether is was rightful or not, I couldn’t understand why they did that. I thought it so cruel.

Ik heb nog een vraag voor u. Ik begon met het sturen van kaarten in december 2011 omdat ik in een artikel op Boublog las, dat ze alle boeken en schildergereedschappen hadden weggenomen. Boudine vroeg de bezoekers van haar blog om u een postkaart te sturen, en dat deed ik, zonder echt veel te weten waarom u daar in de gevangenis zat. Of het terecht was of niet, ik kon niet begrijpen waarom ze u dat aandeden. Ik vond het zo wreed.

You also mentioned in your letter the differences in house rules of the various prisons you were in. I experienced that myself because I used to send you a chocolate letter at Sinterklaas. In the other prison it was no problem, but in Norgerhaven they didn’t allow it. I even wrote a letter to the manager of the prison of Norgerhaven, if they would make an exception, and allow me to send to you a chocolate letter at Sinterklaas, but I never got an answer and it is really very difficult to get somebody of the staff at the telephone.

U had het ook over de verschillen in huisregels  in de gevangenissen waar u verbleef. Daar heb ikzelf ervaring mee, want ik stuurde u met Sinterklaas een chocoladeletter maar in Norgerhaven werd dat geweigerd. Ik heb nog een brief gestuurd naar de gevangenisdirecteur met het verzoek of ze een uitzondering wilden maken en mij toestaan om jaarlijks met sinterklaas een chocoladeletter te sturen, maar ik heb nooit een reactie ontvangen en het is erg moeilijk om iemand van de staf aan de telefoon te krijgen.

So I’m wondering now. Can you listen for instants to music? And what kind of music do you like to listen to, or don’t you? Could I for instants send you a musicplayer with your favourite music, without you getting into trouble? That is my question.

En nu vraag ik mij af. Mag u naar muziek luisteren? En naar welke muziek luistert u graag of houdt u daar niet van? Kan ik bijvoorbeeld een muziek speler met muziek waar u van houdt naar u sturen, zonder dat u dan in moeilijkheden komt?

Try to keep your spirit high, so do I, every day.

Lidy

ps: Overigens heb ik de laatste drie alinea’s weggelaten in mijn brief aan hem. Maar zo heb ik het wel gedacht en het is werkelijk zo gebeurd. En ik wil dat jullie lezers het weten!

For my english readers: in te real letter to Baybasin I only wrote the first alinea to him. But I did think the rest and it really happened. I wanted you to know that.

Baybaşin en de stille staatsgreep

Baybaşin meent dat ons rechtssysteem is vernietigd en dat is goed te begrijpen, maar ik zou liever zeggen dat ons rechtssysteem zodanig is omgevormd dat een klein netwerk van mensen op cruciale plekken, in staat is waar nodig (politieke) tegenstanders of anderszins uit de weg te ruimen cq buiten spel te zetten. Ook in staat is om misdaden begaan door mensen van het eigen netwerk, of dat nu binnen of buiten de overheid is, af te dekken. Zelfs door onschuldigen de schuld in de schoenen te schuiven.

Ik schrijf met opzet waar nodig. Wanneer de belangen van het old-boys-network niet worden aangetast, zal het rechtssysteem gewoon zn werk doen. Het volk wordt in slaap gesust met
de geruststelling dat met de nieuwe wet in de maak ook rechters gestraft kunnen worden. En dat willen we toch? Van de Steur, zie loopbaan, zegt het in de Tweede kamer: Het ging hem niet ver genoeg! Maar het pikmeerarrest, daar hebben we het niet over. Ook niet over de rol van verschillende bewindslieden o.a. Sorgdrager:

image

Dat ‘lastige’ rechters, maar ook  ‘lastige’ officieren van justitie, en ‘lastige’ advocaten en ‘lastige’ AIVD-ers en “lastige” politiemensen, en wie nog meer ‘lastig’ is voor personen binnen de organisatie, dat die ook met de nieuwe voorstellen gemakkelijk op een zijspoor kunnen worden gezet, en monddood kunnen worden gemaakt, dat is geen onderwerp van discussie in het parlement. Men heeft alleen oog voor het aanlokkelijk perspectief.

Natuurlijk willen we dat de rechterlijke macht en allen die macht hebben gecontroleerd kunnen worden op machtsmisbruik en misdaden. Maar door wie? Door de minister van Justitie en Veiligheid? De minister die met behulp van zijn netwerk zoveel diensten naar zich toe heeft getrokken en vervolgens de macht heeft gecentraliseerd, dat men kan spreken over een stille staatsgreep? Die moeten waken over de rechtsstaat?

De kleine besturen binnen onze rechtsorganisatie  kunnen met de nieuwe wetten de taken verdelen en heersen. Mooier kunnen ze het bij de overheid niet maken, voor zichzelf.

1 april 2011 heeft Baybaşin een herzieningsverzoek ingediend bij de Hoge Raad. Als de gesmeerde bliksem zijn Ivo Opstelten en Demmink  in actie gekomen. Donner werd zonder al te veel poespas, in de demissionaire periode van kabinet Rutte, op 16 december 2011, door Ivo Opstelten naar de Raad van State gemanouevreerd.  Dat was nodig om de wet ‘herziening ten voordele’ er gemakkelijk doorheen te krijgen.  Ik weet niet wie de naam ‘Herziening ten voordele’ heeft bedacht, maar ik denk dat de ‘heren’ er hartelijk om moesten lachen.

Die wet herziening ten voordele was nodig om tijd te rekken in de zaak Baybaşin. Zo groot is deze zaak! Men haalt niet alleen alles uit de kast om aan damage-control te doen, maar men ontwerpt- en regelt via wetgeving tegelijkertijd de macht om haar macht te misbruiken, mooier kun je het niet maken. En het parlement is er niet tegen opgewassen of werkt er zelfs aan mee.

Op 19 jun. 2014 om 11:16 heeft lidy broersma het volgende geschreven:

Geachte fractievoorzitters van de Tweede Kamer,

Ik wend mij tot u met de volgende kwesties:

1.Naar ik heb vernomen is het herzieningsverzoek dat Mr Adele van der Plas namens Huseyin Baybasin heeft ingediend, en ik ga er hier van uit dat u allen zonder meer bekend bent met de zaak, dat dit herzieningsverzoek bij de Hoge Raad door Advocaat Generaal Aben voor de zoveelste keer verschoven is naar een latere datum.

Sedert januari 2012 is dat het patroon: datum prikken en vervolgens op de dag van de zitting kenbaar maken dat de datum wordt verschoven. Psychisch is dat voor de man in kwestie natuurlijk desastreus en dat is ook de reden dat ik nu schrijf. Schuldig of niet schuldig, menselijkerwijze gesproken is deze gang van zaken sowieso, laat ik het nog geen psychologische oorlogsvoering noemen, maar humanitair gezien een rampzalige ontwikkeling. Als het zo onduidelijk ligt dan zou ik helemaal geen datum noemen. En als een onderzoek zo vaak verschoven moet worden, dat het zelfs in de jaren gaat lopen, dan zou ik op zn minst eens inzage willen hebben in de totstandkoming van de planning. Wat is telkens de oorzaak dat de geplande zitting dan op het laatste nippertje niet door kan gaan. Hoe dan ook:

2. Deze gang van zaken is mogelijk gemaakt door de wet Herziening ten voordele van 1 oktober 2012.

De vraag is echter in wiens voordeel deze wet tot stand is gekomen? In 2012 heb ik reeds in een commentaar in Vrij Nederland het mogelijke negatieve effect opgemerkt, namelijk dat wat zich nu voltrekt: uitstel en nog meer uitstel tot in het oneindige.  Er is in deze wet immers geen beperking  opgenomen t.a.v. de duur van een dergelijk onderzoek.

Mijn verzoek aan u is deze kwestie op de agenda te zetten en alsnog deze wet aan te passen en een passage op te nemen met een tijdslimiet.

3. Dan de Shipsholaffaire, waar de heren Poot miljarden, en dan lees ik bedragen als 20 miljard, en al is het dan een paar miljard minder, we hebben het nog altijd over miljarden, op de staat, en dat zijn wij, wil verhalen door een investeringsmaatschappij in Amerika. Na wat ik tot nu toe heb gelezen wordt het de hoogste tijd om juist deze kwestie, die zo is uitgespeeld is via rechtszaken, zijpaden en media, via een parlementair onderzoek tot op de bodem uit te zoeken.

Mijn verzoek aan u is de kwestie op de agenda te zetten en een parlementair onderzoek te eisen.

In principe heb ik dus drie verzoeken:
1. Een einde te maken aan de psychisch zeer belastende wijze waarop telkens een datum wordt gepland in de herzieningszaak van de heer H. Baybasin bij de Hoge Raad, die dan vervolgens wordt verschoven en pas bekend wordt gemaakt op de dag van de zitting.
2. Een wetswijziging met betrekking tot de bovenstaande wet herzieningen ten voordele, met een tijdslimiet t.a.v de duur van een onderzoek.
3. een parlementair onderzoek naar de Shipshol affaire, aangezien het hier gaat om een miljardenclaim op de Nederlandse Staat en daarmee de Nederlandse burger,  door blijkbaar een Amerikaanse Investeringsmaatschappij.

Alvast bedankt voor uw aandacht.

Hoogachtend,
L.D. Broersma

——————————————————————————————————
Datum: 11 februari 2015 06:53:17 CET
Aan: “g.wilders@tweedekamer.nl” etc etc etc
Kopie: Adèle van der Plas <vanderplas@bsvdp.nl>

Geachte fractievoorzitters,

mijn verzoek van vorig jaar juni heeft weinig teweeg gebracht, behalve een enkele reactie, zoals van het secretariaat van de D66 fractie, dat het op de agenda zou worden gezet van de fractievergadering. Daarna heb ik er nooit meer van gehoord. En toch was mijn verzoek, om een tijdslimiet in de wet ten voordele op te nemen, uiterst reëel en praktisch snel uitvoerbaar. Dus ik begrijp niet waarom dat nog niet is gerealiseerd.

Ondertussen is de behandeling van het herzieningsverzoek van de heer Baybasin vanaf indiening 1 april 2011 tot heden nog steeds niet afgerond, met dank aan het parlement dus wettig, en kan tot in het oneindige door gaan. Nou ja een mensenleven is uiteraard wel eindig en dan kan het verzoek samen met Baybasin het graf in.

Het herzieningsverzoek is in ieder geval in de afgelopen periode opnieuw driemaal uitgesteld. Ik heb daarom besloten mijn visie  op de Baybasin-affaire te vertellen via een website. Niet dat ik erg positief ben over een mogelijke vrijlating van Baybasin die, nadat ik de zaak nu zo’n drie en een half jaar bestudeer, volgens mijn overtuiging beslist op valse gronden, noem het verknipt bewijs naar het boek van Ton Derksen, is veroordeeld. De overmacht is net iets te groot waar tegen hij moet opboksen.

De hulp die hij krijgt van zijn advocaten is bewonderenswaardig en volhardend te noemen, maar gesteld  tegenover de tankbrigade van de staat krijgen zij weinig kans. Daarvoor moet een wonder geschieden, ziet u, want ik maak liever een wonder mee dan een revolutie.

Ik wil gewoon niet dat de man vergeten wordt, dat hij binnen onze samenleving een identiteit krijgt, dat is het minste wat ik voor hem kan doen ter compensatie van alle jaren dat hij niet alleen ten onrechte gevangen is gezet, maar ook nog eens is gekoeioneerd op alle mogelijke manieren.

En ik wil mensen, die er belangstelling voor hebben, uitleggen vanuit mijn professie, organisatiekunde en communicatie, wat en hoe dit allemaal zo kon en kan gebeuren.

Waarom het kon gebeuren en waarvoor, in de zin van drijfveren en winst voor de staat, ligt meer op uw terrein van onderzoek, want de Baybasin- affaire is een staatsaangelegenheid, geen veroordeling van een drugscrimineel, hoe groots en meeslepend, maar ook hoe simpel het is gebracht middels, wat heet, ‘bewijsvoering’, vonnissen en arresten. Zo denk ik er over.

De website is te vinden onder:
www.baybasin-report.nl

Lidy Broersma

——————————————————————————————————

Datum: 11 februari 2015 08:39:32 CET
Aan: k.arib@tweedekamer.nl, etc. etc etc
Kopie: Adèle van der Plas <vanderplas@bsvdp.nl>

Geachte kamerleden,

bij deze breng ik u op de hoogte van mijn correspondentie met uw fractievoorzitters. Overigens heb ik bij nader inzien nog een vraag, ik zou namelijk erg graag weten hoe de wet herziening ten voordele tot stand is gekomen. Welke fasen zijn doorlopen, van aanleiding tot uiteindelijke bekrachtiging, inclusief de informatie die daarover bekend is, uitgezet in de tijd, dus de tijdstippen van cruciale momenten in het ontwikkelingsproces van deze wet. Wie hebben mee gedaan aan- cq waren betrokken bij die besluitvorming en de totstandkoming. Was u als kamerlid er bijvoorbeeld bij betrokken?

Ik zou u daarvoor zeer erkentelijk zijn.

Met vriendelijke groet,
L.D. Broersma

Lees ook:
Baybasin en de foute rechters

Baybaşin laat zich ‘verwennen’ in Norgerhaven

Bij de roestige spijker

op zaterdag 31 augustus 2013:

‘Levend begraven tussen beton’, zo beschrijft hij zijn situatie. Ik luister goed naar de man en ‘t grijpt mij aan, dit onrecht. Dat wil ik graag meehelpen recht zetten.

Op zaterdag 28 september 2013

„Op het Boublog las ik dat meneer Baybaşin inmiddels is verplaatst naar Veenhuizen te Norg waar een socialer regiem heerst.”

Ik wist toen eigenlijk nauwelijks iets over gevangenissen, behalve de verhalen over hoe goed de gevangenen in Nederland het hebben in vergelijking met buitenlandse gevangenissen.

Toen ik het Baybaşin zelf zo hoorde zeggen: „ik ben levend begraven tussen het beton”, schoot mij mijn eerste ansichtkaart, die ik hem stuurde op 12 december 2011, te binnen. De foto had ik genomen in een bouwput, dat ik bezocht en waarover ik verslag deed aan hem.

Ruim twee jaar later na die radiouitzending van Talk2Myra, dacht ik: „Wat zal die man gedacht hebben toen hij die ansichtkaart  kreeg.” Het enige groen dat hij zag in al die jaren was het groen in bijvoorbeeld tijdschriften en van de verf waarmee hij schilderde, en dan krijg je zo’n kaart!

Toen kwam er in september 2013 een verandering. Hij verhuisde naar  Norgerhaven en zag na veertien jaar voor het eerst weer gras, kreeg hij een tuin, een beetje kleur op zijn gezicht. En dan komt nu het bericht dat hij plaats moet maken voor gedetineerden uit Noorwegen.

Uit de krant:

„VEENHUIZEN – Fred Teeven maakte vorige week per brief bekend dat gevangenis Norgerhaven in Veenhuizen aan Noorwegen wordt verhuurd. Dat land zal, als de contracten opgesteld zijn, 242 gevangenen in Veenhuizen plaatsen. Dat zal ergens in de zomermaanden plaatsvinden. In Noorwegen zelf is geen ruimte meer. Maar komen er wel Noren? Of gaat het om buitenlandse gevangenen die in Noorwegen vastzitten? Bovendien zijn de huidige ‘bewoners’ van Norgerhaven boos. Achttien gevangenen- langgestraften en ‘levenslangers’- weigeren plaats te maken, al hebben ze waarschijnlijk niet heel veel te willen. Zij voelen zich thuis in Norgerhaven.

 De huidige bewoners van Norgerhaven hebben het niet voor niets goed naar hun zin. Om het voor de gedetineerden wat prettiger te maken, wordt getracht er een huiselijke sfeer te creëren. Met een eigen keuken en bijvoorbeeld een huisdier. Dergelijke faciliteiten zijn nergens anders in Nederland, zeker niet voor mensen die langer dan tien jaar moeten zitten.

De achttien bewoners spannen zelfs een kort geding aan tegen de Nederlandse Staat. De zaak komt eind februari voor. De huidige bewoners willen blijven of een vergelijkbare plek elders, met hetzelfde personeel.

Woordvoerder namens de gedetineerden is Judith Serrarens, die vaker de belangen van gedetineerden behartigt. Zij is net hogelijk verbaasd dat de Noren uitgerekend naar Norgerhaven in Veenhuizen komen, een gevangenis die dus goed bezet is. En dat terwijl gevangenissen in Scheveningen en Schiphol ruimte zat hebben.

De tekst van bovenstaand artikel suggereert vooral dat het hier om verwende gevangenen gaat, die wel veel willen, ‘maar ze hebben niet veel te willen’, zo schrijft de krant.

Goed voor de werkgelegenheid? Laat ik dit zeggen: De staat is goed in het bedenken van gelegenheidsargumenten.

Met hetzelfde personeel? Nou dat zijn er niet zoveel, zo vertelde mij een werknemer van Norgerhaven nog niet zo lang geleden. Het is namelijk ontzettend moeilijk iemand van het personeel aan de telefoon te krijgen.

En ik schoot in de lach toen ik las dat in Noorwegen geen ruimte meer is voor gedetineerden.

Uit wiens koker komt zo’n verhaal? Het is weer een walgelijk stukje suggestieve tekst, waar we als argeloze burgers met zn allen in mogen trappen.

De achttien gevangenen hebben het kort geding met behulp van advocaat Severijn gewonnen. Het besluit van Teeven mag ‘voorlopig’ niet worden uitgevoerd.

Baybaşin laat zich ‘voorlopig’ nog lekker ‘verwennen’ in Norgerhaven.

Lees ook: vraag aan Baybasin  zijn antwoord en de verboden chocoladeletter

 

 

intimidatie of zinloos geweld

De dag na de zitting belde Baybaşin mij om me te bedanken voor mijn aanwezigheid. Hij vertelde dat de bewakers hem deze keer correct en zelfs vriendelijk hadden bejegend: hij was niet geduwd en er werd niet aan hem getrokken zoals die keer in Den Bosch. Ik zei: “Dat is mooi”. Je zegt het en tegelijkertijd besef je dat het eigenlijk helemaal niet mooi is, maar diep triest.

Het bracht me onmiddellijk terug naar die dag, 11 april 2014, in Den Bosch, waar Verder lezen intimidatie of zinloos geweld