Baybasin en twee vliegen in één klap.

Twee vliegen in één klap, dat moeten de Turkse en Nederlandse regeringen hebben gedacht, want met het uitschakelen van Huseyin Baybasin werdt tevens aan de oprichting van de Koerdische parlementen in ballingschap een gevoelige klap uitgedeeld en een halt toegeroepen. In de tweede plaats werd daarmee Baybasin als klokkenluider over de Turks-Nederlandse connectie in de heroinehandel uitgeschakeld, in een voor de Nederlandse staat zo gevoelige periode van net na de parlementaire IRT enquete. Nederland was ook niet blij met deze gabber die zonodig zondige zaken aan het licht moest brengen en bovendien met dat Koerdisch parlement in Den Haag, een verstorend element zou kunnen worden voor de ‘goede’ diplomatieke betrekkingen met Turkije.

En dat was de deal, het complot, het herenakkoord: twee vliegen in een klap. In 1995 mislukte de uitlevering naar Turkije ivm zijn asielaanvraag. Dat was een lelijke streep door de rekening om hem zo vlug mogelijk weer het land uit te werken richting Turkije. In 1998 lukte het wel met opnieuw een arrestatie, maar toen waren de twee landen even de regie kwijt, immers de tenlastelegging omvatte uitsluitend de beschuldiging van moord als verrekening van een heroineschuld. Zeg maar de gebruikelijke afrekeningen in het criminele milieu en daar kwam, tot grote schrik van Nederland,  Turkije met een persbericht dat daar lijnrecht tegenover stond.

„Op 27 maart 1998 organiseerde Murat Basesgioglu, de Turkse minister van Binnenlandse Zaken in allerijl een persconferentie. Die dag was in Nederland de vermogende Koerdische zakenman Huseyin baybasin gearresteerd. De minister eiste de eer voor zichzelf op: „Wij hebben Baybasin gearresteerd” zo zei hij dat letterlijk. En hij kon ook precies uitleggen waarom: „ Baybasin ondersteunt met grote sommen geld de Koerdische TV-zender Med-TV, het Koerdische parlement in ballingschap en de PKK. dat hebben we nu een halt toegeroepen.”

Het Nederlands Openbaar Ministerie legde het iets anders uit: Baybasin was gearresteerd omdat hij leider was van een ongekend groot misdaadconcern. Men ( let op niet wij of het OM) had vijf maanden zijn telefoon afgeluisterd. Hij verdiende miljoenen met zijn drugshandel en minstens twee keer had hij met zijn autotelefoon in code taal ( let op: make him call was de codetaal voor maak hem koud) vanuit Nederland een opdracht tot moord gegeven, in de Verenigde staten en Turkije.”

Zie artikel: De lange arm van Ankara.  Als geen ander wisten de Nederlanders dat bericht snel met behulp van de vrienden van de staat, weg te masseren.

Twee maanden later verschijnt er in de Groene Amsterdammer een artikel  over het boek De Maffia van Turkije, waar Baybasin wordt geintroduceerd als de Pablo Escobar van Europa.

#Baybaşin en de fijne heren der wetenschap

Baybasin werd in Nederland op 24 december 1995 in de val gelokt. Hij moest oorspronkelijk die dag helemaal niet in Nederland zijn. Hij was voor besprekingen in Brussel. Er moet sprake zijn geweest van een organisatie om hem in de val te laten lopen, immers hij werd 24 december 1995 direct over de grens opgepakt op basis van een uitleveringsverzoek van 9 maart 1995, zo schrijft Bovenkerk.   Daarvoor was er al een arrestatiebevel uitgevaardigd, zo staat zwart op wit te lezen in het hoofdstuk waar het hele boek om draait, Baybasin. En dat terwijl altijd de suggestie is gewekt dat het verzoek om uitlevering na de asielaanvraag was gekomen.

Deze Frank Bovenkerk was als deskundige nauw betrokken bij het IRT-onderzoek. Ik begrijp heel goed waarom juist dit boek , deze eerste uitgave, moest verdwijnen. En wel hierom:

Alleen de advocaten van het eerste uur hebben de rechtmatigheid van zijn arrestatie in 1995 aangekaart, maar dit is in het totaal verdwenen.

En terwijl Baybasin bijna op een wanhopige manier, wanneer hij maar de kans krijgt om zich openbaar uit te spreken, benadrukt dat hij toen is gegijzeld, wordt het jaar 1995 tot voor kort, evenals het woord gijzelaar consequent weggedrukt. Zelfs door zijn huidige verdedigers. Hoe is dat mogelijk? Ze noemden hem tot voor kort nog altijd de asielzoeker.

Pas nadat ik er keer op keer aandacht voor vroeg is de verdediging, ogenschijnlijk toen pas, bezig gegaan met een WOBverzoek, hoewel niet zelf maar via Ton Hofstede. Hoe kan het bestaan?

Baybasin kreeg zelfs het verbod van zijn advocaat om over deze periode en dit boek te spreken, hoewel hij, schat ik, niet op de hoogte is geweest van juist deze voor hem zo belangrijke passage in dat boek. Hij heeft veel later de Engelse versie uit 2007 onder ogen gekregen, toen hij inmiddels al tot levenslang was veroordeeld tot in de hoogste regionen. Hoe kan het? Waar is die verdediging van hem mee bezig geweest?

Ik heb me dat vele malen afgevraagd. Hoe kan het bestaan dat deze mensen die zich de verdedigers van Baybasin noemen, dat deze mensen hem presenteerden als een spijtoptant van een misdadig verleden, zoals Boudine Berkenbosch dat beweerde, of hem asielzoeker bleven noemen, zoals ik Myra hoorde zeggen en Ton Hofstede in een uitzending, en Van der Plas het in de teksten op zn minst dat suggereert. En dat nadat de man  in de interviews die hij gaf bij Talk2Myra, en zelfs bij de rechter keer op keer benadrukt dat hij dat niet is, maar een gijzelaar. Ze laten de man gewoon ‘lullen’ als ik eens plastisch mag uitdrukken. Maar ik heb de moeite genomen om naar hem te luisteren. Werkelijk te luisteren.

Het jaar 2014 is het jaar geworden van de apotheose van de heren Poot met hun 20 miljard claim op de staat en de, door de Roestige Spijker georchestreerde, getuigenverhoren, in maart en april van dat jaar. Allemaal voor de documentaire Dutch Injustice, when childtrafficing rules a nation. Met uiteraard een hoofdrol voor de pedofiele Demmink, die in Turkije kinderen had verkracht. Baybasin met zijn geheime rapport en Langendoen hadden daarvoor de munitie geleverd. Na afloop schreef ik in mei:

ldbroersma : En terwijl het volk nog volop aan het kwekkebekken is over dedemminkkwestie en devaatstrakwestie worden achter de schermen de rekwisieten reeds opgeborgen, het personeel alvast naar huis gestuurd en blijft de facade nog even staan, zodat het nog wat lijkt. Toch meneer Rubenstein? Je tactisch terugtrekken van het strijdtoneel is ook nog een hele kunst, ik zie het aan mensen als Kat, Dankbaar en zovele anderen. Het dollen van de trollen is ook een zachte dood aan het sterven. Van de heren Poot verwacht ik geen vlammende betogen meer in de kranten. Laat staan dat we te horen krijgen hoever het staat met die claim van 20 miljard. Wat rest is een lege stichting. Hallo is daar iemand?

Het duurde dan ook niet lang of Poot liet in juni 2014 in de krant weten dat hij het voor gezien hield. Voor mij geen verrassing. En in november 2014 viel het doek definitief. Poot en de Roestige Spijker en vele aan hen gelieerde websites, zoals ArrestDemmink, werden opgedoekt.

Het jaar 2015 is het jaar geworden van de omkering in de Baybasinzaak: geleidelijk aan wordt Demmink in een ander licht gezet. Demmink is nog wel de grote almachtige boosaard, maar als ‘dirty pedophile’ is hij voor de Baybasinzaak van mindere betekenis aan het worden. De focus wordt door de verdediging, met behulp van de vrijheidstrijders, voor Baybasin, en de onafhankelijke nieuwsgaring, in deze: Wim van de Poll van crimesite, Koen Voskuil van het AD, en Henk Rijkers van het Katholiek Nieuwsblad, verlegd naar de vervalste taps, en heel voorzichtig aan ook naar de asielkwestie en het jaar 1995.

Kritische geluiden en andere visies worden ogenblikkelijk door het stofzuigerteam getackeld. En dan heb ik het niet alleen over mijzelf. Ik worstel en kom toch weer boven blijkt telkens, ook tot mijn eigen verrassing.

De Koerdische kwestie, waar Rein Gerritsen druk mee is, wordt in de koeling gezet om ‘de belangen van Baybasin niet te schaden’. Dat boek houden de nieuwsgierigen, al sedert april 2015, van hem te goed, maar het komt, het komt, in ieder geval na de uitspraak in het herzieningsverzoek. Ook de conclusie van Aben komt, het komt, maar het wordt wel een spannen jaar hoor! De verdediging heeft zo gestreden voor de man. En the queen of justice geeft nooit op.

Waar ik eerst dacht: nou ja, achteraf en van een afstand is alles gemakkelijk, die mensen hebben verkeerde keuzes gemaakt: ze zijn er in gelopen, ben ik nu, alles overziend en overdacht te hebben, tot de conclusie gekomen dat heel die verdediging hem, door de keuzes die zijn gemaakt, uitstekend achter de tralies heeft weten te houden, die 20 jaar.

Eerst was ik gefocust, net als zoveel anderen, op de machinaties van de staat, maar toen begon ik me ook eens te verdiepen in de verdediging. En wat ik toen constateerde heeft mij minstens zo geschokt.

De rechters hebben vanaf 2007 gewaarschuwd en aangegeven dat ze met de pedofiliekwestie, het complot en de chantage op hoog niveau, geen kant uitkonden in de zaak Baybasin. In plaats dat de verdediging zich dat aantrok zijn ze doodleuk doorgegaan. Is hier sprake van een kokervisie, dacht ik? Wat is hier aan de hand? Hoe kan het dat die keuze keer op keer is gemaakt om de tenlastelegging, die zou draaien om een verrekening in het criminele circuit vanwege een heroine ripdeal, op te hangen aan een complot met Demmink als gechanteerde pedofiel in de hoofdrol. Keer op keer op basis van een 60 pagina’s tellend ‘mysterieus’ aanvullend rapport op een 1000 pagina’s tellend Turks rapport van de Turkse geheime dienst, aangevuld met de bevindingen van Langendoen ter plaatste.

Nou ja Demmink als pedofiel is in de laatste aanklacht van september 2011 weggelaten omdat de Turkse mannen zelf een procedure zijn gestart, maar vervolgens wordt het hele betoog wederom voornamelijk opgehangen aan dat geheime Turkse rapport en het complot op hoog niveau. Ik heb het werkelijk met alle verstand bekeken.  ‘Baybasin wil het zo’, komt Myra Adele van der Plas hier verdedigen. En de Turken en de Nederlanders willen niet, zo wordt het ons voorgeschoteld. Maar dat hele verhaal past niet binnen de tenlaste legging en de uiteindelijke veroordeling tot levenslang.

Pas met de uitgave van het eerste boek van Ton Derksen Verknipt Bewijs van mei 2014 komt de focus te liggen waar hij op had horen te liggen, namelijk de ten laste legging. Inderdaad dat gebeurde na de getuigenverhoren van de Roestige Spijker in maart en april van dat jaar. En nu dan met zijn nieuwe boek, De Tapverslagen, waaruit een overstelpende hoeveelheid nieuw bewijs is gekomen.

Wat mij dat zegt?: Alles is getimed.

Het luidde en luidt een nieuwe fase in: afbouw, opbouw, inleiding tot de afloop?

Tja de afloop: sommigen hopen op bijltjesdag, er wordt wat afgetweet op twitter.

Ik hoop op een goede afloop voor Baybasin. De man is gewoon consistent in wat hij zegt en voor mij geloofwaardig. Mijn vertrouwen in hem ben ik niet kwijtgeraakt.

Voor een goede afloop heeft hij Aben en ook Bas van de Heuvel nodig, die Ton Derksen zonodig publiekelijk voor gek moest zetten (ze hebben zo gelachen tijdens de boekpresentatie, las ik). Dat verhoudt zich toch niet met de ernst van de zaak? Het geeft gewoon geen pas in normale zakelijke  betrekkingen, laat staan in een zaak als deze. Dat hele circus is wat mij tegen staat en ook te denken geeft.

Een goede afloop is uiteraard ook afhankelijk van het materiaal dat de rechters onder ogen krijgen. Ik mag hopen dat dat materiaal met behulp van Ton Derksen nu dan eindelijk van goede kwaliteit is, want het zijn uiteindelijk de rechters die moeten kunnen oordelen op basis van een deugdelijke bewijsvoering.

Baybasin en de filosofie

“All of the professors are not dirty like Bovenkerk and all of the Kurdish people around, from the execution from Turkey, they are not dirty cheap low life alcoholic individuals like this Yüsel Yeşilgöz. And all of the philosophers are not idiot like this lady.”

Sprak Baybasin in een interview met talk2Myra op 30 maart 2014. Hij was dan ook het jaar daarvoor met een filosoof, Rein Gerritsen, een samenwerking aangegaan voor het schrijven van een boek over de Koerdische kwestie.

Het blijft een moeilijke kwestie: het individu ten opzichte van het algemene. En juist dat gegeven is en wordt nog steeds uitgebuit en vooral ook misbruikt om de eigen zin door te drijven. Je levert je individuele vrijheden in voor het algemeen belang is keer op keer het verhaal. Maar het is een bodemloze put.

Ik moest ineens weer denken aan de filosoof E.M. Cioran. In de jaren 70 van de vorige eeuw had Jan Siebelink een ontmoeting met hem. Het boek Conversaties is werkelijk schitterend geschreven over het tijdsbeeld van de schrijvers waarmee hij die conversaties had. En juist deze Cioran doet opmerkelijke uitspraken over wat zich nu, zo mogen we het wel stellen, aan het voltrekken is. Hij zegt: “De mens, zeker in het Westen, is op, verbruikt, aftands.”

Inderdaad, kijk om je heen, de mensen zijn moegebeukt en geven daarom toe.

” De Russen zullen in Europa de laatste blanken zijn.”, schrijft hij bijna profetische woorden als je kijkt naar wat er nu gebeurt. De grenzen van Europa zijn opengezet, met opzet opengezet, want het is onmogelijk dat het Europa overkomt. Het overkomt Europa niet. Niets overkomt Europa. Alles wordt geregisseerd door een dominante groep die zich onttrekt aan alle verantwoordelijkheid en zich verschuilt achter allerlei facades, of het nu regeringen zijn, de politiek, de multinationals, de banken, de Bilderbergers, de geheime genootschappen, om het even, ze brengen  dood en verderf in deze wereld.

Het gaat niet om Mohammed die hier komt op de vlucht voor het geweld of de armoede in zijn land. Want het is zoals Baybasin zegt: “and all of the Kurdish people around, from the execution from Turkey, they are not dirty cheap low life alcoholic individuals like this…” en vul maar in.

Maar het gaat er om dat er machtige mensen zijn die Europa en haar bevolking willen destabiliseren. Hopende dat er onlusten uitbreken en mensen met elkaar op de vuist gaan. Waar twee vechten om een been, gaat de derde er mee heen. En zij, de machtigen, de financiers, creeren deze situatie met opzet. In onderstaande video worden de rollen van de verschillende partijen op het wereldtoneel uit de doeken gedaan.

.

De vraag is wat de Russen onder leiding van Putin gaan doen. Of zijn het de soldaten van Israel, de huurlingen die vermomd als vluchtelingen Europa binnenstromen, die het vuile werk gaan opknappen. Of zullen er toch mensen in machtige posities tot het besef komen: en nu is het genoeg geweest.

“Komt er een nucleaire catastrophe?” vraagt Siebelink. “Ik kan alleen zeggen dat de historische tijd zo gespannen is dat hij wel moet barsten. Het is uitgesloten dat het ergste niet plaatsvindt.” antwoordt de pessimistische filosoof Cioran in de 70-er jaren van de vorige eeuw.

Zo beschouwd is het een fatalistische levensfilosofie, die Cioran er op na houdt. Alsof we te maken hebben met een onhoudbaar natuurgeweld. Het lijkt bijna profetisch, alsof we er niet meer aan ontkomen. Is het dan nu zover?

Hoewel Kennedy het met de dood heeft moeten bekopen, heeft hij ons het volgende nagelaten:

“It is never too late, just remember that!”

Baybasin en de nieuwe kleren van de keizer


Als u lezers mij zou vragen of ik denk dat Baybasin zelf een freemason is, dan zeg ik spontaan: Nee. Daarvoor is zijn detentie en rechtsgang te moeilijk gemaakt. De man wordt zondermeer gekoeioneerd. Hij wordt wel vergeleken met Mandela maar diens detentie was bij lange na niet zo vreselijk, in tegendeel zelfs. Hij genoot op dat eiland waar hij gevangen werd gehouden veel vrijheid, in ieder geval veel meer vrijheid onder humane omstandigheden.

Mandela is na zijn vrijlating toegetreden tot de ridders van Malta. Ook zo’n aan de vrijmetselarij gelieerde geheime organisatie, die als we het mogen geloven net als al die andere genootschappen zich uitsluitend bezig houdt met goede werken.

Maar daar zijn de meningen zeer over verdeeld. President Kennedy, toch niet de eerste de beste, waarschuwde de wereld niet voor niets voor de geheime genootschappen in zijn speech voor de vrije pers.  Hij moest het vrijwel direct daarna met de dood bekopen

Als Baybasin een vrijmetselaar zou zijn, dan
had hij meegewerkt, immers een vrijmetselaar is per definitie gehoorzaam aan de hogere graden.

Foute Folder van de Free Baybasin MovementKijkend naar de poster dan wordt hij beslist opgevoerd als de lichtbrenger. Voor de Vrijmetselarij is de zon, die wordt getekend met een gezichtje, geëerd en vereerd. Niet alleen bij de vrijmetselarij. Boven in de nok van de Rooms Katholieke Onze Lieve Vrouwe Basiliek in Zwolle, en recht boven het altaar, prijkt ook die zon met dat gezicht er in getekend. Er zijn veel overeenkomsten in symboliek. Maar dat terzijde: denkend aan de keren dat Baybasin persoonlijk aan het woord was, hetzij geschreven hetzij in de interviews, dan is de tekst op de poster niet zijn tekst.

Voor mij is het zeer de vraag of hij deze poster in het kader van de Free Baybasin Movement heeft gezien en hij er zijn goedkeuring aan heeft gegeven?

De vrijmetselarij is een wereldwijd geheim netwerk. Baybasin kan overal, waar hij zich ook bevindt in deze wereld, gemakkelijk worden omringd door vrijmetselaars, zonder dat hij het in de gaten heeft.

Hoe dan ook, de man is inmiddels bijna 20 jaar hier in Nederland gevangen. Als ik kijk naar de wijze waarop de rechtszaken zijn gevoerd, dan kunnen we constateren dat deze uitermate succesvol zijn verlopen om hem gevangen te houden, tenzij hij akkoord was gegaan met de voorwaarden voor vrijlating. Een onmogelijke keuze. “Hij staat, loopt en praat niet voor geld”, vertelt hij in één van de interviews. Hij gaat dus niet voor het goud dat blinkt.

Dat is de realiteit en zo lees ik de gebeurtenissen. Ik ben benieuwd naar het vervolg. Of er een manier wordt gevonden om hem zonder gezichtsverlies van partijen de vrijheid te gunnen, te gunnen. Dat zal uitsluitend kunnen gebeuren onder strikte voorwaarden, namelijk dat hij zich volledig terug trekt van het politieke toneel of….hij gaat zich alsnog inzetten voor the world new order. Dat kan ook, maar vind ik tot op heden hoogst onwaarschijnlijk. Hij vecht voor een vrij en autonoom Koerdistan, met een eigen identiteit. Nee die gaat hij niet verkopen aan de duivel en zn ouwe moer. Dat kan ik me niet voorstellen.

En dan is daar het boek van Rein Gerritsen met als titel het overspel tussen de Turkse en Nederlandse staat met betrekking tot Huseyin Baybasin en de Koerdische kwestie. Ik ben benieuwd, maar de onderste steen zal niet boven komen, want dan valt de hele vrijmetselaarsconstructie in elkaar en dat is een veel te groot belang in het kader van de bouw van the new world order, met de meesters en de slavennaties: many tongues, one voice.

Het optimum is natuurlijk als je de slaven kunt omturnen in een leger, je zult maar honger hebben nietwaar.

In de Daily mail zie ik vandaag een artikel: “Chilling new face of police in Britain.” Betere tijd om de nieuwe outfit bij het bredere publiek te introduceren is bijna niet denkbaar.

Of je nu hongert naar macht of gewoon honger hebt omdat je niet genoeg te eten hebt voor jezelf en je gezin, je mag kiezen in The Hungergames, waarmee de jeugd alvast wordt gehersenspoeld:

Daaruit heb ik een frame uitgelicht, die heel snel voorbij gaat, eigenlijk er niet in hoort, maar wel licht werpt op de makers, namelijk de bouwmeesters.
fragment the hungergames

Hoe was het ook al weer: ‘je bent maar een ontworpen slaaf’. Wees nederig om tot grote hoogte te stijgen op de ladder der vrijmetselarij is de boodschap.

symboliek van de vrijmetselarijAls je goed je best doet dan word je misschien wel een graadje of 33. Dan mag je je voegen bij de groten der aarde

Graad 36 is onbereikbaar, dat word je niet dat ben je. Ach het is ook waar ook, het is Micha Kat maar die dat beweerde. De man die zo in de overdrijving schiet dat niemand het meer gelooft, behalve een paar trouwe volgens. Dat is de opzet en zijn aandeel in het grote bedrog.
Donald Sutherland heeft er een mening over. Alsof hij daarmee een statement af geeft dat het voor hem genoeg is geweest. Toch heeft hij trouw meegespeeld in dergelijke films. 

Hoe dan ook, ik ben geen nummer en carrière wil ik ook niet maken en al helemaal niet op de ladder der Vrijmetselarij. Het is een club met grote namen, die zich allemaal omkléden met de magie van de macht to put a spell on you, because you’re mine, because you’re mine.

Totdat dat jongetje in het publiek, als de koning met zijn gevolg voorbij komt, roept: Hij loopt in zn blote kont! Inmiddels komen er steeds meer die dat roepen, maar of ze voldoende power hebben om hun stemmen af te stemmen en aldus gehoord te worden door de slaafse menigte, die nu al in grote getale roept om wraak: Ja gooi die bommen maar op Syrie. Wie houdt de machthebbers tegen?

Als Frankrijk ISIS in Syrie de oorlog verklaart is Rutte in NAVO-verband verplicht om mee te gaan in die oorlog: afspraak is afspraak. Eén voor allen, allen voor één in Europoese Unie. De slavenlegers zijn er klaar voor, ter linker of ter rechterzijde, het maakt niet uit. Een vrij en autonoom Koerdistan met al zijn grondstoffen, past daar absoluut niet in. Wij als Nederlanders hebben het al moeten opgeven, immers Maxima zei het al: De Nederlander bestaat niet. Wij zijn wereldburgers (aan het worden) tegen wil en dank.

Het verhaal van Hüseyin Baybasin

“De groten noemen we bij hun naam; in Turkije kent iedereen ze en ook de betrokkenen zelf zouden verbaasd zijn als we hun namen niet zouden noemen. Zij hebben bekendheid verworven met daden die ze zelf overwegend helemaal niet als oneervol beschouwen. Dat zij zelfs teleurgesteld zouden zijn als we ze niet zouden noemen, is natuurlijk geen argument geweest.”

Aldus het tweetal criminologen, tevens politicologen, antropologen en verhalenvertellers Frank Bovenkerk en Yücel Yeşilgöz . In het boek De Maffia van Turkije van 1998 laten zij Baybaşin zijn verhaal vertellen. Zij, de schrijvers, tekenden het voor de geschiedenis op. De voorgeschiedenis:

“7. HET VERHAAL VAN HUSEYIN BAYBASIN   257

Opgroeien in het Koerdische zuidoosten van Turkije   260
De opbouw van een criminele carriere   262
Drugshandelaar  270
Koerdische bewustwording   274
Smokkelmysteries in de Perzische Golf en Rode Zee    285
Namus   289″

Baybaşin heeft zijn verhaal volgens de schrijvers openhartig en zonder enige terughoudendheid verteld, begin 1996 in een 20-tal gesprekken tijdens zijn detentie in een Nederlandse gevangenis. Zich blijkbaar niet bewust dat hier in Nederland andere mores gelden dan in Turkije, vertelde hij spontaan over zijn criminele handel en wandel vanaf zijn vroegste jeugd tot dan, met de laatste jaren als voortvarende zakenman.

De schrijvers vatten het als volgt samen:

 

Baybaşins hoofdstuk met zijn verhaal was volgens de schrijvers dus niet meer dan een ‘mooie’ illustratie van de typische carrière van een Turks Koerdische onderwereldbaas, zoals de schrijvers Baybaşin zichzelf laten introduceren: het ‘beresterke’ product van een traditionele stam die nog leeft met zaken als eer en bloedwraak en zich had ontwikkeld tot een maffiabaas van mythische proportie. De baba’s zelf doen alles aan imagebuilding om die status onder de het volk te bemachtigen. Nou dan weten de lezers het wel.

En ondanks de opgetekende geschiedenis worden de criminologen op 27 maart dan toch nog ‘overvallen’ door het bericht dat hij is gearresteerd. Nee, dat hadden ze blijkbaar nooit verwacht immers hij ‘leek’ het leven te leiden van een inmiddels keurige getrouwde zakenman.

De schrijvers treft geen blaam, want wat lezen we op blz 42; “De gevoeligheid van het materiaal noopt tot uiterste zorgvuldigheid; we hebben dan ook geen feiten vermeld die we niet volledig kunnen verantwoorden” 

Twee datums die de aandacht trekken:

*24 december 1995: de dag dat baybasin werd aangehouden.

*9 maart 1995: verzoek om uitlevering door de hoofdofficier van justitie van de rechtbank voor staatsveiligheidszaken te Istanbul en ook Interpol op verozek van de republiek Turkije een arrestatiebevel uit had doen gaan.

De feiten gecheckt? Als ik het goed heb begrepen is er alleen sprake van een diplomatiek verzoek van de Turkse -aan de Nederlandse overheid om Baybaşin aan hen uit te leveren. Een internationaal arrestatiebevel bestaat niet, is er nooit geweest. Baybaşin had een bewogen geschiedenis in de internationale ‘onderwereld’ achter de rug? Dat moest hij dan wel eerst zelf aan de schrijvers vertellen; volgens “eigen zeggen” één van de allergrootste baba van Turkije?

” Ofschoon het ons van meet of aan slechts te doen is om objectieve criminologische analyse, zijn we door de politieke kanten van het vraagstuk steeds gedwongen ook over de politieke implicaties van het probleem na te denken.”

Dat wordt door de schrijvers als zwaar ervaren, lees ik op blz 42. Want die politiek is een beperkende factor voor de objectiviteit, de wetenschappelijke benadering, zo schrijven zij. Maar dan hebben we die goeie ouwe Max. Max Weber voor intimi, die de schrijvers uitkomst bood, immers die goeie ouwe Max zei het al: objectiviteit is niet haalbaar. Gewoon je best doen en er zoveel mogelijk naar streven. Was getekend, Frankie&Co in het boek De Maffia van Turkije.

Tot slot: het zou het verhaal zijn van Hüseyin Baybaşin en dat verhaal, die criminele voorgeschiedenis, waar het OM en A-G Aben in zijn conclusie n.a.v. het Herzieningsverzoek naar verwijzen, valt zoals de schrijvers het dan nadrukkelijk en dan weer impliciet laten weten, buiten hun verantwoordelijkheid. In die zin vind ik het een laf boek en zeker niet wetenschappelijk.

Ik ben benieuwd overigens naar de uitgave van 2004. Baybaşin heeft het boek van 1998, noch het hoofdstuk, waarin hij ‘zelf’ zijn verhaal vertelt, vóór publicatie gelezen. Had er geen flauw benul van dat hij ‘ter illustratie’, als ‘het’ voorbeeld van een Turks Koerdische Maffiabaas en hoe je zoiets wordt, ten toon gesteld werd, want zo kun je het wel stellen.

Toen hij het in de gaten kreeg was het te laat. Luister nog eens naar het interview dat Rein Gerritsen gaf aan Talk2Myra.

#Baybaşin en de fijne heren der wetenschap

Op woensdag 28 mei 1998 verschijnt er in de Groene Amsterdammer een artikel over de presentatie van het boek De Turkse Maffia van Frank Bovenkerk, in het Perscentrum van de maandag daarvoor. We lezen:

“IN DE MAFFIA van Turkije staat de Nederlandse situatie echter niet centraal. Het centrale punt in het boek is de betekenis van de baba in de Turkse cultuur. Deze ‘peetvaders’, die in Turkije de misdaad beheersen, worden volgens de auteurs nog steeds door veel mensen tot mythische figuren verheven; een soort gangsters van het kaliber van Al Capone.”

Zie hoe hier het begrip Al Capone het levenslicht ziet, en verder:

“In dezelfde periode – voor Susurluk – spraken Bovenkerk en Yesilgöz met een van de grootste baba’s van Turkije, die op dat moment voor een korte periode in de gevangenis van Breda gedetineerd was. Hij sprak openhartig over zijn eigen carrière als drugsdealer en gaf fijntjes aan op welke wijze de Turkse overheid bij de misdaad was betrokken. De opbrengsten van zijn eigen handel kwamen ten goede aan de Koerdische beweging.”

Weliswaar wordt Baybaşin niet bij naam genoemd maar het betreft hem wel, want “op 28 maart 1998 werd Baybaşin door de Nederlandse politie gearresteerd. Na vier jaar voorarrest veroordeelde het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch hem op 30 juli 2002 tot een levenslange gevangenisstraf voor ondermeer een in 1997 in Istanbul gepleegde moord en ontvoering, een poging tot uitlokking van moord in Kentucky en een poging tot invoer van 20 kg heroïne.”

Dus wij moeten aannemen dat een man die opgepakt is voor handel in heroine en beschuldigd van een afrekening in het criminele milieu, openhartig en fijntjes hier aan deze schrijvers en wetenschappers der criminologie tijdens zijn voorarrest bekent, dat hij een carriere heeft gemaakt als drugsdealer en ‘fijntjes’, ja want we blijven uiteraard een heer in het verkeer, vertelt hoe de Turkse overheid bij deze misdaad was betrokken.

“Bovenkerk en Yesilgöz geven toe aanvankelijk het verhaal niet te hebben geloofd, maar de nasleep van Susurluk heeft de geschiedenis ‘heel wat geloofwaardiger gemaakt’.”

Nee want je bent wetenschapper of je bent het niet, en ‘wij’ zijn van de wetenschap dus…. wat heeft ‘zijn’ verhaal dan wel geloofwaardig gemaakt:

“De banden die deze figuren met officiële overheidsinstanties hebben, werden al langer vermoed, maar kwamen werkelijk aan het licht toen op 3 november 1996 bij het plaatsje Susurluk een luxe Mercedes verongelukte met daarin een curieus gezelschap.”

Telkens zien we weer de Johnny hang yourself methode door zijn ‘aanvallers’ toegepast, immers Baybaşin zou het zelf allemaal hebben gezegd of het nu via de tap is opgevangen of via dubieuze gedwongen afgelegde verklaringen of via dit soort interviews.

Maar dan gebeurt er iets vreemds. De auteur Frank Bovenkerk heeft in het overzicht van publicaties de uitgave in 1998 weggelaten. Het overzicht springt van het jaar 1996 naar 1999 en slaat dus 1998 over.

compleet gewist. De uitgave 1998 is alleen nog via de tweedehandsboekenmarkt is te verkrijgen.

In 2004 verschijnt een heel nieuwe uitgave

Inmiddels is de uitgave uit 2004 ook alleen via de tweedehands markt te verkrijgen. Het boek staat nu min of meer impliciet vermeld bij 2004 in het publicatie-overzicht van Frank Bovenkerk. Een alinea daaruit:

“Bovenkerk, F. & Yesilgöz, Y (2004). The Turkish Mafia and the State. In C. Fijnaut & L. Paoli (Eds.), Organized Crime in Europe. Concepts, Patterns and Control Policies in the European Union and Beyond (pp. 585-602) (1074 p.). Springer.”

De beide wetenschappers schrijven en benadrukken zelfs tot tweemaal toe dat zij voor hun boek, uitgave 2004 ‘de gelegenheid hadden om uitgebreid en lang met de welbekende Koerdische Maffia baas Huseyin Baybasin, die nu een levenslange gevangenisstraf in een extra beveiligde gevangenis uitzit, over het onderwerp te discussiëren.  Baybasin mag dan misschien overkomen als een onbetrouwbare bron, vertellen ze, maar alle informatie die hij ons gaf bevestigt wat we via andere bronnen vernamen‘, etc

De ene bron voorziet de andere bron. Zo ook The Guardian die teruggrijpt op het boek van deze Bovenkerk.

Allemaal bronnen die elkaar bevestigen. Je hebt echt wetenschappers van het kaliber Frank Bovenkerk nodig om het waarheidsgehalte te bepalen. Zelfs een dergelijke ‘onbetrouwbare’ man als Baybaşin weten zij de waarheid begin 1996 te ontfutselen in een twintigtal gesprekken, vlak na zijn arrestatie in december 1995.

Zoals ik het nu bekijk fungeerde het boek van 1998 om de veroordeling tot levenslang een voorgeschiedenis mee te geven. Toen de veroordeling in 2002 een feit was moest het boek verdwijnen om plaats te maken voor de uitgave in  2004, niet een tweede of zoveelste druk, nee gewoon een heel nieuw boek met dezelfde titel met een totaal ander kaft en een ander jaartal, twee jaar nadat de Baba, de peetvader, de Pablo Escobar, Baybaşin inmiddels veilig achter de tralies zat. Dat maakte de uitgave van 2004 natuurlijk helemaal ‘wetenschappelijk’ verantwoord. De heren konden daarom ook vrijuit gaan bij Springer, die over dezelfde materie schreef. En zo doen de heren der wetenschap dat: heel fijntjes de boel besodemieteren, zou mn vader zaliger zeggen. Jammer voor hen dat er een tweedehands markt voor boeken is.

Lees ook het vervolg en klik op:

Het verhaal van Huseyin Baybasin

Baybasin en de storytellers