aanloop naar the great reset, een revolutie van bovenaf

Op zoek naar ik weet niet meer wat kwam ik een aantal commentaren van mij tegen die ik in 2012 gaf onder een paar artikelen van de heren Poot over Schiphol en de door de staat gedwarsboomde plannen. Hoewel ik over de heren Poot een beetje anders ben gaan denken doet het niets af aan mijn commentaren. Ik plaats de commentaren hier ongewijzigd inclusief mogelijke taal -en spelfouten.

EUROPA TE KLEIN VOOR HET SUCCES VAN DE NATIE

  • Hoewel men in tal van leuke managementcursussen zoiets predikt als scheiding van de persoon en zaak, is het leven en zeker het zakenleven één en al emotie. U kunt er dus vanuit gaan dat men hier in dit beslissingscircuit gedreven wordt door emoties als jaloezie. Zij misgunden en misgunnen u het succes, omdat zij er geen deel van uitmaken, uitmaakten of zullen uitmaken volgens de regels van het old-boys-network. Dat is in feite het geheim van vriendjespolitiek. U bent overduidelijk een gezonde -en één van de weinige onafhankelijke ondernemers, meneer Poot. Ik hoop dat u een behoorlijke schadevergoeding krijgt. Ik weet dat u er goede dingen mee doet, dat kunnen we niet zeggen van onze huidige regering, die zo obsessief gericht is op deelname aan het old-boys-network Europa dat ze daar wel wat voor over hebben. En laten we eerlijk zijn, sinds Pechtold en Rutte ook zijn uitverkoren door Bilderbergs old-boys-network, is zelfs Europa te klein geworden voor het succes van de natie. Balkenende droomde daar ook al van. En niet onbelangrijk het volk heeft nog veel tegoeden. Daar kan best iets van af voor de vooruitgang. En onze overheid zit aan het stuur. We blijven lachen toch! 🙂– door l.d.broersma op 1 July 2012

HET RECHTERLIJK BEDRIJF IS ZIEK

  • http:/​/​www.volkskrant.nl/​vk/​nl/​3184/​opinie/​article/​detail/​3283671/​2012/​07/​09/​Rechterlijk-bedrijf-is-zieker-dan-we-dachten.dhtml– door l.d.broersma op 9 July 2012

DE WOB OP DE SCHOP MET DONNER

  • Als u mij toestaat dan zal ik de komende tijd een toelichting geven op de man Donner en zijn denkbeelden. Om aan te tonen dat ik niet zomaar deze man als een gevaar voor de democratie en de beginselen daarvan acht.

    Nog niet zo lang geleden, om precies te zijn 25-08-2011 gaf Donner een lezing aan het Montesquieu Instituut. Ik citeer daaruit het volgende:

    Donner vindt dat Politiek in de afgelopen halve eeuw steeds populistischer is geworden. Men heeft kiezers, volgens hem, jarenlang verteld dat zij het voor het zeggen hadden. Is het dan vreemd als ze daar naar gaan handelen?, vraagt hij zich af.

    In feite zegt hij: Weg met de democratie, wie dat ooit heeft bedacht!..

    Ik ben er zelf niet bij geweest, maar ik zou niet verbaasd zijn als de toehoorders ruimhartig hebben geapplaudisseerd.– door l.d.broersma op 9 July 2012

DONNERS KIJK OP DEMOCRATIE, SCHULD EN BOETE

  • Het houdt me even bezig meneer Poot. Ik moet iets duidelijk maken en dan ben ik er, hoop ik, voorlopig even weer mee klaar.

    Donner vertelt: Met regels, toezicht en rechtsbescherming hebben we een institutionele machinerie gebouwd die een aanhoudende stroom fouten, kritiek, missers en miskleunen genereert, welke via het publicitair politiek complex versterkt worden.

    Ik zal proberen deze zeer verhullende en complexe zin een beetje toegankelijker te maken

    In feite stelt hij hier dat er sprake is van een vicieuze cirkel, waarbij parlement, media en publiek gezamenlijk een steeds groter beroep hebben gedaan en doen op vadertje staat om de problemen van de burgers op te lossen, waardoor de staat nog meer fouten genereert.

    Hij stelt dan ook de burger, de politiek en de media, in feite de democratie verantwoordelijk voor de fouten van de staat als hij zegt dat een overheid nooit sterker is dan de samenleving waarin zij wortelt en waaruit zij voortkomt.

    Misschien heeft Donner het zelf niet door, maar het is een beproefde methode om via het aanpraten van schuld, macht naar je toe te trekken om daarmee je controle te vergroten. Alhoewel hij later in zijn betoog ons probeert wijs te maken dat macht van een totaal andere orde is dan controle hebben over.

    Hoe dan ook de vicieuze cirkel dient volgens Donner doorbroken en geregeld te worden met een hernieuwde verhouding tussen staat en burger. We hebben het dan over de inrichting van onze staat der Nederlanden, en wel volgens Donner via de ingezette aanpak? van de compacte overheid?en het opstellen van een agenda voor burgerschap?.

    Laten we beginnen met die compacte overheid. Die ziet hij in schaalvergroting ofwel het samenbrengen van verschillende staatsdisciplines onder één bestuur, ministeriële verantwoordelijkheid en ambtelijke organisatie onder leiding van één Procureur Generaal. En dat is niet alleen van belang voor het binnenlands bestuur, maar noodzakelijk om ons mannetje te staan op internationaal niveau en hij stelt dan dat de issue niet de overdracht van bevoegdheden en macht betreft, maar het gezamenlijk herwinnen van controle en invloed op ontwikkelingen nationaal en internationaal waar we de greep allang op hebben verloren. Die Donner toch, twee vliegen in één klap.

    Een Donner die ons wil doen geloven dat controle niets van doen heeft met macht.
    En dan komt hij eerst met de oude onwenselijke situatie: Binnen een gesloten systeem, zo stelt hij de staat der Nederlanden voor, is het volgens Donner logisch om in het belang van de vrijheid van burgers overheidsmachten te onderscheiden en te scheiden, om macht te beperken met tegenmacht en om draagvlak voor verplichtingen te kweken door publiek debat. Jaja nu begrijp ik het: het publicitair politiek complex moet de agenda voor burgerschap vullen met verplichtingen. Hij noemt dat elders eigen verantwoordelijkheid, als burger staan in je kracht.

    Het is voor mij uitermate moeilijk om hier niet cynisch van te worden. En wat is voor Donner dan het doorslaggevende argument. Dat argument zoekt Donner hogerop want, beweert hij, in een open internationaal systeem waarin meerdere landen onderling afspraken maken en gemeenschappelijk belangen behartigen, vergt de bescherming van de vrijheid van burgers andere uitgangspunten. Dan is de behartiging van onze nationale belangen meer gediend met eenheid van besluitvorming, en niet van scheiding, slagvaardigheid en ook in zekere mate een beperkte openheid; anders laat men zich immers op voorhand in de kaarten kijken, zo houdt Donner zijn toehoorders voor. Nou begrijpt u waarom het wijzigen van de WOB zo belangrijk is.

    En hoe krijg je eenheid van besluitvorming, meneer Donner? Niet door democratische besluitvorming, dat heb ik inmiddels wel begrepen. Door het centraliseren van de macht, maar dat is geloof ik een vies woord voor u. U houdt niet van macht, u heeft liever de controle over de ontwikkelingen ter meerdere glorie van de natie?

    Zou die man dat nou zelf allemaal geloven? Echt ik vraag het mij dat in arremoede af. In het gunstigste geval is hij een verlicht despoot.– door l.d.broersma op 9 July 2012
  • Ter informatie de tekst van de lezing van Donner

    http:/​/​www.montesquieu-instituut.nl/​9353000/​1/​j4nvih7l3kb91rw_j9vvhfxcd6p0lcl/​visbj30ppqv5/​f=/​donneropening.pdf– door l.d.broersma op 9 July 2012

DE VERMOORDE ONSCHULD

  • Geachte moderator, ik heb de heer Poot een paar maanden geleden beloofd af en toe een analyse los te laten op gebeurtenissen, die ogenschijnlijk niets met elkaar van doen hebben maar bij nadere beschouwing deel uitmaken van een planmatige aanpak.

    Ik noem het zo omdat bepaalde mensen, waaronder Donner, de ontwikkelingen al geruime tijd in een bepaalde richting duwen.

    Ik schrijf op deze site in de hoop dat er mensen zijn die mijn bevindingen lezen en er wellicht iets aan kunnen doen. Ik zit niet in die positie. Maar wat ik wel kan is deze planmatige aanpak aantonen.

    Donner is mij een paar jaar geleden opgevallen, door zijn gedrag: de wijze waarop hij op tv journalisten te woord stond en uiteraard vanwege zijn rapsong. Iets klopte niet in dat optreden. En ineens werd het helder. Donner deed mij namelijk denken aan Repelsteeltje. Hij speelt met -en jent de mensen, en denkt dat hij onaantastbaar is omdat hij zijn doelstellingen zo goed weet te verpakken. Maar goed dat lukt dus niet altijd.

    Ik vind Donner met zijn anti-democratische denkbeelden en plannen echt een staatsgevaarlijk heerschap, immers langzamerhand zet hij de wetgeving naar zijn hand en zet hij de bevolking buiten spel. En wellicht ook de mensen die in de weg staan? professoren, advocaten, rechters? En altijd via de weg van wetgeving, want dan kan hij zijn handen blijven wassen in onschuld. Hij speelt met verwe de vermoorde onschuld. Let daar maar eens op.

    Nogmaals wat beweegt deze man. Ongetwijfeld staat hij niet alleen in zijn streven.

    Het zal duidelijk zijn dat ik zeer verontrust ben over de ontwikkelingen.– door l.d.broersma op 10 July 2012

PLANOLOGIE IN BEWEGING

  • Ook nu een lezing erbij gepakt om een beter beeld te krijgen van wat de overheid op het gebied van ruimtelijke ordening en infrastructuur voor ons in petto heeft en in het bijzonder van deze minister.

    Maandag 12 maart 2012 heeft Melanie Schultz van Haegen aan de RijksUniversiteit Groningen een lezing gegeven met als titel: Planologie in Beweging. Een nieuwe kijk op ruimte, regels en rollen.

    http:/​/​www.rug.nl/​frw/​nieuws/​actueel/​planologielezing/​lezingMinisterSchultz

    Daarin zie je alweer de hand van de meester, immers er moeten weer wetten worden herschreven t.a.v. rollen en regels. Donner had het over een hernieuwde verhouding tussen staat en burger. In haar discipline gaat het dan om een nieuwe verhouding tussen overheid en provinciale -en gemeentelijke overheden. Het zijn weer dezelfde frasen. Iets anders geformuleerd maar het komt op hetzelfde neer.

    Hoe dan ook in de lezing geen grootse plannen of een visie over hoe Nederland er over 20 jaar uit zal zien en zal functioneren. Uw plannen, meneer Poot, passen blijkbaar niet in het ruimte geven aan innovatieve plannen, waar zij het in de lezing over heeft. Maar ze heeft wel het een en ander weg te geven. Het gaat om miljarden aan investeringen die de overheid van plan is te gaan doen.

    Ik vond ook nog een interessante video, waarin zij informeel een aantal wezenlijke zaken vertelt.
    http:/​/​youtu.be/​38IlngqhBYE (link werkt niet meer)

    Een analyse zit er wat mij betreft vanavond niet meer in. Maar misschien is dit ook wel genoeg zo.– door l.d.broersma op 10 July 2012

EEN REVOLUTIE VAN BOVENAF

  • Melanie staat niet afwijzend tegenover decentralisatie, zo lees ik in de krant.

    http:/​/​www.blikopnieuws.nl/​bericht/​146991/​‘Marktwerking_op_spoor_is_een_duur_speeltje.html

    Het verwijst impliciet naar de realisatie van de compacte overheid, waar Donner ook een groot voorstander van is. Uiteraard uit kostenoverwegingen, immers de Nederlandse burgers hebben tot op heden als kinderen al hun problemen en zorgvragen bij de Vadertje Staat neergelegd, en wel zodanig dat de overhead is opgelopen tot om en nabij de 65%.

    De overheid weet dan ook niet meer waar het geld blijft. Aan rente wordt nu per dag al een bedrag van 100 miljoen betaalt aan financiers.

    Tussen ons gezegd en gezwegen ook van de Arabieren is, tegen 4,5% rente, geld geleend, vertelde een ambtenaar. Nou dat was me daar een uitglijder, hij had het moeten houden op het neutrale begrip Financiële Markten. Nu moesten Maxima en Willem-Alexander naar Saoedi-Arabië om excuses aan te bieden, immers Islamieten willen niets weten van rente.

    Hoe dan ook het volk dient weer te leren om op eigen benen te staan en de problemen met elkaar op te lossen. Zo is dat op het allerhoogste niveau besloten. Rollen en regels zijn aan een radicale verandering toe. Zeg maar een revolutie van bovenaf is nodig.

    Dat begint met het formeren van een compacte regering, parlement ( dat nu niet meer voortbrengt dan een Babylonische spraakverwarring) en een centrale overheid, die zich uitsluitend gaat bezig houden met het monitoren, ofwel controleren van de ontwikkelingen binnen het eigen aandachtsgebied dat een werkveld betreft.

    Melanie heeft goed opgelet tijdens de instructiedagen voor regeerders en dat zie je terug in haar beleid. Decentralisatie dus.

    Decentralisatie moet u lezen als het overdragen van de verantwoordelijkheden naar het werkveld: boeren, burgers, buitenlui, ondernemingen en nutsbedrijven, corporaties, verenigingen en lagere overheden. Kortom alles en iedereen die niet tot de compacte groep behoren.

    Dat werkveld dient zich te houden aan een paar door de compacte overheid opgestelde spelregels, maar verder krijgen de spelers alle ruimte en vrijheid om daarbinnen gezamenlijk en op eigen kracht problemen in het werkveld op te lossen.

    Daar past uiteraard niet bij dat partijen worden uitgesloten, dat zou discriminatie zijn en dat staat de overheid niet toe. Privatisering en Marktwerking en prikkelgeving in het kader van verantwoord burgerschap, levert eigenwaarde en het brengt wat leven in de brouwerij en aan de andere kant uiteraard de broodnodige besparingen.

    De spelregels, lees bevoegdheden worden geobjectiveerd door middel van passende wetgeving, en in Melanies aandachtsgebied is dat bijvoorbeeld de wet op het omgevingsrecht.

    Het is ook niet meer nodig, sterker nog zeer onwenselijk, dat lagere overheden en semi overheden elkaar bevechten via de rechter. Dat kost veel en vertraagt het spel. En daarom verdwijnt het procedeerrecht voor overheden.

    Dat samen met het beperken van het inzagerecht via de WOB, zal een enorme efficiëntie teweegbrengen en de overhead drastisch verminderen.

    Nee objectieve wetgeving die het volk eerlijke kansen geeft, dat is wat de huidige bestuurders voor ogen hebben. En de overheid ziet er dan ook op toe dat het spel onderling eerlijk zal verlopen. Dat is namelijk haar nieuwe rol en dat is hoogstnoodzakelijk in een land dat internationaal ook haar mannetje/​vrouwtje moet staan, want collega Donner zei het al:

    Het gezamenlijk herwinnen van controle en invloed op ontwikkelingen nationaal en internationaal, waar de overheid de greep allang op heeft verloren, heeft de hoogste prioriteit.– door l.d.broersma op 13 July 2012

HET VLOOIENTHEATER

  • Toen ik vanmorgen weer even de laatste nieuwtjes op internet bekeek, kranten lees ik al lang niet meer, moest ik weer heel erg lachen.

    http:/​/​www.telegraaf.nl/​binnenland/​12555200/​__Kabinet_blijft_bij_klein_parlement__.html

    Het is net het vlooientheater, dat spel van de bovenonsgestelden. Vind ik zo n mooi woord. Dat woord las ik ergens, maar dat geheel terzijde. De bovenonsgestelden springen met groot gemak van het ene naar het andere standpunt, maar uiteindelijk komt het natuurlijk altijd op zn pootjes terecht. U kunt er echt van op aan, de ingezette lijn wordt gewoon doorgezet. Het hoort gewoon bij het politieke spel om af en toe wat te springen.

    Wat is het geval: Zo gaat Donner tekeer tegen de omvang van het parlement, weet u nog, en nu heeft hij als bobo van de Raad van State een kritisch rapport geschreven over de voorgenomen grondwetswijziging ten aanzien van de omvang van regering en parlement.

    Uiteraard betreft het een advies, immers de Raad van State is een adviesorgaan zonder enkele macht, zo wil men ons doen geloven. En in die hoedanigheid kan de Raad van State dus ook geheel vrijblijvend een ander standpunt innemen dan Donner in zijn andere hoedanigheid innam. Niet zo moeilijk toch.

    Je vraagt je af, waarom nu? Daar heeft Rutte als volleerde acrobaat van dit vlooientheater uiteraard een verklaring voor: Het stond in het regeerakkoord en daar blijft hij bij. Wat een toonbeeld van standvastigheid in bange dagen is die Rutte toch. Een standbeeld voor die man, zeg ik dan.

    Maar het is ook een geste naar het volk, begrijp ik uit de krant van wakker Nederland. Het laat zien dat Rutte niet alleen de lasten van de bezuinigingen bij het volk legt, maar ook bereid is om ook in eigen gelederen pijnlijke maatregelen te nemen.

    De tranen springen me in de ogen van ontroering, uiteraard. Ik ga maar weer een beetje aan de wandel om hiervan bij te komen.

    We blijven lachen hè meneer Poot.
    🙂– door l.d.broersma op 14 July 2012

DE KUNST VAN HET FRAMEN

  • Wellicht denkt u meneer Poot, waarom gaat het hier in mijn reacties niet over Melanie, welnu dat komt omdat ik Melanie zie als de spreekwoordelijke puppet on a string. Typisch uitvoerster van wat anderen bedenken. Datzelfde geldt voor Liesbeth Spies van het CDA die, nu Donner (ook CDA) netjes gemanoeuvreerd is naar de Raad van State, volgens instructie van de criticaster van de WOB doorgegaan is met de wetswijzigingsvoorstellen, die ze er waarschijnlijk nog gauw door moet jagen van baas Donner.

    De motivatie voor wijziging van de WOB is als volgt:
    “Bestuursorganen moeten zeker in tijden van bezuinigingen niet onnodig worden belast. Het belang van openbaarheid moet daarom in verhouding staan tot de investering in tijd en geld. Daarom wordt voorgesteld dat een halt toegeroepen wordt aan onredelijk gebruik van de Wob. Daarnaast wordt het onder voorwaarden mogelijk dat omvangrijke verzoeken na overleg met de verzoeker worden behandeld voor een representatief deel van de gevraagde informatie.”

    Hierin zijn al zoveel suggesties verwerkt dat de gemiddelde lezer als het ware moet concluderen: ja deze wet is goed voor ons.

    Kent u dat systeem van framen. Dat is de boodschap zodanig schrijven dat je mensen vanzelf in een denkspoor zet. Daar zijn mensen in gespecialiseerd en vooral de overheid en de politiek bedienen zich er maar al te graag van.

    We worden dus al lezende geframed ofwel gevangen in het denkspoor met een wenselijke uitkomst. En als u dan kijkt naar de introductie zoals hier verwoord dan begrijpt u zeker ook wel dat we volledig bij de neus worden genomen.

    Nee uiteraard moeten de bestuursorganen niet onnodig worden belast, Ja uiteraard moet het bestuur zuinig omgaan met de centjes. Maar de vraag is geeft de wetswijziging de overheid de mogelijkheid om de informatie naar de burger te manipuleren? Ja!… Moet de overheid zich dan nog verantwoorden? Nee!…

    Hebben de maatregelen in het verleden, waarvan de bedenkers hetzij grote winsten in het vooruitzicht stelden, hetzij grote kostenbesparingen, dat ook waargemaakt? Nee, de schuldenlast van de Nederlandse Overheid is schrikbarend gegroeid. Men wil zich altijd graag vergelijken met het bedrijfsleven, maar met een overhead tussen de 65 en 76% procent zou u allang failliet zijn gegaan. Nederlandse overheid niet, want die hebben voorlopig nog genoeg geldverschaffers.

    Hoe dan ook, waarom zouden we dan geloven dat de wetswijziging een kostenbesparing zal opleveren? Dat is bepaald niet realistisch.
    De vraag die de politiek zich zal moeten stellen is waarom er steeds meer een beroep wordt gedaan op het WOB. Ik denk dat dat komt omdat de overheid steeds minder transparant is geworden. Daar moet de overheid iets aan doen!– door ldbroersma op 25 September 2012

U OOK BEDANKT

  • Uw analyses , zowel over de heer Donner als over het old-boys-netwerk wat door Europa stuitert vind ik erg leerzaam ,meneer Broersma !
    Er moet inderdaad iets bijzonders aan de hand zijn geweest waardoor ons nationale Repelsteeltje zich destijds zo subliem, zonder dat er veel acht geslagen is op de gangbare , open sollicitatieprocedures , naar de Raad van State heeft laten doorschuiven…
    Maar ook uw psychologische analyses over de politieke manipulaties via vriendjespolitiek en het old-boys-netwerk zijn zeer verhelderend !Bedankt daarvoor…Geschikte kost voor lessen binnen het Middelbaar en Hoger Onderwijs….
    Voor zover uw analyses in het openbaar hier geplaatst kunnen worden hoop ik op een vervolg !– door antonia simons op 25 September 2012